தி. ஜானகிராமன்


தமிழின் அதிஅற்புதப் படைப்பாளிகளில் ஒருவரான தி.ஜானகிராமனின் சிறுகதை ஒன்றைப் பார்க்குமுன், அவர்பற்றிய சிறுகுறிப்பு ஒன்றைக் கீழே காண்போம்.

தமிழ் எழுத்துலகின் பிதாமகர்களில் ஒருவர் தி.ஜா. என்று அழைக்கப்படும் தி.ஜானகிராமன். தி.ஜா.வின் எழுத்தைப் பார்க்காமல், அலசாமல் தமிழின் நவீன இலக்கியம்பற்றிப் பேசுவதில், வெறுமனே சிலாகிப்பதில் அர்த்தமேதுமில்லை. நாவல், குறுநாவல், சிறுகதை என இயங்கியவர். பயணக்கட்டுரைகளும் இவரிடமிருந்து வந்திருக்கின்றன. கர்னாடக இசையில் ஆழ்ந்த ஞானமுடையவராதலால், சங்கீதமே எழுத்தாக மாறிய தருணங்களும் உண்டு. எவ்வளவோ சிறப்பிருந்தும், தன் காலகட்டத்திலேயே ஒரு சிறந்த இலக்கியவாதியாக மதிக்கப்பட்டு, விவாதிக்கப்பட்டுமிருந்தும், தன்னை முன்னிலைப்படுத்திக்கொள்ளத் தெரியாதவராக இருந்தார் அவர். மோகமுள், மரப்பசு, அம்மா வந்தாள் போன்ற, தமிழ் இலக்கிய விமரிசகர்களால், இலக்கிய ஆர்வலர்களால் அடிக்கடி விவாதிக்கப்படும் புதினங்களை இயற்றியவர். இவரது சிறுகதைத் தொகுப்புகளில் அக்பர் சாஸ்திரி, சிவப்பு ரிக்ஷா, சக்தி வைத்தியம், பாயசம், மனிதாபிமானம், ஒரு துளி துக்கம், எருமைப் பொங்கல் ஆகியவை சில. ‘சக்தி வைத்தியம்’ சிறுகதைத் தொகுப்பு சாகித்ய அகாடமி விருதை வென்றது. அவலும் உமியும், வீடு, ’நாலாவது சார்’ போன்ற குறுநாவல்களையும் இயற்றியவர். காவேரி நதிக்கரையோரம் சென்றுவந்த தன் பயண அனுபவங்களை ‘நடந்தாய் வாழி காவேரி’ என்னும் கட்டுரை நூலாகத் தந்துள்ளார். ஜப்பான், செக்கோஸ்லோவகியா, இத்தாலி, மலேஷியப் பயணங்கள் பற்றியும் நூல்கள் அவரிடமிருந்து வெளிவந்திருக்கின்றன.

தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தின் தேவக்குடி என்கிற கிராமம் சொந்த ஊர். பள்ளி ஆசிரியராக ஐயம்பேட்டை, கும்பகோணம், குற்றாலம், சென்னை ஆகிய இடங்களில் தன் பணியைத் துவக்கியவர். பின்னர் ’ஆல் இந்தியா ரேடியோ’வில் சேர்ந்து, தலைமைக் கல்வி ஒலிபரப்பு அமைப்பாளராக உயர்ந்து, செவ்வனே பணியாற்றி ஓய்வுபெற்றார். இலக்கிய விமரிசகரும் எழுத்தாளருமான வெங்கட் சாமிநாதனுடன் ஆல் இந்தியா ரேடியோவின் தமிழ் ஒலிபரப்பு நிகழ்ச்சியில் ’சிறுகதை எழுதுவது எப்படி’ என விவாதம் செய்திருந்தார் தி.ஜா. சங்கீதம், நாட்டியம், பயணம் போன்றவை இலக்கியம் தாண்டி இவரை ஈர்த்த மற்ற சங்கதிகள். சமகால எழுத்தாளர்களான தஞ்சை ப்ரகாஷ், கரிச்சான் குஞ்சு, சுவாமிநாத ஆத்ரேயன், சிட்டி, எம்.வி.வெங்கட்ராம், வெங்கட் சாமிநாதன் ஆகியோரிடம் நெருங்கிய நட்புகொண்டிருந்தார் ஜானகிராமன்.

தி.ஜா.-வின் படைப்புலகம்பற்றி கவிஞர் சுகுமாரன் இப்படிச் சொல்கிறார்: ’தி. ஜானகிராமனின் கதைகளின் மைய அக்கறை ‘மனித சேஷ்டைகள்’தாம். மனிதர்களைக் கொண்டாடி அலுப்பதில்லை அவருக்கு. அன்பு, பாசம், காதல், பரிவு என்று வெவ்வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லப்படும் உணர்வுநிலைகளின் மையமான மானுடக் கருணையே அவரது படைப்பின் மையம் என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது.’

– அடுத்தாற்போல் கதை ..
*

வெங்கட் சாமிநாதன்: அஞ்சலியும் மேற்கொண்டும்

சமீபத்தில் மறைந்த வெங்கட் சாமிநாதனுக்கான கூட்டம் 1-11-2015 அன்று காலையில் பெங்களூர் – சி.வி.ராமன் நகரில் நடக்க இருப்பதுபற்றிய அறிவிப்பை எழுத்தாளர்-பதிவர் ராமலக்ஷ்மியின் வலைப்பக்கம் வழியாக அறிந்தேன். கலை-இலக்கிய விமரிசன உலகின், தவிர்க்கமுடியாத ஆளுமையான வெ.சா.வுக்கான கூட்டமா? விடக்கூடாது எனத் தோன்றியது. கூட்டத்திற்குச் சென்றேன்.

நண்பர் சம்பந்தம் & கோ-வின் சீரிய முயற்சிகளினால் நன்றாக ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்ட கூட்டம். பெங்களூரில் வசிக்கும் எழுத்தாளர் பாவண்ணன் கலந்துகொண்டார். கூடவே பெங்களூர்வாழ் தமிழ் எழுத்தாளர்கள், ஆர்வலர்கள் வந்திருந்தனர். பெண்கள் சிலரும், இளைஞரும் காணப்பட்டனர்.

வெ.சா.வின் உருவப்படம் திறந்து வைக்கப்பட்டது. அனைவரும் எழுந்து நின்று, மறைந்தவருக்காக ஒரு நிமிடம் மௌன அஞ்சலி செய்தோம். சம்பந்தம் நிகழ்ச்சியை ஒருங்கிணைத்து வெ.சா. என்கிற ஆளுமையைப் பற்றிக் கொஞ்சம் பேசித் துவங்கிவைத்தார். ராமசாமி, கிருஷ்ணன், கிருஷ்ணசாமி, ஜடாயு போன்றோர் வெங்கட் சாமிநாதனின் விமரிசனப்பாங்கு, அவர்களால் வெ.சா.வின் விமரிசனத்தில் காணப்பட்ட நிறை, குறைகள், அவருடனான தங்கள் பரிச்சயம் பற்றிப் பேசினார்கள். கிருஷ்ணசாமி பேசுகையில், திருவனந்தபுரத்தின் பின்னணியில் எழுத்தாளர்கள் ஹெப்சிகா ஜேசுதாசன், ராஜமார்த்தாண்டன் இவர்களின் மூலம் தனக்கு வெ.சா.வுடன் நீண்டகால நெருக்கம்பற்றிக் குறிப்பிட்டார். பேச்சின், விவாதத்தின் போது, தன் கருத்தை நிறுவும் வகையில் நிர்தாட்சண்யமாக, ஆவேசமாகப் பேசக்கூடியவர் வெ.சா. என்பதால், அவரைப்பற்றி பொதுவாக தமிழ்ப்பரப்பில் நிலவும் பிம்பம் அவர் மூர்க்க சுபாவம் உடையவர், சண்டைக்கோழி என்பன என்று சிலர் சொன்னார்கள். மாறாக, வெ.சா.வுடன் நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்புப்பெற்ற இன்னொருவரான ஜடாயு, அவரது நேசமனம் பற்றி சிலாகித்துப் பேசினார். இளைஞர் என்கிற வயது வித்தியாசம் பாராமல், தோளில் கைபோட்டு அன்னியோன்யமாகப் பேசி வெ.சா. பழகியது ஆச்சரியம் அளித்ததாகச் சொன்னார். அசோகமித்திரன் போன்ற ஒரு சிறந்த ஆளுமையின் படைப்புகளை வெ.சா. கண்டுகொள்ளாததைத் தன்னாலும் ஒப்புக்கொள்ளமுடியவில்லை என்று மேலும் கூறினார் அவர். மறைவதற்குச் சிலநாட்கள் முன்பு வரை நாடகக்கலைஞர் செ.ராமானுஜம் பற்றிக் கட்டுரை ஒன்றை எழுதிக்கொண்டிருந்தாராம் வெ.சா. பிறகு பாவண்ணன் பேசினார்.

ஜெயகாந்தனின் `ஒரு நடிகை நாடகம் பார்க்கிறாள்` நாவலில் நாயகி, நாயகனிடையே ரோஜாச் செடி வளர்ப்பதின் பயன், பயனின்மை குறித்தான உரையாடலின்வழி வெளிப்படுத்தப்பட்ட அழகு பற்றிய படைப்பாளியின் அவதானிப்பை நினைவு கூர்ந்தார் பாவண்ணன். புற அழகில் மனம் ஈடுபட்டு லயிப்பதின் மூலம், அக அழகினுள்ளும் மனம் நுழையும் சாத்தியம், நுட்பம் பற்றிக் குறிப்பிட்டார். வெங்கட் சாமிநாதனின் உலகம் இத்தகையதுதான் என்றார். வெ.சா. எந்தவித கலைப் படைப்பையும் நுட்பமாகக் கவனித்தார் என்றும், அது சரியாகத் தோன்றாதபோது, அதுபற்றிய தன் விமரிசனத்தைக் கடுமையாக முன்வைத்தார்; அதன் காரணம் அது மேலும் சரியாக, அழகுற வந்திருக்கவேண்டும் என்கிற விமரிசகனின் ஆதங்கம்தான் என்று எடுத்துரைத்தார். லினோகட் ஓவியம் பற்றி வெ.சா. எடுத்துக் கூறுகிறவரை, அப்படி ஒரு ஓவிய வகை இருப்பதே தமிழ் உலகில் யாருக்கும் தெரிந்திருக்கவில்லை என்றார் பாவண்ணன். இது நிகழ்ந்தது 1970-களில். இணையம் போன்ற வசதிகள் இல்லாத காலம் அது. இப்படி கலை, இலக்கியத்துறைகளின் பல்வேறு வடிவங்களை நுட்பமான, கறாரான ஆய்வுக்குள் நிறுத்தியவர் வெ.சா. அவைபற்றி, எதிர்ப்புகள், கேலிகளுக்கு மத்தியில், ஒரு அரை நூற்றாண்டுக் காலம், தீவிரமாக சிறுபத்திரிக்கைகளில், இணைய இதழ்களில் எழுதிவந்தார்.

கூட்டத்தின் இறுதிக் கட்டமாக, ஆவணப்பட இயக்குநர் அருண்மொழி தயாரித்திருந்த வெ.சா.பற்றிய ஆவணப்படம் (இன்னும் முழு வடிவம் தரப்படவில்லை)-சில காட்சிகள்- திரையிட்டுக் காண்பிக்கப்பட்டது. விட்டல்ராவ், இந்திரா பார்த்தசாரதி, நாஞ்சில் நாடன், திலீப் குமார், சாரு நிவேதிதா, இந்திரன், வண்ணநிலவன், ந.முத்துசாமி, அம்ஷன் குமார் போன்ற எழுத்தாளர்கள் வெங்கட் சாமிநாதனைப்பற்றி, அவரின் விமரிசனப்போக்குபற்றிக் கூறிய கருத்துகள் அவற்றில் இருந்தன. தற்காலத் தமிழ்ச்சூழலில், வெங்கட் சாமிநாதன் போன்ற, வெகுவாக சர்ச்சைக்கு உள்ளான ஆளுமையைப் படமாக்குவது எளிதான காரியமல்ல என்றார் இயக்குனர் அருண்மொழி. வெ.சா.வுடன் நெடுங்காலம் தனிப்பட்ட முறையில் பழகியவர். அவருடைய குணநலன்களை அறிந்தவர் அவர். வெ.சா.பற்றிய முக்கிய விஷயங்கள் மேலும் சேர்க்கப்பட்டு, எடிட் செய்யப்பட்டு விரைவில் இது வெளியாகும் எனத் தெரிகிறது.

முன்னதாக, கூட்டத்துக்கு நான் வந்து இறங்கியவுடன் நண்பர் சம்பந்தத்தினால் அறிமுகம் செய்யப்பட்டு, எழுத்தாளர் பாவண்ணனைச் சந்தித்தேன். மிருதுவான குரலில், பிரியத்துடன் பேசிக்கொண்டிருந்தார். திண்ணை இணைய இதழில் வெ.சா.பற்றி அவர் எழுதியிருக்கும் அஞ்சலிக் கட்டுரையை நான் படித்ததைச் சொன்னேன். `நிசப்தம்` வா.மணிகண்டன் அங்கு நின்றிருந்ததைப் பார்த்து சுயஅறிமுகம் செய்துகொண்டேன். கூட்டத்திலும் அவரிடமிருந்து வந்தது நிசப்தமே. பெங்களூர் வாசிகளான டாக்டர் கணபதி, விஜயன், முகமது அலி, ஜடாயு, கிருஷ்ணன், மகாலிங்கம் ஆகிய மொழிஆர்வலர்களைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பும் கிட்டியது. பக்கத்தில் இருந்து ஃபோட்டோ எடுத்துத் தள்ளிக்கொண்டிருந்த, படு இளைஞராக இருந்தவரைப் பார்த்துப்பேசியதில், அவர் ராம் சின்னப்பயல் என்று தெரிந்தது. முன்பே அவரைப்பற்றி அறிந்திராததால், ப்ளாக் ஏதும் எழுதுகிறீர்களா எனக் கேட்டேன். தன் கவிதைகள் தினமணி, விகடன், மற்றும் நிறைய இணைய இதழ்களில் வந்திருப்பதாகச் சொன்னார். பெரியப்பயல் போலும் என நினைத்துக்கொண்டேன்.

மதியச் சாப்பாட்டின்போது, கிருஷ்ணன், காலச்சுவடு இதழ் பெங்களூரில் தனக்கு அஞ்சல்வழி சரியாகக் கிடைப்பதில்லை என்றார். தற்போதைய இழில் வெளிவந்திருக்கும் கோபால் கிருஷ்ண காந்தியின் அம்பேத்கர் பற்றிய மொழிபெயர்ப்புக் கட்டுரையில் மிகைப்படுத்தல்கள், நிஜத்திலிருந்து மாறுபட்டவை உள்ளன என்றார் கிருஷ்ணன். ஒருவரை ஹீரோ ஒர்ஷிப் செய்கையில், இல்லாத குணங்கள், சிறப்புகளையெல்லாம் இருப்பதாகக் காட்டி உயர்த்திப் பிடித்தல், இந்திய கலாச்சார மரபுகளில் ஒன்று என்றேன். முடவன்குட்டி முகமது அலியின் கட்டுரை ஒன்று காலச்சுவடின் சு.ரா.சிறப்பிதழில் வெளிவந்திருப்பதாகச் சொன்னார் மகாலிங்கம். எதிரே உட்கார்ந்திருந்த முகமது அலியைப் பார்த்தேன். சலனமில்லை! வீட்டுக்கு வந்ததும் திருச்சியிலிருந்து வாங்கி வந்திருந்த காலச்சுவடு இதழைத் திறந்து முகமது அலியைப் படித்தேன். சுந்தர ராமசாமியுடனான 1980-ல் நிகழ்ந்த தனது முதல் சந்திப்பிலிருந்து சு.ரா.காட்டிய பரிவு, தொடர்ந்து வளர்ந்த நட்பினைப்பற்றி எழுதியுள்ளார் அலி. சொல்வனம் (www.solvanam.com) இணைய இதழ் வெ.சா. சிறப்பிதழாக 31.10.2015-ல் வெளிவந்துள்ளது. அதில் இருக்கிற ஜடாயுவின் கட்டுரை, வெ.சா. மீதான வெட்டி விமரிசனங்களைச் சந்திக்கிறது.

மறைந்த ஆளுமை வெங்கட் சாமிநாதனின் நினைவாக நிகழ்த்தப்பட்ட கூட்டம், தமிழ் எழுத்தாளர், ஆர்வலர், வாசகரின் பங்களிப்பில், ஒரு இலக்கிய நிகழ்வாகப் பரிணமித்தது. தமிழ்ப் படைப்புகள்பற்றிய ஆர்வத்தை மேலும் கிளறுவதாய், வெ.சா.எழுத்துபற்றி, கலை-இலக்கிய விமரிசனம்பற்றி இன்னமும் அறிந்துகொள்ளத் தூண்டுவதாய் அது அமைந்தது, மனதுக்கு நிறைவு தந்தது.

**

வெங்கட் சாமிநாதன்

நான் படிக்கப்படாமல் அலட்சியப்படுத்தப்படுவதைவிட, விமரிசனம் என்கிற பெயரால் தாக்கப்படுவதையே விரும்புவேன்.
-சாமுவேல் ஜான்சன்.

எந்த ஒரு கலாச்சாரத்திலும், மொழியிலும் இலக்கிய-கலை விமரிசனம் என்பது ஒரு சீரிய கலை. எளிதான விஷயம்போல் தோன்றும் சிக்கலான சங்கதி! எளிதில் கைவரும் கலை அல்ல. நவீனத்தமிழின் இலக்கிய விமரிசக முன்னோடிகளாக வ.வே.சு ஐயர், க.நா.சுப்ரமணியம், சி.சு.செல்லப்பா ஆகியோரைக் குறிப்பிடமுடியும். அண்மைக்காலத்தில், சமகாலத் தமிழ்ப் படைப்புகளின் சிறந்த விமரிசகராக அறியப்பட்டவர் வெங்கட் சாமிநாதன். இலக்கியம் மற்றுமன்றி, நாட்டியம், சங்கீதம், நாட்டார் கலை என, தமிழ்க்கலாச்சாரத்தின் அனைத்துத் திக்குகளிலும் பாய்ந்தது, அலசியது அவரது பேனா.

மிகுந்த நேர்மையோடு, ஒரு படைப்பாளி, கலைஞனைப்பற்றிய முன் முடிவுகள் ஏதும் மனதில் கொள்ளாது, படைப்பினை அவதானித்தால்தான் முறையான விமரிசனம் எழுத வாய்க்கும். “தமிழகக் கலைச் சூழல் பற்றி எழுதுவது, சிக்கல்களிலும் முரண்களிலும் அகப்பட்டுத் தவிப்பதாகும். கலைவடிவங்கள் அத்தனையும் ஒரு சீரான கலை உணர்வால் பேணப்படுவதில்லை. ஒவ்வொன்றும் வெவ்வேறு வித சூழல்களால் ஆக்கப்பட்டும் அழிக்கப்பட்டும் வருகின்றன. இக்கலைகளின் வாழ்நிலையைக் கொண்டு இவற்றை இரண்டு பிரிவாகப் பிரிக்கலாம் முதலாவது, மரபார்ந்த நீண்ட வரலாறு கொண்ட வடிவங்கள். மற்றது புதியன- ஆங்கிலேயர்களின் வருகைக்குப் பின், இம்மண்ணில் அறிமுகப்படுத்தவை’’ என்று கூறுகிறார் வெங்கட் சாமிநாதன். ’’பண்பாடு என்ற அறுபடாத செயல்பாட்டின் ஒரு துளியே இலக்கியம். ஒரு காலகட்டத்தின் இலக்கியம் அக்காலகட்டத்தின் பிற அனைத்துக் கலைகளுடனும் தொடர்புடையது’’ என்று கருத்துரைத்தவர் அவர்.

வெங்கட் சாமிநாதன் சிறந்த வாசகரும்கூட. எண்ணற்ற தமிழ், ஆங்கில இலக்கியங்களைத் விரும்பி, தேடிப் படித்தார். நாவல், கவிதை, கட்டுரை, நாடகம் என்று ஒரு படைப்பு எந்தப் பிரிவினதாக இருப்பினும், ஆழ்ந்து படித்து, ரசித்து தன் கறாரான இலக்கிய விமரிசனத்தை வரைவதில் வல்லவர். ஒரு படைப்பாளி/கலைஞனைப் பற்றிய தனிப்பட்ட விருப்பு, வெறுப்புகளை விலக்கி, பாரபட்சமின்றி படைப்புகளை நேர்மையாக அணுகும் திறம் வாய்க்கப்பட்டிருந்தவர் வெ.சா. தமிழின் முக்கியமான ஆளுமைகளுள் ஒருவரான எழுத்தாளர் சுந்தர ராமசாமி, ” தமிழின் மீதான அக்கறையில், வெங்கட் சாமிநாதனை பாரதியுடனே மட்டுமே ஒப்பிடமுடியும்” என்று கூறுகிறார்.

1950-களிலிருந்து, எழுத்தாளர் சி.சு.செல்லப்பாவினால் தொடங்கப்பட்ட `எழுத்து` சிற்றிதழ் மூலம் தன் விமரிசனப் பார்வையை முன்வைத்துக் கட்டுரைகள் எழுத ஆரம்பித்தார். சமீபகால இணைய இதழ்களான திண்ணை, சொல்வனம் போன்றவற்றிலும் கலை, இலக்கிய விமரிசனக் கட்டுரைகளத் தனியாகவும், தொடர்களாகவும் எழுதி வந்தார். வெங்கட் சாமிநாதனின் `இச்சூழலில் `, `கலை வெளிப்பயணங்கள் `, `திரை உலகில் `. `ஓர் எதிர்ப்புக் குரல்`, ‘பான்ஸாய் மனிதன்` ஆகிய கலைவிமரிசனத் தொகுதிகள் புத்தக வடிவம் பெற்றுள்ளன. ` அன்றைய வறட்சியிலிருந்து இன்றைய முயற்சி வரை ` என்கிற தலைப்பில் சமகால நாடகக்கலை பற்றிய இவரது விமரிசனக் கட்டுரைகளும் தொகுதியாக வெளியாகியுள்ளது. சுயசரிதைக் கட்டுரைத்தொடர் `நினைவுகளின் சுவட்டில்` திண்ணை இணைய இதழில் தொடராக வெளிவந்தது.

1998-ல் இந்திய சுதந்திரத்தின் பொன்விழாவினையொட்டி `இந்தியப் பண்பாட்டு உறவுக் கழகம்` (Indian Council for Cultural Relations), கடந்த 50 ஆண்டுகளில் வெவ்வேறு இந்திய மொழிகளின் போக்கும் வளர்ச்சியும் பற்றி ஆய்வுக்கட்டுரைகளைத் தயாரித்து ‘Indian Horizon’ என்கிற தலைப்பில் ஆங்கிலத் தொகுதியாக வெளியிட்டது. அதில், தமிழ் மொழிக்காக வெங்கட் சாமிநாதன் தயாரித்த ஐம்பதாண்டுகளில் தமிழ் இலக்கிய வளர்ச்சி பற்றிய, தமிழ்ச் சிறுகதைகள், கவிதைகள் சில அடங்கிய கட்டுரை ‘The Enigma of Abundance’-என்கிற தலைப்புடன் சேர்க்கப்பட்டது. ஜான் ஆப்ரஹாம் இயக்கி, விருதுபெற்று புகழீட்டிய திரைப்படமான `அக்ரஹாரத்தில் கழுதை` படத்திற்கு திரைக்கதை, வசனம் எழுதியவர் வெங்கட் சாமிநாதன்.

கனடா நாட்டின் டொரண்ட்டோ பலகலைக்கழகம் வழங்கும் `இயல்` விருது வெங்கட் சாமிநாதனுக்கு 2003-ல் வழங்கப்பட்டது. தமிழ் நாடு அரசின், இந்திய அரசின் விருதுகள் எதுவும் இந்த மொழிக்கலைஞருக்கு இதுவரை வழங்கப்படவில்லை என்பது சோர்வு தரும் விஷயம்.

நவீனத்தமிழின் விமரிசக வித்தகர் வெங்கட் சாமிநாதன் நேற்று (21-10-2015) பெங்களூரில் காலமானார்.
அன்னாரின் மறைவுக்கு நமது ஆழமான அஞ்சலி.

**