இல்லையெனில்

வெங்காயம் இல்லாமல் ஒரு வீடா
சட்னி அரைக்க வெங்காயம் இல்லை
என்றதும்தான் போட்டேன் இப்படி
காலையில் ஒரு கூப்பாடு
யோசித்துப் பார்க்கையில்
ஏதேதோதான் இல்லை இந்த நாட்டில்
இருந்தும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறதே
நாடே ஓடிக்கொண்டிருக்கையில்
ஓடாதா வீடு?

**

Advertisements

என்ன ஆகுமோ

முன்ன மாதிரியா இருக்கு காலம்
அலுத்துக்கொண்டாள் அன்று பாட்டி
காலங்கெட்டுப்போய்க் கெடக்குடி
எப்போதும் எச்சரித்தாள் அம்மா
நாசமாப்போன காலத்துல
எவன நம்பறது
என்னதான் செய்யறது
கவலை விரித்தது வலை அப்பாவுக்கு
காலங்காலமாய்க் கடுப்படிக்கும்
காலந்தான் சரியாகிவிடுமா
சதிசெய்தே உடன் வருமா

**

வெங்கட் சாமிநாதன்

நான் படிக்கப்படாமல் அலட்சியப்படுத்தப்படுவதைவிட, விமரிசனம் என்கிற பெயரால் தாக்கப்படுவதையே விரும்புவேன்.
-சாமுவேல் ஜான்சன்.

எந்த ஒரு கலாச்சாரத்திலும், மொழியிலும் இலக்கிய-கலை விமரிசனம் என்பது ஒரு சீரிய கலை. எளிதான விஷயம்போல் தோன்றும் சிக்கலான சங்கதி! எளிதில் கைவரும் கலை அல்ல. நவீனத்தமிழின் இலக்கிய விமரிசக முன்னோடிகளாக வ.வே.சு ஐயர், க.நா.சுப்ரமணியம், சி.சு.செல்லப்பா ஆகியோரைக் குறிப்பிடமுடியும். அண்மைக்காலத்தில், சமகாலத் தமிழ்ப் படைப்புகளின் சிறந்த விமரிசகராக அறியப்பட்டவர் வெங்கட் சாமிநாதன். இலக்கியம் மற்றுமன்றி, நாட்டியம், சங்கீதம், நாட்டார் கலை என, தமிழ்க்கலாச்சாரத்தின் அனைத்துத் திக்குகளிலும் பாய்ந்தது, அலசியது அவரது பேனா.

மிகுந்த நேர்மையோடு, ஒரு படைப்பாளி, கலைஞனைப்பற்றிய முன் முடிவுகள் ஏதும் மனதில் கொள்ளாது, படைப்பினை அவதானித்தால்தான் முறையான விமரிசனம் எழுத வாய்க்கும். “தமிழகக் கலைச் சூழல் பற்றி எழுதுவது, சிக்கல்களிலும் முரண்களிலும் அகப்பட்டுத் தவிப்பதாகும். கலைவடிவங்கள் அத்தனையும் ஒரு சீரான கலை உணர்வால் பேணப்படுவதில்லை. ஒவ்வொன்றும் வெவ்வேறு வித சூழல்களால் ஆக்கப்பட்டும் அழிக்கப்பட்டும் வருகின்றன. இக்கலைகளின் வாழ்நிலையைக் கொண்டு இவற்றை இரண்டு பிரிவாகப் பிரிக்கலாம் முதலாவது, மரபார்ந்த நீண்ட வரலாறு கொண்ட வடிவங்கள். மற்றது புதியன- ஆங்கிலேயர்களின் வருகைக்குப் பின், இம்மண்ணில் அறிமுகப்படுத்தவை’’ என்று கூறுகிறார் வெங்கட் சாமிநாதன். ’’பண்பாடு என்ற அறுபடாத செயல்பாட்டின் ஒரு துளியே இலக்கியம். ஒரு காலகட்டத்தின் இலக்கியம் அக்காலகட்டத்தின் பிற அனைத்துக் கலைகளுடனும் தொடர்புடையது’’ என்று கருத்துரைத்தவர் அவர்.

வெங்கட் சாமிநாதன் சிறந்த வாசகரும்கூட. எண்ணற்ற தமிழ், ஆங்கில இலக்கியங்களைத் விரும்பி, தேடிப் படித்தார். நாவல், கவிதை, கட்டுரை, நாடகம் என்று ஒரு படைப்பு எந்தப் பிரிவினதாக இருப்பினும், ஆழ்ந்து படித்து, ரசித்து தன் கறாரான இலக்கிய விமரிசனத்தை வரைவதில் வல்லவர். ஒரு படைப்பாளி/கலைஞனைப் பற்றிய தனிப்பட்ட விருப்பு, வெறுப்புகளை விலக்கி, பாரபட்சமின்றி படைப்புகளை நேர்மையாக அணுகும் திறம் வாய்க்கப்பட்டிருந்தவர் வெ.சா. தமிழின் முக்கியமான ஆளுமைகளுள் ஒருவரான எழுத்தாளர் சுந்தர ராமசாமி, ” தமிழின் மீதான அக்கறையில், வெங்கட் சாமிநாதனை பாரதியுடனே மட்டுமே ஒப்பிடமுடியும்” என்று கூறுகிறார்.

1950-களிலிருந்து, எழுத்தாளர் சி.சு.செல்லப்பாவினால் தொடங்கப்பட்ட `எழுத்து` சிற்றிதழ் மூலம் தன் விமரிசனப் பார்வையை முன்வைத்துக் கட்டுரைகள் எழுத ஆரம்பித்தார். சமீபகால இணைய இதழ்களான திண்ணை, சொல்வனம் போன்றவற்றிலும் கலை, இலக்கிய விமரிசனக் கட்டுரைகளத் தனியாகவும், தொடர்களாகவும் எழுதி வந்தார். வெங்கட் சாமிநாதனின் `இச்சூழலில் `, `கலை வெளிப்பயணங்கள் `, `திரை உலகில் `. `ஓர் எதிர்ப்புக் குரல்`, ‘பான்ஸாய் மனிதன்` ஆகிய கலைவிமரிசனத் தொகுதிகள் புத்தக வடிவம் பெற்றுள்ளன. ` அன்றைய வறட்சியிலிருந்து இன்றைய முயற்சி வரை ` என்கிற தலைப்பில் சமகால நாடகக்கலை பற்றிய இவரது விமரிசனக் கட்டுரைகளும் தொகுதியாக வெளியாகியுள்ளது. சுயசரிதைக் கட்டுரைத்தொடர் `நினைவுகளின் சுவட்டில்` திண்ணை இணைய இதழில் தொடராக வெளிவந்தது.

1998-ல் இந்திய சுதந்திரத்தின் பொன்விழாவினையொட்டி `இந்தியப் பண்பாட்டு உறவுக் கழகம்` (Indian Council for Cultural Relations), கடந்த 50 ஆண்டுகளில் வெவ்வேறு இந்திய மொழிகளின் போக்கும் வளர்ச்சியும் பற்றி ஆய்வுக்கட்டுரைகளைத் தயாரித்து ‘Indian Horizon’ என்கிற தலைப்பில் ஆங்கிலத் தொகுதியாக வெளியிட்டது. அதில், தமிழ் மொழிக்காக வெங்கட் சாமிநாதன் தயாரித்த ஐம்பதாண்டுகளில் தமிழ் இலக்கிய வளர்ச்சி பற்றிய, தமிழ்ச் சிறுகதைகள், கவிதைகள் சில அடங்கிய கட்டுரை ‘The Enigma of Abundance’-என்கிற தலைப்புடன் சேர்க்கப்பட்டது. ஜான் ஆப்ரஹாம் இயக்கி, விருதுபெற்று புகழீட்டிய திரைப்படமான `அக்ரஹாரத்தில் கழுதை` படத்திற்கு திரைக்கதை, வசனம் எழுதியவர் வெங்கட் சாமிநாதன்.

கனடா நாட்டின் டொரண்ட்டோ பலகலைக்கழகம் வழங்கும் `இயல்` விருது வெங்கட் சாமிநாதனுக்கு 2003-ல் வழங்கப்பட்டது. தமிழ் நாடு அரசின், இந்திய அரசின் விருதுகள் எதுவும் இந்த மொழிக்கலைஞருக்கு இதுவரை வழங்கப்படவில்லை என்பது சோர்வு தரும் விஷயம்.

நவீனத்தமிழின் விமரிசக வித்தகர் வெங்கட் சாமிநாதன் நேற்று (21-10-2015) பெங்களூரில் காலமானார்.
அன்னாரின் மறைவுக்கு நமது ஆழமான அஞ்சலி.

**

புதுக்கோட்டை புகுவிழா

தமிழ்ப் பதிவர் சந்திப்பு விழாவுக்கென பெங்களூரிலிருந்து பயணித்து, அக்டோபர் 10-ஆம் தேதி புதுக்கோட்டை போய்ச் சேர்ந்தேன். பகலில் கொஞ்சம் உறங்கிக் கழித்துவிட்டு மாலையில் நகரின் திருக்கோகர்ணம் பகுதிக்குச் சென்றேன். ஆராய்ச்சி நூலகம் `ஞானாலயா` அங்குதான் இருக்கிறது. எனக்கு வழிகாட்டியவர்கள் ஒரு கிளைச்சாலையில் போகச் சொல்ல, மெல்ல நடக்க ஆரம்பித்தேன். திடீரென இருள் சூழ, ஏதோ ஆப்பிரிக்க நகரின் வீதி ஒன்றில் நடந்து செல்வதாய் உணர்ந்தேன். தெருவிளக்கு இல்லாத தெரு! சுற்றிலும் அடர்ந்த மரங்கள். எதிரே நகர்ந்த நிழல்களில் ஒன்றை நிறுத்திக் கேட்டேன். `போய்க்கிட்டே இருங்க சார்..வெளிச்சம் வரும்!` என்றார். அது சரி, போய்க்கிட்டேதான் இருக்குது நாடும், வெளிச்சத்தை நோக்கி. வெளிச்சம் வரும் என்று நம்பி.

`இந்த ரோட்லபோயி, அஞ்சாவது கட்டிங்ல இடது பக்கம் திரும்பிப் போங்க..`, `அதுவா, இப்பிடியே நேரே போயி வலதுபக்கம் திரும்பினா வந்துடும்` என்கிற வழிகாட்டல்களில் அதைர்யம் அடையாமல் முன்னேறினேன். இருண்ட வானில் மின்னல் பிரகாசித்து எச்சரித்தது. ஒருவழியாக ஞானாலயாவின் நிறுவனரான கிருஷ்ணமூர்த்தியின் வீட்டுவாசல் அடைந்து பெல்லடித்தேன். அவரின் துணைவி வெளியே வந்து விஜாரித்தார். பின்புறம் திரும்பி `ஒங்களத்தான் பார்க்க வந்திருக்காங்க..` என்றார். ஞானாலயா கிருஷ்ணமூர்த்தி வாசலுக்கு வந்து வரவேற்றார். வீட்டின் முகப்புப் பகுதியில் அமர்ந்தோம்.

அவரது அரிய தமிழ்ப் புத்தகச் சேகரித்தல் பணி, நூலகம் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு பார்க்க வந்ததாகச் சொன்னேன். திருமதி டோரத்தி(Dorothy) கிருஷ்ணமூர்த்தியும் பேச்சில் சேர்ந்துகொண்டார். அவரது ஆராய்ச்சி நூலகம்பற்றி ஹிந்து ஆங்கில நாளிதழில் வந்த செய்தித் துண்டுகளின் நகல்களைக் கொடுத்தார் கிருஷ்ணமூர்த்தி. `நீங்கள் மதியமே வந்திருந்தால் நிறையப் பேசியிருக்கலாமே’ என்றார். `வாருங்கள், நூலகத்தைக் காண்பித்துவிடுகிறேன் ` என அடுத்த கட்டிடத்துக்கு -அதுதான் ஞானாலயா- அழைத்துச் சென்று காண்பித்தார்.

நூலகம் நன்றாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது. நேர்த்தியாக, வகை, வரிசைக்கிரமத்தில், அடுக்கப்பட்டு அமைதியாக அமர்ந்திருந்தன புத்தகங்கள். சுப்ரமணிய பாரதி, மஹாத்மா காந்தி, ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர், இவர்களுக்கென தனிப் பிரிவுகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன. அதே போன்று, புதுக்கோட்டையின் சரித்திரம், மன்னர் பரம்பரை, திராவிடச் சிந்தனைகள் தொடர்பான எழுத்துகள், தமிழ்ச்சிறுகதைகள், ஆங்கிலப் புத்தகங்கள் என்பனவும் சிறப்புப் பிரிவுகள் கண்டிருந்தன. நூலகத்தின் சிறப்பம்சம் என்னவெனில் பல அரிய தமிழ்நூல்களின் முதற்பதிப்பைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து சேர்த்திருக்கிறார் கிருஷ்ணமூர்த்தி. பாரதியாலேயே பதிப்பிக்கப்பட்ட பாரதியின் ஆங்கிலக் கவிதைகள், கட்டுரைகள், அவரது கடிதங்கள், அவரது மகளின் கடிதத்தின் அசல் ஆகியவற்றைப் பார்த்தேன். சட்டெனப் பின்னோக்கிப் பயணித்து அவர்களின் காலத்தில் ரகசியமாக நுழைந்துவிட்ட மாதிரி ஒரு சிலிர்ப்பு உண்டாகியது. `இவற்றை யாருக்காவது இரவல் கொடுத்துவிடாதீர்கள். திரும்பிவராமல் காணாமல் போய்விடப்போகிறது..` என என் அச்சத்தை அவரிடம் சொன்னேன். அந்த விஷயத்தில் ஜாக்ரதையாக இருப்பதாகச் சொன்னார் அவர். மேல்தளத்தில் ஏனைய தமிழ்ப் புத்தகங்களோடு, ஜே.கிருஷ்ணமூர்த்தி, ஓஷோ போன்ற தத்துவ சிந்தனையாளர்களின் புத்தகங்களும் இருப்பதைக் காண்பித்தபோது அசந்து போனேன். மேற்கொண்டு ஆவலாய் புத்தகங்களை அவர் காண்பித்துக்கொண்டிருக்கையில் மின்வெட்டு விழுந்து இருட்டை எங்கள்மேல் அடர்த்தியாகப் பூசியது. கூடவே, திடீர் மழைவேறு பெய்து அசத்தியது. அவரது மனைவி குடை, டார்ச் எடுத்து வந்து வழிகாட்ட, நாங்கள் அவரது வீட்டுக்குத் திரும்பினோம்.

திருமதி டோரத்தி கிருஷ்ணமூர்த்தி கொண்டுவந்து கொடுத்த காஃபி, மழையின் பின்னணியில் நன்றாக இருந்தது. அவர்களோடு சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அவர் கொடுத்த ஞானாலயாவின் `வருகைப் பதிவேட்டில்`, ஞானாலயாவுக்கு விஜயம் செய்த தமிழ்ப் பிரபலங்கள் பலரின் கையெழுத்தைக் கண்டேன். என்னையும் ஒரு புதிய பக்கத்தில் எழுதச் சொல்லிப் பேனாவை நீட்டினார் கிருஷ்ணமூர்த்தி. தமிழின் அரிய, பெரிய புத்தகங்களை, எழுத்துக்களைப் பெருமுயற்சியால் தேடிக் கண்டடைந்து, சொந்த முயற்சியில் புதுக்கோட்டையில் ஆராய்ச்சி நூலகம் நிறுவிய கிருஷ்ணமூர்த்தி தம்பதியரின் ஐம்பதாண்டுக்காலத் தமிழ்ப்பணியை மெச்சி என் பாராட்டுதல்களைப் பதிவிட்டேன். அவர்களது அன்பிற்கு நன்றி தெரிவித்துத் தங்கியிருந்த ஹோட்டலுக்குத் திரும்பினேன்.

அடுத்த நாள் காலை வலைப்பதிவர் சந்திப்பு விழாவிற்குப் போனேன். அரங்கினுள் நுழைந்ததும் சுகமாய் அதிர்ந்தேன். அழகான முகங்கள் நல்ல தமிழில் இனிமையாய்ப் பேசி வரவேற்றன. வருகையைப் பதிவுசெய்தபின், மேலே ஹாலுக்குப்போய் சிற்றுண்டிசாப்பிட அன்பான அழைப்பு. பெங்களூர் ப்ரதிலிபியின் (Pratilipi -Online books, mags) சங்கர நாராயணனைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. அவருடன் online publishing பற்றிக் கொஞ்சம் பேசிவிட்டு, ஹாலில் அழகான ஓவியங்களுடன், சில பதிவர்களின் கவிதைகள் அலங்கரிப்பதைப் பார்வையிட்டேன்.

சிறப்பான ஏற்பாடுகளுடன், பதிவர் சந்திப்பு விழா சரியான நேரத்தில் ஆரம்பித்து நன்றாக நடந்தது. இடையிடையே அலுப்புத் தட்டாமல், இனிய குரலில், பாரதி, எம்.எஸ். பாடல்களைப் பாடி மகிழ்வித்த மாணவி சுபாஷிணி நன்றிக்குரியவர். புதுக்கோட்டைப் பதிவர்களோடு, தஞ்சாவூர், மதுரை, சென்னையிலிருந்து நிறைய பதிவர்கள் வந்திருந்தனர். நிகழ்ச்சிகளுக்கு நடுவில் பதிவர்கள் அறிமுகமும் நடந்தது. இடையே, அமெரிக்காவிலிருந்து வந்திருந்த பதிவர் ஒருவர் மைக் எடுத்து, ஆச்சி மனோரமா மறைந்த துயரச் செய்தியை அறிவித்துப் பதற்றத்தை ஏற்படுத்தினார். அனைவரும் எழுந்து நின்று, தமிழின் நிகரில்லாப் பெண்கலைஞருக்கு இரண்டு நிமிட மௌன அஞ்சலி செலுத்தினோம்.

மதியம் செட்டிநாட்டுப் பனியாரம், இஞ்சி டீ என அனுபவித்திருக்கையில், எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் பேசினார். பதிவர்கள் நிறையப் படித்துத் தங்களைத் தயார் செய்துகொண்டு எழுதவேண்டும் என்றார். தான்சார்ந்த நிலம்பற்றி , ஊர்பற்றி அவர்கள் நன்கு அறிந்திருப்பது முக்கியம் என்றார். இறுதியில் பதிவர்களின் கேள்விகளுக்கு எஸ்ரா பதில் சொன்னார். ஒரு கேள்விக்குப் பதிலளிக்கையில், பாரதி, புதுமைப்பித்தன் போன்ற தமிழின் சிறப்புமிகு ஆளுமைகளைத் தமிழ்ச் சமூகம் அவர்களது வாழ்நாளில் அங்கீகரிக்கவில்லை; பாராட்டவில்லை என்றார். அதற்குக் காரணம் மொழியின் மீதான, இலக்கியத்தின் மீதான அக்கறையின்மைதான். `இவன் யாரு? என்ன பெரிசா எழுதிப்பிட்டான்..என்கிற கேலி மனப்பான்மையும், அலட்சியமும்தான் நம் சமூகத்திடம் அப்போது காணப்பட்டது; இப்போதும் அப்படித்தான்!` என்றார் அவர்.

சென்னைப் பதிவரும், இளம் techie-யுமான நீச்சல்காரன் கணிணித்தமிழின் வளர்ச்சிக்கு செய்யவேண்டிய ஒத்துழைப்பு/ஏற்பாடுகள் பற்றி வேகமாகவும், துறைசார்ந்தும் தெளிவாகப் பேசினார். `பிரதிலிபி` சங்கர நாராயணன் பேசுகையில் எழுதுபவர்களையும், வாசகர்களையும் இணைப்பதே பிரதிலிபியின் பணி என்றார். மேலும், எழுத்தாளர்கள், பதிவர்கள் தங்கள் புத்தகங்களை ஆன் -லைனில் எளிதாகப் பதிப்பிக்க பிரதிலிபியில் வகை செய்யப்பட்டுள்ளது. மேற்கொண்டு உதவி வேண்டுவோர் மின்னஞ்சல் மூலம் தொடர்புகொண்டால் தகுந்த தொழில்நுட்ப உதவி இலவசமாக வழங்கப்படும் என்றும் கூறினார். பாராட்டப்படவேண்டிய முயற்சி.

முதன்முறையாக. அழகாக அச்சடிக்கப்பட்ட தமிழ் வலைப்பதிவர் கையேடு, பதிவு செய்து வருகை தந்திருந்த பதிவர்களுக்கு இலவசமாக வழங்கப்பட்டது. பிரபல பதிவர்களில் பலர் விழாவுக்கு வரவில்லை என்று தெரிந்தது. இருந்தும் சுவாரசியமான பதிவர்கள் பலர் வருகை தந்திருந்தனர். வெகுகாலத்துக்குப் பின், பிறந்த மண்ணில் நேரில் பலரைச் சந்தித்து அளவளாவியது மகிழ்ச்சி தந்தது.

**

புதுக்கோட்டையும் புத்தகங்களும்

புதுக்கோட்டை என்றதும் கல்லூரி நாட்கள் நினைவில் நிழலாடுகின்றன. அந்தக் காலம். ஒரு கனவுலகம். (`ஸ்வப்பன வாழ்வில் மகிழ்ந்தே..!` தியாகராஜ பாகவதரின் பாடல் வரிகள்வேறு நினைவில் மோதுகிறது.) அந்த உலகம் குழந்தைத்தனம் மாறாத அப்பாவி மனங்களுக்கானது. மனதில் தடதடக்கும் இதமான உணர்வுகள், நினைவுகள், ஆசைகளுக்கானது. ஹ்ம்..எதற்காகவோ ஆரம்பித்து, நான் எங்கெங்கோ போக ஆரம்பித்துவிடுகிறேன்.

நான் சொல்ல வந்தது இளம் வயதில் மனதில் குதித்துக்கொண்டிருந்த புத்தகங்கள், இலக்கிய இதழ்களைத் தேடிப் படிக்கவேண்டும் என்கிற அடங்காத ஆசைபற்றி. அந்த நாட்களில், புதுக்கோட்டையில் வார இதழ்கள், புத்தகங்கள் – அது பாடப் புத்தகங்களாகட்டும், இல்லை நாவல்கள், சிறுகதைகள் ஆகட்டும்- வாங்குவதற்கு பழைய பஸ் ஸ்டாண்டிற்கு அருகிலிருந்த மீனாட்சி பதிப்பகத்தைவிட்டால் வேறு கதியில்லை. விக்டோரியா ராணி வளைவுக்கு (சரித்திரச் சின்னங்களைப் பாதுகாப்பதற்கு பதிலாக, இதுதான் சாக்கென்று இப்போது அகற்றிவிட்டார்களாம் புண்ணியவான்கள்) அருகில் உள்ள மணிக்கூண்டில் தமிழ், ஆங்கில நாளிதழ்களைப் புரட்டிப்போட்டுவிட்டு, மீனாட்சிப் பதிப்பகத்தில் ஏதாவது வார, மாத இதழ் வந்துள்ளதா என்று ஏக்கத்தோடு பார்த்துவிட்டுப் போவது வழக்கம். குமுதம், ஆனந்தவிகடன், தினமணி கதிர் (சாவியை ஆசிரியராகக் கொண்டு பெரிய சைசில் வெளிவந்தது) போன்ற ஜனரஞ்சக வார இதழ்களில் ஜெயகாந்தன், கண்ணதாசன், சுஜாதா, சாண்டில்யன், விந்தன் போன்ற எழுத்தாளர்கள் கோலோச்சிய தமிழின் வசந்த காலம். நான் படித்த மன்னர் கல்லூரியின் நூலகம்- உயர்ந்த கூரை, அரண்மனையைப் போன்ற வண்ணக் கண்ணாடிகள் பொருத்தப்பட்ட பெரிய ஜன்னல்கள் என்று ராஜாகாலத்துத் தோற்றம். உட்கார்ந்து புத்தகங்களைப் புரட்ட, படிக்க, ஆழ்ந்துபோக ஏதுவான இடம். கல்லூரிப் பாடங்களில் படிக்க நேர்ந்த ஆங்கிலக் கவிதைகள், கட்டுரைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு, ஜான் கீட்ஸ், ஷெல்லி, வில் ட்யூரண்ட் என்று 19, 20-ஆம் நூற்றாண்டுகளின் ஆங்கில இலக்கிய, தத்துவ சிந்தனைகளை அங்கே உட்கார்ந்து அறிந்துகொள்ள முயற்சித்த காலம் அது. அப்போது என் நெருங்கிய நண்பர்கள் என்னை நூலகத்திலிருந்து வெளியே இழுக்க முயற்சிப்பார்கள். `என்னத்தப் படிக்கிறான் இவன்!` என்று தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டு, நான் படிக்கும் புத்தகங்களை லேசாக நோட்டம் விட்டார்கள். என்னை ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்துவிட்டு `இவன் ஒரு லூசுடா! தேறமாட்டான்!` என்று தாராளமாக ஆசீர்வதித்தார்கள். நண்பர்களல்லவா..அவர்கள் சொன்னால் சரியாகத்தான் இருக்கும்!

புதுக்கோட்டையில் திரு கிருஷ்ணமூர்த்தி மற்றும் அவரது மனைவி திருமதி டோரத்தியின் முயற்சியால் 1999-ல் புதுக் கட்டிடம் அமைக்கப்பட்டு `ஞானாலயா` நூலகம், சிறப்பாக இயங்கி வருவதாகக் கேள்விப்படுகிறேன். ஒரு லட்சத்துக்கும் மேலான புத்தகங்கள், ஆயிரத்துக்கும் அதிகமான தமிழ்ச் சிற்றிதழ்களைத் தன்னகத்தே கொண்டு தீவிர வாசகர்களுக்கும், ஆராய்ச்சி மாணவர்களுக்கும் நல்ல சிந்தனைத் தீனிபோடும் நூலகமாக இருக்கிறது போலும். மேலும் புதிய புத்தகங்கள், ஆராய்ச்சி நூல்களைச் சேர்க்கவும், நூலகம் நாளடைவில் சிறப்பாக விரிவுபட்டு இயங்கவும், ஞானாலயாவுக்குத் தமிழ்நாடு அரசின் நிதி உதவி கிடைத்தால் நலமாக இருக்கும். அல்லது அருகில் இயங்கும் அரசுப் பல்கலைக்கழகங்களோடு, ஆராய்ச்சி நூலகமாக இதனை இணைக்க முயற்சிக்கலாம். நூலகமும் வளரும்; மாணவ, மாணவியரும் பயன் பெறுவர்.

பதிவர் சந்திப்புக்காகப் புதுக்கோட்டை செல்கையில், அதன் நேர்கோட்டுச் சித்திரங்களாகிய ராஜ வீதிகளில், அவை மீட்டுத்தரும் கனவுலகில் சஞ்சரிக்க ஆவலாகிறேன். கூடவே, ஞானாலயா சென்று உட்கார்ந்து, கொஞ்சம் புத்தகங்களைப் புரட்ட முடிந்தால் எப்படி இருக்கும் எனவும் நினைத்துப் பார்க்கிறேன்.

**

அதர்ம காலத்தில்

அறஞ்செய விரும்பு
அவருக்கென்ன
சொல்லிச் சென்றுவிட்டார்
அந்த மூதாட்டி
செயவிரும்புகையில்
ஏதேதோ கேள்விப்படுகிறேனே
என்னென்னமோ தெரிய வருகிறதே
குழப்பம் கூத்தடிக்கிறதே
எதற்கு நமக்கு இந்த வம்பு
விரும்பிவிட்டு
விட்டுவிடட்டுமா
எதையாவது செய்யப்போய்
பிள்ளையார் பிடிக்கக்
குரங்காகிவிட்டால் ?
**

ஈர்க்கும் இணையம் – தமிழ்ப்பதிவர் சந்திப்பு

புதுக்கோட்டை. தொண்டமான் அரசர்கள் தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்த நகரம். ஆங்கிலேயர்கள், வேறுவழியின்றி இந்தியசுதந்திரப் போராட்டத்திற்கு அடிபணிந்து, ஆட்சியை இந்தியர்களிடம் ஒப்படைத்து வெளியேறிய தருணம். பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் கீழ் மன்னர்களால் ஆளப்பட்ட வெவ்வேறு தனி ராஜ்யங்கள் (சமஸ்தானங்கள்), சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் உள்துறை அமைச்சர் சர்தார் வல்லபாய் பட்டேல் அவர்களின் சீரிய முயற்சியினால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு `இந்திய யூனியன்` என்கிற நவீன இந்தியா உருவானது. அப்படி வல்லபாய் பட்டேலால் இணைக்கப்பட்ட சமஸ்தானங்களில் (Princely States) ஒன்று புதுக்கோட்டை. இந்திய நாட்டின் வரலாற்றில் நீங்கா இடம் பெற்றிருக்கும் நகரம், பகுதி.

அத்தகு முன்னாள் ராஜ்யத்தின் தலைநகரில், 11 அக்டோபரில் நிகழவிருக்கிறது தமிழ் வலைப்பதிவர் சந்திப்பு, 2015. ஒரு விழாவினைப்போல ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன, புதுக்கோட்டை மற்றும் ஏனைய இணையத்தமிழ் அன்பர்களால். தமிழ்நாடு அரசின் “தமிழ் இணையக் கல்விக் கழகமும்“ இணைந்து இச்சந்திப்பை நடத்துகிறது.
கவிதை, கட்டுரைப் போட்டிகள் அதற்கான பரிசுகள் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. இளம் பதிவர்களை, வலைக்குப் புதியவர்களை, தமிழில் நன்றாக எழுத இது வெகுவாக ஊக்குவிக்கும். வலைத்தமிழ் வளரப் பயன்படும்.
முதன்முறையாக “தமிழ் வலைப்பதிவர் கையேடு“ ஒன்று வெளியிடுவது இந்தச் சந்திப்பின் சிறப்புகளில் ஒன்று. இது வருகை தரும் பதிவர்களுக்கு இலவசமாக வழங்கப்படவிருக்கிறது.மேலதிக விபரங்களுக்குப் பாருங்கள் இதற்கான பிரத்தியேக வலைப்பக்கத்தை. முகவரி: http://bloggersmeet2015.blogspot.com

வலைப்பதிவர் சந்திப்புக்கு எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஷ்ணனும் வருகை தருகிறார் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; பதிவர்களுக்கு உற்சாகமூட்டும் செய்தி இது. அவர் ஒரு இலக்கியப் பேச்சாளரும்கூட என்பதால், வலைப்பதிவர் சந்திப்பில் அவர் என்ன பேசப்போகிறார் என்பதனை அறிய அனைவரும் ஆர்வம் கொள்வர்.

விழாக்குழுவினர், புதுக்கோட்டைத் தமிழ்ப்பதிவர், மற்றும் முன்வந்து சிறப்பு ஏற்பாடுகளைக் கவனிக்கும் தோழமைகளுக்கு இனிய வாழ்த்துக்கள்.

-ஏகாந்தன், டெல்லி