Monthly Archives: November 2014

தொடரத் தயங்கும் நிழல்

சின்னவயது வாழ்க்கையில் வருடம் முழுக்கக் கோடைதானோ எனத் திகைக்கவைத்த இயற்கைச்சூழல் சுட்டெரித்த சூரியன் அழுத்தமான நிழல்களையும் எங்கும் பரவவிட்டிருந்தது வேகாத வெயிலிலும் மாளாத விளையாட்டுதான் நிழலைப் பார்த்துக்கொண்டே நடப்பது மனதுக்கு ஏனோ பிடித்திருந்தது ஓடுகின்ற நான் மேலும் வேகமெடுக்கக் கூடவே நிழலும் பக்கவாட்டில் விரைவதைப் பார்க்கப் பார்க்க விளையாட்டாய் வினோதமாயிருந்தது இப்போதைய வசித்தலின் இயற்கைச் சூழல் … Continue reading

Posted in கவிதை | Leave a comment

என்றும் யவனம்

இரவின் ஆதிக்கம் பரவிய பின்னும் தூக்கம் வராமல் போர்வைக்குள் கிளுகிளுத்து மகிழ்ந்தாடும் குழந்தைகள் போல் இருண்ட கருங்காற்றோடு ரகசிய உறவாடும் பச்சை மரங்கள் பரவிக்கிடக்கும் வனாந்திரம் மாசிலா நிலவும் மாயாஜால நட்சத்திரங்களும் ஜொலிஜொலித்து ஒளிசிந்தும் இரவு வானத்தின் யவனப் பேரழகில் மயங்கிக் கிறங்கி சயனித்திருக்கும் பூமி… ————————- காங்கோவிலிருந்து வெளியாகும் ‘தமிழ்ச்சாரல்’ மின்னிதழ்(டிசம்பர் 14)-இதழில் வெளிவந்துள்ளது. … Continue reading

Posted in கவிதை | 3 Comments

அவனோட சோகங்கள் !

அக்கம்பக்கத்தில்தான் இருந்தான் அவ்வப்போது எதிர்ப்படுவான் வேலையில்லாப் பட்டதாரி வேதனையில் அவன் பேசுவதை அடிக்கடிக் கேட்க நேர்ந்ததுண்டு எல்லாம் புரிந்ததைப்போல் ‘ச்சூ’ கொட்டி நகர்ந்ததுண்டு ஆண்டவன் சன்னிதியில் அவன் நினைவு வந்துவிட அவசரமாய் வேலைகொடென்று அவனுக்காகப் பிரார்த்தித்ததுண்டு சிலகாலம் கழிந்தது சிறப்புச் செய்தியாய் அது வந்தது கிடைத்துவிட்டதாம் வேலை அவனுக்கு பயல் சொல்லவில்லையே எனக்கு சந்தோஷமாக இருந்தால் … Continue reading

Posted in கவிதை | 1 Comment

காலங்காலமாய்…

தான் இருக்கும் நிலையில், கிடைத்த வாழ்வில், அடைந்த சுகங்களில் சந்தோஷமடைவதில்லை மனிதமனம். திருப்தி என்பது ஏனோ மனித மனதை நெருங்கவே வெட்கப்படுகிறது; பெரும் தயக்கம் காட்டுகிறது. மேன்மேலும் உயரவேண்டும், நாலுபேர் அண்ணாந்து பார்க்கும்படி எதையாவது சாதிக்க வேண்டும், பெரிதாக முயன்று ஒன்றை அடையவேண்டும் என்று பரபரக்கும் மனத்தின் துணைகொண்டுதான் இவ்வுலகில் வாழ நேர்ந்திருக்கிறது மனிதனுக்கு. பூலோக … Continue reading

Posted in கட்டுரை | Leave a comment

இப்படியும் ஒருத்தன் !

எனக்கொரு நண்பனுண்டு எதற்கெடுத்தாலும் வம்புசெய்வதுண்டு எடக்குமிடக்காகப் பேசுவதில் இணை இவ்வுலகில் அவனுக்கு யார்தான் உண்டு இப்படித்தான் ஒருநாள் பூங்காவில் உட்கார்ந்து ஏதேதோ பேசிக்கொண்டிருந்தோம பேச்சுவாக்கில் சிந்தனையின் வீச்சுவாக்கில் ஏழைகளின் எல்லையில்லா பிரச்சினைகள் என்னாளும் தீர்வதில்லை என்றேன் ஏழைகளே ஒரு பிரச்சினைதான் என்றே அவன் எதிர்த்திசையிலிருந்து புறப்பட்டான் சுதந்திரம் அடைந்து காலமோடியும் ஒரு சுகமுண்டா ஜனங்களுக்கு நாட்டினிலே … Continue reading

Posted in கவிதை | 3 Comments

கவலை ஓட்டும் வாழ்க்கை

சீறி ஓட ஆரம்பித்தது ஆட்டோ வண்டியையும் ஆட்டோக்காரரையும் வழக்கமான சந்தேகத்துடன் ஆராய்ந்தேன் டெல்லியின் காலைநேரச் சடங்கான சாலை நெரிசலைத் துளையிட்டு ஊடுருவி குறிப்பிட்ட நேரத்தில் கொண்டுபோய் சேர்த்துவிடுவாரா என்கிற கவலையில் ஆழ்ந்தேன் ஆவேசமாய்க் குறுக்கே விழுந்து திரும்பும் அசுர வண்டிகளைக் கரித்துக்கொட்டியபடி சிடுசிடுக்கும் ஓட்டுநரைச் சீர்செய்யவென எந்த ஊர்க்காரர் நீங்கள் எத்தனை வருடமாய் டெல்லியில் என … Continue reading

Posted in கவிதை | 2 Comments

வந்த நாள்

நாளைக்குப் பார்க்கலாம் என்றாய் சரி என்று நானும் தலையாட்டிவைத்தேன் நாளையும் வந்தது உன்னைத்தான் காணவில்லை வெட்டவெளியே துணையாக வெறுமனே நின்றுகொண்டிருக்கிறேன் பார்ப்பதற்கு ஏதுமில்லை பகிர்ந்துகொள்ள யாருமில்லை ** மேற்கண்ட கவிதை காங்கோவிலிருந்து வெளிவரும் ‘தமிழ்ச்சாரல்’ மின்னிதழின் டிசம்பர் 2014 இதழில் வெளியாகியுள்ளது. நன்றி: தமிழ்ச்சாரல், கின்ஷாசா, காங்கோ.

Posted in கவிதை | 1 Comment