ஏகாந்தனின் இரண்டு மின்னூல்கள்

அடியேனால் எழுதப்பட்ட இரண்டு தமிழ் மின்னூல்கள் ‘அமேஸானில்’ வெளியிடப்பட்டுள்ளன :

  1.  ஆதிசங்கரர்  ராமானுஜர்  வேதாந்த தேசிகர்

 

 

 

 

 

 

(அமேஸான் Link: B08DMWV29J )

மேற்கண்ட ஹிந்துமத ஞானிகள் வாழ்ந்த காலகட்டம்,  நிகழ்வுகள், சமயப்பணி, படைப்புகள்பற்றி சுருக்கமாக, சுவாரஸ்யமாகச் சொல்லும் கட்டுரைத் தொகுப்பு.

  1.  தூரத்திலிருந்து  ஒரு  குரல்

 

 

 

 

 

(அமேஸான் Link: B08F566L57 )

இந்தியா என்கிற மாபெரும் தேசத்தில் மக்களின் வாழ்க்கை அனுபவங்கள், நிகழ்வுகள் இவற்றோடு, கலாம், காந்தி, கமல் ஹாசன், ரஜினிகாந்த் என வேகமாகக் காட்டிச் செல்லும் கட்டுரைகள். பெண்கள், குழந்தைகள், சுற்றுச்சூழல் எனவும் ஆங்காங்கே காட்சிகள் இருக்கும். கொஞ்சம் சீரியஸ், கொஞ்சம் அங்கதம் !

இரண்டு நூல்களையும், ’அமேஸான் அக்கவுண்ட்’ உள்ள அன்பர்கள் ’இலவச Kindle App’-ஐத் தரவிறக்கம் செய்து, கம்ப்யூட்டரிலோ, மொபைலிலோ படிக்கலாம். குறிப்பாக, Kindle Unlimited membership -உள்ளவர்கள் ’இலவச வாசிப்புக்காலம்’ வரை இலவசமாகப் படிக்கலாம். அதற்குப்பின் விலை கொடுத்து வாசிக்கவேண்டியிருக்கும்!

வாசக, வாசகியரை வரவேற்கிறேன் அன்புடன்.

ஏகாந்தன்

மேலும் மேலும் அணு ஆயுதங்கள்

அமெரிக்காவின் பொதுவான ஆதரவை, குறிப்பாக நிதி உதவியை அவசரமாகக் கோரியிருக்கிறது பிரிட்டன். என்ன.. ஏன் ? கொரோனா பிரச்னையில் நாடு நொடித்துவிட்டதா? அவ்வளவுதானா கிரேட் பிரிட்டன்? அமெரிக்க, ஐரோப்பிய நாடுகளின் பொருளாதாரத்திற்கு கொரோனா பெரிய கலக்கத்தைக் கொடுத்திருக்கிறது என்பது ஒருபக்கம் இருக்கட்டும். இது வேற விஷயம். ‘ஐரோப்பியப் பாதுகாப்பு’ என்கிற முகமூடியைப் போட்டுக்கொண்டு அமெரிக்கக் கூட்டாளியான பிரிட்டன் வகுக்கும் புதுவகை ஆயுதத் தயாரிப்புத் திட்டம்.

’கப்பற்படையில் சேர்க்கவென, நவீன அணு ஆயுதம் தயாரிக்கும் முனைப்பில் இருக்கிறோம், நீங்களும் சேர்ந்து கொண்டால் பின்னாளில் ஒட்டுமொத்த ஐரோப்பாவிற்கும் வரவிருக்கும் பேராபத்தை நேட்டோ கூட்டணி (NATO Alliance) சார்பாக சரியாக எதிர்கொள்ளமுடியும்…’ என்கிறது தற்செயலாகக் கசிந்துவிட்ட ஒரு அதிகாரபூர்வக் கடிதத்தின் சாரம். பிரிட்டிஷ் பாதுகாப்பு மந்திரி பென் வாலஸ் (Ben Wallace) தன்னுடைய அமெரிக்க இணைக்கு ரகசியமாக அனுப்பிய அன்பு மடல். அமெரிக்க செனட்காரர்களை (பார்லிமெண்ட் குழு உறுப்பினர்கள்) இப்போது மண்டையைப் பிய்த்துக்கொண்டு உட்காரவைத்திருக்கிறது இது. ஏற்கனவே அமெரிக்க அணு ஆயுதங்கள், வகை, வகையான ஏவுகணைகள் போன்றவற்றின் நவீனமயமாக்கலுக்காக ட்ரம்ப் அரசின் அமெரிக்க பட்ஜெட் திட்டங்கள், 1 ட்ரில்லியன் டாலர்களுக்கு மேல் செல்லும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

W-93 அழைக்கப்படும் இந்த பிரிட்டிஷ்-வகை ரகசிய அணு ஆயுதம்பற்றி கூடுதல் விபரங்கள் வெளிவரவில்லை. அமெரிக்க-சோவியத் பனியுத்த காலத்தில் (Cold War Period) பேசப்பட்டு, தயாரிப்பில் தாமதிக்கப்பட்ட ’டிசைன்’-ஐ மையமாகக் கொண்டது இது என்கிறது ஒரு தகவல். ஏற்கனவே அமெரிக்கக் கப்பற்படையில் பணியிலிருக்கும் ட்ரைடண்ட் 2 (Trident II) ஏவுகணைகளில், ஏகப்பட்ட பட்ஜெட் பணத்தை விழுங்கிவிட்ட அமெரிக்க W-76 நவீன அணுஆயுதங்கள் இணைக்கப்பட்டு, தயார்நிலையில் உள்ளன. அமெரிக்க W-76-ன் அழிக்கும் சக்தி, ஜப்பானின் நாகசாகி, ஹிரோஷிமாவின் மீது அமெரிக்காவினால் 1945-ல் வீசப்பட்ட அணுகுண்டுகளைவிட ஆறு மடங்கு அதிகம் என பாதுகாப்புத்துறை நிபுணர்கள் கூறுகிறார்கள். பிரிட்டன் தயாரிக்கவிருக்கும் W-93, அமெரிக்க W-76-ஐ விடக் கூடுதல் அழிவுசக்தி கொண்டதாக இருக்கும் என்பது நிபுணர்களின் யூகம். இவை விரைவில் தயாரிக்கப்பட்டு, பிரிட்டிஷ் கப்பற்படைக்கான ட்ரைடண்ட் (Trident) வகை ஏவுகணைகளில் வரும் வருடங்களில் பொருத்தப்படவிருக்கிறது.

ஏற்கனவே உலகில் இருக்கும் அணு ஆயுதங்களில் 85%-க்கும் மேலானவை, சூப்பர் வல்லரசுகளான அமெரிக்கா, ரஷ்யாவின் கைவசம் இருக்கின்றன. பிரிட்டன், சீனா, இந்தியா, ஃப்ரான்ஸ், பாகிஸ்தான், இஸ்ரேல், வடகொரியா ஆகிய நாடுகளில் மீதமுள்ள 15% அணு ஆயுதங்கள் உள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஏதாவது ஒரு பெரிய யுத்தம் நடந்து, அதில் தற்செயலாக ஓரிரண்டு நவீன அணுஆயுதங்கள் வீசப்பட்டாலே போதும், அந்தப் பிரதேசமே அழிந்துவிடும். மீண்டு நிமிர்ந்து எழ பல வருடங்கள் ஆகும். அதுவரை அங்கே புல்கூட முளைக்காது. இப்படிப்பட்டப் பேரழிவு ஆயுதங்களை (அணு ஆயுதங்கள், கண்டம் விட்டுக் கண்டம் பாயும் ஏவுகணைகள் போன்றவை) விதம்விதமாகத் தொடர்ந்து தயாரிக்க, மேம்படுத்த ரகசிய முயற்சிகள் நடந்துகொண்டேதான் இருக்கின்றன. இடையிடையே ’அணுஆயுதத்தைக் குறைப்போம், உலக அமைதியைக் காப்போம்’ எனச் சொல்லிக்கொண்டு அணு ஆயுதக் குறைப்பு ஒப்பந்தம் (START -Strategic Arms Reduction Talks) என்கிற பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் அமெரிக்கா, ரஷ்யாவுக்கிடையே அவ்வப்போது கையெழுத்திடப்படுகின்றது.

ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடும் ஒபாமா, மெட்வடேவ்

தற்பொழுது நடப்பில் இருக்கும் அணுஆயுதக் குறைப்பு ஒப்பந்தம் (New START Treaty) முன்னாள் அமெரிக்க ஜனாதிபதி பாரக் ஒபாமா (Barack Obama) மற்றும் ரஷ்ய அதிபர் த்மித்ரி மெட்வடேவ் (Dmitry Medvedev) ஆகியோரால் 5 பிப்ரவரி 2011-ல் கையெழுத்திடப்பட்டது.5 பிப்ரவரி 2021-ல் முடிவுக்கு வரும். இந்த ஒப்பந்தம் இரு நாடுகளும் மேற்கொண்டு பேரழிவு ஆயுதங்களை ராணுவப்பணியில் அமர்த்துவதைத் தவிர்க்கிறது. இந்த ஒப்பந்தம் இரு நாடுகளும் 1550 அணுஆயுதங்களைத் தன் ராணுவம் பயன்படுத்த அனுமதிக்கிறது. அதற்குமேல் போகக்கூடாதாம். அடடா, என்ன ஒரு முன் ஜாக்ரதையான பாதுகாப்பு உணர்வு!

கொரோனாவின் கைங்கர்யம் காரணமாக, அமெரிக்காவில் அதிபர் ட்ரம்ப்பின் பொதுமக்கள் ஆதரவு வெகுவாகக் குறைந்து வருகிறது. போகிறபோக்கைப் பார்த்தால், 2021-ல் வாஷிங்டனில் ஜோ பிடென் (Joe Biden) ஜனாதிபதியாக உட்கார்ந்திருப்பார் எனத் தோன்றுகிறது. அவருக்கும் ரஷ்ய அதிபர் வ்ளாடிமிர் புடினுக்கும் (Vladimir Putin) இடையே மேற்கொண்டு இன்னொரு ஒப்பந்தத்திற்காகத் தீவிரப் பேச்சுவார்த்தை நடக்கும். ஏதேதோ பேசி, ஒரு முடிவுக்கு வந்து, கையெழுத்திடுவார்கள். ஆனால், மற்றொரு பக்கம் மேலும் மேலும் அணுஆயுதங்கள் ஏதோ ஒரு வடிவில் ரகசியமாகத் தயார் செய்யப்பட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கும். எந்த ஒரு அணுஆயுத நாடும் இன்னொரு நாட்டை இந்த விஷயத்தில் நம்பத் தயாராக இல்லை. அறிந்தும் தவிர்க்கமுடியாதது போலாகி அழிவை நோக்கி, போட்டி போட்டுக்கொண்டு உலகை நகர்த்திவருகிறார்கள் நாடுகளை ஆள்பவர்கள். எத்தனைதான் தாங்கும் இந்த உலகமும்?

**

ரஃபால் ஜெட்: இந்திய வான்படை நவீனமயமாக்கல்

இந்திய விமானப்படையை நவீனமயமாக்குவதற்காக செய்யப்பட்ட பலவருட முயற்சிக்குப் பின் ஒருவழியாக ஃப்ரான்ஸ் நாட்டின் அதிநவீன போர்விமானமான ரஃபால் (Rafale Fighter planes)  (ஆர்டர் செய்த 36-ல் முதல் 5) விமானங்கள் – இந்தியா வந்து சேர்ந்துவிட்டன. இந்திய-பாகிஸ்தான் எல்லைக்கருகில் உள்ள அம்பாலா விமானப்படை தளத்தில், நேற்று மதியம் வந்திறங்கின. உலகளவில், பயங்கர தாக்குதல் சக்தியும், துல்லியமும் கொண்ட நவீனப் போர்விமானமாகப் பார்க்கப்படுகிறது ரஃபால். ‘தங்க அம்புகள்’ (Golden Arrows)  என அழைக்கப்படும் அம்பாலா விமான தளத்தின் போர்விமானப்பிரிவில் (squadron) இந்தப் புதுவருகை விரைவில் தேசப்பணிக்காக சேர்க்கப்படும் எனத் தெரிகிறது.  கொரோனா, கொரோனா எனப் புலம்பித் திரியும் நாட்களுக்கு மத்தியில், நாட்டின் ஒட்டு மொத்தப் பாதுகாப்பிற்காக எடுக்கப்பட்ட அதிரடி முடிவின் விளைவு. இந்திய வான்படையையும், மக்களையும் மகிழவைத்த நல்ல செய்தி.

இதற்கு முன் விமானப்படையை நவீனப்படுத்தவென சீரியஸான முயற்சி எடுக்கப்பட்டது 21 வருடங்கள் முன்பு.  ரஷ்யாவின் (அப்போதைய) நவீனப் போர்விமானமாகிய ’சுகோய்-30’-களை 1998-ல் இந்தியா வாங்கியது. அது ஐ.கே.குஜ்ரால் (ஐக்கிய முன்னணி கூட்டணி அரசு) இந்தியப் பிரதமராக  இருந்தபோது நடந்தது!

A Rafale Fighter Jet loaded with next-generation missiles..

என்ன சிறப்புகள் புதிதாக சேர்க்கப்பட்டிருக்கும் இந்த  போர்விமானத்தில்? அதனுடைய மிகப்புதிய, நவீன ராடார் சிஸ்டங்களை (next gen avionics) த் தாண்டி,  ரஃபால் தன்னகத்தே கீழ்க்கண்ட அசுரத்தனமான ஆயுதங்களை இணைத்துக்கொண்டு, நிமிஷங்களில் எதிரி இலக்குகளைத் தாக்கவல்லது:

1)மீடியர் (Meteor) எனப்படும் நவீன ஏவுகணைகள். இவை வானிலிருந்து-வான் இலக்குகளை சுமார் 150 கி.மீ. தொலைவிலிருந்தே துல்லியமாகத் தாக்கி அழிக்கும் திறன் கொண்டது. நமது போர்விமானங்களை, தளங்களை எதிரி விமானங்கள் நெருங்கும் முன்பே  ரஃபால் ராடார் சிஸ்டத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, சில நிமிடங்களில் அவை துவம்சம் செய்யப்படும்! பிரிட்டன், ஸ்பெய்ன், இத்தாலி, ஃப்ரான்ஸ் போன்ற நாடுகளின் பாதுகாப்புக்குத் துணைபோவது இந்த வகை ஏவுகணைகள்.

2) SCALP Cruise Missile- நமது நாட்டின் எல்லைக்குள் இருந்தவாறே 300 கி.மீ. தூரம்வரை உள்ள தரை இலக்குகளை சில நிமிடங்களில் நொறுக்கிவிடும் அழிவு ஆயுதங்கள் இவை. குறிப்பாக சீனா எல்லைப்பகுதியில் ஓவராகத் துள்ளி, எல்லைச் சண்டை என்கிற நிலையிலிருந்து ‘போர்’ என்கிற நிலைக்குத்  தீவிரம் அடைந்தால், நமது எல்லை ஓரத்தில் பறந்துகொண்டிருக்கும் ரஃபால் விடுவிக்கும் ஏவுகணைகள் 7-8 நிமிடங்களில் 300 கி.மீ வரை பாய்ந்து சீனாவின் உட்பகுதி இலக்குகளை அழித்துவிடும் சக்தி வாய்ந்தவை.  பாகிஸ்தான்? இதற்கெல்லாம் ஒரு விளக்கம் தேவையா!

3) MICA ஏவுகணைகள்: வானிலிருந்து-வான் இலக்கிற்கு 100 கி.மீ. தொலைவில் தாக்கி அழிக்கும் நவீன ராடார் பொருத்தப்பட்ட அதிதுல்லிய ஏவுகணைகள்.

4) சமீபத்தில் சீனாவுடனான கசப்பான எல்லை அனுபவத்திற்குப் பின், இந்திய ராணுவம், குறிப்பாக வான்படை வெகுவாக முடுக்கிவிடப்பட்டு ஆயத்த நிலையில் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கிறது.  இதற்கெல்லாம் மேலாக,  ’எமர்ஜென்சி பர்ச்சேஸ்’-ஆக, லேட்டஸ்ட் வர்ஷன் ‘ஹம்மர்’ (Hummer) ஏவுகணைகளை ஃப்ரான்ஸிடம் இந்தியா ஆர்டர் செய்திருக்கிறது. இவை ‘Highly agile Medium range air-to-ground missiles’ ஆகும். அதாவது அதிதுல்லியமாக சில நொடிகளில்,  தரை இலக்குகளைத் தாக்கக்கூடியவை. விரைவில் இந்தியா வந்து சேரும். இந்த ஏவுகணைகள் எளிதாக ரஃபால் விமானத்தில் பொருத்தப்பட்டு, விமானவழித் தாக்குதலின்போது சுமார் 70 கி.மீ. தொலைவிலுள்ள தரை இலக்குகளை நொடியில் தகர்த்துவிடும்! லடாக் பகுதியிலோ, வேறு எல்லைப் பகுதியிலோ, எல்லைக்கு அந்தப்பக்கம் இருக்கும் எதிரிப் படைகள், அவர்களின் ஆயுதக் கிடங்குகள், பதுங்கு குழிகளைப் போட்டுத்தள்ள, மிகவும் உபயோகமாக இருக்கும் என்பது இந்திய விமானப்படையின் தீர்வு.

ரஃபால் ஜெட்களுக்கு சமமாக சீனாவிடம் அத்தனை நவீனப் போர்விமானங்கள் இப்போது இல்லை. அவர்களிடம் இருப்பதில் ரஃபாலின் திறனுக்கு சற்று அருகில் வரக்கூடியது சீனாவின் ’J-10’ Fighter planes தான். நவீன வான்படைத் தொழில்நுட்பரீதியாகப் பார்க்கையில் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டுவிட்ட  ’J-7’ ஜெட்டுகளை,  தன் அடிமை பாகிஸ்தானுக்கு சீனா விற்றிருக்கிறது!

இந்து மகாசமுத்திரக் கடல்வெளியில், தென்சீனக் கடல்பகுதியில் என அங்குமிங்குமாகத் தன் வாலை விரித்து ஆட்டிக்கொண்டிருக்கும் சீனாவுக்கு, இந்தியா நட்பு நாடுகளுடன் சேர்ந்துகொண்டு, நாலாபுறமும் நின்று ‘பதிலடி’ கொடுக்க ஆயத்தமாகவேண்டிய காலமிது. இதற்கான ராஜீய, மூலோபாய முன்னெடுப்புகள் (diplomatic, strategic endeavours) நமது இந்திய அரசினால் எடுக்கப்பட்டு, அமுல்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. அதாவது அமெரிக்கா, ஜப்பான், ஆஸ்திரேலியா, வியட்நாம், சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகளின் கடற்படைகளுடன் நேரடி ஒத்துழைப்பு, அவசர செயல்பாடுகள் தொடர்பான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன.  கடற்படைக்கான நவீனமயமாக்கலும் கூடவே விரைந்து நிகழவேண்டும். அதுதான் பாரதத்தை தெற்காசியப் பிரதேசத்தில்  வலுவான சக்தியாக, மேலும் பாதுகாப்பான தேசமாக ஆக்கும்.

**

சொல்வனத்தில் “.. என்றார் யூ.ஜி. கிருஷ்ணமூர்த்தி”

கலை, இலக்கிய மின்னிதழான  ‘சொல்வன’த்தின் நடப்பு இதழில் (இதழ் 227) (solvanam.com), தத்துவஞானியும், சிந்தனையாளருமான ‘யூ.ஜி.‘பற்றி அடியேனுடைய கட்டுரை வெளியாகியிருக்கிறது.  வாசகர்கள் லிங்கில் சென்று படிக்குமாறு அன்புடன் வேண்டிக்கொள்கிறேன்:

…என்றார் யூ.ஜி.கிருஷ்ணமூர்த்தி

மேலும், சொல்வனம் இதழில் நாஞ்சில் நாடனின் சொல்லாராய்ச்சிக் கட்டுரை ’வயாகரா’, பாவண்ணனின் சிறுகதை  ‘கனவு மலர்ந்தது’ மற்றும் அருமையான சிறுகதைகள், மொழிபெயர்ப்புக் கதைகள், கட்டுரைகள், கவிதைகள் ஆகியவை நீங்கள் வாசிக்கக் காத்திருக்கின்றன. படித்து ஆனந்தியுங்கள்.

– ஏகாந்தன்

நடிக்கவிடமாட்டீங்க ? சரி..

சுதந்திரத்துக்கு முன்னான காலகட்டத்தில், நாட்டில் இருந்த பல திறன்வாய்ந்த நாடக நடிகர்களில் ஒருவர். அந்தக்காலத்தின் புகழ்பெற்ற Boys நாடகக் கம்பெனியில் சேர்ந்து, இளம் வயதிலேயே ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட நாடகங்களில் நடித்து நாடக உலகையே, தோசையைத் திருப்பிப்போடுவதுபோல் திருப்பிப் போட்டவர்! அருமையான கலைஞர். இப்படிப்பட்ட திறமையை வைத்துக்கொண்டு சினிமா உலகிற்குள் நுழையாதிருக்கமுடியுமா? நுழைந்தார், அந்தக் காலத்தில் அப்போதுதான் ஆரம்பமாகியிருந்த ‘பேசும்படங்களிலும்’ (அதற்கு முன் ’வாய்பேசாத’ படங்கள்தான் ஒடிக்கொண்டிருந்தன எனத் தனியாகச் சொல்லவேண்டுமா!) பிரவேசித்து, திறமை காட்டிய தமிழ் சினிமாவின் கவனிக்கத்தக்க பங்களிப்பாளர்.

’அலிபாபாவும் 40 திருடர்களும்’ (1941) படத்தில் கொள்ளைக்கூட்டத்தின் தலைவனாக நடித்திருக்கிறார். 1952-ல் வெளியான புகழ்பெற்ற ‘பராசக்தி’ படத்தில் இளம் சிவாஜிகணேசன், கருணாநிதியின் வீரதீர, காரசார வசனத்தில் வெடித்துக்கொண்டிருக்க, நிமிர்ந்த நெஞ்சோடு  பொறுமையாக அதைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் பாக்யம் அவருக்குத்தான் கொடுக்கப்பட்டது! பலபடங்களில் வில்லன் வேலை. அதில் மெச்சப்பெற்ற சில பங்களிப்புகள் உண்டு.

அட, யாரப்பா அது? கே.பி.காமாட்சி ! முழுப்பெயர் கே.பி.காமாட்சி சுந்தரம். ஒரு கட்டத்தில் ’நீ நாளையிலிருந்து வேலைக்கு வரவேண்டாம்..’ எனச் சொல்லிவிட்டதோ தில்லுமுல்லுத் திரையுலகம்…  நடிக்க வாய்ப்புகள் மேலும் வரவில்லை. மூடிக்கொண்டு அழுபவரா காமாட்சி? வாடி விழுந்துவிடுவாரா? நடிக்கத்தானே வாய்ப்பில்லை? பாட்டு எழுதலாம்ல.. முன்னாடியே சில பாடல்களைத் சினிமாத்திரைக்காக எழுதியிருக்கிறோமே – எனத் தெளிந்து ஸ்டூடியோவைச் சுற்றிவந்திருக்கிறார் மனுஷன். மெட்டுக்குப் பாட்டெழுதுவதில் சிறந்தவர் காமாட்சி. அவ்வப்போது வாய்ப்பு கிடைக்க, மனதை மயக்கும் பாடல்கள் சிலவற்றைத் தமிழ் சினிமாவுக்குத் தந்த கவிஞராக உருமாற்றம் பெற்றார். அப்போது எழுத ஆரம்பித்த கவிஞர் கு.மா.பாலசுப்ரமணியம், கே.பி.காமாட்சி சுந்தரத்தை ஆசானாகக் கொண்டவர் என்பது கூடுதல் தகவல்.

அந்தக்காலத்திலேயே ‘பழையபாட்டு’ எனக் கருதப்பட்ட சில ரம்யமான பாடல்களை ஆல் இந்தியா ரேடியோ, ரேடியோ சிலோனின் கைங்கர்யத்தில் அனுபவித்திருக்கிறோம் – இசைக்காக மட்டுமல்லாது அவற்றின் எழில்கொஞ்சும் வார்த்தைவடிவத்திற்காகவும். ஆனால் எழுதியவர் காமாட்சி சுந்தரம் எனத் தெரிந்திருக்கவில்லையே! கீழே கொஞ்சம் பாருங்கள்..

’வாழ்க்கை’ (1941) படத்தில் இந்தப் பாடல் : “உன் கண் உன்னை ஏமாற்றினால்.. என்மேல் கோபம் கொள்ளுவதேன்!”

‘பராசக்தி’(1952)-யில் வரும் :

“ஓ! ரசிக்கும் சீமானே !
வா, ஜொலிக்கும் உடையணிந்து
களிக்கும் நடனம் புரிவோம்..!
அதை நினைக்கும்பொழுது
மனம் இனிக்கும் விதத்தில்
சுகம் அளிக்கும் கலைகள் அறிவோம் !”

‘எதிர்பாராதது’ (1954) படத்தில் வரும் ”சிற்பி செதுக்காத பொற்சிலையே..!”

’அமரதீபம்’(1956) படத்தில் ஏ.எம்.ராஜா, பி.சுசீலாவுடன் சேர்ந்து, புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளரான T. சலபதி ராவின் இசையில் உருகும் ”தேன் உண்ணும் வண்டு.. மாமலரைக் கண்டு..”
எனக் கொஞ்சிச் செல்லும் பாடல். கவிஞர் காமாட்சியின் மொழிவண்ணத்தை ரசிப்பதற்காக இந்தப் பாடலை முழுமையாக அனுபவிப்போம்:

தேன் உண்ணும் வண்டு
மாமலரைக் கண்டு
திரிந்தலைந்து பாடுவதேன்
ரீங்காரம் கொண்டு
பூங்கொடியே நீ சொல்லுவாய்.. ஓ.. ஓ..
பூங்கொடியே நீ சொல்லுவாய்

வீணை இன்ப நாதம்
எழுதிடும் விநோதம்
விரலாடும் விதம் போலவே ..
காற்றினிலே .. தென்றல் காற்றினிலே
சலசலக்கும் பூங்கொடியே கேளாய்
புதுமை இதில்தான் என்னவோ .. ஓ.. ஓ..
புதுமை இதில்தான் என்னவோ

மீன் உலவும் வானில்
வெண்மதியைக் கண்டு
ஏன் அலைகள் ஆடுவதும்
ஆனந்தம் கொண்டு
மென்காற்றே நீ சொல்லுவாய்.. ஓ.. ஓ..
மென்காற்றே நீ சொல்லுவாய்

கான மயில் நின்று
வான் முகிலைக் கண்டு
களித்தாடும் விதம் போலவே
கலையிதுவே, வாழ்வின் கலையிதுவே
கலகலெனும் மெல்லிய பூங்காற்றே
காணாததும் ஏன் வாழ்விலே .. ஓ.. ஓ..
காணாததும் ஏன் வாழ்விலே ..

கண்ணோடு கண்கள்
பேசிய பின்னாலே
காதலின்பம் அறியாமல்
வாழ்வதும் ஏனோ?
கலைமதியே நீ சொல்லுவாய் .. ஓ.. ஓ..
கலைமதியே நீ சொல்லுவாய்  !

**

அவருக்குமா கொரோனா ?

நேற்று வலையில் அலைந்தபோது  கண்ணில்பட்டு அதிர்ச்சி தந்தது இது: மனுஷ்யபுத்திரனுக்கு கொரோனா. இலக்கியத்தின் பக்கமும் இப்போது கொரோனாவின் கவனம் திரும்பிவிட்டதா?  ஆனால் இந்த செய்தி பல ’பிரபல’ தமிழ் ஊடகங்களில் பத்திரிக்கைகளில் நேற்று காணப்படவில்லை!  ஐஷ்வர்யா ராய், அமிதாப் பச்சனைத் தாண்டினால்தானே அவர்களுக்கு மற்றவர்கள் தெரிவார்கள்?

சில நாட்களாகக் கவிஞருக்குக் காய்ச்சல் தொடர்ந்திருக்கிறது. என்ன பிரச்னை என திருச்சி மருத்துவமனை ஒன்றில் டெஸ்ட் செய்து பார்த்ததில், தம்பி கொரோனாவின் பிரவேசம் தெரியவந்திருக்கிறது. சமீபத்தில் இருதய அறுவை சிகிச்சைக்கும் உள்ளாகியிருக்கிறார் மனுஷ்யபுத்திரன். அதிலிருந்து குணமடைந்து வருகையில் இது. யாருக்கு என்ன வரும் என்று எப்படிச் சொல்வது? மருத்துவர்களே மண்டை காய்கிற காலமாயிற்றே.. மனித ஆரோக்யத்தைப்பற்றிப் பேசவே பயப்படவேண்டியிருக்கிறது. Disturbing, destabilizing times…

”இந்த நான்கு மாதத்தில் கரோனா தொற்று குறித்து எவ்வளவோ எழுதிவிட்டேன்.. ஊடகங்களில் எவ்வளவோ பேசிவிட்டேன். இப்போது நானே அதன் நேரடி சாட்சியமாகவும் ஆகியிருக்கிறேன்.” என முகநூலில் வருத்தப்பட்டிருக்கிறார் கவிஞர். விரைவில் குணமாகி ஆபத்திலிருந்து மீண்டு வர அவருக்கு இறையருள் துணைபுரியட்டும்.

இவ்வாறே உலகெங்கும் அவதிப்படும் உயிர்களை ஆண்டவன் காத்தருளட்டும். ”கடவுள்தான் காப்பாற்றவேண்டும்” என மந்திரிகளே முந்திக்கொண்டு விண்ணப்பிக்கும் காலத்தில் அல்லவா  வாழ்ந்துவருகிறோம்  நாம்?

**

வென்றது விண்டீஸ் !

சௌத்தாம்ப்ட்டனில் நடைபெற்ற இங்கிலாந்துக்கெதிரான முதல் டெஸ்ட் போட்டியை வெஸ்ட் இண்டீஸ் நேற்று (12/7/20) வென்றது. 200 என்கிற இலகுவான இலக்காகத் தோன்றினாலும், கடைசி நாளில் வெஸ்ட் இன்டீஸ் இங்கிலாந்தின் வேகப்பந்துவீச்சாளர்கோடு,  ஸ்பின்னருக்கெதிராகவும் (Dom Bess) தாளம் போடலாம் என்று தோன்றியது. சில சமயம் இந்த மாதிரி சிறிய இலக்குகள், ‘சேஸ்’ செய்கிற அணியைக் காலைவாரி விட்டுவிடும். ஆனால் அப்படி ஏதும் நடக்காமல் நிதானமாக ஆடி, வென்றது வெஸ்ட் இண்டீஸ்.

Shane Dowrich (WI) tackling a bouncer from England- 1st Test (Pic courtesy: ESPN)

ஒரு கட்டத்தில் 27 ரன்களில் 3 விக்கெட்டை இழந்திருந்த வெஸ்ட் இண்டீஸ், இங்கிலாந்திற்கு நம்பிக்கையைக் கொடுப்பதாக இருந்தது. குறிப்பாக ஜோஃப்ரா ஆர்ச்சர் (Jofra Archer) அருமையாக பந்துவீசிக்கொண்டிருந்தார். மிடில் ஆர்டர் பேட்ஸ்மன்களான ரோஸ்டன் சேஸும், ஜெர்மேன் ப்ளாக்வுட்டும் (Roston Chase and Jermaine Blackwood) வெஸ்ட் இண்டீஸின் கொடியை உயரப் பிடித்தவாறு நிதானமாக ஆடியது, இங்கிலாந்தைத் திணற அடித்தது. 37-ல் சேஸ் விழுந்தாலும், அடக்கி வாசித்த ப்ளாக்வுட்டின்  திறனான ஆட்டம் வெஸ்ட் இண்டீஸுக்குப் பெரிய உத்வேகத்தைக் கொடுத்தது. 95 ரன்களில் அவர் வெளியேறியபோது வெஸ்ட் இண்டீஸ் அணி அவரது பங்களிப்பிற்காகக் கைதட்டியது. சாதாரணமாக ஸ்டேடியத்தின் கூட்டம் ஆர்ப்பரித்திருக்கவேண்டும். கூட்டமாவது மண்ணாவது,  கொரோனா காலத்தில்! இறுதியில் 6 விக்கெட் மட்டுமே இழந்து,  வென்றுவிட்டார்கள்.

முதன்முதலாக இங்கிலாந்து கேப்டனான பென் ஸ்டோக்ஸ் (Ben Stokes) தோல்வியைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. ஆனால் அவர் சிறப்பாக பௌலிங் செய்ததோடு, இரண்டாவது இன்னிங்ஸில் பொறுப்பாக ஆடினார். இங்கிலாந்தின் இரண்டாவது இன்னிங்ஸின் குறிப்பிடத்தக்க பேட்டிங் டாம் சிப்ளே (Dom Sibley)(50) மற்றும் ஜாக் க்ராலே (Zak Crawley) (76) ஆகியோரிடமிருந்து வந்தது. வெஸ்ட் இண்டீஸ் தரப்பில் வேகப்பந்துவீச்சாளர் ஷனன் கேப்ரியல் (Shanon Gabriel)  அபாரமாக வீசினார் (9 விக்கெட்டுகள் மேட்ச்சில்). வெஸ்ட் இண்டீஸ் கேப்டன் ஜேஸன் ஹோல்டர் இங்கிலாந்துக்கெதிரான 5 டெஸ்ட் போட்டிகளில், நான்கை வென்றிருக்கிறார்! அடுத்த போட்டிகள் தூள்பறக்கலாம்.

ஸ்கோர்: இங்கிலாந்து 204 & 313. வெஸ்ட் இண்டீஸ் : 318 & 200/6.

**

கொரோனா கால கிரிக்கெட் !

கொரோனா காலத்தில் எதையும் நினைத்துக்கொண்டு வீட்டுக்குள் உட்கார்ந்திருக்கலாம். ஆனால் எதையும் ‘செய்துவிட’ முடியாது இஷ்டத்துக்கு! லாக்டவுன் கொல்கிறது ஒவ்வொரு சமூகத்தையும், ஒவ்வொரு பிரிவினிரையும். ஆனால் இதைவிட்டால் உயிர்தப்பிக்க வேறு உபாயம் தெரியவில்லை என்கிற விசித்திர நிலையில் உலகம்.

தீநுண்மியின் தீவிர விளையாட்டைப் பார்த்து, அனுபவித்து வரும் பதற்ற நிலையில், மனிதர்களின் விளையாட்டை எப்படி ஆரம்பிப்பது? லாக்டவுன் தளர்த்தியாச்சு என்கிற தைரியத்தில் டென்னிஸ் ஆடுகிறேன் என்று ஆரம்பித்து  நோவாக் யொகோவிச் (Novak Jokovich) சமீபத்தில் வைரஸில் சிக்கி அவஸ்தைப்பட்டது ஞாபகமிருக்கிறதா? கூடவே அவரது மனைவியும்! இருவரும் ‘கோவிட்-பாஸிட்டிவ்’ ஆக இருந்து வெளியே வந்துவிட்டார்கள் என்பது அவர்கள் முன்னோர்கள் செய்த புண்ணியம்!

இத்தகு சூழலில் கிரிக்கெட் ஆட ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள் இங்கிலாந்தில். பாராட்டுவதா, பயப்படுவதா – தெரியவில்லை. சுமார் 100 நாள் இடைவெளிக்குப்பின் உலகம் ’லைவ்’ கிரிக்கெட்டை டிவி-மூலமாகவாவது ‘பார்க்க’ ஒரு வாய்ப்பு. இங்கிலாந்து கிரிக்கெட் போர்டின் அழைப்பின் பேரில், வெஸ்ட் இண்டீஸ் டீம் இங்கிலாந்து சென்றிருக்கிறது. முதலில் 14 நாள் ‘ஹோம் க்வாரண்டைனில்’ இருந்துவிட்டு,  இப்போது முதல் டெஸ்ட் மேட்ச்சை ஆடிவருகிறது. மூன்று டெஸ்ட் மேட்ச்சுகள், பின்னர் ஒரு-நாள் போட்டிகள் என ஜூலை-ஆகஸ்டுக்கான ஏற்பாடு.

’சோனி-சிக்ஸ்’ சேனலில் கண்டு ‘களித்து’வருகிறேன். ஆளில்லா மைதானத்தில் ஒரு பாப்புலர் ஸ்போர்ட்! ரசிகர்களின் மாபெரும் வரவேற்பு சமூக வலைதளங்களில். அவர்களும் என்னதான் செய்வார்கள் ? டிவி-யில் மட்டுமாவது கிரிக்கெட் பார்க்க வாய்ப்பு கிடைத்ததே என்கிற பரிதாப நிலை!

Players taking a knee before the start of play
(Pic courtesy : ESPN)

இங்கிலாந்துக்கு புது கேப்டன் – பென் ஸ்டோக்ஸ் (Ben Stokes). வெஸ்ட் இண்டீஸுக்கு ஜேஸன் ஹோல்டர் (Jason Holder) கேப்டன். முதல் போட்டி இங்கிலாந்தின் சௌதாம்ப்டன் – ‘ரோஸ் பௌல்’ (Rose Bowl) மைதானத்தில் இரண்டு நாளாகப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. போட்டி ஆரம்பமாகுமுன் இருதரப்பு வீரர்களும், அம்பயர்களும் மைதானத்தில் ’ஒருகால் முட்டி போட்டு’, உலகின் ‘கறுப்பின’ மக்களுக்கு மரியாதை செலுத்தினார்கள். குறிப்பாக சில வெஸ்ட் இண்டீஸ் வீரர்களின் ஆவேச முஷ்டி உயர்த்தல் காணக்கிடைத்தது.  துவக்க நாளன்று, கையில் கறுப்பு பேண்ட் அணிந்து ஆடினார்கள் வீரர்கள்.  அமெரிக்காவில் கறுப்பினத்தவருக்கு எதிரான போலீஸ் அராஜகத்தைக் கண்டித்து (குறிப்பாக ஜார்ஜ் ஃப்லாய்ட் (George Floyd) என்பவரின் போலீஸ் ‘கொலை’) சமீபகாலத்தில் நிறைய போராட்டங்கள் நடந்தன. வெளிநாடுகளிலும் எதிரொலித்தன. BLM (‘Black Lives Matter’) எனும் இயக்கம் இந்தப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்து நடத்திவருகிறது.

இப்போது கிரிக்கெட்டுக்கு வருவோம். கொரோனா வைரஸ் காரணமாக கிரிக்கெட் ஆட்டத்தின்போது கடைப்பிடிக்கவேண்டிய சில நடைமுறைகளை, ஐசிசி-யின் அனில் கும்ப்ளே தலைமையிலான டெக்னிகல் கமிட்டி அறிவித்தது. அதன்படி, வீரர்கள் விக்கெட் எடுக்கையில், கேட்ச் பிடிக்கையில் என குதூகலமாக ஒருவரையொருவர் கட்டிக்கொள்ளக்கூடாது! பந்துவீச்சாளர்கள் ‘வழக்கம்போல்’ கையில் எச்சில்துப்பி பந்தை பாலிஷ்  போடுகிற வேலையே கூடாது போன்ற சில கட்டுப்பாடுகள். டாஸ் வென்ற இங்கிலாந்து, முதல் இன்னிங்ஸில் 204 ரன்னில் சுருண்டது. குறிப்பாக, வெஸ்ட் இண்டீஸின் ஷனன் கேப்ரியல் (Shanon Gabriel), ஜேஸன் ஹோல்டர் (Jason Holder)ஆகியோரின் துல்லிய ‘வேக’த் தாக்குதலற்கு இங்கிலாந்து ஈடுகொடுக்கமுடியாமல் ஒடுங்கியது. வெஸ்ட் இண்டீஸ் வழக்கத்துக்கு மாறாக நேற்று மிகவும் பொறுப்புடன் விளையாடி முதல் இன்னிங்ஸில் 318 எடுத்தது. துவக்க ஆட்டக்காரர் க்ரெய்க் ப்ராத்வெய்ட் (Kraig Brathwaite) 65 ரன், ரோஸ்டன் சேஸ் (Roston Chase) 47, ஷேன் டௌரிச் (Shane Dowrich) 61 என முக்கிய பங்களிப்பு. போட்டி தொடர்கிறது.

கிரிக்கெட் வீரர்கள் ‘வைரஸில்’ சிக்கிவிடாமல் அமைதியாக ஆட்டமாட,  ஆண்டவன் அருள்புரிவானாக.

படம். நன்றி: இந்தியா டிவி நியூஸ்.

**

இந்திராபார்த்தசாரதி சிறுகதை: அவஸ்தைகள்

எழுத்தாளர் இந்திரா பார்த்தசாரதி அவர்களைப்பற்றி நேற்று கொஞ்சம் தெரிந்துகொண்டோம்.  இன்று அவரது எழுத்தினை ரசிப்போமா?   கீழே வாசகர்களுக்காக,  அவரது சிறுகதை ஒன்று:

அவஸ்தைகள்

சாமான்களை சரிபார்த்து, நண்பர்களுக்குக் கைகாட்டி விட்டு, என் சீட்டில் உட்காரப் போனபோதுதான் அவரைக் கவனித்தேன்.

பவளம் போன்ற திருமேனி. என் உள்ளுணர்வு சொல்லிற்று, வயது அறுபத்தைந்திருக்கலாமென்று. ஆனால் கண்கண்ட வயது ஐம்பது.  நிரந்தர ‘ஸினிஸிஸ’த்தின்  நிழற்கீற்றாய்ப்  படிந்த ஏளனப்   புன்னகை. கைவிரல் ஒன்பதில், ஒவ்வொரு கல்லென்று நவரத்தின மோதிரங்கள். அவர் அணிந்திருந்த உடையும், அவருடைய தோற்றமும் அவரை ஹிந்தி மாநிலத்தவர் என்று அறிவித்தது. தும்மைப் பூ போல் பளீரென்ற வேட்டி, குர்த்தா.

அவர் அறிதுயில் கோலம் கொண்டிருந்தார், கால்களை தாராளமாக நீட்டியபடி. இன்னொருவர் அங்கு உட்கார வேண்டுமென்ற எண்ணம் அவருக்கு இருந்ததாகவே தெரியவில்லை. உலகத்தைப் பந்தாகச் சுற்றித் தம் குர்தாப் பையில் வைத்திருப்பவர்போல் அவர் அலட்சியமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் காலருகே இரண்டு பேர் பணிவுடன் நின்று கொண்டிருந்தார்கள். தமிழர்கள். சென்னை சென்ட்ரல் ஸ்டேஷனில்  ஒரு வடநாட்டுக்காரருக்குப் பணிவிடை செய்வதுபோல், முறுக்கேறிய மீசையுடன் இரண்டு தமிழர்கள் நின்று கொண்டிருந்தது எனக்கு ஆச்சரியத்தைத் தந்தது.

“பழம் எல்லாம் சரியா?” என்று பாதி ஹிந்தியிலும், பாதி ஆங்கிலத்திலும் அவர் கேட்ட கேள்விக்கு, அவர்கள் தலையை ஆட்டி ‘சரிய்யா’ என்றார்கள் தமிழில். ஸீட்டுக்குக் கீழே இரண்டு பழக்கூடைகள் இருந்தன. அவர் எங்களைப் பார்த்துப் புன்னகை செய்தார்.

”எங்கே போகிறீர்கள்?” என்றார் ஹிந்தியில்.

”டெல்லிக்கு..” என்றாள் என் மனைவி.

”ஹும்!” அவர் ஆமோதிப்பதுபோல் தலையை ஆட்டினார்.

அது ஏ.ஸி. ஸ்லீப்பர்,  இரண்டாம் வகுப்புப் பெட்டி. இன்னொரு ஸீட்டில் உட்கார வேண்டியவன் – அவன் இளைஞன், இருபத்திரெண்டு வயதிருக்கலாம்.  ஒரு சூட்கேஸ், பை சகிதமாக வந்து அவரருகில் நின்றான்.

”என்ன வேணும்?”  என்றார் ஆங்கிலத்தில்.

”இது என் இடம்! எழுந்திருங்கள், உட்கார வேண்டும்.”

”தம்பி, அட்ஜெஸ்ட் பண்ணிகிட்டு உட்காரு. ஐயா..  ரயில்வே போர்ட் மெம்பர்!”

எனக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. இவரா ரயில்வே போர்ட் மெம்பர்? அரசாங்க உத்தியோகத்திலிருப்பவர்களுக்கு முகத்தில் ஒரு தனிக்களை இருக்கும். இவரைப் பார்த்தால், ஜோதிடர் என்று சொல்லாம். இல்லாவிட்டால் ஓர் அரசியல்வாதி என்று  சொல்லலாம்..  ஒரு மந்திரி என்றுகூட வைத்துக் கொள்ளலாம். நிச்சயமாக அரசாங்கத்தில் உயர்தர உத்தியோகத்திலிருப்பவர் என்று யாருமே சொல்லமாட்டார்கள்!  மேலும், ‘ரயில்வே போர்ட் மெம்பர்’  இந்த வகுப்பில் ஏன் பயணம் செய்ய வேண்டும்? அவருக்கு ஸலூன் இருக்கக்கூடுமே!

”அவர் யாரா இருந்தா எனக்கு என்னய்யா? என் இடம் எனக்கு வேணும்..!”  என்றான் இளைஞன்.

அவர் அந்தப் பையன் சொன்னதைக் காதில் போட்டுக் கொள்ளாமல், ஓர் ஆரஞ்சுப் பழத்தை உரித்துக் கொண்டிருந்தார்.

”ப்ளீஸ்..  கெட் அப்!  ஐ வான்ட் டு ஸிட்டெளன்..” என்றான் அவ்விளைஞன், குரலில் சற்று கண்டிப்புத் தோன்ற.

”வேறு இடம் பார்த்துக் கொள். .  நான் கண்டக்டரிடம் சொல்லுகிறேன்!” என்றார் அவர் ஹிந்தியில்.

”ஓகே. நானே சொல்லுகிறேன். நீங்கள் யாராயிருந்தாலும் சரி, என் ஸீட்டை உங்களால் ஆக்ரமிக்க முடியாது. நீங்கள் ரயில்வே போர்ட் மெம்பர் என்று சொல்வதே பொய்… அரசியல்வாதியாக இருக்கலாம்! ”  என்றான் அந்த இளைஞன்,  ஹிந்தியில்.

அவன் ஹிந்தியில் சொன்னது, அவருடைய பணியாளர்களுக்குப் புரியவில்லை. அவர்கள் அவனை ஏற இறங்கப் பார்த்தார்கள். அவர் அவனைச் சிறிது நேரம் உற்றுப் பார்த்தார்.  பிறகு கால்களை மடக்கிக் கொண்டார்.

”என்னய்யா…  பெரியவரைப் போய் இப்படி..” என்றான் அவருடைய ஆட்களில் ஒருவன்.

”அப்படிச் சொல்லுங்க.. பெரியவர், மரியாதை தரவேண்டியதுதான். ரயில்வே போர்ட் மெம்பர், அது இதுன்னு சொல்லாதீங்க!”

”ரயில்வே போர்ட் மெம்பர்தான்யா!  நாங்களும் ரயில்வேயில்தான் வேலை செய்யறோம்.”

அந்த இளைஞன் அவர்களைப் புன்னகையுடன் நோக்கிவிட்டு உட்கார்ந்தான். அவர்களையும் அவர் இவ்வாறு சொல்லி ஏமாற்றியிருக்கக் கூடுமென்று அந்தப் புன்னகை கூறியது.

அவர் என் மனைவியை நோக்கி ஹிந்தியில் சொன்னார்.  “என் பேர் ரவி ஷங்கர் மிஸ்ரா. இது நான் எழுதிய நூல்.. கவிதைத் தொகுப்பு!”

அவர் தம் பக்கத்திலிருந்த புத்தகத்தை எடுத்து அவளிடம் கொடுத்தார். அவர் கவிஞராக இருக்கக் கூடுமென்று நான் எதிர்பார்க்கவேயில்லை. நானும் இலக்கிய ரசிகனாக இருக்க முடியாதென்று அவர் நினைத்த காரணத்தினால்தான், அந்தப் புத்தகத்தை என் மனைவியிடம் கொடுத்தார் என்று எனக்குத் தோன்றியது. என் மனைவி அந்தப் புத்தகத்தைப்  புரட்டினாள். நானும் பார்த்தேன்.

சின்னச் சின்னக் கவிதைகள். மூன்று வரிகளுக்கு மேலில்லை.

”முன்னுரை யார் என்று பாருங்கள்!”  என்றார் அவர்.

ஓர் அரசியல் பெரும்புள்ளி. புத்தகத்தைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ள அவர் கையை நீட்டினார். கவிதைகளை என் மனைவி படித்தாக வேண்டுமென்று அவர் விரும்பியதாகத் தெரியவில்லை.

”எனக்குப்  பல்கலைக் கழகப் பட்டம் டாக்டர் என்பதோடு, நான் தொழிலிலும் டாக்டர்!” என்றார் அவர்.

கவிஞர், டாக்டர்… இன்னும் என்னென்ன ஆச்சர்யங்கள் காத்திருக்கின்றனவோ..  என்று எனக்குத் தோன்றிற்று. அவர் இன்னொரு புத்தகத்தை எடுத்து என் மனைவியிடம் கொடுத்தார்.

மருத்துவ நூல்.  ஆயுர்வேதம், ஹோமியோபதி, யுனானி எல்லாம் கலந்த ஒரு நூல்.

”அல்லோபதி இல்லையா?”  என்று நான் கேட்டேன்.

”எனக்குத் தெரியும். ஆனால் நம் நாட்டுக்கேற்றவை இவைதான் என்பது என் அபிப்பிராயம். புற்றுநோயைக்கூட குணப்படுத்திவிட முடியும். செய்து காட்டியிருக்கிறேன்!”

“நீங்கள் ரயில்வே போர்ட்மெம்பர் என்று இவர்கள் சொல்லுகிறார்களே?” அவர் அதை மறுக்கவுமில்லை, ஆமோதிக்கவுமில்லை. வெறும் புன்னகைதான் பதில்.

”ரயில்வே அட்வைஸரி கவுன்சில் மெம்பரா இருக்கலாம்..”  என்றான் அந்தப் பையன்.

”இரண்டும் ஒண்ணுதானுங்க! ” என்றான் அந்த இருவரில் ஒருவன்.

”எப்படிங்க ஒண்ணா இருக்க முடியும்? ரயில்வேல வேலை செய்யறீங்க, இதுகூடவா தெரியலே? என்னவா இருக்கீங்க?” என்றான் இளைஞன்.

”பழ காண்ட்ராக்டருங்க!”

எனக்குப் புரிந்தது.  வண்டி புறப்படும்போலிருந்தது.

”கோயிங் ஸார்… குட் ஜர்னி ஸார்!”  என்று கைகளைக் கூப்பி அவரிடம் விடைபெற்றுக் கொண்டு, அவர்கள் வண்டியைவிட்டு இறங்கினார்கள்.

”என் பேர் மோகன்’ என்று சொல்லிக்கொண்டே கைகளைக் கூப்பினான் அந்த இளைஞன்.

”நீங்கள் யாரென்று எனக்குத் தெரியும். என் அப்பாவை உங்களுக்குத் தெரியும். ராஜகோபாலன் பிடிஐ ” என்று தொடர்ந்தான்.

”ஓ.. அப்படியா? அவர் எப்படியிருக்கார்?”

”செளக்கியம். நான் இன்ஜினியரிங் முடிச்சிருக்கேன். அடுத்த வாரம் அமெரிக்கா  போறேன்.”

”குட்..  கம்ப்யூட்டரா?”

”ஆமாம்.”

”அங்கேயே செட்டில் ஆயிடுவே..”

”நோ நோ..  திரும்பி வந்துடுவேன்!”

அவர் எங்களிருவரையும் மாறி மாறி பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவரையும் உரையாடலில் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டுமென்பதற்காக,  நான் மோகன் அமெரிக்கா  போகப்போவதைப்பற்றிச் சொன்னேன்.

”கையை நீட்டு!”  என்றார் அவர்,  எழுந்து உட்கார்ந்தவாறு.

“மன்னிக்கவும். எனக்கு நம்பிக்கையில்லை.”

“அமெரிக்காவில் முக்கால்வாசிப் பேருக்கு நம்பிக்கையுண்டு .. தெரியுமா?”

”இருக்கலாம்..  எனக்கு இல்லை!”

“நான் பெரிய ஜோதிடன். டில்லியில் மிஸ்ரா என்று நீ கேள்விப்பட்டதேயில்லையா? நன்றாக ஹிந்தி பேசுகிறாய், நீ டில்லயில்தானே இருக்கிறாய்?”

“நான் பிறந்து வளர்ந்ததெல்லாம் டில்லியில்தான். எனக்கு உங்களைப் பற்றித் தெரியாது!”

“மொரார்ஜியிடம் எண்பதில் சொன்னேன், உங்களுக்கு இன்னும் கொஞ்ச காலந்தான் பதவியென்று. இந்திராகாந்தி என்னைத் தேடிக்கொண்டு வந்தார். ’தேர்தலில் ஜெயிப்பீர்கள்’ என்றேன். கைலாஷ் காலனியில் என் வீட்டுக்கு வந்தாயானால், வாசலில் வரிசையாய் கார் நின்று கொண்டிருக்கும், ஜோஸ்யம் கேக்க. உனக்குக் காசு வாங்காமல் சொல்லுகிறேன் என்கிறேன், வேண்டாமென்கிறாய்!”

”மன்னிக்கவும். இறந்த காலத்தைப் பற்றி எனக்குத் தெரியும். எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்குமென்று ஸஸ்பென்ஸ் இருந்தால்தான் வாழ்க்கை சுவாரஸ்யமாக இருக்கும். எல்லாவற்றையும் தெரிந்து கொண்டுவிட்டால் வாழ்க்கை போரடிக்கும் !” என்றான் மோகன்.

“என்ன நடக்குமென்று தெரிந்து கொண்டால்,  தவறுகள் செய்யாமல் உன்னைத் திருத்திக் கொள்ள உதவுமல்லவா?”

”விதியில் உங்களுக்கு நம்பிக்கையுண்டா?”

”நிச்சயமாக!”

”அப்படியானால், நடப்பது நடந்துதானே ஆகவேண்டும்? தவறுகளை எப்படி திருத்திக் கொள்ள இயலும்?”

”குதர்க்கம் பேசுகிறாய். இந்தக் காலத்து இளைஞர்கள் எல்லோருமே இப்படித்தானிருக்கிறார்கள்!”

”உங்கள்  ரீகன் மனைவியும் ஜோஸ்யம் கேட்கிறாள்,  தெரியுமா?”

”எங்கள் ரீகனா? நான் அமெரிக்காவுக்குப் போகப்போகிறேன் என்பதால் அமெரிக்கனாகி விடுவேனா?”  என்று கூறிவிட்டு மோகன் சிரித்தான்.

அப்பொழுது கண்டக்டர் அங்கு வந்தார். ”நீங்கள்தான் மிஸ்டர் மிஸ்ராவா?” என்றார் மிகவும் பவ்யமாக.

அவர்  தலையசைத்தார்.

”எல்லாம் செளகர்யமாக இருக்கிறதா?”

“இருக்கிறது. நான் மிஸ்டர். மிஸ்ரா இல்லை,  டாக்டர்…! “

“மன்னிக்கவும்.  மருத்துவ…”

“ஆமாம்!”

”ஏதாவது வேண்டுமா, உங்களுக்கு?”

”ஒரு தலையணைதான் கொடுத்தான் உங்கள் பையன். போதாது;  இரண்டு வேண்டும்”

”எஸ்.. ஸார்!”

”வண்டி தாமதமாகாமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். எனக்கு நாளைக்கு அடுத்த நாள் பதினொன்று மணிக்கு உங்கள் மந்திரி ஸிந்தியாவுடன் அப்பாய்ன்ட்மென்ட்..  புரிந்ததா?”

”எஸ்.. ஸார்!”

”ஏதாவது வேண்டுமானால், பிறகு சொல்லுகிறேன்.”

”எஸ்.. ஸார்!”

இவருக்கு ஏன் இவ்வளவு மரியாதை? ரயில்வே அட்வைஸரி கவுன்ஸிலில் மெம்பர் என்பதாலா, இல்லாவிட்டால் அவர் சொல்வது போல் அரசாங்க ஜோஸ்யர்தானா? அவர் அணிந்திருந்த ஒன்பது மோதிரங்கள் மீது என் கவனம் சென்றது.

”ஒன்று கேட்கலாமா?” என்றேன் நான்.

”கேளுங்கள். ”

”கையில் ஒன்பது மோதிரங்கள் அணிந்திருக்கிறீர்களே.. ”

”அதுவா?” என்று அவர் புன்னகையுடன் கூறினார்: ”நவரத்தினங்கள்.  ஒன்பது என்ற எண்ணின் விசேஷம் தெரியுமா? ”

”தெரியாது!”

”ஒன்பதை இரண்டால் பெருக்கி வரும் தொகையின் எண்களைக் கூட்டிப் பாருங்கள். ஒன்பது. இந்த மாதிரி எந்த எண்ணால் பெருக்கிக் கூட்டிப் பார்த்தாலும் கடைசியில் வருவது ஒன்பதுதான். உதாரணமாக 9 x 102 = 918; 9 + 1 + 8 = 18; 1 + 8 = 9.  இந்த மாதிரி…  இது ஏன் தெரியுமா? ”

”தெரியாது.. ”

”ஒன்பதுதான் இறைவன். எதனாலும் பாதிக்கப் படாதவன். ஒன்பதைக் கடவுளாக ஏற்றுக் கொண்டால், எல்லா நன்மைகளும் ஏற்படும். இன்று என்ன தேதி? ”

”பதினெட்டு. ”

”அதாவது, 1 + 8 = 9.  நான் எந்தக் காரியம் செய்தாலும் ஒன்பதில்தான் செய்வேன். நவக்கிரகங்களின் தாத்பர்யம் இப்பொழுது புரிகிறதா? ”

”எல்லோருக்குமே ஒன்பது நல்லதுதானா?” என்று கேட்டாள் மனைவி.

”நிச்சயமாக. ”

என்னை நவரத்தினக் கல் மோதிரம் வாங்கிப் போட்டுக் கொள்ளுங்கள் என்று நச்சரிக்கப் போகின்றாளோ என்ற பயம் எனக்கு வந்தது.

‘எல்லாருக்குமில்லை.. ’ என்று நான் இழுத்தேன்.

”இல்லை,  எல்லாருக்குந்தான்!” என்றார் அவர்,  உறுதியான குரலில்.

என் மனைவி அவரிடம் கையை நீட்டினாள்.

”ஒரு கேள்வி கேளுங்கள்..  சொல்லுகிறேன்” என்றார் அவர்.

”எனக்கு ஆஸ்துமா உண்டு. அது எப்பொழுது போகும்? ”

அவர் ஐந்து நிமிஷங்கள் கையையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

பிறகு சொன்னார். ”நவக்கிரக பூஜை செய்யுங்கள். பூஜை ஒன்பது நாள் நடக்க வேண்டும். நவரத்தினக் கல் மோதிரம் அணிய வேண்டியது அவசியம். பாதிப் பேர் இதுதான் நீலம்,  இதுதான் மரகதம் என்று பொய்க் கல்லைக் காட்டி ஏமாற்றுவார்கள். உண்மையான கல் வேண்டுமானால், இந்தாருங்கள்..” என்று சொல்லிக் கொண்டே அவர் தம்மருகில் வைத்திருந்த டயரியில் இருந்து ஒரு கார்டை எடுத்துக் கொடுத்தார்.

”இந்த ஆள் நம்பகமானவன். என் பேரைச் சொல்லுங்கள். இந்தாருங்கள், இதுதான் என் முகவரி. ”

”நவகிரக பூஜை நீங்களே வந்து செய்வீர்களா?” என்று கேட்டேன் நான்.

”அது என்னால் முடியாது. நான் ஆட்களை அனுப்பி வைக்கிறேன். ”

அவர் உடனே கண்களை மூடிக்கொண்டார். சில விநாடிகளுக்குப் பிறகு கண்களைத் திறந்து ”மன்னித்துக் கொள்ளுங்கள். நான் ஒரு மணிநேரம் தியானம் செய்யவேண்டும்”‘ என்றார்.

”செய்யுங்கள். ”

”இந்த ஆளை நம்பறீங்களா?” என்றான் மோகன்.

”ஏதேனும் சக்தி இருக்கணும்.  இல்லாமலா..  மொரார்ஜி, இந்திராகாந்தி எல்லாரும் இவரைத் தேடிண்டு போறா?” என்றாள் என் மனைவி.

”பதவி வந்துட்டா,  அதுக்கு நாம தகுதியா என்ற சந்தேகம் எல்லா அரசியல்வாதிகளுக்கும் வந்துடும். அதனால் ஜோஸ்யர்களைத் தேடிண்டு போறாங்க. சக்தியுமில்லே ஒரு மண்ணாங்கட்டியுமில்லே! ”

என் மனைவியும் கண்களை மூடிக்கொண்டதிலிருந்து,  அவள் அவனுடன் வாக்காட விரும்பவில்லை என்று தெரிந்தது.

திடீரென்று கண்விழித்தேன். ஒரே சத்தம். ”டாக்டர்..  டாக்டர் !”

நாலைந்து பேராக மிஸ்ராவை எழுப்ப முயன்று கொண்டிருந்தார்கள். அவருக்கு மூச்சு வாங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவர் கண்களைத் திறக்கவேயில்லை.

”என்ன அவருக்கு?” என்றேன் நான்.

”எங்களுக்குத் தெரியாது, கண்டக்டர் சொன்னார், இவர் டாக்டர்னு. இங்கேயிருந்து மூணாம் கம்பார்ட்மெண்ட்லே ஒரு குழந்தைக்குத் தூக்கித் தூக்கிப் போடுது. என்னன்னு தெரியலே. இவரைக் கூட்டிக்கிட்டுப் போகலாம்னு வந்தோம்” என்றான் ஒருவன்.

”டாக்டர் மிஸ்ரா, டாக்டர் மிஸ்ரா.. ” என்று நானும் அவரை எழுப்ப முயன்றேன்.

அப்பொழுது என் மனைவி சொன்னாள், ” உங்களுக்குச் சத்தம் கேட்கலியா, அவருக்கே பயங்கர ஆஸ்துமா!  மூச்சு வாங்கறதைப் பாருங்க.. ”

மேலே படுத்துக் கொண்டிருந்த மோகன் கீழே இறங்கினான். அவன் வந்தவர்களிடம் சொன்னான் : ”இவர் டாக்டருமில்லை,  ஒண்ணுமில்லை. குழந்தையைக் காப்பாத்தணும்னா வேற கம்பார்ட்மெண்ட்லே டாக்டர் இருந்தாப் பாருங்க!”

வந்தவர்கள் போய்விட்டார்கள்.

அவரை எழுப்பி, ”என்கிட்டே மருந்து இருக்கு, சாப்பிடறாரா..  கேளுங்கோ.. ‘ என்றாள் என் மனைவி.

மிகவும் கஷ்டப்பட்டு அவரை எழுப்பினேன். கண்களைத் திறந்து சுற்று முற்றும் பார்த்தார். அவரைப் பார்க்கப் பரிதாபமாக இருந்தது.

”டெட்ரால் எஸ்.ஏ. இருக்கு..  வேணுமா?” என்றாள் என் மனைவி.

”வண்டியிலே நவகிரக பூஜை செய்ய முடியுமா?” என்று கேட்டான் மோகன்.

”அது தப்பு. கஷ்டப்படறவாளுக்கு உதவி செய்யணும். கிண்டல் செய்யக் கூடாது. ஆஸ்துமான்னா என்னன்னு கஷ்டப்படறவாளுக்குத்தான்  தெரியும்..”  என்றாள் என் மனைவி.

”ஐயாம் ஸாரி, மாமி..” என்றான் மோகன்.

**

நன்றி: இந்திரா பார்த்தசாரதி, அழியாச்சுடர்கள் இணையதளம்/ராம்பிரசாத்

இந்திரா பார்த்தசாரதி

தமிழ் மொழியின் சமகால இலக்கிய ஆளுமைகளுள் ஒருவர்.  தரமான படைப்புகள் பல தந்தவர். இ.பா. எனச் சுருக்கமாக அழைக்கப்படும் சென்னையில் பிறந்த கும்பகோணத்துக்காரர். முனைவர் பட்டம் பெற்ற படைப்பாளி. தன் உயர் கல்விப்பின்னணியினால், டெல்லி பல்கலைக்கழகம், பாண்டிச்சேரி பல்கலைக்கழகம், போலந்தின் வார்ஸா பல்கலைக் கழகம் என்றெல்லாம் விஸ்தாரமாகப் பணிபுரிந்த அனுபவமுண்டு. இந்தியக் கலாச்சாரம், தத்துவம் என போலந்தில் அயல்நாட்டு மாணவர்களுக்கு ஐந்தாண்டு காலம் பேராசிரியராகக் கற்பித்திருக்கிறார்.

டெல்லியில் சுமார் 40 வருட வாசம் என்பதால் இவரது கதைகளின் கரு டெல்லி மாநகரத்தில் நிலைகொண்டிருப்பது வழக்கம். இவரது முதல் சிறுகதை ஆனந்த விகடனில் வெளிவந்தது. விகடனில் இலக்கிய எழுத்தாளர்களின் பங்களிப்பை ஆரம்பித்துவைத்தவர்கள் ஜெயகாந்தனும், இவரும்தான் எனலாம். நடுத்தரவர்க்கத்து மனிதர்களே இவரது கதைமாந்தர்கள். மனிதனின் தனிமை, ஏக்கம், உள்மன உறுத்தல்கள், பொதுவாக வாழ்வின் நிறைவின்மை போன்றவை இவரது படைப்புகளில் மேலெழுந்து காணப்படுகின்றன.  ’தொலைவு’, ‘ஒரு கப் காப்பி’, ‘குதுப்மினாரும் குழந்தையின் புன்னகையும்’ போன்றவை வெகுவாக ஸ்லாகிக்கப்பட்ட இவரது சிறுகதைகளில் சில. மனித தெய்வங்கள், நாசகாரக்கும்பல் என்கிற தலைப்புகளில் சிறுகதைத் தொகுதிகள், வேதபுரத்து வியாபாரிகள், யேசுவின் தோழர்கள், வெந்து தணிந்த காடுகள், ஹெலிகாப்டர்கள் கீழே இறங்கிவிட்டன போன்ற நாவல்கள், நந்தன் கதை, ஔரங்கசீப், ராமானுஜர், கால எந்திரம், கொங்கைத்தீ போன்ற நாடகங்கள், சில  கட்டுரைத்தொகுதிகள், Ashes and Wisdom, Wings in the Void, Into this Heaven of Freedom ஆகிய மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் என, தமிழ் இலக்கியத்தில்  விரிவாக, தீர்க்கமாக அரைநூற்றாண்டு காலமாக இயங்கிவரும் படைப்பாளி.

இ.பா.வின் புதினமான ‘குருதிப்புனல்’ 1977-ல் ’சாஹித்ய அகாடமி’ விருதைத் தமிழுக்குப் பெற்றுத்தந்தது. இந்திய மொழிகளில் தரமான இலக்கியப் படைப்புகளுக்காக K.K. Birla Foundation- நிறுவிய ‘சரஸ்வதி சம்மான்’ (Saraswati Samman) விருதை, இவரது ‘ராமானுஜர்’ நாடகம் தமிழ் மொழிக்காக வென்றது. ’பாஷா பரிஷத்’ விருதும்  கிடைத்துள்ளது. சிறப்புமிகு இலக்கியப் பங்களிப்புக்காக இந்திய அரசு 2010-ல் ’பத்ம ஸ்ரீ’ விருதை இவருக்கு வழங்கி கௌரவித்தது. ‘தி ஹிந்து லிட் ஃபார் லைஃப்’ விருது (The Hindu Lit for Life Award) வாழ்நாள் இலக்கிய சாதனைக்காக இந்திரா பார்த்தசாரதிக்கு 2018-ல் வழங்கப்பட்டது. சாகித்ய அகாடமி, சங்கீத நாடக அகாடமி, சரஸ்வதி சம்மான் ஆகிய மூன்று பெரும் தேசியநிலை விருதுகளையும் வென்ற ஒரே எழுத்தாளர் இந்திரா பார்த்தசாரதிதான் என்கிறது ‘இந்து தமிழ் இதழ்’!

தமிழ் உலகில், சமகால அரசியல்தாக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் இலக்கியப் படைப்புகளைத் தந்த வெகுசில எழுத்தாளர்களில் இந்திரா பார்த்தசாரதியும் ஒருவராக அறியப்படுகிறார். இ.பா.வின் ‘குருதிப்புனல்’ கீழவெண்மணிப் படுகொலை/அரசியல் பின்னணி  கொண்ட நாவல். இவரது ’உச்சிவெயில்’ எனும் குறுநாவல் ‘மறுபக்கம்’ (இயக்கம்: சேதுமாதவன்) என்கிற திரைப்படமாக 1990-ல் வெளியிடப்பட்டது. இந்திய ஜனாதிபதியின் ‘தங்கத்தாமரை’ விருதை (Golden Lotus Award) தட்டிச்சென்ற முதல் தமிழ்ப்படம் இது.

ஒரு கட்டுரையில் இந்திரா பார்த்தசாரதி சொல்கிறார்: “பிரபஞ்சத்தில் ‘ சூழ்ந்து அகன்று தாழ்ந்து உயர்ந்த முடிவில் வெறும் பாழ் ‘ என்று எதுவுமில்லை. அனைத்தும், ‘சூழ்ந்து அகன்று தாழ்ந்த உயர்ந்த முடிவில் பெரும் ஜோதி’ என்று நம்மாழ்வார் வாக்கில் கூற முடியும்.  இதற்கு ‘உள்பார்வை’ வேண்டும். ‘உள்பார்வையின்’ இன்னொரு பெயர் கற்பனை. இது சிந்திப்பதால் வராது. இதயத்தின் வெளிச்சம். பிரபஞ்சத்தில் எதுவுமே எதேச்சையாக உருவாவதில்லை. அனைத்தும் சத்தியத்தின் வெளிப்பாடுகள்.”

’சிறுகதை’ பற்றி இந்திரா பார்த்தசாரதி  சொல்வதென்ன : “ஒரு நல்ல சிறுகதை, எழுத்தாளனுக்கும் வாசகனுக்கும் இடையே நிகழ்கிற உரையாடலாக இருக்க வேண்டும். வாசகன் அந்தக் கதையைப் படித்து முடித்த பிறகு அவன் சிந்தனையைத் தூண்டும் முறையில், அதன் கருத்து எல்லை அதிகரித்துக்கொண்டு போதல் அவசியம். ஒரு பிரச்னையை மையமாக வைத்துக்கொண்டு எழுதப்படும் கதைகளுக்குத்தான் இந்த ஆற்றல் உண்டு. பிரச்னையை நேரடியாகச் சுட்டிக்காட்டுவது தினசரிகளின் வேலை. இலக்கியத்தின் பரிபாஷையின் அழகுணர்ச்சியோடு பிரச்னையைச் சொல்வதுதான், ஒரு சிறந்த படைப்பாளியின் திறமை …. வெறும் ஏமாற்றத்தையும், விரக்தியையும், தோல்வி மனப்பான்மையையும் இலக்கியமாக்கிவிடக் கூடாது” என்கிற கருத்தை முன்வைக்கிறார் இ.பா.

அடுத்த பதிவில் இவரது சிறுகதை ஒன்றை வாசிப்போம்.

**

அரட்டைக் குறிப்பு! : இந்திரா பார்த்தசாரதியும், நா.பார்த்தசாரதியும் எங்கள் குடும்பத்துக்குப் பழக்கமானவர்கள் எனலாம் . உ.பி.யின் அலிகரில் எனது மனைவின் குடும்பம் வசித்த காலகட்டம். அலிகர் முஸ்லிம் பல்கலையில் (AMU) ‘நவீன இந்திய மொழிகள்’ பிரிவிற்குத் தலைமை தாங்கியிருந்த அடியேனின் மாமனாரைப் பார்க்க என, வீட்டுக்கு சிலமுறை இ.பா. வந்திருக்கிறார் – நட்பு, பல்கலைப்பணி தொடர்பாக இருந்திருக்கும்.

 

**