மனித நேயம்

சமீபத்திய சென்னை வெள்ளம் நாட்டையே ஒரு குலுக்கு குலுக்கியது. உலகளாவிய சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்களால், எந்த ஒரு பெருநகரத்தையும் இயற்கையால் எளிதில் புரட்டிப்போட்டுவிடமுடியுமே என ஃப்ரான்ஸ் அரசையும் கவலைகொள்ள வைத்தது. பாரிஸில் நடந்த உலக சுற்றுச்சூழல் மாநாட்டில், இயற்கையே மனிதனுக்கு எதிராக பெரிதாகக் கிளம்பிவிட்டால் என்னாகும் மானிடர் வாழ்வு என உலகத் தலைவர்களை மிரளவைத்தது. பெருநகர சொகுசு வாழ்வை நொடியில் சிறிசாக்கிச் சின்னாபின்னம் செய்தது.

ஆனால், பேரழிவின் நடுவில் எங்கோ மறைந்து கிடந்த மனிதம் சிலிர்த்தெழுந்து நின்றது. கூப்பிட்ட கூக்குரலுக்கு ஓடோடி வந்தது. பேதமேதும் பாராட்டாது நீரில் இறங்கி நெருப்பாய்ப் பணி செய்தது. நாமெல்லாம் இதுகாறும் மறந்துவிட்டிருந்த, ஒடிந்தவருக்கு உதவும், தொய்ந்தவரைத் தோளில் சாய்த்துக்கொள்ளும் மனித நேயம் பிரகாசமாய் ஒளிவிட்டது சென்னையில். இத்தகைய நெகிழ்வான பின்னணியில் கவிதை ஒன்று -என் வழக்கத்துக்கு மாறாக சற்றே நீளமானது- எழுந்தது. நேற்றைய (14-12-15) தினமணி வெளியிட்டது (நன்றி:தினமணி). கீழே :

மனித நேயம்

மாறிக் கொண்டிருக்கும் காலம் தினமும்
மாற்றியது தன் வீச்சில் அனைத்தையும்
மாறினான் மண்வாழ் மனிதனும்
தான் தன் வீடு பெண்டு பிள்ளை
தவிர்த்து எதுவுமில்லை அவனுக்கு உலகில்

பகலிரவு நேரம் பாராமல்
பணம் சேர்க்கும் எந்திரமானான்
எண்ணத்தில் வேறெதுவுமில்லை
எதிரே வருபவர் தெரிவதில்லை
காசு காசு காசு என்கிற
காயத்ரி ஜெபத்தைத் தவிர
பேசுவதற்கு விஷயமில்லை
பெருமைப்பட ஏதுமில்லை
அடுத்தவன் வாழ்ந்தாலென்ன
அடியோடு அழிந்தால்தானென்ன
சுயநலம் எனும் கோரப் பயிரின்
விளைநிலமாய் மாறிவிட்டான்

காலந்தாண்டிய பெருவெளியில்
கால்நீட்டிக் கண்ணயர்ந்திருந்த கடவுள்
விழித்தது திடீரென ஒரு நாள்
விண்ணதிர்ந்து பொங்கியது
பேய்மழையாய் மண்மீதிறங்கி
பெருவெள்ளமாய்க் கிழித்தோடியது
கண்வரை வெள்ளநீர் எகிர்ந்துயர
விண்பார்த்து அலறினான் மனிதன்
மண்மீதில் செய்துவிட்டான் பல பாவம்
மண்டையைப் பிய்ப்பதில் என்ன லாபம்

இருந்தும் நாட்டில் நல்ல உள்ளம்
எங்கெங்கோ மூலையில்
இருக்கவே செய்தது
இடரிலிருந்து மீட்கும் சுடரென
எழுந்தோடி வந்தது விரைந்து
வெள்ளநீர் கண்டு
உள்ளம் கலங்கிடாமல்
பணிவிடை பலசெய்து
பாதித்த பாமரர்களுக்கு
பாங்காய் உதவி மகிழ்ந்தது

அழிந்துவிட்டதோ மனிதரிடையே
அன்பும் பாசமும்
அளவிலா நேசமும்
வாடிய முகம் கண்டு
ஓடிவரும் நற்பண்பும்
என்றெல்லாம் எண்ணி எண்ணி
இளைத்திருந்த வேளையில்
இடையிலே புகுந்து உலுக்கிப்போட்ட
இயற்கைப் பெரும் சக்தியே
மனித நேயம் மாசற்ற உயிரன்பின்
மாண்புதனை மீண்டும் நினைவுறுத்தி
மனிதரை மாபெரும் இடரிலிருந்து
மீட்டு நிமிர்த்துவிட்டாய் நீ, வாழ்க !

–ஏகாந்தன்

**

Advertisements

மழையின்மீதா பிழை ?

சென்னையை சமீபத்தில் தாக்கிய அசுர வெள்ளம், நகரவாசிகளின் மென்னியைப் பிடித்து ஒரேயடியாக இறுக்கிவிட்டது. கடுமையாக பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்வைப் புனரமைப்பதில், அரசுக்கும் மூச்சுத் திணறுகிறது.
சென்னையும் சுற்றுப்புறமும், பல வருடங்களாக வானம் பார்த்துக் காய்ந்துபோயிருந்த பூமி. காலம் தவறிப் பெய்யும் பருவமழை. சமீபகாலங்களில், நகருக்கு நீர் தரும் ஏரிகளில் நீர்மட்டம் அபாயகரமாகக் குறைந்து, சில சிறு நீர்நிலைகள் காணாமலேகூட போய்விட்டன. அண்டை மாநிலத்துக்காரன் எப்போதடா அவன் அணையைத் திறந்து நமக்குத் தண்ணீர் விடுவான் என, வாயைப் பார்க்கவேண்டிய நிலை வழக்கமாகிவிட்டிருந்தது. பெருமழை இந்த நகரத்துக்கு இனி வரவே வராது என்கிற சிந்தனைப்போக்கை மக்களும், ஆள்பவர்களும் கொள்ளத் துவங்கிவிட்ட நேரம். திடீரென இயற்கை மாற்றி யோசித்தது. 118-வருடங்களாகக் காணாத பெரும் திறப்பு சென்னையின் தலைக்கு மேலே, வானில் ஏற்பட்டது. விளைவு? ஆத்திரம் மிகக்கொண்டு, கொட்டோ கொட்டென்று நாலு வாரங்களாகக் கொட்டித் தீர்த்தது பேய்மழை. நகரை நடுநடுங்கவைத்தது. பெருக்கெடுத்த வெள்ளம், சாதாரணரின் வாழ்வைச் சிதைத்துச் சின்னாபின்னமாக்கியது

பல வருடங்களாக நகரமயமாக்கல் என்கிற பேரில் இயற்கையோடு மனிதன் விளையாடிய தப்பாட்டத்தின் கொடும் விளைவுதான், கண் முன்னே கட்டற்ற வெள்ளமாய்ப் பொங்கி ஓடியது. ஏரிகள், கண்மாய்களை நிறைத்து, ஆறுகளில் ஓடி, கடலில் கலக்கவேண்டிய உபரி நீர்வெள்ளம், நகரத்தின் தெருக்களில், சந்துபொந்துகளில் ஓடி, வீடுகளில் புகுந்து மனிதனை அலறி அடித்துக்கொண்டு மொட்டைமாடிகளுக்கும் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளின் மேல்தளங்களுக்கும் விரட்டிவிட்டது. சென்னைப் பக்கம் இனி தலைவைத்துக்கூடப் படுக்கமாட்டேன் எனச் சிலரை, ஊரைவிட்டே தலைதெறித்து ஓடவைத்தது.

நாளுக்குநாள் பூதாகாரமாக வளர்ந்துவரும் சென்னைப் பெருநகரின் சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு இன்று, நேற்று நிகழ்ந்ததல்ல. கடந்த 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகவே, கேட்பாரற்று நடந்து வருகிறது. ஓட்டுவங்கிகளை மட்டும் பிரதானமாக எண்ணத்தில்கொண்டு, இரு கழகங்களும் மாற்றி மாற்றித் தமிழ்நாட்டை ஆண்ட லட்சணம்தான் இது.

நகரின் நீர்வழிப்பாதைகளையும், ஏரி, கண்மாய்க்கரைகளையும் ரியல் எஸ்டேட் முதலைகளுக்கும், நில ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கும் அரசு தாரை வார்த்ததின் விளைவுகளை, சென்னையின் சாதாரணக் குடிமக்கள் இன்று கண்ணீருடன் அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஒரு காலத்தில் தென்னகத்தை ஆண்ட சேர, சோழ, பாண்டிய அரசர்களும், பல்லவ, நாயக்க, தொண்டமான் மன்னர்களும், சிற்றரசர்களும், மக்களின் பொருளாதார, சமூக, மதத் தேவைகளை ஒருங்கே பாதுகாத்து நல்லாட்சி செய்தார்கள். கோயில்கள் கட்டினார்கள், கூடவே தெப்பக்குளங்களும் கட்டினார்கள். ஏரிகள், கண்மாய்கள், குளங்களைக் கட்டியதோடு, முறைப்படி தூர்வாரிச் செம்மைப்படுத்தினார்கள். மழைநீர் சேமிப்பு, நீர்வளப் பாதுகாப்பு, விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரம் என்று அவ்வப்போது மேடையேறி வசனம் பேசிக்கொண்டிருக்காமல், பட்டிமன்றங்கள் நடத்திப் பல்லிளிக்காமல், காரியத்தில் காட்டினார்கள். மக்கள் தொண்டை மனநிறைவாகச் செய்தார்கள். இப்போதுதான் மக்களாட்சியாயிற்றே. எல்லோரும் இன்னாட்டு மன்னர்கள் ஆகிவிட்டார்கள் அல்லவா! யாருக்கும் தன் ஊர், தன் நகரம், தன் நாடு என்கிற பொறுப்புணர்வு (Civic sense), தேசபக்தி எள்ளளவும் இல்லை. அரசாளும் மக்களின் பிரதிநிதிகள், ஏரி,குளங்களின் தூர் வாருவதற்கு பதிலாக, பொது இடங்களை, மழைகாணா நீர்நிலைப் பரப்புகளைக் கூறுபோட்டு விற்று, மக்களின் காலை வாருகிறார்கள். இயற்கைப்பேரிடர், அது இதுவென்று வம்பில் மாட்டிக்கொண்டால், இவர்கள் அவர்கள் மீதும், அவர்கள் இவர்கள் மீதும் மண்ணை வாரி இறைப்பார்கள். எவரும் தாங்கள் ஆண்டபோது என்ன செய்து கிழித்தோம் என்று வெளிப்படையாகக் கூறமாட்டார்கள். தங்கள் கையாலாகாத்தனத்தை ஒத்துக்கொள்ளமாட்டார்கள்.

சென்னை நகரினூடே காலங்காலமாக கூவம், அடையாறு ஆறுகள் ஓடுகின்றன. மேலும் பக்கிங்ஹாம் கால்வாய். ஒரு காலத்தில் உல்லாசப் படகுகள் ஓடிய கால்வாய். விருகம்பாக்கம், அரும்பாக்கம் கால்வாய்கள், கேப்டன் காட்டன் கால்வாய் போன்ற கால்வாய்களும் உள்ளன. காலக்கிரமப்படி இத்தகைய நீர்நிலைகள், வடிகால்கள் ஆழப்படுத்தப்பட்டு, பெரிதுபடுத்தப்பட்டு, தூர்வாரப்பட்டிருந்தால், தீவிர உணர்வோடு கழிவுகள் அகற்றப்பட்டிருந்தால், இந்தப் பேய்மழையை தந்த வெள்ள உபரிநீரையும் சென்னை நகரம் பெரும் சேதம் இன்றி சமாளித்திருக்கும். ஆனால் நடந்தது என்ன? நகரம் நாளுக்கு நாள் பெரிதாக விஸ்வரூபம் எடுக்க, குப்பை கூளங்கள், ப்ளாஸ்டிக், பாலித்தீன் கழிவுகள், கந்தல் துணிகள், கட்டடக்கழிவுகள் என அங்கும் இங்குமாய் வீசப்பட்டதால், வடிகால்களும், நீர்முகத்துவாரங்களும் கழிவுகளால் அடைக்கப்பட்டிருந்தன. வெள்ளநீர் ஆறை நோக்கி, கடல் நோக்கிச் சீராகச் செல்ல வழியில்லாமல், முடியாமல் எதிர்த்துத் திரும்பி, நகருக்குள்ளேயே கட்டுக்கடங்காது சீறிப்பாய்ந்தது. எவன் இப்படியெல்லாம் செய்தவன் எனத் தேடிவந்ததுபோல, குடியிருப்புகளை வளைத்துத் தாக்கி அழித்தது, நகரவாழ்வை நொடியில் நிர்மூலமாக்கியது. நாற்றமெடுத்து நகருக்கே ஒரு பெரிய அவமானமாக மாறியிருக்கும் கூவம் ஆற்றை சுத்தப்படுத்திப் புனரமைக்கப் போவதாக தமிழக அரசு, பல ஆண்டுகளாக நாடகமாடி வருகிறது. `எங்களாட்சியில் கூவம் மணக்கும்` என்று அப்போது அலட்டிக்கொண்டவர்கள், தங்கள் சொந்த வாழ்வில், பணம் மிகச் சேர்த்து மணம் பரப்பிக்கொண்டார்கள். இப்போதிருக்கும் அரசை குறைகூறிக் கொக்கரிக்கிறார்கள். இரண்டு பக்கமும் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு, செய்வதறியாமல் தலைவிதியே என வாழ்கிறார்கள் தமிழ்நாட்டு மக்கள்.

மத்திய அரசின் அறிவியல் சுற்றுச்சூழல் ஆய்வுக் கழகம், 1980-களில் இருந்த சென்னை நீர்நிலைகளின் நிலையை, தற்போதுள்ள அவலநிலையோடு ஒப்பீடு செய்துள்ளது. நகரிலும் சுற்றுப்புறங்களிலும், அப்போதிருந்த 600-க்கும் மேற்பட்ட சிறு, பெரு நீர்நிலைகளில் பெரும்பாலானவை காணாமற்போயிருந்தது, 2008-ல் நடந்த சர்வேயின்போது தெரிய வந்தது. அப்போதைய கணக்கெடுப்பின்படி, நகரின் 19 பிரதான ஏரிகளின் பரப்பளவு, 2,792 ஏக்கராக இருந்திருக்கிறது. இது வெகுவாகச் சுருங்கி, 2000-ஆவது ஆண்டில், 1,594 ஏக்கராக ஆகிவிட்டது. எங்கே போயிற்று முன்பிருந்த நிலப்பரப்பு? அந்நிய நாடா வந்து ஆக்கிரமித்துவிட்டது? இல்லை. நமது ஆட்சியாளர்கள், மக்கள் நலன்பற்றிக் கவலைகொள்ளாத தர்மவான்கள், மழையின்றி காய்ந்திருந்த பூமியை, நம்நாட்டு, வெளிநாட்டுப் பெருமுதலாளிகள் கட்டடங்கள், தொழிற்சாலைகள் கட்டிப் பணம்பண்ணுவதற்கென, சலுகைவிலையில் விற்றிருக்கிறார்கள். அவ்வப்போது பெரும் கமிஷன் தொகைகள், இந்த பணமுதலைகளிடமிருந்து அரசியல்வாதிகளின் கறுப்புப்பண அக்கவுண்ட்டுகளுக்குப் போயிருக்கும் எனத் தனியாகச் சொல்லவேண்டியதில்லை. இந்த மூதேவிகள்தான் தேசத்தின் வளர்ச்சிக்காக என்னென்ன செய்யவேண்டும் என புத்தி சொல்கிறார்கள். மக்களுக்கு வாழ்வுபற்றியும், வளர்ச்சிபற்றியும், தேர்தல் சமயத்தில் ராத்திரி, பகலாக லெக்ச்சர் அடிக்கிறார்கள்.

ஐரோப்பிய நாடுகளில் இருப்பது போன்று, வளரும் நகரங்களுக்கான புதிய சாலைகள், ஏரிகள், நீர்த்தேக்கங்களை உண்டுசெய்தல், ஏற்கனவே இருப்பனவற்றைப் பாதுகாத்தல், காலக்கிரமப்படி நகரக்கழிவு அகற்றல், சுற்றுச்சூழல் கெடாது பாதுகாத்தல் போன்ற தொலைநோக்குத் திட்டங்கள் (City planning), நம் நாட்டில் ஒருபோதும் இருந்ததில்லை. அப்படியே திட்டமிட்டிருந்தாலும் அவை பேப்பர், கோப்புகளோடு நின்றுவிட்டன. சுனாமி, புயல், வெள்ளம் போன்ற இயற்கைப் பேரிடர்களிலிருந்து நமது அரசுகள் ஏதாவது பாடம் கற்றுள்ளனவா? ம்..ஹூம். அடுத்து தேர்தல் வருகிறது. கூட்டணிகள் போடவேண்டும். கூட இருந்தவர்களுக்குக் குழிபறிக்கவேண்டும். தரப்போகும் இலவசங்கள் பற்றி இந்தப் பாவிஜனங்களுக்கு விளக்கவேண்டும். குமித்துவைத்துள்ள கருப்புப்பணத்திலிருந்து வாக்காளர்களுக்கு ஓட்டுக்கு 2000ரூ. கொடுத்தால் போதுமா? 5000 வரை அழவேண்டியிருக்குமா? இப்படி எத்தனையோ வேலைகள் பாக்கியிருக்கிறது! கவலைவிடுங்கள் ஐயா. அடுத்த வெள்ளம் வர இன்னும் 117 ஆண்டுகள் இருக்கின்றன. அதுவரை விடாது சுருட்டுவோம். எதிர்ப்போரை நாட்டைவிட்டே விரட்டுவோம்.

**

சென்னை செய்த பாவம்தான் என்ன?

என்ன செய்தார்கள் தமிழர்களென்று உனக்கு மூக்குக்குமேல் வந்தது இப்படி ஒரு கோபம்? ஏனிந்தக் கடும் குரோதம்? மேலும் மழைக்கு வாய்ப்பாமே? ஏன்? சென்னையில், சுற்றுப்புறத்தில், எங்கேயாவது தரை தெரிகிறதா, வானிலிருந்து பார்க்கையில்? இயற்கைப் பெரும் சக்தியே! என்றுதான் தணியும் உன் கொலைவெறி ? இப்படியெல்லாம் இயற்கையை நோக்கிக் கேட்டு விம்முகிறது பாழும் மனம்.

தீபாவளிக்கு முன்னிருந்தே ஆரம்பித்தது மழை. ஏதோ கொஞ்ச நாள் பெய்யும், விட்டுவிடும் எனத்தான் எதிர்பார்த்தார்கள் சென்னைவாசிகள். மூன்று வாரங்கள் முடிந்தன. மேலிருந்து கொட்டுவது நின்றபாடில்லை. நிற்குமா? நிர்மூலந்தானா என்கிற பயம் கவ்விக்கொண்டது. நகரின் பிரதான ஏரிகளில் தண்ணீர் ஏறி ஆபத்தான அளவைத் தாண்டியாகிவிட்டது. தண்ணீரே கண்டிராத பேர்மறந்துபோன ஏரிகளெல்லாம் நிறைந்தன, உடைந்தன. குளங்கள், குட்டைகள் காணாமற்போய்விட்டன. நகரில் முன்பு சாலைகள் என்பதாக ஏதும் இருந்ததா என்பதே சென்னை மக்களுக்கு மறந்துபோய்விட்டது. இப்படி ஒரு வெறுப்புத் தாக்குதலா இயற்கையிடமிருந்து?

தமிழ்நாடு அரசு தன்னால் இயன்ற வெள்ளத்தடுப்பு, அணைகளில் நீர்க்கட்டுப்பாடு, பாதிக்கப்பட்ட பகுதி மக்களுக்கு மருத்துவ உதவி என ஆரம்பத்திலிருந்தே இயன்றவரை இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. அரசின் அனைத்து சேவைத் துறைகளும் முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளன. அரசு அதிகாரிகள், ஊழியர்கள் அனைவருக்கும் விடுப்பு மறுக்கப்பட்டு அனைவரும் 24-மணி நேர மக்கள் சேவைக்காக பணிக்கப்பட்டுள்ளனர். இப்படி ஒரு வெள்ளம் சூழ்ந்து, போக்குவரத்து என்பதே இல்லாமல் போய்விட்ட நிலையில், தண்ணீரில் தவிக்கும் வெவ்வேறுபகுதி மக்களை அடைவதெப்படி? வெள்ளப்பெருக்கினூடேயும் கூடுமானவரை அரசுப் பேருந்துகள் இரவு, பகலாக இயங்கிவருகின்றன. 24-மணிநேர அவசரகால அடிப்படையில் விடாது பணி செய்யும் ராணுவம், தேசியப்பேரிடர் நிவாரணப் படை, தீயணைப்புப்படை,ஓட்டுநர்கள்,மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள் போன்ற அத்தியாவசிய சேவை அதிகாரிகள்/ஊழியர்களின் நிலைமையையும் நாம் நினைத்துப் பார்க்கவேண்டும். அவர்களின் குடும்பங்களில் என்னென்ன பிரச்சினைகளோ? ஆண்டவனுக்கே வெளிச்சம்.

நோய்வாய்ப்பட்டவருக்கு உதவியாகவும், நோய்த் தடுப்பிற்கெனவும் நிலவேம்புக்கஷாயம், நிலவேம்புச்சாறு கலக்கப்பட்ட மூலிகைக்குடிநீர் இதுவரை 24.61 லட்சம் தமிழ்நாடு அரசின் சுகாரத்துறை வழங்கியிருக்கிறது. இந்தப் பணி, விட்டுவிட்டு மழைபெய்துகொண்டிருந்த, டெங்கு காய்ச்சல் வர ஆரம்பித்த அக்டோபரிலேயே துவக்கப்பட்டுவிட்டது. சாலைகள் வெள்ளநீரால் மூடப்படுமுன், எங்கெங்கெல்லாம் முடியுமோ, அங்கெல்லாம் ஆம்புலன்சில் டாக்டர், செவிலியர் உதவியுடன் நோய்க்கு மருந்து மற்றும் தண்ணீர்-தொடர்பான நோய்த்தடுப்பு நடவடிக்கைகள் தமிழக அரசால் மேற்கொள்ளப்பட்டிருந்தன என்பது பாராட்டுக்குரிய விஷயம். ஜெயலலிதாவின் அரசு ஆபத்தான பகுதிகளில் மின்சார சப்ளையை முன்கூட்டியே நிறுத்தி வைத்திருக்கிறது. மின்சார ட்ரான்ஸ்மிட்டர் எல்லாம் வெள்ளநீரில் அமிழ்ந்திருக்கும் நேரத்தில், தண்ணீரில் நிற்கும் மக்கள் மின்சாரம் தாக்கி இறந்துவிடக்கூடாது என்பதற்கான முன்னெச்செரிக்கை நடவடிக்கை இது. இயற்கைப் பேரிடரின்போது இந்தியாவின் வேறெந்த மாநிலத்திலும், மாநில அரசு இத்தகைய முன்னெச்செரிக்கைப் பணி செய்ததில்லை.

நிற்கமாட்டேன் என்று அடம்பிடிக்கும் எமகாத மழையினால் நிலைமை கட்டுக்கடங்காமல் போய்வருகிறது. ரன்வேயிலும் தண்ணீர் நுழைந்துவிட்ட சென்னை விமானநிலையம் டிசம்பர் 6 வரை மூடப்பட்டுள்ளது. ரயில் போக்குவரத்தும் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. மக்கள் பாதுகாப்பான பகுதிக்குச் செல்வதற்கும் வழியில்லை என்கிற பரிதாப நிலை. தேசியப்பேரிடர் தடுப்புப்படை, ராணுவம், கடலோரப் பாதுகாப்புப்படை ஆகியவை மத்திய அரசினால் மக்கள்சேவைக்கென முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளன. இன்று பிரதமர் மோதி வான்படை விமானத்தில், அரக்கோணம் ராணுவ விமானதளத்தில் வந்திறங்கி, அங்கிருந்து ஹெலிகாப்டரில் சென்று, சென்னையின் வெள்ளநிலையைப் பார்வையிட்டார். பின்னர் முதல்வர் ஜெயலலிதாவும் ஹெலிகாப்டர் மூலம் நீரில் அமிழ்ந்திருக்கும் சென்னை நகர்ப்பகுதிகளைப் பார்வையிட்டார். இக்கட்டான இந்த நேரத்தில், மத்திய அரசு அனைத்து அவசர உதவிகளையும் தமிழ்நாட்டிற்கு வழங்கும் எனக் கூறியதோடு, முன்பு கொடுத்த ரூ.939 கோடிக்கும் மேலாக, 1000 கோடி ரூபாயை அவசர உதவியாகத் தமிழ்நாட்டிற்கு வழங்க உத்தரவிட்டுள்ளார் பிரதமர் நரேந்திர மோதி.

தற்போது இந்திய ராணுவத்தினர் சென்னை புறநகர் பகுதிகளில், வீடுகளிலும், மருத்துவனை மனைகள், மற்றும் பொது இடங்களிலும் சிக்கியுள்ள மக்களைப் படகுகள் மூலம் மீட்டு வருகின்றனர். இன்று மாலைவரை, சுமார் 10000-க்கும் மேலானோர் ஆபத்தான பகுதிகளிலிருந்து ராணுவம், கடற்படை மற்றும் தேசியப் பேரிடர் பாதுகாப்புப் படைகளினால் மீட்கப்பட்டுள்ளனர். விசாகபட்டினத்திலிருந்து இந்திய கடற்படைக் கப்பல் ராஜாலி, உணவு, மருந்து சப்ளையுடன் சென்னை துறைமுகத்துக்குப் பாயுமாறு மோதி அரசு உத்தரவிட்டுள்ளது. இந்திய வான்படை ஹெலிகாப்டர்கள் மூலம் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளின் உச்சியில், தனிவீடுகளின் மொட்டைமாடிகளில் தஞ்சம் புகுந்தோருக்கு உணவு, மருந்துப் பொட்டலங்களை வீச ஆரம்பித்துவிட்டது. இன்னலுற்ற மக்களின் துயர்துடைக்கும் பணியில் இந்திய ராணுவத்தின் பங்கு எப்போதும்போல் சிறப்பானது. பெரிதும் பாராட்டப்படவேண்டியது. மேலும் மக்கள் பணிக்கென, ராணுவ வீரர்கள் பெங்களூர், சிகந்தராபாத், ஹைதராபாத் பகுதிகளிலிருந்து சென்னைக்கு உடனடியாக அனுப்பப்பட மோதி அரசு உத்தரவிட்டுள்ளது.

இத்தகைய அவலநிலையில், சாதாரண மக்களின் மனோதைரியம், எந்தவிதபேதமும் இன்றி, ஒருவருக்கொருவர் உதவும் பண்பு ஆகியவை தங்கள் கவனத்துக்கு வந்ததாக நெகிழ்ச்சியோடு பாராளுமன்றத்தில் கூறினார் அமைச்சர் வெங்கய்யா நாயுடு. தனிமனிதர்களும், தன்னார்வக்குழுக்களும், அமைப்புகளும் பாதிக்கப்பட்டோருக்கு, உணவுப்பொட்டலங்கள் வழங்கி தங்களால் ஆனதை செய்து வருகின்றனர் என்பதும் கவனிக்கத் தக்கது. மனித அவலத்தோடு, எத்தனையோ கால்நடைகளும், வளர்ப்புப் பிராணிகள், கோழிகளும் கொடும் வெள்ளத்தில் மாய்ந்துவிட்டன. சென்னையிலிருந்து இயங்கும் ப்ளூ க்ராஸ்(Blue Cross) என்கிற வளர்ப்பு விலங்குகளுக்கு வாழ்வு/மருத்துவ உதவிசெய்யும் நிறுவனமும் தன்னாலியன்றதை செய்துவருகிறது.

`ஊரு ரெண்டுபட்டா, கூத்தாடிக்குக் கொண்டாட்டம்` என்றொரு பழமொழி உண்டு. அப்பாவி மக்கள் சொல்லவொண்ணாத் துன்பத்தில் தவிக்கும் இந்நிலையிலும், சில அரசியல் கட்சிகள், குழுக்கள், அரசையும் மற்றவர்களையும் மிகையாகக் குறைகூறி, ஏற்கனவே மன உளைச்சலில் இருக்கும் பொதுமக்களுக்கு எரிச்சலூட்டி, தங்களுக்காக அரசியல் ஆதாயம் செய்ய முனைகின்றனர். நமது அரசியல் வாழ்வின் தீரா அபச்சாரம் இது. இத்தகைய அபத்தங்களைத் தாண்டி, மாநில மத்திய அரசு இயந்திரங்கள் முனைப்போடும், கடமையுணர்வோடும் தீவிரமாக மக்கள் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளன என்பது கண்கூடாகத் தெரிகிறது. தண்ணீர் வடிய ஆரம்பித்திருக்கும் சென்னையின் அபூர்வமான சிலபகுதிகளில், பாழ்பட்ட தொடர்புச்சாலைகளும், நெடுஞ்சாலைகளும் வேகமாகச் சீரமைக்கப்பட்டு வருகின்றன, சென்னையிலிருந்து மக்களை பாதுகாப்பான பகுதிகளுக்கு அப்புறப்படுத்த சாலைவழி போக்குவரத்தும் பெரும் முனைப்புடன் தமிழ்நாடு அரசினால் சீர்செய்யப்பட்டு வருகிறது. ஆவின் பால் சப்ளை, மருத்துவசதிகள் போதிய அளவில் வேகமாக பாதிக்கப்பட்டவர்களைப் போய்ச்சேர, நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டுவிட்டன என்கிற தகவலும் அண்மையில் கிட்டியுள்ளது. மனதிற்கு ஆசுவாசம் தரும் விஷயம் இது.

இயற்கைத் தன் குரோதத்தை மறந்து, சற்றே தழைந்துபோனால்தான் மனிதனும் ஏதாவது முயற்சிக்க முடியும். பாவப்பட்ட சென்னை மற்றும் சுற்றுப்புறத்துக்கும், மற்ற பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கும் ஓரளவாவது விமோசனம் கிட்ட வாய்ப்பாக இருக்கும். களத்தில் இறங்கி பணிசெய்ய, அரசு இயந்திரத்துக்கு நிதி வசதியோடு, போதுமான அவகாசம், சரியான காலநிலையும் தேவை அல்லவா. இந்நிலையில், மேலும் மழை அடுத்த 48 மணிநேரத்தில் கடலூர், புதுச்சேரி மற்றும் சென்னையின் சுற்றுப்புறங்களைத் தாக்கும் என்கிற அறிவிப்பு பதைக்கச் செய்கிறது. கொட்டிக்கொண்டே இருந்தால் அரசும் எங்கேதான் போய் முட்டிக்கொள்ளும்?

சோதனைமேல் சோதனை.. போதுமடா சாமி!
வேதனைதான் வாழ்க்கை என்றால் தாங்காது பூமி!
(கண்ணதாசன்)

**