தேகம்

’காயமே இது பொய்யடா..வெறும் காற்றடைத்த பைய்யடா..’ என்று யாரோ, எப்போதோ, எதையோ அறிந்த நிலையில் பாடியதை, அசட்டுத்தனமாக அவ்வப்போது உளறிவிட்டால் உடம்பின்மீதுள்ள பிடிப்பு அகன்றுவிட்டதாக ஆகிவிடுமா? போனால் போகட்டும் என்று காலம் விட்டுவிடுமா உங்களை? பெரிதாக நீங்கள் புரிந்துகொண்டுவிட்டதாக நினைக்கும் அந்தப் பைக்குள் காற்று போகாமலும், போன காற்று சரியாக வெளிவராமலும் வேடிக்கைகள் பல செய்து காண்பிக்கிறது காலம். காற்றடைத்த பையாவது கால், கை ஆட்டும். பேசும். ஏதேதோ செய்யும். காற்று ’போன’ பை? கிடத்தப்படும். வேகமாக அப்புறப்படுத்தப்படும். கடந்த வருடம், ஆவேசமாக உலகெங்கும் நிகழ்த்திக் காட்டிய விதவிதமான செயல்பாடுகளில் பிரதானமானது இதுதான். இந்தக் காற்றுப் பிரச்னை, காயப் பிரச்னை உலகில் இன்னும் தீர்ந்ததாகத் தெரியவில்லை.

ஸ்தூல தேகத்தின் மீது மனிதன் கொண்டிருக்கும் தீராக் காதல்! தான் என்பது ’இது’ என தன் உடம்பைப் பார்த்து காலமெலாம் நினைத்துக்கொண்டிருந்தால்,  கொஞ்சிக்கொண்டிருந்தால், ஏதாவது திடீர் ஆபத்து வருகையில்,  ஐயய்யோ.. ’அது’ சாய்ந்துவிடுமோ, சரிந்துவிடுமோ, நம் கதை அவ்வளவுதானோ என்கிற பயம் வரும். மருந்தும் மாயமும் ஒன்றும் காப்பாற்றப்போவதில்லை.. போச்சு.. எல்லாம் போச்சு.. என்கிற பீதியும் ஒரேயடியாகக் கிளம்பி, ஏற்கனவே சோர்ந்திருக்கும் மனதை மேலும் மேலும் சித்திரவதை செய்யத்தான் செய்யும். யாராயிருந்தால் என்ன. உயிர்ப்பயம் இல்லாதோர் உண்டோ உலகில்? மனிதனின் புத்திசாலித்தனமான விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புகள், மருத்துவ ஆராய்ச்சிகளைத் தாண்டி இந்த மனித உடம்பு என்பது எந்த நிலையிலும் எளிதில் நொறுங்கிவிடும், உயிர் உடம்பைவிட்டு எந்த நேரமும் கழன்றுகொண்டுவிடும் என்பதற்கான உன்னதக் காட்சிகளை சென்ற வருடம், zoom செய்து திருப்பித் திருப்பி மனிதனுக்குப் போட்டுக் காண்பித்தது. இந்த வருடம் தடுப்பூசிகள் தடதடக்கும். அதன் சாகசங்கள்(?), பின்விளைவுகள் பெரிதாகப் பிரஸ்தாபிக்கப்படும். மேலும், குழப்பம், மேலும் மேலும் பயம்..

இறக்கிவிட்டவர் ஒருவர், நடத்திச் செல்பவர் ஒருவர், தூக்கிக்கொண்டு காட்சியிலிருந்து விலகிச் செல்பவர் பிறிதொருவரோ? நடக்கட்டும். அவரவர் வினைவழி  அவரவர்   வந்தனர் .. அவரவர் வினைவழி  அவரவர் அனுபவம் .. அவரவர் வினைவழி அவரவர் பயணம்..

இதற்கிடையில் வருடங்கள், மாதங்கள், வாரங்கள், நாட்கள் என்றவாறு மனிதன் இவ்வுலகில் ..

**