பித்தன் மகனுக்குப் பிடித்த பித்துக்குளி – 2

தொடர்ச்சி..

70-வருட பக்தி-இசைவாழ்வில் ஆயிரக்கணக்கான பாடல்களை இயற்றி இசையமைத்துப் பாடியுள்ளார் பித்துக்குளி முருகதாஸ். 30 கேசட்டுகள் வெளிவந்துள்ளன. முருகன்மீதுதான் பெரும்பாலும், எனினும் அம்பிகையின், கண்ணனின், தன் குருவின் புகழ் பாடும்பாடல்களையும் எழுதி இசை அமைத்துள்ளார். `அலைபாயுதே கண்ணா`, `ஆடாது அசங்காது வா கண்ணா!` ஆகிய பிரபலமான கண்ணன் பாடல்களை, வழக்கமாகப் பாடும் ராகத்திலிருந்து விலகி, வித்தியாசமாக மெட்டமைத்துப் பாடி அசத்தியிருக்கிறார் இவர். `கண்ணா` என்பது நீங்களும் நானும் சொல்லும்போது ஒரு சொல் மட்டுமே. `கண்ணா` என்கிற சப்தம் இவர் வாயிலிருந்து வந்தால், அது தேவகானம். (கேட்கலாம் யூ-ட்யூபில்)

முருக பக்தரான சாண்டோ சின்னப்பத்தேவர் தான் எடுத்த `தெய்வம்` என்கிற பக்திப்படத்தில் பித்துக்குளி முருகதாஸை, முருகதாஸாகவே வரச்செய்து ஒரு பாடலைப் பாடவும் வைத்தார். புகழ்பெற்ற அந்தப் பாடல்: `நாடறியும் நூறு மலை..நானறிவேன் சுவாமிமலை`.

மலேஷியா, நேபாளம், மொரீஷியஸ், அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, தென்னாப்பிரிக்கா ஆகிய நாடுகளில் முருகதாஸ் நடத்திய இசைக்கச்சேரிகள், இந்துமத பக்திக்கலாச்சாரம் ஆங்காங்கே வேரூன்ற காரணமாய் அமைந்தன. இந்திய வம்சாவளி மக்களை மீண்டும் தங்கள் தாய்நாட்டோடு தொடர்புபடுத்தின. மொரீஷியஸ், தென்னாப்பிரிக்கா, மலேஷியா போன்ற நாடுகளுக்கு 40-தடவைகளுக்கு மேல் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார். இவரது பக்திப்பாடல் நிகழ்ச்சிகள், ரசிகர்களின் பெரும் எதிர்பார்ப்பு, வரவேற்புடன் நடத்தப்பட்டுள்ளன. நேபாள ராணி, முருகதாஸின் ஆழ்ந்த முருகபக்திபற்றிக் கேள்வியுற்று, அவரை அரண்மனைக்கு அழைத்து மரியாதை செய்வித்தார்.

தென்னாப்பிரிக்க பயணங்களின்போது, பித்துக்குளி முருகதாஸுக்கு, இந்திய வம்சாவளியினரும், தென்னாப்பிரிக்கர்களும் அமோகமான வரவேற்பளித்தனர். முருகதாஸின் கவர்ச்சித் தோற்றம், கம்பீரக் குரல், இவர் தந்த வித்தியாசமான பக்திமழை கண்டு தென்னாப்பிரிக்க நாடே சிலிர்த்தது. தென்னாப்பிரிக்க ஜனாதிபதி நெல்சன் மண்டேலா இவரைச் சந்திக்கையில், `எங்கள் நாட்டில் என்னைவிடவும், உங்களை நிறையப்பேருக்குத் தெரிந்திருக்கிறது!` என்று முருகதாஸைப் பாராட்டவைத்தது. தென்னாப்பிரிக்காவிற்குப் பலமுறை சென்றிருந்த முருகதாஸ், அங்கு தனக்குக் கிடைத்த பணத்தை வைத்து, கல்வி அறக்கட்டளை ஒன்றைத் துவக்கினார். ஏழை ஆப்பிரிக்கக் குழந்தைகளின் கல்விக்கு அது உதவி தருவதாய் அமைந்தது.

இந்தியாவிலும், சென்னையில் ஸ்ரீ ஜோதிர்மய தேவி அறக்கட்டளை அவர் முயற்சியால் தொடங்கப்பட்டது. தனது கச்சேரிகளின் மூலம் கிடைக்கும் பணத்தைக்கொண்டு அறக்கட்டளையை நடத்தி, ஏழை, எளிய மக்களின் பசியைப் போக்க நினைத்தது இந்தக் கருணை உள்ளம். கச்சேரிகளை ஏற்பாடு செய்பவர்களிடம் `எனக்குக் கொடுக்கவிருக்கும் பணத்தை வைத்து ஏழைகளுக்கு அன்னதானத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யுங்கள்` என்று அடிக்கடிக் கூறிவந்திருக்கிறார் முருகதாஸ்.

பஜனைக் கச்சேரிகளின்போது இவருடன் தம்புரா வாசித்து, சேர்ந்து பாடிக் குரல் கொடுத்தவர் தேவி சரோஜா என்பவர். இவரை முருகதாஸ் தன் 58-ஆவது வயதில் மணம்புரிந்துகொண்டார். இருவரும் சேர்ந்து பாடிய `ராதாகல்யாணம்` கச்சேரிகள் பிரபலமானவை. இவருடன் பயணம் செய்து, சேர்ந்து கச்சேரி செய்து, உற்றதுணையாக இருந்த அந்தப் பெண்மணி 2011-ல் காலமானார்.

ஸ்ரீரமண மகரிஷி, ராமதாஸ் ஸ்வாமிகள், ஸ்வாமி சிவானந்த சரஸ்வதி ஆகிய மூன்று மகான்களையும் தான் சந்தித்ததே இறைவன் நடத்திய திருவிளையாடல்தான் என்கிறார் பித்துக்குளி முருகதாஸ். தனது 36-ஆவது வயதில் திருவண்ணாமலை சென்றது ரமண மகரிஷியைச் சந்திக்கத்தான். அவரைப் பார்த்தவுடனேயே `இவர்தாண்டா உன் குரு!` என்றது என் மனம்` என்கிறார் முருகதாஸ். திருவண்ணாமலையில் சிலகாலம் வாசம். சிவானந்தரை வடநாட்டில் ஒரு கும்பமேளாவின்போது சந்திக்க நேரிட்டது. `இவர்கள் வாழ்ந்த காலத்தில், நானும் வாழ்ந்தது நான் செய்த பாக்யம்` என்று பத்திரிக்கைக்கு அளித்த ஒரு பேட்டியில் சொல்லியிருக்கிறார் பித்துக்குளி முருகதாஸ். தன்னைப்பற்றிப் பேச நேரும்போதெல்லாம், `நான்` என்று குறிப்பிடாமல் `இவன்` என்றே தன்னைக் குறிப்பிடுவது இவரது வழக்கம்.

`ஒரு தாசனின் கட்டுரைகள்`, `கந்தர் அனுபூதி அனுபவ விரிவுரை` ஆகிய நூல்களையும் எழுதியிருக்கிறார் முருகதாஸ். இந்திய அரசின் `சங்கீத நாடக அகாடெமி` விருது, தமிழக அரசின் `கலைமாமணி`, தான்சேன் இசைவிழாவின் `தியாகராஜர் விருது`, `சங்கீத சாம்ராட்` எனப் பல விருதுகள் இவரைத் தேடிவந்தன.

நீலமயிலேறி ஞாலம் வலம்வந்த பாலமுருகனின் அடியவர்களில், அவருக்கு மிகவும் இஷ்டமானவரோ இவர்? அப்படித்தான் நினைக்கத் தோன்றுகிறது. 1920-ல் தைப்பூசத்தன்று பிறந்தார் பாலசுப்ரமணியனாக. 2015-ல் கந்த சஷ்டியன்று, கந்தனின் திருவடி போய்ச்சேர்ந்தார் பித்துக்குளி முருகதாஸாக!

**

பித்தன் மகனுக்குப் பிடித்த பித்துக்குளி – 1

முருகதாஸ் சரி, பித்துக்குளி என்றா யாரும் தன் பெயருக்கு முன்னால் வைத்துக்கொள்வார்கள் என்று சின்ன வயதில் ஆச்சரியப்பட்டதுண்டு. ஆனால் அவருடைய பாடலைக் கேட்கும்போதெல்லாம் அந்தக் குரலில் இருந்த ஒலிநயம், பாடலைப்பாடும் ஒரு தோரணை போன்றவை எளிதாக அவரின்பால் கேட்பவரை ஈர்த்தது. இந்த மனிதர் யார்? பார்க்க எப்படி இருப்பாரோ என்று நினைக்க ஆரம்பித்தது மனம். எப்படித் தெரிந்துகொள்வது? நெட்டாவது கொட்டாவது அந்தக்காலத்தில்? பத்திரிக்கைகளில் செய்தியோடு, கலர் ஃபோட்டோகூட வராத காலமது. இவர் தோற்றம் எப்படிப்பட்டது எனத் தெரிய நாளானது.

காவிநிறத் தலைப்பாகை, மேலுடை, கழுத்தில் பவழ மணி மாலை, கருப்புக்கண்ணாடி. கைவிரல்களில் சிவப்பு வண்ணம்! விரல்கள் விளையாட ஒரு பழைய ஹார்மோனியப்பெட்டி. இப்படி மேடையில் ஏறி அமர்ந்தாலே ஆளை அசத்தும் தோற்றம். பித்துக்குளி முருகதாஸை சாதாரணமாக, ஒரு பக்திப்பாடகர் என்று வகைப்படுத்திவிட்டு ஓடிவிட முடியாது. இவரது வாழ்க்கைப் பலவித பரிமாண அடுக்குகள் கொண்டது.

“பித்தா.. பிறைசூடி.. பெருமானே.. அருளாளா…“ என்று சிவபெருமானை நினைந்து உருகினார் சுந்தரர். அந்தப் பித்தனின் மகன் முருகன்மீது, சிறுவயதிலிருந்தே சித்தம் வைத்திருந்தார் முருகதாஸ். சிறுவனாக இருந்தபோது பாரம்பரிய இசையின் அடிப்படைகளைத் தன் பாட்டியிடம் கற்றார். இவருடைய தந்தை மேடையில் பக்திப்பாடல்களைப் பாடுபவர். இவரது படிப்பு 8-ஆவது வகுப்புடன் முற்றுப்புள்ளி வைத்துக்கொண்டது. இளம் வயதிலேயே ஆன்மிகத்தை நாடியது மனம். வீட்டைவிட்டு வெளியேறி, ஞானிகளையும், துறவிகளையும் தேடி அலைந்தார். வள்ளிமலை ஸ்வாமியைச் சந்தித்தது ஆரம்பத் திருப்பமாக அமைந்தது. அவரிடம் யோகப் பயிற்சியையும், திருப்புகழ் போன்ற முருகன் பாடல்களையும் மனம் லயித்துக் கற்றார் முருகதாஸ்.
இப்படிச் சுற்றித் திரிந்தபோது ஈரோட்டுக்கருகில், ஸ்வாமி ப்ரும்மானந்த பரதேசியை சந்திக்க நேர்ந்தது. இவருடைய பக்திப் பரவசத்தைப் பார்த்த ஸ்வாமிகள் `நீயும் என்னைப்போலப் பித்துக்குளியாகத்தான் வரப்போகிறாய்!` என்றாராம். `டேய்! பித்துக்குளி..` என்று சிறுவனை அடிக்கடி அழைக்கவும் செய்தார் ஸ்வாமிகள்.

தெற்கு கர்னாடகத்தின் கஞ்சன்காடு ஆஸ்ரமத்தில் மகான் ராமதாஸ் ஸ்வாமிகளைத் தரிசிக்கச் சென்றார் பித்துக்குளி. அங்கேயே கொஞ்ச காலம் தங்கி அவரிடம் உபதேசம் பெற்றார். அங்கிருந்தபோது ஒருநாள் மிகுந்த பரவசத்துடன் இவர் முருகன் மீது பாடல் ஒன்றைப் பாடினார். அதைக் கேட்டிருந்த ஸ்வாமி ராமதாஸ் சொன்னாராம் “நீ ஒரு முருகதாஸ்!` ஏற்கனவே பித்துக்குளி என்ற பட்டம். இப்போது முருகதாஸ். இணைந்து அவரின் பெயராய் நிலைத்தது: பித்துக்குளி முருகதாஸ்.

1936-ல், தன் 16-ஆவது வயதில் இந்திய சுதந்திரப் போராட்டவீரர்களுடன் சேர்ந்து ,பிரிட்டிஷ் அரசிற்கெதிராக பெங்களூர்ப் போராட்டத்தில் இவர் குதிக்க நேர்ந்தது. ஆங்கிலேயப் போலீசாரின் அடிதடிப் பிரயோகத்தில் பலமாகக் காயமுற்றார். சிறையில் 6 மாதம் அடைக்கப்பட்டிருந்தார். அங்கும் அடக்குமுறை, அடிதடி தொடர்ந்தது.

ஆங்கிலப்புத்தாண்டு தினமான ஜனவரி 1-ஆம் தேதியன்று ஒவ்வொரு வருடமும் ஆங்கிலேயப் பிரபுக்கள் இந்திய மக்களைச் சந்திப்பதாக அப்போது ஒரு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. ஆங்கிலேயருக்கு எதிராக ஆவேசமாக இருந்த முருகதாஸுக்கு, இந்த ஏற்பாட்டைக் குலைத்து, மக்களின் கவனத்தைத் திசை திருப்பவேண்டும் என்கிற எண்ணம் வந்தது. அதே சமயத்தில் மருதமலை, திருத்தணி, பழனி போன்ற திருத்தலங்களில் திருப்படித் திருவிழாவுக்கு ஏற்பாடு செய்தார். நினைத்தபடியே மக்களின் கவனம் திரும்பியது. திருப்படித் திருவிழாவும் புகழ்பெற்றது.

தன் இளம் வயதில் நாடுபூராவும் அலைந்து திரிந்தார் முருகதாஸ். இப்படி ஒருமுறை வடநாட்டில், சரஸ்வதி நதிக்கரையில் உட்கார்ந்து தியானித்திருந்தபோது இறை அனுபவம் கிட்டியது. உள்ளிருந்து எழுந்த தீர்க்கமான குரல் `தென்னாட்டுக்குத் திரும்பிப் போ. அங்கேதான் உனக்கு வேலை இருக்கிறது!` என்றது.

தென்னாடு திரும்பியவர், நெடுங்காலம் பழனிமலையிலேயே தங்கியிருந்தார். 30-ஆவது வயதிலேயே சிறந்த பக்திப்பாடல் பாடுபவர் என்கிற புகழ் பரவ ஆரம்பித்தது. பக்திப்பாடல் கச்சேரிகளுக்கு நிறைய வாய்ப்புகள் வந்தன. இவருடைய பஜனைக் கச்சேரிகளில் ஒரு தனி பாணி, இவருக்கே உரித்தான ஸ்டைல் பளிச்செனத் தென்படும். பிரகாசமான காவித் தலைப்பாகை, வஸ்திரம், கருப்புக்கண்ணாடி, ஹார்மோனியம் சகிதம் வந்து மேடையில் உட்காருவார். விரல் நகங்களில் மின்னும் சிவப்புவண்ணம்! தம்புரா, மிருதங்க வித்வான்கள் தயாராகிக் கொண்டிருக்கும்போதே, கண்மூடி ஒரு சிலைபோல் அமர்ந்திருப்பார். `ஓம்!` என்று இதமான அதிர்வலைகளை எழுப்பியவாறு இருப்பார். பிறகு, தனக்கே உரித்தான கம்பீரக் குரலில் ஸோலோவாகப் பாட ஆரம்பிப்பார். மெதுவாகத் தொடங்கி மெல்லிய இசை அதிர்வுகளை எழுப்பி, உச்ச ஸ்தாயிக்கு அவர் கொண்டு செல்கையில் ரசிகர்கள் அவரோடு பயணித்து வந்திருப்பர். பின்னணி இசை தொடர்ந்து முழங்கிக்கொண்டிருக்கையில் திடீரென்று அமைதி ஆவார். தாழ்ந்த குரலில், புராணக்கதைகளிலிருந்து, பாட்டிற்குத் தொடர்பான சம்பவங்களை லேசாகச் சொல்லி ரசிகர்களைக் கவர்ந்திழுத்து வைப்பார். ரசிகர்களின் கவனம் தீவிரமாகுகையில், திடீரென உச்ச ஸ்தாயிக்குக் குரலை உயர்த்திப் பாடிச் செல்வார். ரசிகர்கள் முதலில் அதிர்ந்து, பின் ஆரவாரிப்பார்கள். கச்சேரி முடியுமுன், எல்லோரும் எழுந்து ஆடும்படியாக `பச்சைமயில் வாகனனே!` போன்ற ஒரு ஹிட் ஐட்டத்தை எடுத்து விடுவார். ரசிகர்கள் உற்சாகமாகி, உடன் சேர்ந்து பாடுவார்கள். தனக்கு வாய்த்த இசை எனும் மந்திரத்தால், ஒரு 3-மணி நேரம் ரசிகர்களை இப்படிக் கட்டிவைத்திருப்பார் பித்துக்குளி முருகதாஸ். வார்த்தைகளில் விளக்கமுடியாத இந்தக் கவர்ச்சியே அவருக்கு வெளிநாடுகளில் ‘Singing Saint’ என்ற பெயரைப் பெற்றுத் தந்தது. ….(தொடரும்)