மஹாகவி பாரதி சிறுகதை: வேப்பமரம்

மஹாகவி பாரதியின் சிறுகதை ஒன்றைப் படிக்க நேர்ந்தது. 1919 – லான தமிழ் எழுத்து, பாரதியின் எழுத்து. பகிர்கிறேன் :

சிறுகதை: வேப்பமரம்

இளவேனிற்காலத்தில் ஒரு நாள். காலை வேளையில், நான் மலயகிரிச் சார்பிலே தனியாக உலாவிக் கொண்டிருந்தேன். நெடுந்தூரம் சுற்றிய பி்றகு என் உடம்பிலே சற்றே இளைப்புண்டாயிற்று. அந்த இளைப்புத் தீரும் பொருட்டாக அங்கொரு தோப்புக்குள்ளே போய் ஒரு வேப்ப மரத்தடியில் படுத்துக் கொண்டேன். இன்பமான காற்று வீசிற்று. சிறிது நேரத்துக்குள் கண்ணயரந்து நித்திரையில் ஆழ்ந்துவிட்டேன். அப்போது நான் கண்ட அபூர்வமான கனவை இங்கெழுதுகிறேன்.

நான் தூங்கிக் கொண்டிருக்கையிlல், “ஏ மனிதா, ஏ மனிதா! எழுந்திரு.. எழுந்திரு!” என்று அமானுஷிகமாக ஒலியொன்று கேட்டது. இந்த ஒலியைக் கேட்டவுடன் கண்ணை விழித்தேன். உண்மையாகவே விழிக்கவில்லை. கனவில் விழித்தேன். அதாவது விழித்துக் கொண்டதாகக் கனவு கண்டேன். 

விழித்து, “யார் கூப்பிட்டது?” என்று கேட்டேன்.

“நான் தான் வேப்பமரம்.. நான் தான் கூப்பிட்டேன்! எழுந்திரு” என்று மறுமொழி உண்டாயிற்று.

உடனே நான் யோசிக்கலானேன்:

“ஓஹோ, ஓஹோ! இது பேயோ, பிசாசோ! யக்ஷர், கிந்நரர், கந்தர்வர் முதலிய தேவ ஜாதியரோ, வனதேவதைகளோ! யாரோ தெரியவில்லை. இல்லாவிட்டால் வேப்பமரம் எங்கேனும் பேசுவதுண்டோ? அட, போடா, பேயாவது? அதெல்லாம் சுத்தக் கட்டுக்கதையன்றோ? நாம் உண்மையாகவே கண்ணை விழித்து ஜாக்ர நிலையடையவில்லை. இன்னும் கனவு நிலையிலே தானிருக்கின்றோம். இந்த ஒலி கனவில் கேட்கும் கற்பனையொலி” – இங்ஙனம் நான் யோசனை செய்துகொண்டிருக்கையில்,  “ஏ மனிதா, ஏ மனிதா! எழுந்திரு..” என்று மறுபடி சத்தமுண்டாயிற்று. 

“நீ யார்?” என்று பின்னுங் கேட்டேன். 

“நான் வேப்பமரம். என் அடியிலேதான் நீ படுத்திருக்கிறாய். உனக்குச் சில நேர்த்தியான விஷயங்கள் கற்றுக்கொடுக்கும் பொருட்டாக எழுப்புகிறேன் !” என்று மறுமொழி வந்தது. 

அப்போது நான்: “சரி, நமக்குத் தெரியாத விஷயங்கள் உலகத்தில் எத்தனையோ உண்டென்று ஷேக்ஸ்பியரே சொல்லியி்ருக்கிறார். அந்தப்படி மரங்களுக்குப் பேசும் சக்தி இருக்கலாம். அவ்விஷயம் நமக்கு இதுவரை தெரியாமலிருக்கலாம். ஆதலால் இந்த மரத்துடன் ஸம்பாஷணை செய்து விஷயத்தை உணர்ந்து கொள்வோம்” என்றெண்ணிக் கண்ணைத் திறந்துகொண்டெழுந்து நி்ன்றேன். 

(உண்மையாகவே எழுந்து நிற்கவில்லை. எழுந்து நின்றதாகக் கனவு கண்டேன்.)

எழுந்து நின்று கொண்டு: “வேப்பமரமே! உனக்கு மனித பாஷை எப்படித் தெரிந்தது? மனிதரைப்போல் நெஞ்சு, வாய், தொண்டை, அண்ணம், நாக்கு, பல், உதடு என்ற கருவிகளில்லாதபோது, மனித பாஷை பேசுவது ஸாத்யப்படாதே? எங்களிலே பல் மாத்திரம் விழுந்தவர்களுக்கும் உச்சரிப்பு நேரே வராமல் போகிறதே! அடி நாக்கில்லாதவர்கள்  ஊமையாய்ப் போகிறார்களே. அப்படியிருக்க நீ மனித சரீரமேயில்லாமல் மனித பாஷை எங்ஙனம் பேசுகிறாய்?” என்று கேட்டேன். 

அப்போது வேப்பமரம் சொல்லுகிறது:

“கேளாய், மானுடா! மனிதனுக்கு ஒரே வாய்தானுண்டு. எனக்கு உடம்பெல்லாம் வாய்! மனித பாஷை பேசுவதற்கு வாய் முதலிய புறக்கருவிகள் மனிதரைப் போலவேயிருத்தல் அவசியமென்று நீ நினைக்கிறாய். ஸாதாரண  ஸ்திதியில் அவை  அவசியந்தான். ஆனால், நான் ஸாதாரண மரமில்லை. நான் அகஸ்த்ய முனிவரின் சிஷ்யன். தமிழ் பாஷையில் எனக்குள்ள ஞானம் இக்காலத்தில் அகஸ்த்யரைத் தவிர வேறு யாருக்குமே கிடையாது…”

வேப்பரம் பி்ன்னுஞ் சொல்லுகிறது:

“நடந்த கதையை அடியிலிருந்து சொல்லுகிறேன். மானுடா, கவனத்துடன் கேள். எனக்கு இப்போது முப்பது வயதுதானாகிறது. நான் இளமரம். பதினைந்து வருஷங்களின் முன்பு ஒரு நாள் வஸந்த காலத்தி்ன்போது, இராவேளையில் ஆச்சர்யமான நிலா வீசிக்கொண்டிருந்தது. நான் விழித்துக் கொண்டிருந்தேன். ஸாதாரணமாக மரங்கள் மனிதரைப் போலவே பகல் முழுவதும் விழித்துக் கொண்டிருக்கும். இராவானவுடனே தூங்கும். அன்றிரவு எனக்கு எந்தக் காரணத்தாலோ தூக்கமே வரவில்லை. நிலாவையும், வானத்தையும், சூழ்ந்திருக்கும் மரங்களையும் பார்த்துக்கொண்டு பிரம்மாநந்தத்தில் மூழ்கியிருந்தேன். அப்போது  பதினாறு வயதுடைய, மிகவும் அழகான மனித ஆண் பிள்ளையொருவனும், அவனைக் காட்டிலும் அழகான பன்னிரண்டு வயதுடைய மனிதப் பெண் ஒருத்தியும் அதோ தெரிகிற நதியில் விளையாடிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். சிறிது நேரத்துக்குள்ளே அவ்விருவரும் ஸாமான்ய மனிதரில்லையென்பது எனக்குத் தெளிவாய்விட்டது. சிறகுகளில்லாமல் அவர்கள் வானத்தில் பறந்து  விளையாடுவது கண்டேன். பிறகு ஒருவருக்கொருவர்  பேசிய வார்த்தைகளிலிருந்து அவர்கள் இன்னாரென்று தெரிந்து கொண்டேன். அவ்விருவரும் யாரெனில் அகஸ்த்ய மஹரிஷியும், தாம்ரபர்ணியம்மனும். அகஸ்த்யர் ஸாதாரண காலத்தில் கட்டை விரலளவுடைய வடிவந் தரித்திருப்பது வழக்கம். ஆனால் அவர் காமரூபி. அதாவது, நினைத்தபோது நினைத்த வடிவந் தரிக்கும் திறமை படைத்தவர். தாம்ரபர்ணியம்மனும் அப்படியே. ஆதலால் அவ்விருவரும் அப்போது அதிசுந்தரமான மனுஷ்ய ரூபந்தரித்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களுடைய கிரீடை பொழுது விடியும் வரை நடந்தது. அப்பால், தாம்ரபர்ணி மறைந்துவிட்டாள்….”

வேப்பமரம் சொல்லுகிறது: “கேளாய், மானுடா! கவனத்துடன் கேள். தாம்ரபர்ணியம்மன் பகலைக் கண்டவுடன் மறைந்து சென்று விட்டாள். அகஸ்த்யர் மாத்திரம் தனியாக வந்து எனதடியில், இப்போது நீ நிற்குமிடத்தில் படுத்துக்கொண்டு யோக நித்திரையில் ஆழ்ந்தனர். எனக்கு அந்த ஸமயத்தில் அகஸ்த்யருடைய சக்திகளெல்லாம் நன்றாகத் தெரியாது. ஆதலால், அவர் யோகத்திலிருக்கி்றாரென்பதை அறியாமல், ஜலக்கிரீடையின் சிரமத்தால் ஸாதாரண நித்திரையி்லிருக்கிறாரென்று நினைத்தேன். பொழுது விடிந்து ஏறக்குறைய ஒரு ஜாமமாயிற்று. அப்போது அதோ, உனக்கெதிரே ஒரு புளியமரம் நிற்கிறது பார் – அந்த மரத்தின் கீழேயுள்ள புற்றிலிருந்து ஒரு பெரிய நல்லபாம்பு ‘ஹுஸ்’ என்ற சீத்காரம் செய்துகொண்டு, அகஸ்த்யர் படுத்திருந்த இடத்தை  நோக்கிப் பாய்ந்து பாய்ந்து வரலாயிற்று. அதைக் கண்ட மாத்திரத்தில் நான் திடுக்கிட்டுப் போனேன். ’ஐயோ! இந்தக் கொடிய பாம்பு, இந்த மஹா புருஷனைக் கொன்றுவிடப் போகிறதே! இவரை எப்படியேனும் கண் விழிக்கும்படி செய்வோமானால், தம்முடைய தவ வலிமையினால் பாம்பை அடக்கிவிடுவார்’ என்றெண்ணி, அவரை விழிக்கச் செய்ய வேண்டுமென்ற நோக்கத்துடன் என் இலைகளை அவர் மீது சொரிந்தேன். அவர் விழிக்கவில்லை. இதற்குள் பாம்பும் அவரை நெருங்கி வந்து அவருடைய பாதத்தில் இரண்டு முறை கடித்தது. மூன்றாம் முறை கடிக்கும் பொருட்டும் படத்தைத் தூக்கிற்று. அத்தருணத்தில் அவர் கண்ணைத் திறந்து பார்த்து, கயிற்றைத் தூக்குவதுபோல் எளிதாக அந்தப் பாம்பைக் கையால் எடுத்துக் கழுத்தில் வளைய வளையைச் சுற்றிக்கொண்டார். அந்தப் பாம்பும் கயிற்றைப் போலவே, ஒன்றும் செய்யாமல் பரம ஸாதுவாக அவர் கழுத்தில் கிடந்தது. கடியுண்ட இடத்தில் இரத்தம் ஒழுகிக் கொண்டிருந்தது. அதில் அவர் கொஞ்சம் மண்ணையெடுத்துப் பூசினார். புண் உடனே ஆறி்ப்போய் சாதாரணத் தோலாய்விட்டது. இதைக் கண்டு நான் மிகவும் ஆச்சர்யமடைந்தேன். இப்படிப்பட்ட மஹானிடம் ஒரு வார்த்தை பேசக்கூட யோக்யதையில்லாமல், ஊமை மரமாய்ப் பிறந்து விட்டோமே என்றெண்ணித் துயரப்பட்டேன். எப்படியேனும் எனது கருத்தை அவருக்குத் தெரிவிக்க விரும்பி அவர் காலின்மீது சில மலர்களையும் இலைகளையும் சொரிந்தேன். அவர் தலையை நிமிர்த்தி என்னை  நோக்கி :

‘வேப்பமரமே!’ என்று கூப்பிட்டார்.

வேப்பமரம் பின்னுங் கதை சொல்லுகிறது:- கேளாய், மானுடா, கவனத்துடன் கேள். இங்ஙனம் என்னை அகஸ்த்யர் கூப்பிட்டவுடனே என்னையறியாமல் என் கிளைகளிலுள்ள வாய்களினின்றும், ‘ஏன் முனிவரே?’ என்ற தமிழ்ச் சொற்கள் உதித்தன. என் உடம்பு முழுவதும் புளகிதமாய்விட்டது. மாற்றிப் பிறக்க, வகையறிந்து கொண்டேன். வேப்பமரப் பிறவி போய் எனக்கு மனிதப் பி்றவியுண்டாயிற்றென்று தெரிந்து கொண்டேன். உடம்பு மாறவில்லை. உடம்பு மாறினாலென்ன, மாறாவிட்டாலென்ன? நான் உடம்பில்லை. நான் ஆத்மா. நான் போதம். நான் அறிவு. திடீரென்று வேப்பமரச் சி்த்தம் மாறிப்போய், எனக்குள் மனுஷ்ய சித்தம் சமைந்துவிட்டது. மனுஷ்ய சித்தம் ஏற்பட்டாலன்றி மனித பாஷை பேச வருமா? கோடி ஜன்மங்களில் நான் பெற்றிருக்க வேண்டிய பயனை அந்த முனிவர், எனக்கு ஒரே கணத்தில் அருள் செய்தார். எனக்கேற்பட்ட ஆனந்த மிகுதியால் என் பூக்களையும் இலைகளையும் கணக்கில்லாமல்  அவருடைய பாதத்தின் மீது வர்ஷித்தேன். அவர் மி்கவும் மகிழ்ச்சி பூத்தவராய் ”ஏ, வேப்ப மரமே! நேற்றிரவு நானும் தாம்ரபர்ணியும் இங்கு ராம நதியில் ஜலக்ரீடை செய்து கொண்டிருந்த காலத்தில், நீ பார்த்து பெரு மகிழ்வெய்திப் பல ஆசீர்வாதங்கள் கூறினாய். அதை நான்  ஞான திருஷ்டியால் உணர்ந்தேன். அப்பால் சிறி்து நேரத்திற்கு முன்பு நான் யோக சமாதியிலிருந்த போது, இந்தப் பாம்பு வருவதைக் கண்டு நீ என்னைக் காக்க விரும்பி, என்னை எழுப்பும் பொருட்டாக என் மீது நின் இலைகளையும் பூக்களையும்  சொரிந்தாய். இங்ஙனம் நீ என்னிடம் காட்டிய அன்பிற்குக் கைம்மாறாக உனக்கு நான் ரிஷிபோதம் கொடுக்கிறேன். இதனால் உனக்கு ஸகல ஜந்துக்களின் பாஷைகளிலும் சிறந்த ஞானம் இயல்பாகவே உண்டாய்விடும். எல்லா ஜந்துக்களினிடத்திலும் ஸமமான பார்வையும், ஸமமான அன்பும் உண்டாகும். எல்லா உயிர்களிடத்திலும் தன்னையே காண்பதாகிய தேவ திருஷ்டி ஏற்படும். இவற்றால் நீ ஜீவன் முக்தி பெறுவாய்!” என்றார். அது முதல் நான்  அவர் கூறிய சக்திகளெல்லாம் பெற்று யாதொரு கவலையுமில்லாமல், யாதொரு பயமுமில்லாமல், ஜீவன் முக்தி பதமடைந்து வாழ்ந்து வருகிறேன்” என்று வேப்பமரம் சொல்லிற்று. உடனே நான் அந்த வேப்பமரத்தடியில் ஸாஷ்டாங்கமாக நமஸ்காரம் பண்ணினேன். “உனக்கென்ன வேண்டும்?” என்று கேட்டது. அப்போது நான் அந்த வேப்ப மரத்தை நோக்கி:- “உனக்கெப்படி அகஸ்த்யர் குருவோ, அப்படியே நீ எனக்கு குரு. அந்த முனிவர் உனக்கருள் புரிந்த ஜீவன் முக்தி பதத்தை, நீ எனக்கருள் புரியவெண்டும்” என்று பிரார்த்தனை செய்தேன்.

“கொடுத்தேன்!” என்றது வேப்ப மரம்…

இந்த ஸமயத்தில் நான் உண்மையாகவே தூங்கந் தெளிந்து கண்ணை விழித்தெழுந்து நின்றேன். எழுத்தாணிக் குருவிகளும், சிட்டுக் கருவிகளும் வேறு பலவிதமான குருவிகளும் பறந்து கூவி விளையாடிக் கொண்டிருந்தன. அணில்களும், ஒந்திகளும் ஆடியோடிக்கொண்டிருந்தன. காக்கைகளும், கிளிகளும், பருந்துகளும், தட்டான் பூச்சிகளும், வேறு பலவகை வண்டுகளும், ஒளிக்கடலிலே களித்தோணி கொண்டு நீந்துவதுபோல் உலாவி வந்தன. கண்ணுக்குப் புலப்படாத மறைவிலிருந்து ஓராண் குயிலும், ஒரு பெண் குயிலும் ஒன்றுக் கொன்று காதற் பாட்டுகள் பாடிக்கொண்டிருந்தன.

ஆண்குயில் பாடுகிறது:-

“துஹூ, துஹூ, துஹு

துஹூ, துஹூ, துஹு

ராதா ரே.”

[இதன் பொருள்:-

நீ, நீ, நீ

நீ, நீ, நீ

ராதை யடீ.]

“துஹூ, துஹூ, துஹு

ராதா க்ருஷ்ண, க்ருஷ்ண, க்ருஷ்ண.”

வேப்பமரம் தனது புதிய இலைகளை வெயிலில் மெல்ல மெல்ல அசைத்துக் கொண்டிருந்தது. “என்ன ஆச்சர்யமான கனவு கண்டோம்” என்றெண்ணியெண்ணி வியப்புற்றேன். இதற்குள் வெயிலேறலாயிற்று. எனக்கும் பசியேறத் தொடங்கிற்று. வேப்ப மரத்துக்கு ஒரு கும்பிடு போட்டு விட்டுத் தோப்பினின்று புறப்பட்டு வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தேன்.

**

குறிப்பு: சுப்ரமணிய பாரதியால் ஜூன் 26, 1919-ல் எழுதப்பட்ட கதை (’சித்தார்த்தி (வருஷம்) ஆனி 7’ எனத் தேதியைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்). ஆரம்பத்தில் கண்டெடுக்கப்படாத பாரதியின் இந்தச் சிறுகதை, பெ. தூரன் அவர்களால் கவனிக்கப்பெற்று பாரதி சிறுகதைத் தொகுப்பொன்றில் இணைக்கப்பட்டது எனத் தெரிகிறது.

***

99 Songs

தொண்ணூற்றி ஒன்பது பாடல்கள்? ஏன் ஒன்னு கொறஞ்சு போச்சா? – என அசட்டுத்தனமாகக் கேட்கவேண்டாம். ஏப்ரல் 16-ல் திரையரங்கிற்கு வரவிருக்கும் (கொரொனா சனியன் வேற!) ஒரு romantic musical  படத்தின் பெயர் இது. கதை? நூறு பாடல்களை  அந்த வாலிபன் எழுதவேண்டுமாம்.. சிலதையாவது பாடிக் காண்பிக்கவேண்டியிருக்குமோ.. அப்போதுதான் காதலியை அடையலாமாம். என்ன ஒரு வில்லத்தனமான கண்டிஷன், அதுவும் இந்தக் காலத்தில்! ஸ்டார்பக்ஸின் குளுகுளுவில் உட்காரவைத்து, குக்கீஸோடு ஒரு கப்புச்சினோ வாங்கிக் கொடுத்தால், அல்லது ஹாக்கி போக்கி (Hokey Pokey), கொரமங்கலாவுக்கு அழைத்துப்போய், மூலையில் உட்காரவைத்து ஐஸ்க்ரீம் வாங்கிக்கொடுத்து அவள் அழகை அருகிருந்து தரிசித்தால்.. போதாதா? காதலி மயங்கமாட்டாளா, கிடைக்கமாட்டாளாமா? ஒருவேளை சராசரித் தமிழ்ப்பெண்ணோ? ஃபேமஸ் தியேட்டர் ஒன்றின் பக்கம் தள்ளிக்கொண்டுபோய்.. ஒரு விஜய் படம் அல்லது அஜீத் படம்? என்ன, இதெல்லாமும் பிடிக்காதாமா.. என்ன ஒரு கஷ்டம்? 100 பாடல்களை முதலில் எழுதிக் காமிடா நீ.. என்றால் என்ன அர்த்தம்? ஹீரோவைக் களேபரப்படுத்தித் திக்குமுக்காடவைக்கத் திட்டமா?

சங்கீதப்பைத்தியமான அந்த வாலிபன் பக்குவப்படப் பக்குவப்பட, அவனது பாடல்களும் மாற்றம் காண்கின்றன. அவன் தரும் இசையும். காதலி எப்படி எதிர்கொள்கிறாள்? பெயருக்கேற்றபடி துள்ளும் பாடல்களோடு காதல் கதை என்பது நிச்சயம். எஹான் பட் (உச்சரிப்பைக் கவனிக்கவும்: Ehan Bhat) என்கிற, முதன்முறையாக, திரையில் எட்டிப் பார்க்கப்போகும், குரல் கொடுக்கும் காஷ்மீரி இளைஞன் ஒருவன் நாயகன்!

Ehan Bhat with A.R. Rahman
ரஹ்மானுடன் எஹான் பட்

ரஹ்மானின் திட்டத்தில் தான் வந்ததெப்படி. பாடகர் எஹான் பட் : ”கூச்ச சுபாவமுள்ள ஒரு காஷ்மீரி இளைஞன் நான். ஏதோ ஆடிஷன் எனக் கூப்பிட்டார்கள். ஐந்தே நிமிடம்தான். போகச்சொல்லிவிட்டார்கள். சில மாதங்கள் கழித்து திடீரெனத் தகவல் – நீ தேர்வாகிவிட்டாய், வா, சென்னைக்கு. ரஹ்மான் சாரின் ப்ராஜெக்ட் எனக் கேள்விப்பட்டு அதிர்ந்தேன்! காலை 10 மணிக்கு வரச்சொன்னார்கள். 9 மணியிலிருந்தே அவரது ஸ்டூடியோ வாசலில் நடுக்கத்தோடு அன்று உட்கார்ந்திருந்தேன். சற்றுநேரத்தில் உள்ளே கூப்பிட்டனுப்பினார்கள். அங்கே ரஹ்மான் சாரும், (இயக்குனர்) அஷுதோஷ் கௌவாரிகரும் இருந்தார்கள்.”

”ரஹ்மான் சார் அதிகம் பேசமாட்டார் எனக் கேள்விப்பட்டிருந்தேன். நானோ இதற்கெல்லாம் புதுசு. கூச்சம். தயக்கம் எல்லாம் எனக்குள். ஆனால்.. சாருக்கென்ன? அவருக்குமா கூச்சம்? ரஹ்மான் சார் மெல்ல என்னைப் பார்த்தார். பின் சுவரைப் பார்க்க ஆரம்பித்தார். நானும் தயக்கத்தோடு அவரை ஏறிட்டு நோக்கினேன். சுவரைப் பார்த்தேன்!  ’அரேஞ்சுடு மேரேஜு’க்காகப் பெண் பார்க்கப் போய் விழிப்பதாய் உணர்ந்தேன்.. நெளிந்தேன். ஒரே குழப்பம். டென்ஷன்..” என்கிறார் பட்.

Edilsy Vargas images
நாயகி !

அதெல்லாம் சரி.. ஹீரோயின்?  எடில்ஸி வர்காஸ் (Edilsy Vargas) ! அமெரிக்க மாடல் அழகி. ஏற்கனவே Lotoman, La Soga, Pimp Bullies போன்ற படங்களில் ’நடித்த’ அனுபவம் உண்டாமே.. சில டிவி நிகழ்ச்சிகள்/ கமர்ஷியல்களும் வந்திருக்கிராரம்.. ம்ம்… இவருக்கு முன்னாடி நம்ம கத்துக்குட்டிப் பையனை நிறுத்தி அழகு பார்க்கலாமா! அப்படித்தான் செய்திருக்கிறார் ரஹ்மான். ஜோடி எப்படி, படம் எப்படி எனப் படம் பார்த்தால்தான் சொல்லமுடியும்..

ரஹ்மான் என்ன சொல்கிறார் : ”பத்துவருடத்திற்கும் மேலாக மனதில் இருந்தது இது. ஒரு புதிய குரலை அறிமுகப்படுத்துவது, புதுவிதமாக -ஸ்டீரியோ-டைப் தமிழ்/பாலிவுட் படங்களிலிருந்து வேறுபட்டு ஒன்றைத் தயாரிப்பது, இசை தருவது, திரைக்குக் கொண்டுவருவது.. மக்கள் எப்படி வரவேற்பார்கள்?  சொல்வது கடினம். வென்றால் மேலே.. இல்லையென்றால் நான் காலி!”

**

ஸஞ்சயனுக்கு மட்டும் ஏன்?

மாயக்கிருஷ்ணன் தன் அழகிய அறையில், மின்னும் தங்கக்கட்டிலில் சயனம் கொண்டிருக்கிறான், தனது தேவி ஸத்யபாமாவின் மடியில் தலையையும், கால்மாட்டில் அமர்ந்திருக்கும் அர்ஜுனனின் மடியில் தன் திருப்பாதங்களையும் வைத்துக்கொண்டு. திரௌபதியும் அப்போது அங்கிருக்கிறாள். பொற்கட்டிலின் கால்பக்கத்தில், கீழே, தரையில். அர்ஜுனனின் பாதங்களை மெல்ல எடுத்துத் தன்  மடியில் வைத்துக்கொண்டு, கண்ணனைப் பார்த்தவாறு உட்கார்ந்திருக்கிறாள். நால்வரும் ஏகாந்தமான சூழலில் ஏதேதோ பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அப்போது அந்தப்பக்கமாக வந்த மாவீரன் அபிமன்யூ, கண்ணனைப் பார்க்க விரும்புவதாய், உள்ளே செய்தி அனுப்பினான். கிருஷ்ணன் காதுகொடுத்துக் கேட்டான். அனுமதி மறுத்தான். சிறிது நேரம் கழிந்தது. நகுலனும், ஸகதேவனும் அவ்வழியே வந்தனர். கண்ணன் அங்கிருப்பதைப்பற்றிக் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டவுடன், கண்டு பேசிவிட்டுப்போக விரும்பினர். செய்தி அனுப்பினர். உள்ளே வந்து பார்க்க அவர்களுக்கும் ஏனோ, கிருஷ்ணனின் அனுமதி கிடைக்கவில்லை. ஏமாற்றத்துடன் போய்விட்டனர்.

கொஞ்ச நேரம் மேலும் கழிந்தது. காவலாளி வாசலில் வந்து தயங்கி நின்றான். ஸஞ்சயன் வெளிவாசலில் வந்திருப்பதையும், கிருஷ்ணனை தரிசிக்க விண்ணப்பித்ததையும்  பகவானிடம் சமர்ப்பித்தான்.  ‘உடனே அவனை உள்ளே அனுப்பு!’ என்றான் கண்ணன். உள்ளே வந்து பணிந்து வணங்கினான் ஸஞ்சயன். ஏகாந்த தரிசனம் கண்டு பூரித்தான். கொஞ்சம் பேசியிருந்துவிட்டு அகமகிழ்ந்து அகன்றான்.

எல்லாவற்றையும் உன்னிப்பாகக் கவனித்துக்கொண்டிருந்த ஸத்யபாமாவுக்கு மனசு குறுகுறுத்தது. ஒரு சஞ்சலம். கேட்டேவிட்டாள் கண்ணனிடம். ”நகுலனுக்கு இல்லை. சஹதேவனுக்கும் இல்லை. நம் குழந்தை அவன்.. அந்த அபிமன்யூவையும் உள்ளே வர விடவில்லை. ஸஞ்சயன்மேல் மட்டும் ஏனிந்தப் பரிவு? அவனுக்கு மட்டும் ஏன் அனுமதி அளித்தீர்?” என்றாள் சற்றே படபடப்பாக.

கண்ணனின் அழகு வதனம், மொட்டவிழ்ந்த மென்னகையால் மேலும் மிளிர்ந்தது. ஸத்யபாமாவை வாஞ்சையோடு பார்த்தான் பரந்தாமன். திருவாய் மலர்ந்தது: “ஏனென்றால்.. அவன் ஒரு ஞானி!”

**

லோகத்தில் ராமன் !

நாட்டைவிட்டே ராமனை – அந்த பகவான் ஸ்ரீராமனைத்தான் சொல்கிறேன் – ஒருவழியாக விரட்டிவிடுவது எப்படி என சில ‘தீய சக்திகள்’  திட்டமிட்டு, திட்டமிட்டு மண்டைகாயும் வேளையில்,  ஒரு ஓவியக் கண்காட்சி நடக்கிறதாம். எதைப்பற்றி? தசரத ராமன், சீதாராமன், simply ஸ்ரீராமன்பற்றி.  உலகின் சிலபல பகுதிகளில் ஆர்வமாகப் பேசப்படும்,  கொண்டாடப்படும் இதிகாசமான ராமாயணம் விவரித்த, இந்த தேசத்தில் பிறந்து வளர்ந்த ஒரு இளவரசனின் வாழ்க்கைச் சித்திரங்களெனக் காட்சிகளை கண்முன்னே விரிக்கும் ஓவியங்கள் (சில சிற்ப வேலைப்பாடுகளும் கூடவே) மட்டும் அடங்கிய ஒரு கண்காட்சி. துவங்கி, நடந்து வருகிறது 13-ஆம் தேதி வரையில் (காலை 11 – மாலை 6 மணிவரை). எங்கே? இதென்ன கேள்வி? ராமபிரானை ஏசியும், அவன் உருவப்படத்தின் மீது சிலவற்றை வீசியும் வெறுப்பு ஊர்வலம் எடுத்த வரலாறும், சிறப்பும் மிக்க தமிழ்நாட்டிலா இதெல்லாம் நடக்கும்?

தனித்துவமான காவியக்கருத்து, கலாச்சார உட்பொருளைத் தாங்கி, அழகு ஓவியங்களாகக் காட்சிப்படுத்தும் இந்தக் கலைக்கண்காட்சி தேசத்தலைநகரான புதுதில்லியில் நடந்து வருகிறது என்கிறது The Statesman நாளிதழ். ’ஜெய் ஸ்ரீராம்’ எல்லாம் கூடாது… இங்கே அது எடுபடாது’ எனக் கொக்கரித்த மட ’மமதா’வின் வங்காளத்திலும் இப்போது தேர்தல் நடக்கிறதே.. அங்கே கதை எப்படிப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது என்பதை  அங்கேயிருந்தே வெளிவரும் இந்தியாவின் பழம்பெரும் நாளிதழ் ஒன்றிலிருந்தே படிப்போம், கொஞ்சம் லோக்கல் ஃப்ளேவரைத் தெரிந்துகொள்வோம் எனச் சென்றபோது… கண்ணில்பட்டான் – இப்போதெல்லாம் எல்லோர் வாயிலிருந்தும் விழுந்து புறப்படும் அப்பாவி ராமன்! புருஷர்களில் உத்தமன் எனச் சொல்லிக்கொண்டால் இந்தக்காலத்தில் யாருக்குப் புரியும்? புரிந்தால்தான் போற்றப்படுவானா, உத்தம வில்லன்கள் உலவித் திரியும் இந்த இந்தியப் பெருநாட்டில்?

இப்படியான சூழலிலும், ’சன்ஸ்கார் பாரதி கலா சங்குல்’ (Sanskar Bharati Kala Sankul) எனப்படும் டெல்லியின் புதிய கலைமேம்பாட்டு நிறுவனம் ஒன்று, ’லோக் மே(ன்) ராம்’ (லோகத்தில் ராமன்) எனத் தலைப்பிடப்பட்ட இந்தக் கலைக்கண்காட்சியை, ’இந்திய லலித் கலா அகாடமி’யின் உதவியுடன் முன்னெடுத்து நடத்திவருகிறது. பிரதானமாக 25 ஓவியங்கள் ராமபிரானின் இதிகாசகால பாரதத்தை மீட்டெடுத்துக் கண்முன் வைக்கப் பிரயத்னப்படுகின்றன. அவற்றில் சில:

Lok Mein Ram' art exhibition brings to life varied facets of Lord Ram - The  Statesman
கண்ணாடிச் சிற்பமாக ‘ராம் சேது’’ – ராமர் பாலம்

முதலில் கவர்வது மரம்/கண்ணாடியினாலான ’ராம் சேது’ ராமர் கட்டிய பாலம். ராம்.. ராம்.. என்கிற வார்த்தைகள் கூட்டமாக ஊர்ந்து அவன் பாதவழி காட்டுகின்றன. அருகில் ராம பாதுகைகள். டெல்லியின் National Gallery of Modern Art -ன் இயக்குநர் அத்வைதா கதநாயக் உருவாக்கிய சிற்பம். (மேலே). ‘சபரியின் தபஸ்’ மற்றும் ‘அகலிகை சாபவிமோசனம்’ ஆகிய காட்சிகளைத் தரும் குத்லயா ஹீரேமத்தின் (Kudlaya Heeremath) அழகு மிளிரும் ஓவியங்கள். புகழ்பெற்ற ஓவியர் பாலாஜி உபாலே (Balaji Ubale)-யின் ஓவியங்கள் இரண்டு : ‘சபரியுடன் ஸ்ரீராம்’ – சபரி ருசி பார்த்துக்கொடுத்த பழத்தை ராமன் சாப்பிடப்போகிறான்.. அடுத்தது,  ’ஆதிவாசி ராம்நாமியும் ஸ்ரீராமனும்’. இதில் : தன்னை வனத்தில் சந்தித்துப் பரவசப்பட்ட ’ராம்நாமி’ எனும் ஆதிவாசியை அன்போடு அணைத்துக்கொள்ளும் ராமன்! தத்ரூப ஓவியங்கள். இன்னொன்று இப்படி ஒரு காட்சியைத் தருகிறது: அழகு ஆபரணங்களை அணிந்துகொண்டு குறுகுறுவெனத் தெரியும் குழந்தை ராமன், அரண்மனைத் தோட்டத்தில் யானை, குதிரை என மரப்பொம்மைகளோடு விளையாடிக்கொண்டிருக்கிறான். அவனது கொள்ளை அழகை அருகிருந்து பிரமிப்போடு பார்க்கும் தோட்டத்துக் கிளிகள் ! – கிஷன் ஸோனி எனும் கலைஞரின் கைங்கரியம்.  ’காணாமற்போன சீதை’ என்கிற தலைப்பில் பார்கவ் குமார் குல்கர்னி வரைந்த ஒரு ஓவியம்: மனைவியை இழந்த, தேடித் தேடிக் கலைத்த கணவனாக ராமன்.. சோகம் ததும்பும் முகத்தோடு ஆகாசத்தைப் பார்க்கிறான் – கடவுளின் துணைக்காக ஏங்குகிறானா? அருகில் ஒரு மரக்கிளையில் கையை வைத்துக்கொண்டு விரக்தியோடு அண்ணாவைப் பார்க்கும் லக்ஷ்மணன். இன்னொன்று அபிஷேக் ஆச்சார்யாவின் ‘ஷிவ் தனுஷ்’ எனும் ஓவியம்  மஹாவீரன் ராமன் சிவ தனுஷை அலட்சியமாகத் தூக்குகிறான்.. அரண்மனை சபையின் ஆச்சரியப் பார்வை. சீதா ஸ்வயம்வரக் காட்சி கண்முன்னே. விஜய் சந்த்ரகாந்த் எனும் ஓவியர் ’ராவண்-ஜடாயு யுத்’  காட்சியை பிரமாதமாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறாராம்: சிந்தனைக்கு அப்பாற்பட்ட ஒருகாலகட்டத்தின் வான் யுத்தத்தில், சூர்யக்கதிர்கள் பொன்னொளி பரப்ப, சீதையைக் கவர்ந்து செல்லும் அரக்கர் தலைவன் ராவணன் மீது ஆக்ரோஷமாகப் பாய்ந்து தாக்கும் ஜடாயு! சிலிர்க்கவைக்கும் போர்க்காட்சி. பிறிதொரு ஓவியம்: ராவணனின் தலைநகரம் கோபக்கார அனுமனால் தீக்கிரையாக்கப்படுகிறது..தலைப்பு: ‘லங்கா தஹன் (Lanka Dahan) – லால் சந்த்ர சூர்யவன்ஷி-யின் கைவண்ணம்.  இப்படி,  கடந்துபோன காலத்தைக் கலையழகோடு மீட்க முனையும் ஆக்கங்கள், அயோத்தியில் கடந்த இரண்டு வருடங்களாக வரையப்பட்ட சித்திரங்களாக. லலித் கலா அகாடமியின் அருமையான முயற்சி/பங்களிப்பு.

டெல்லியில் இருந்தால் இப்போது அங்குபோய் இத்தகைய அபூர்வ ஓவியக் கண்காட்சியைக் கண்டுகளித்திருக்கலாம். பெங்களூரில் இருந்துகொண்டு என்ன செய்ய? சரி, இரவில் ஐபிஎல் பார்ப்போம்… சூர்யகுலத் தோன்றல் – மும்பை இண்டியன்ஸின் சூர்யகுமார் யாதவ் எப்படி ஆடுவாரோ !

**

சைக்கிள்ல வந்தாரு !

பிரபல  தமிழ் நாளேடுகளின்  ஆன் -லைன் பக்கங்களில் நேற்று தலைப்புச் செய்திகளாக இப்படித்தான் ஓடிக்கொண்டிருந்தன: ‘சைக்கிளில் வந்து ஓட்டுப் போட்டார் நடிகர் விஜய்!’ ”பூத்திற்கு சைக்கிளில் வந்தது ஏன்? விஜய் தரப்பு அதிகாரி விளக்கம் !”

தேர்தல் தினத்தில் தமிழ்நாட்டுக்கு வெளியே உட்கார்ந்துகொண்டு , பிரிய தமிழ்நாட்டில் என்னென்ன நடக்கிறது, வாக்களிப்பு எப்படிப் போகிறது, அப்பாவி மக்களுக்குச் சிரமம் ஏதும் தரப்படவில்லையே.. என்கிற  சிந்தனை கலந்த ஆர்வத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன் மீடியாவில்.  என் கண்ணில் பட்ட -புண்யம் பல செய்திருக்கவேண்டும் யான்- பரவசக் காட்சிகளில் சில இவை.  சரி, சரி.. தாண்டிப் போவோம் என்றால்,  விட்டுவிடுவார்களா அவ்வளவு எளிதாக?  ”நடிகர் அஜீத்  கோபம்! செல் ஃபோனை ரசிகரிடமிருந்து பிடுங்கினார்.  திருப்பிக் கொடுத்தார்.. மன்னிப்புக் கேட்ட அஜீத்!”  “ரஜினி, கமலை மிஞ்சிய விஜய், அஜீத் ! “நடந்தே  வாக்குச்சாவடிக்கு வந்த பிரபல நடிகர்  விக்ரம்..” அடடா.. அடடா… தமிழ்நாட்டின்  ரசனை, பொதுஅறிவை  வேகவேகமாக வளர்ச்சிப்பக்கம் அழைத்துச்செல்ல என்னவெல்லாம் செய்கிறது இந்த மீடியா.  கடும் தேசப்பணி..

தேர்தலுக்கு அடுத்த நாள். இப்போதாவது செய்திகள்,  அவற்றின் உள்ளீடுகள் மாறித்தொலைந்ததா என்றால்,  இன்னும் இல்லை!   மக்களின்  சிந்தனையை மேலும் மேலும் அதே நேர்க்கோட்டில் அழைத்துச்சென்று புரட்டிப்போடும் செய்திச் சரடுகள்: “அஜீத் போட்டிருந்த மாஸ்க்!  விஜய் ஓட்டிவந்த சைக்கிள்! பின்னணியில் இப்படி ஒரு  குறியீட்டு அரசியலா?”  தேர்தல் இரவில், எப்படியெல்லாமோ புரண்டு படுத்து ஒருவாறு தூங்கி, எழுந்து காலையில் டீ/காப்பி குடிக்க வந்திருக்கும், காத்திருக்கும்  டமிளன் ,கையில் பேப்பரைத் தூக்கிப் பிடித்து  படிக்க ஆரம்பித்தால், அவனை சீண்டும், சிதறடிக்கும்  கேள்விகள் . அஜீத்தின்  முகக்கவசம் கருப்பு, நாடா சிவப்பு! ஆ.. அந்தக் கட்சிக்குத்தான் போட்டாரா? விஜயின் சைக்கிளின் நிறம் – கருப்பு ..அப்புறம் அதில் கொஞ்சம் சிவப்பு.. புரிஞ்சிருச்சு…புரிஞ்சிருச்சு !   விக்ரம் ஏன் நடந்தே… வந்தாரு?   லாக்டவுனின்போது வடமாநிலத் தொழிலாளர்கள் தங்கள் ஊருக்கு நடந்தே,  நடந்தே  சென்றதை நினைவுபடுத்தி, மத்திய அரசுக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தாரோ.. என்னே ஒரு புத்திசாலித்தனம்.. சீயான் ! 

அவன் கண்ணில் படுகிறது இன்னொரு நியூஸு. பார்த்திபன் ஓட்டுப் போடவே வரலியாமே! பாவம், அவரும்  ஏதாவது காரணம் வச்சிருப்பாரு..! – என வாழ்க்கையின்  ‘இருத்தல்’பற்றிய பெருங்கேள்விகள்  விடாது துரத்த, டமிளன் வேகவேகமாக டீ யை உறிஞ்சி கிளாஸைக் கீழே வைக்கிறான்.  தூண்டிவிடப்பட்ட சிந்தனை வளர்ந்து பெருக,  ’இன்னொன்னு போடப்பா !’ எனத் தீவிரமாக ஒரு சிங்கிள் டீக்குச் சொல்லிவிட்டே,  மேலும் மேய்கிறான், பேப்பரில்..

மே 2-ஆம் தேதின்னு ஒரு நாள் வரப்போகுதே சீக்கிரம்? அது என்னென்ன சொல்லப்போகுதோ?  அதன்பின்  என்னென்ன செய்வானோ, யோசிப்பானோ? சினிமா, அரசியல்னு மாறி மாறித் தாக்கும் சித்தாந்தப் புயல்களினூடே இந்த அப்பாவியின் வாழ்க்கைதான் எப்படி, எப்படியெல்லாம் திரும்புமோ,  தூக்கியடிக்கப்படுமோ ..

**

டியர் மிஸ்டர் தமிழ் வாக்காளரே !

’’மிஸ்’ எனவும் மேலே சேர்த்துக்கொள்ளலாம். நீங்கள் ஆவலோடு எதிர்பார்த்த தேர்தல் நாள் இதோ உங்கள் முன். ஓட்டுப்போடுவது ஒவ்வொரு குடிமகனின் ஜனநாயகக் கடமை என்றெல்லாம் கிளிப்பிள்ளைக்குச் சொல்வதுபோல் உங்களுக்கு விளக்கிச் சொல்லவேண்டியதில்லை. உங்களுக்குத் தெரியாததா!

இருப்பினும் –

ஓட்டுப்போடுமுன் மனதில் குழப்பம் இல்லாது, தெளிவாக இருங்கள். யாருடைய மிரட்டல், உருட்டல்களையும் காதில் வாங்கிக்கொள்ளவேண்டாம். பணியவேண்டாம். நாட்டுக்காக, தேச முன்னேற்றத்தை, அதன் வளர்ச்சியை சிந்தையில் வைத்து தேசபக்தியோடு வாக்களியுங்கள். வாக்களிக்கத் தவறாதீர். மேலும், உங்களது ஓட்டு ரகசிய ஓட்டு. அதை யாருக்குப் போட்டேன், எதற்காகப் போட்டேன்  என யாருக்கும் விளக்கவேண்டிய அவசியம் ஏதும் உங்களுக்கு இல்லை. நீங்கள்தான் இந்நாட்டு மன்னராயிற்றே!

ஓட்டுச்சாவடியும் அதன் சுற்றுப்புறமும் பொது இடங்கள். ஆதலால், விவஸ்தை கெட்ட மிஸ்டர் கொரோனா அங்கு உலவக்கூடும். உங்களோடு ஒட்டி உறவாட அவர் முயற்சிப்பார்தான். உஷார்! முகக் கவசம் அணிந்து செல்லுங்கள். அதைச் சரியாக அணியுங்கள். கூடுமானவரை இடைவெளிவிட்டு நில்லுங்கள். நகருங்கள். அதுதான் உங்களுக்கும், சார்ந்தோருக்கும் நல்லது.

வாக்களித்த பின்னும், முகக்கவசம் அணிந்தவாறே பாதுகாப்பு உணர்வுடன் வெளியே வாருங்கள். வாய்க்குக் கீழே இறக்கிவிட்டுக்கொண்டு வம்பளந்து செல்லவேண்டாம். ஜாக்ரதை! பின் தொடர்ந்து ’அவர்’ வரக்கூடும்!

வீடு திரும்பியபின் கை, கால்களை, முகத்தை நன்றாக சோப்புப் போட்டுக் கழுவ மறக்காதீர்கள். ஒரு ஸ்நானம் செய்ய முடிந்தால், மேலும் நல்லது !

ஜெய் ஹிந்த்!

**

தந்தைக்காக

அப்பனுக்காக அன்பு மகள். பின்னே யார் வருவார்? வந்துவிட்டார் வீதிக்கு. என்னப்பா விஷயம்? ஏதாவது ப்ரச்னையா? நியாயம், நீதி கேட்கவா? அதெல்லாம், ஒன்றுக்கும் வக்கில்லாப் பாமர அசடுகள் செய்யும் வேலை. போடும் கூப்பாடு. இங்கே குறிப்பிடப்படுவது படித்த ’பெரு’மக்கள், செழித்த பணக்காரர்கள் செய்யும் திருப்பணி. கேட்டால் எமது மக்களுக்காகத்தான் இந்த உழைப்பெல்லாம் என்பார்கள், அப்பாவி முகத்தோடு!

அப்பன் அப்படியிருந்தால், மகள் தெருவுக்கு வந்து ஆடவேண்டியதுதான். போடவேண்டியதுதான் குத்தாட்டம். வேறென்ன பரதநாட்டியமா ஆட முடியும்? அதற்கெல்லாம்  கலை வசப்பட்டிருக்கவேண்டாமா? அப்படியே க்ளாசிக்கலாக முன்னே வந்து ஆடினால்தான், பாடினால்தான் நமது தமிழ்ப் பெருமக்களுக்குப் புரியத்தான் புரியுமா? ரசிக்குமா? குத்தாட்ட மட்டத்தில்தானே பொதுரசனையைக் கொண்டுவந்து வைத்திருக்கின்றன நமது தரங்கெட்ட சினிமாக்கள், தொலக்காட்சிகள். பழக்கி வைத்திருக்கின்றன தமிழ்மனதைக் காலங்காலமாய்? அத்தகையக் கேவல ரசனையின் வெளிப்பாட்டுக்குத்தானே சரியான விளம்பரம் கிடைக்கும்? வீடியோ வெளிச்சம் வந்து விழும்? அதுதான் விமரிசையாக நடந்துவருகிறது தற்போது நாட்டில். இதையெல்லாம் பார்த்து, பெற்று வளர்த்தவர்கள் பெருமைப்பட்டுக் கொள்ளவேண்டியதுதான். சிலிர்த்துக்கொள்ளலாம்தான். கலைஞன் என்கிற உயர் நிலையிலிருந்து, அரசியல் கரகாட்டக்காரன் என்கிற நிலைக்கு வந்திருக்கும் அல்லது அதற்குக் கீழேயும் இறங்க ஆயத்தமாயிருக்கும் ஒருவருக்கு, இதெல்லாம் வெகுமதிதானே.

மேலும்மேலும், இத்தகைய  உன்னதக் காட்சிகள், விதம்விதமாய், சமூகச்சீரழிவை வெவ்வேறு கோணங்களில் காண்பிக்கும் விதமாய் அரங்கேறும் நாட்டில், தமிழ்நாட்டில். விவரமில்லா, விவஸ்தையில்லா பொதுஜனமும் சேர்ந்து ஆடும். பாடும். பல்லிளித்துப் பொழுதுபோக்கும். பொதுவெளியில் குப்பையெல்லாம் வைரலாகி சந்திசிரிக்கும். தமிழ், தமிழ்ப்பண்பாடு, தமிழர்தம் வாழ்வு என மிளிரும், ஒளிரும் உலகெங்கும்.

அழகெது, அசிங்கமெது, அபத்தமெது என்பதைப் பிரித்துக் காட்டும் கோடுகள் கலைந்துவிட்ட நிலையில், சுய ப்ரக்ஞை, மென்னுணர்வு போய்விட்ட மாநிலத்தில், இதையெல்லாம் பேசுவதே கூட காலவிரயம்தான். என்ன செய்வது,  பேசாமலும்  இருக்கமுடிவதில்லை.

**

மோனம் போற்று

தேர்தல் காலம். நாடே மொத்தமாய் சத்தக்காடாகிவிட்டிருக்கும் நேரத்தில் இதைப்பற்றிப் பேசவந்திருக்கிறானே இவன் எனத் தோன்றலாம்தான். இரைச்சலின்போதுதானே சப்தமில்லாத் தருணங்களின் தன்மையும், மென்மையும் ஓரளாவாவது மனதைத் தீண்டும்?

பொந்திஷெரி (ஃப்ரென்ச்காரர்கள் ஆசையாய் அழைத்த பாண்டிச்சேரி!) வாழ்வில் சுப்ரமணிய பாரதி அடிக்கடி காணாமற்போயிருந்தார். அதாவது அவரது வாய்மொழி போய்விட்டிருந்தது. வீட்டிலிருப்போருடன், நண்பர்களுடன் அளவளாவுவது  மறைந்துவிட்டிருந்தது. மௌனம். மௌனம். அதுவொன்றே பேசுமொழியாக  வெளிப்படுமாறு தன்னை யோகநிலையில் ஆழ்த்திக்கொண்டிருந்தாராம். ’தினந்தோறும் எதையாவது பேசிக்கொண்டும், பாடிக்கொண்டும் இருப்பவருக்கு என்ன வந்தது? ஊமையைப்போல் சைகை, கையாட்டல், காலாட்டல்.. எந்த மண்ணாய்ப்போகிறவன் இவருக்குக் கற்றுக்கொடுத்தானோ இதை!’ என்று அங்கலாய்த்திருக்கிறார் பாரதியின் மனைவி செல்லம்மா. அத்தகைய மோன நிலைகளின்போதும் ஏதாவது கவிதை எழுதியிருந்தால் அதை, வீட்டிலுள்ளோருக்குப் படித்துக்காட்டுவாராம்! அதாவது வெட்டிப்பேச்சு, வளவளப்புக்குத்தான் வாய்ப்பூட்டு. கவிதை அந்தக் கட்டுக்குள் வராது. குறிப்பாக பாண்டிச்சேரி வாழ்க்கையின்போது தமிழுக்கு உணர்வுபூர்வமாக நிறைய படைத்து அர்ப்பணித்த மாகவிஞன்.  ’மோனம் போற்று’ என்று தன் ‘புதிய ஆத்திச்சூடி’யில் சொல்கிறார் பாரதி. போற்று என்றால் ஒப்புக்கு ’போற்றி.. போற்றி!’ என்று சத்தமாகச் சொல்லிவிட்டு, கூட்டத்தோடு ஓதிவிட்டு ஓடிவிடுவது என அர்த்தமல்ல. மௌனத்தை உணர்; போற்று;  பயில்; அதனால் மெய் தாண்டி உய்.. என நீள்கிறது அதன் அர்த்தம்.

மஹாபெரியவா என்று பக்தியோடு, பரவசத்தோடு அழைக்கப்படும் காஞ்சி மடத்தின் முன்னாள் பீடாதிபதியான ஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர ஸ்வாமிகள், தன் வாழ்நாளில் அநேக நாட்களில் மௌன விரதம் இருந்துவந்தவர். அன்று யாராவது பார்க்க வந்திருந்து, எதிர்வந்து வணங்கி நின்றாலும், கையுயர்த்தி ஆசீர்வாதம் அல்லது பழங்களைப் பிரசாதமாகக் கொடுத்தல் என்பதோடு சரி. வார்த்தைகள் சம்பந்தப்படா ஆசி. வந்தவர்களுக்கும் இந்த தரிசனமே, ப்ரசாதமே போதுமானதாய் அமைந்திருந்தது.

ரமண மகரிஷி திருவண்ணாமலையைச் சுற்றிச்சுற்றி, உலவி காலம் கழித்தவர். ஆஸ்ரமத்தில் அமைதியாக உட்கார்ந்து, தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்த காலமதிகம். மிகக் கொஞ்சமாகப் பேசிய ஞானி. உலகின் தொலைதூர நாடுகளிலிருந்து அவரைப்பற்றிக் கேள்விப்பட்டு ஆர்வத்தோடு பார்க்க வந்தவர்கள், பிரிட்டிஷ்-இந்தியா காலத்திலேயே சிலருண்டு. நாளின் சில மணிநேரங்கள் அல்லது காலத்தோடு சம்பந்தப்பட்டிராத பொழுதுகள் அவரோடு மௌனத்திலேயே நடந்தன என்பது அவரருகில் வந்தோர்க்குத் தெரியும்.  அத்தகைய நேரங்களில் எங்கிருந்து யார் வந்திருந்தாலும், எத்தனை மணிநேரமாகக் காத்திருந்தாலும், ரமண மகரிஷி வாய்திறந்து பேசியதில்லை. சப்தமற்ற, சமிக்ஞைகூட காணப்படாத மோன நிலையில் இருந்திருக்கிறார். வந்திருந்தவர்களும் நிலைமையை, மற்றவர்களிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டு, கொஞ்ச நேரம் அவர் முன் இருப்பதே போதுமானது என உணர்ந்தவர்களாய், கைகூப்பி அமர்ந்திருந்துவிட்டுத் திரும்பியிருக்கிறார்கள். ஒருவகை நிம்மதியோ, உள்மாற்றமோ அடைந்திருக்கிறார்கள். ஆங்கில ஆன்மீக எழுத்தாளரான பால் ப்ரண்டனுக்கும் (Paul Brunton) அப்படி நிகழ்ந்திருக்கிறது என்பது அவரின் 20 உலகமொழிகளில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ள A Search in Secret India எனும் நூலில் காணப்படுகிறது.

The Doors of Perception, The Art of Seeing, The Genius and the Goddess, Brave New World, Heaven and Hell போன்ற நூல்களை எழுதிய  பிரபல பிரிட்டிஷ் எழுத்தாளர் ஆல்டஸ் ஹக்ஸ்லி (Aldous Huxley) சொன்னார் ஒருமுறை இப்படி: ”வார்த்தைகளில் கொண்டுவரமுடியாத ஒன்றை (expressing the inexpressible) சொல்ல,  மௌனமே சரியான மொழி. அதைத் தவிரவும் ஒன்று உண்டென்றால் அது இசை”. இங்கிலாந்தில் ஒரு மாலையில்,  ஜே.கிருஷ்ணமூர்த்தியோடு ஒரு ‘நடை’ போய்வரும் வாய்ப்பு அவருக்குக் கிடைத்தது. நகரங்களின் இரைச்சல்களைத் தாண்டி மலைகள், ஆறுகள் என இயற்கைச் சூழல் அமைந்த சிற்றூர்களில் ஜேகே தங்கி இருப்பார் – தன் பயணங்களின்போது இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா, ஸ்விட்ஸர்லாந்து போன்ற நாடுகளில் இருக்க நேர்கையில். தன் காட்டேஜிலிருந்து மாலை நடை செல்கையில் சில நண்பர்கள்,  நெருங்கியவர்கள் அவரைத் தொடர்வதுண்டு. ஜே.கே-யோடு அன்று ’வாக்’ போகப்போகிறோம் என்கிற உணர்வு தந்த மகிழ்ச்சியில் சில கேள்விகளைத் தயாராக்கி மனதில் உட்காரவைத்திருந்தார் ஹக்ஸ்லி. அவரிடம் இவற்றிற்கு விடை காணவேண்டும். ஆனால் நடந்தது வேறு. நடையின் ஆரம்பத்திலிருந்து முடிவு வரை, ஹக்ஸ்லி ஜே.கே. யிருந்து சிறிது தள்ளி கூட நடந்து சென்றாரே தவிர, கேட்கவில்லை எதையும். Simply, it didn’t happen. மெல்ல, மௌனமாக நடந்துகொண்டிருந்த ஜே.கிருஷ்ணமூர்த்தியைத் தொந்தரவு செய்யவேண்டாம் என்கிற ஜாக்ரதை உணர்வு ஆரம்பத்தில். அப்புறம் அது அப்படியே தொடர, ஹக்ஸ்லியிடம் ஆரம்பத்திலிருந்த பரபரப்பு காணாமற்போயிருந்தது. அந்த அலாதி சூழலின் அமைதியில் அவரும் ஒன்றாகக் கலந்திருந்ததை  உணர்ந்தார். ”மௌனம் என்பதின் அழகை, ஆழத்தை, சக்தியை அந்த மாலையில் நான் தரிசித்தேன்” என்கிறார் பிறிதொரு சமயத்தில் ஹக்ஸ்லி.

சாதாரண மனிதன்கூட தனது சராசரி தினசரி வாழ்வினூடே, ஒரு விழிப்புணர்வோடு சில மணிநேரங்கள் பேசாது இருந்து பார்த்தால், வித்தியாசம் தெரியும்.  சலசலக்கும் மனது தன் ஆட்டபாட்டத்தைக் கொஞ்சம் குறைத்துக்கொள்வதை நாளடைவில் உணரநேரும். பலர் இதுபற்றிப் படிக்கிறார்கள். கேள்விப்படுகிறார்கள். ஆனால் ஏனோ முயற்சிப்பதில்லை. தினப்படி வாழ்க்கை நிகழ்வுகளில் சலசலப்பதில், அல்லது பதில் சொல்லி நேரத்தைக் கடத்துவதில் மும்முரம் காட்டுவதே வழக்கமாகிவிட்டிருக்கிறது நம்மில் பலருக்கு. இதையெல்லாம் தாண்டி, அலுவலக, அவசர காரியங்கள் ஏதும் இல்லையெனில், வீட்டிலேயே ஒரு மூலையில் அமர்ந்து சில மணிநேர மௌனத்தை முயற்சிக்கலாம். வீட்டில் யாருமில்லாத தனிமை கிடைப்பதும் ஒரு பாக்யம்! ஆனால் அப்பேர்ப்பட்டோர் அதன் அருமையை உணராதவர்களாகவே இருப்பார்கள், பெரும்பாலும். யாரையாவது வெளியே பார்த்து நலம் விஜாரித்தால் இப்படி சில சமயங்களில் பதில் வருவதுண்டு: ”வீட்டுல யாருமில்ல சார். ஊருக்குப் போயிருக்காங்க. தனியா ஒக்காந்துகிட்டு என்ன செய்ய? டிவி-யையே எவ்வளவுதான் பாக்க? அதான் இப்படி ஒரு ரவுண்டு போய்ட்டுவரலாம்னு..!” தனிமையைக் கண்டு பயப்படுபவர்கள், மௌனத்தை எப்போது சந்திப்பார்கள்?

**

கிரிக்கெட்: ஆச்சர்ய இந்திய வெற்றி

நேற்று (28-3-21) புனேயில், ஒரு லாஸ்ட்-ஓவர் த்ரில்லரில் இந்தியா இங்கிலாந்தைத் தூக்கி எறிந்தது. ரிஸல்ட்டை மட்டும் பார்ப்பவர்களுக்கு மேட்ச்சின் அதிர்ச்சிகள்/ஊசலாட்டங்கள் புரிய வாய்ப்பில்லை. டிவி முன் உட்கார்ந்து படபடத்தவர்களுக்கே அந்த உச்சபட்ச அனுபவம்!

டாஸ் தோற்பதில் ரெகார்ட்-ஹோல்டரான இந்திய கேப்டன் கோஹ்லி, நேற்றும் தன் கைங்கர்யத்தைத் தவறாது செய்தார். அதனால் முதலில் பேட்டிங் .  பவர் ப்ளேயில் (1-10) வேகம் காட்டிய ரோஹித்(37), தவன்(67), அடுத்தடுத்து விழுந்தனர். அடுத்து வந்த கோஹ்லியும் அவரது தம்பி ராஹுலும் ஆளுக்கு 7 எடுத்துவிட்டு ஓடினார்கள். இளம் மிடில்-ஆர்டர் பேட்ஸ்மன்களான ரிஷப் பந்த் (78), ஹர்தீக் பாண்ட்யா(64) இருவரும் 12 ஓவருக்குள் 99 விளாசி இங்கிலாந்து பௌலிங்கை ஒரு கை பார்க்க, இந்திய ஸ்கோர் நிமிர்ந்தது. இறுதி ஓவர்களில் பேட் செய்த ஷர்துல் டாக்குர் (30), க்ருனால் பாண்ட்யா (25). இருவரது பங்களிப்பின்றி இந்தியா 300-ஐக் கடந்திருக்காது. கடைசி 3 ஓவர்களில் இந்தியா எடுத்தது 11 ரன். 48.2 ஓவர்களில் ஆல்-அவுட்!  இங்கிலாந்தின் கேப்டன் ஜோஸ் பட்லர்  7 பௌலர்களை பயன்படுத்தினார். ஒவ்வொருவரும் விக்கெட் எடுத்தார்கள். 330 என்கிற இலக்கு இங்கிலாந்துக்கு பெரிய விஷயம் இல்லை. தொடர் இங்கிலாந்திடம் போய்விட்டது எனவே தோன்றியது.

இங்கிலாந்தின் பதிலில், ஆரம்பத்திலேயே அதிரவைத்தார், இந்தத் தொடர் முழுதும் அழகாக வீசி வரும் புவனேஷ்வர். 2 விக்கெட்டுகளை அவர் தூக்க, 3-ஆவதாக வந்த பென் ஸ்டோக்ஸ் (Ben Stokes) நடராஜனிடம் சரிந்தார். (குல்தீப்பிற்கு பதிலாக உள்ளே  டி.நடராஜன். Tactical move என்றார் ‘toss-ஐத் தோற்றுப் பேசிக்கொண்டிருந்த கோஹ்லி). டாவிட் மலனின் (Dawid Malan) அரைசதம். அவர் வீடு திரும்புகையில் இங்கிலாந்தின் தள்ளாட்டம். 168க்கு 6 விக்கெட். ஷர்துல் டாக்குர் (Shardul Thakur) வரிசையாக 3 விக்கெட்டுகளை விரட்டிவிட்டதால் வந்த வினை. அந்த நேரத்தில் இந்த ஆள்! ஆல்ரவுண்டர் சாம் கர்ரன். மோய்ன் அலி கொஞ்சம் துணையிருந்தார். அதற்கப்புறம் ஒன்-மேன் ஷோதான் கர்ரனிடமிருந்து. நடராஜன், பிரசித் கிருஷ்ணா என இந்திய பௌலர்களை வரிசையாகப் பதம் பார்த்தார் கர்ரன். 200/7 என்ற நிலை வருகையில், இங்கிலாந்து ஒப்பேறாது என இந்தியர்களுக்குத் தோன்ற ஆரம்பித்தது. தொடர்ந்து விளாசி 300-ஐக் கடந்து ஸ்கோரைக் கொண்டுவந்துவிட்டார் கர்ரன். இப்போது இந்தியாவுக்கு உதறல். 47-ஆவது ஓவரில் டாக்குரைப் பின்னிப் பெடலெடுத்த கர்ர்ன், 18 ரன் சேர்த்தார். 

50-ஆவது ஓவர். 14 ரன்களே தேவை இங்கிலாந்தின் தொடர் வெற்றிக்கு. சாம் கர்ரன் இன்னும் இருக்கிறார். வேர்க்க விறுவிறுக்க 91-ல். Death over specialist நடராஜனிடம் பந்து. புவனேஷ்வரும் கோஹ்லியும் ஏதேதோ சொன்னார்கள். சிங்கிள் தொலையட்டும்,  சிக்ஸர், பௌண்டரி வராம பாத்துக்கப்பா! – என்றிருப்பார்களோ? முதல் பந்து. நடராஜன் யார்க்கர். தூக்கி அடிக்கமுடியாமல், ஸ்டம்ப் காலியாகிவிடாமல் தடுத்த கர்ரன், லாங்-ஆஃப் திசையில் செலுத்த, முதல் ரன் ஓடினார்கள். ஹர்தீக்கின் ஃபீல்டிங், ஷார்ப் த்ரோ! இரண்டாவது ரன்னுக்கு முயற்சித்த மார்க் வுட் திருப்பி அனுப்பப்பட, ஹர்தீக்கிடமிருந்து சீறிய பந்து ரிஷப் பந்தின் கையில்! கோட்டுக்குள் வுட் பாய்வதற்குள் ஒரே தட்டாகத் தட்ட, பறந்தது பெய்ல்ஸ்! சிவப்பொளி. வுட் காலி. கடைசி ஆளான ரீஸ் டாப்லே (Reece Topley) இறங்கி நடராஜனின் அடுத்த பந்தை எப்படியோ சிங்கிளுக்கு தட்டி, அந்தப்பக்கம் ஓடி நின்றுகொண்டார். எதுக்கு வம்பு! சாம் கர்ரன். நடராஜனின் அடுத்த இரண்டு பந்துகள்.. சிக்ஸா, ஃபோரா? சான்ஸே இல்லை. Dot balls!  5-ஆவது பந்தை கவர் திசையில் பௌண்டரி அடித்தார் கர்ரன். அடுத்த பந்தும் துல்லியமாகக் கீழிறங்க, யார்க்கர். Dot ball. கடைசி ஓவரில் வெறும் 6 ரன்களே அருளினார் நடராஜன்! 7 ரன் வித்தியாச ஆச்சர்ய வெற்றி இந்தியாவுக்கு. கோஹ்லியின் நடராஜன்-அணைப்பு,  ஆட்டபாட்டம் துவங்கியது!

இந்தப் போட்டியில் தோற்க, இந்தியா கடும் முயற்சி செய்ததாகத் தோன்றியது.  காட்ச்சுகள் சர்வசாதாரணமாக கை நழுவின. Poor ground fielding. இந்தியர்களுக்கு ஃபீல்டிங் எப்போதுதான் கைவருமோ! ரவீந்திர ஜடேஜாவின் ஞாபகம் உடனே வருகிறது. He is India’s gun fielder என்று புகழ்ந்தார் ஆஸ்திரேலிய வீரர்  மோஸஸ் ஹென்ரிக்ஸ் (கடந்த வருட ஆஸ்திரேலிய டூரின்போது).

95 நாட்-அவுட் என ஜொலித்த சாம் கர்ரன் Player of the match. இதற்கு முன் இங்கிலாந்துக்காக அவர் அடித்த உச்சபட்ச ஸ்கோர் 15. இங்கிலாந்து குறித்துக்கொண்டதோ இல்லையோ, CSK – யின் தோனி கவனித்திருப்பார். யூஸ் பண்ணிக்குவோம்..!

டெஸ்ட், டி-20, ஒரு-நாள் தொடர்கள் என மூன்றையும் இந்தியாவிடம் தோற்றுவிட்டு இங்கிலாந்து நாடு திரும்புகிறது, ஜூனில் இந்தியா அங்கே வரட்டும்.. பார்த்துக்கொள்வோம் என்கிற சிந்தனையோடு..

**  

கிரிக்கெட்: இங்கிலாந்தின் கொலவெறி !

336 அடித்து வெளியேறிய இந்திய வீரர்கள் நினைத்திருப்பார்கள் – ஹா.. ஹா… தொடர் கைக்குள் வந்துவிட்டது! ஆனல் நடந்ததோ வேறுகதை.

முதலில் ஆடிய இந்தியா இன்னும் சாத்தியிருக்கலாம் என இப்போது தோன்றியிருக்கும்.  ஆனால் துவக்கம் தந்த தடுமாற்றம்,  கோஹ்லி, ராஹுல் டெஸ்ட் மேட்ச் பயிற்சி செய்துகொண்டு, ஓவர்களை ஓட்டியது – எல்லாம் இங்கிலாந்துக்கு அதிசாதகம். ராஹுல் தன் அரைசதம் கடக்கும் வரையிலும் பேட்டை வீசி  அடிக்க முனையவில்லை, கோஹ்லி இடையிடையே சைகை கொடுத்தும்.  பின்னரும்கூட, மெல்ல தன் சதத்தைக் கொணர்வதில்தான் முனைப்பு காட்டியதாகத் தோன்றியது. இதுதான் இந்தியர்களின் குறை – அரை சதம், முக்கால் சதம், முழுசதம் கடப்பது, சாதிப்பது. அணியின் வாய்ப்பு நழுவிக்கொண்டிருக்கிறது என்கிற பிரக்ஞையே இல்லை, சிலருக்கு. Sad.

ரிஷப் பந்த் இறங்குகையில், அவர் மட்டும் ஒவ்வொரு ஓவரிலும் 10-12 ரன் அடிக்கவேண்டும் என  எதிர்பார்ப்பு/ நிலை. இப்படியேதான் ஹர்தீக் மைதானத்திற்கு வருகையிலும். அவர்கள்தான் சரியான பேட்டிங்கைக் காண்பித்தவர்கள்: ரிஷப் 40 பந்துகளில் 77 (7 sixes, 3 fours). ஹர்தீக் (35 in just 16 balls – 4 sixes). இந்த உத்வேகம், ஆவேசம் சீனியர்களான கோஹ்லி, ராஹுலிடம் ஏன் இல்லை என்பதே இந்தியாவின் கேள்வி. பந்த், பாண்ட்யா அதகளத்தினால்தான் இந்தியா 330-ஐத் தாண்டியது.

Ben Stokes
England’s fiery No. 3 !

ஆனால், நேற்று பென் ஸ்டோக்ஸ் இருந்த ஃபார்மில், இந்தியா 360 அடித்திருந்தாலும் இங்கிலாந்து போட்டு சாத்தியிருக்கும். முதல் 12 ஓவர் வரை இந்திய அணுகுமுறை. பிறகு விஸ்வரூபத்தில் இங்கிலாந்து பேட்டிங். போன மேட்ச்சில் தவறவிட்ட சதத்தை இந்தப்போட்டியில்  பிடித்து, தாண்டியும் ஓடிக்காண்பித்தார் ஜானி பேர்ஸ்டோ (124 in 112 balls. 7 fours, 11 Sixes). ஆட்டத்தின் அசல் கவர்ச்சி என்றால் அது X-factor பென் ஸ்டோக்ஸின் 52 ball 99- தான்(4 fours, 10 sixes).  டி-20 சேம்பியன்ஷிப் ஃபைனலுக்கான ஆயத்தமோ!

8 சிக்ஸர்களை எதிரிகளுக்கு வாரி வழங்கிய பெருமை குல்தீப் யாதவையே சாரும்! பாவம். Completely out of form. Casually butchered.  க்ருனால் பாண்ட்யாவும் தப்பவில்லை.  ஷர்துலுக்கும் நேற்று அடி! இதற்கு நேர்மாறாக இந்தியா பேட்டிங் செய்கையில், இங்கிலாந்தின் ஸ்பின்னர்கள் ஆதில் ரஷீத், மோய்ன் அலி அசத்தலாக ரன் அதிகம் கொடுக்காமல் போட்டார்கள். அல்லது – நாம் அவர்களைத் தாக்காது அசடு வழிந்தோம் என்பதே சரி. இத்தனைக் கூத்துகள், குழப்பங்களுக்கிடையில் புவனேஷ்வரும், ப்ரஸித் கிருஷ்ணாவும் துல்லிய வேகம் காட்டினார்கள். 

நாளைய  (28-3-21) இறுதிப் போட்டியிலாவது சூர்யா இறக்கப்படுவாரா? அல்லது ராஹுல் பூஜைதானா? நடராஜன் ஆடினால் நன்றாக இருக்கும் என்கிறார் சஞ்சய் மஞ்ச்ரேகர். யாரிடத்தில் என்பது கேள்வி. குல்தீப் யாதவை நீக்கிவிட்டு யஜுவேந்திர சாஹலுக்கு அனேகமாக கோஹ்லி வாய்ப்பு வழங்கலாம். இங்கிலாந்தின் 1,2,3 – இப்படியொரு அட்டகாசத்தை நாளைக்கும் காண்பித்துவிட்டால், தொடர்வெற்றி அவர்களையே நாடும். இந்தியா ஓடும்.

**