காலை நகர்கையில்

இரவு மறைந்த கொஞ்சநேரத்திலேயே
இன்னொரு நாளுக்காகப் பரபரக்கும்
நகரத்தின் காலைப்பொழுதொன்றில்
குண்டுகுழிகளைத் தவிர்த்து
நிதானமாக நடக்கிறேன் ஓரமாக
கொக்கரக்கோ என்ற திடீர்க் கூவல்
கவனம் சிதைத்துச் சிலிர்ப்பூட்டியது
நகரத்தின் மத்தியில் சேவலா – இல்லை
கனவுபோன்ற கிராமத்தில்தான் நான்
களிப்பாக நடந்துகொண்டிருக்கின்றேனா
திரும்பிப் பார்க்கையில்
தெறித்தது கண்ணில்
கொல்லப்படுவதற்காகப்
பெருங்கூண்டொன்றில்
சிறைவைக்கப்பட்டிருந்த சேவல்தான்
விவரம் புரியாமல்
கழுத்தை உயர்த்திக்
கம்பீரம் காட்டியிருக்கிறது
இதுமட்டுமல்ல
புவிவாழ் ஜீவன்கள்
அத்தனையுமே அப்பாவிகள்தான்
மனிதன்மட்டுமே
பாவி

**