இங்கும் .. அங்கும் ..

வழக்கம்போல நடைபயில என அந்தக் காலையில், குடியிருப்பு வளாகத்தைவிட்டு வெளியே வருகிறேன். பள்ளிக்குழந்தைகளின் அவசரங்கள், மஞ்சள் பஸ்களின் உறுமல்கள்  எனக் கடமையான பரபரப்புகளை ஒருவாறு கடந்தபின், சாலையில் சற்றே அமைதி. கால்கள் சீராக நடந்துகொண்டிருக்கையில், வழக்கம்போல் புத்தி ஏதோ சொல்லப் பார்த்தது; அதற்கும் பொழுதுபோகவேண்டுமே:  ‘சும்மாதானே நடந்துபோய்க்கொண்டிருக்கிறாய். கொஞ்சம் காயத்ரி மந்திரத்தை சொல்லிக்கொண்டே நடந்தால் என்ன.. அந்தப் பார்க் வருவதற்குள்….’

புத்தியின் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டு அங்கீகரிக்கும் முன், மனம் – அதைப்பற்றி என்ன சொல்ல, அது ஒரு தேவகணம்.. ஆரம்பித்தது, கருமேகம் படர்ந்திருந்த  காலைவேளையில், ஒரு  மெல்லிய ஹம்மிங்குடன்:

ஓ….  ஹோ.. ஹோ…

மயங்கும் கண்ணைப் பாராமல் ..
கலங்கும் நெஞ்சைக் கேளாமல் ..

இது என்னடா புதுக் கஷ்டம் என நினைத்ததோ என்னவோ, மீண்டும் தீவிரமாகக் குறுக்கிட முயற்சி செய்தது புத்தி:  ‘நான் என்ன சொல்றேன்னா.. காயத்ரியைக் காலையில் கொஞ்சம் சொல்லிக்கொண்டே நடந்தால்…’

ம்ஹும். இதற்குள், அண்டம் முழுதும் அந்தப் பெண்குரலாய்ப் பரவி விட்டிருந்தது மனம்:

ஓ…. ஹோ…ஹோ….

மயங்கும் கண்ணைப் பாராமல் ..
கலங்கும் நெஞ்சைக் கேளாமல் ..
பிரிந்து செல்ல எண்ணாதே
என் கண்ணீர் பேசும் மறவாதே ..
மழை வந்த வேளை
மனம் தந்த பாதை
அவன் தந்த உறவல்லவா…  ஆ.. ஆ…

நானே வருவேன்
இங்கும் அங்கும்
நானே… வருவேன்… வருவேன்… வருவேன்…

நான் நடக்க, நடக்க, மனம் மிதந்துகொண்டே வந்தது. பார்க் பெஞ்சில் உட்கார்ந்தபின்னும் விடவில்லை. மொபைலைத் தட்டி, மெல்லக் கேட்கவைத்தது. இயர்ஃபோன் கொண்டுபோகாததால், பெஞ்சில் மொபைலைப் படுக்கவைத்து மெதுவாகப் பாடலைப் பரவவிட்டேன். நான் பெறும் இன்பம், இனிதே பெறுக இவ்வையகம்..

நானே வருவேன்.. இங்கும் அங்கும்…
நானே…வருவேன்… வருவேன்… வருவேன்…

Haunting … நான் லயித்திருக்க, பக்கத்து நடைபாதையில் ஒன்றிரண்டு ஓரப்பார்வைப் பெண்கள், இதழ்களில் முகிழ்க்கப் பார்த்த மென்னகையை அடக்கிக்கொண்டு வேகமாகக் கடந்தார்கள். பாவம், என்னமோ ஆயிடுச்சு இவனுக்கு…

மனம், நாளெல்லாம் இந்தப் பாடலை ரீங்கரித்துக்கொண்டேயிருந்தது. அதை ஒன்றும் சொல்வதற்கில்லை.    ‘…பொல்லாதது.. மனம் பொல்லாதது.. என்ன சொன்னாலும் கேளாதது !’

**
<<<<<<< “நானே வருவேன்… இங்கும் அங்கும்..”
பாடல்:கண்ணதாசன். இசை: வேதா.  குரல்: பி.சுசீலா.
{படம்: யார் நீ? (1966) (ஜெய்சங்கர், ஜெயலலிதா )} >>>>>>>

 

பிரிந்தோம் .. சந்தித்தோம் .. !

இந்தியா போன்ற மாபெரும் ஜனநாயக அமைப்பில், அரசியல் எப்போதும் களைகட்டத் தவறுவதில்லை. அதுவும் சமீபகால தமிழக அரசியல் பரபரப்புக் கூடாரமாக ஆகிவிட்டிருக்கிறது. சீன் வேகவேகமாக மாறுகிறது. பாத்ரூம் போய்வருமுன் என்னென்னமோ நடந்துவிடுகிறது மேடையில். எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டு, சகித்துக்கொண்டு பொறுமையின் பூஷணங்களாய் மக்கள்.

அதிகாரத்தைத் தன் வசம் வைத்திருக்கும் கட்சியின் இருகூறுகள், இருபாதிகள், தேங்காய்மூடிகள் சேர்ந்துவிட்டன ஒன்றாய். அவருக்கு இந்தப் பதவி. இவருக்கு அந்தப் பதவி. அவருக்கு, இவருக்கு என இன்னும் புதுசு புதுசா சில பதவிகள்/பொறுப்புகள். படபடக்கும் மீடியா ஒரேயடியாகக் கவிகிறது வெள்ளைச்சட்டைகளின் மேல். பரபர காமிராக்களுக்கு முன் வாயெல்லாம் பல்லாகக் கட்சித்தலைகள். அழுத்தமான கைகுலுக்கள். அதிமுக அரசியல்வாதிகளின் பிக்னிக் ஸ்பாட்டான ஜெயலலிதாவின் சமாதியில் நெருக்கம். உருக்கம். வணக்கம். ஒரு தாய் மக்கள். சுபம்.

எதிர்க்கட்சி என்று ஒன்றும் இருக்கிறது இங்கே. அவர்கள் ஏற்கனவே தயாராக வைத்திருந்த ஸ்டீரியோ-டைப் கமெண்ட் ஒன்று போட்டுவிடுகிறார்கள். அங்கொன்றும், இங்கொன்றுமாய் சிதறும் சில்லரை எதிர்க்குரல்களும் அவர்கள் பங்குக்கு மிர்ச்-மசாலா சேர்க்கத் தவறுவதில்லை: மோதியின் சாகசம்..அமித் ஷாவின் சூழ்ச்சி..டெல்லியின் ஆசீர்வாதம். சுருக்கமாக, பணம், பகட்டு, அதிகாரம் அரசியல்வாதிகளுக்கு. தொழில் முனைப்பு மீடியாவுக்கு. காதில் பூவும், தீராத பொழுதுபோக்கும் தமிழனுக்கு.

தொண்டையைக் கனைத்துக்கொண்டு தயாராக இருந்த கமல் ஹாசன் ட்வீட்டிவைத்தார்: காந்திக்குல்லா! காவிக்குல்லா! கஷ்மீர் குல்லா! தற்பொழுது கோமாளிக் குல்லா தமிழனின் தலையில்! போதுமா இன்னும் வேண்டுமா? – என்றெல்லாம் உசுப்பிவிட்டுள்ளார் ஹாசன். தமிழ்நாட்டின் ஏகபோக அரசியல் கவிஞரான மனுஷ்யபுத்திரன் ஏதாவது எழுதிவைப்பாரோ முகநூலில்? பதறவேண்டாம். அப்படி அவர் ஏதும் எழுதினால், சாரு நிவேதிதாவின் பக்கத்தில் சாவஹாசமாகப் படித்துக்கொள்ளலாம்.

அடுத்த சீனுக்குக் கொஞ்சம் டயம் ஆகலாம்
காத்திரு தமிழனே காத்திரு
வெயிலில் எப்போதும் வேர்த்திரு
உனக்கும் கிடைக்கலாம் ஒருநாள் ‘தமிழ் திரு’ . .

**

மன்னார்குடி மனோன்மணி !

ஜெயலலிதாவின் சமாதியில் கையால் மூன்றுமுறை அறைந்து (யாரை?) சபதம் ! எம்ஜிஆர் நினைவிடத்தில் தியானம் ! ஓபிஎஸ் எஃபெக்ட் ?

அடடா! பரப்பன அக்ரஹாரா ஜெயிலுக்குப் போகுமுன்னும் என்ன ஒரு பரபரப்பு.. என்ன ஒரு பக்தி, சிரத்தை, ஆவேசம்! சசிகலாஜி, மெய் சிலிர்க்கிறது. உங்களது வீரபராக்ரமங்களை, சபதங்களை, ஆவேச சூளுரைத்தல்களை டிவியில் கண்டு, கேட்டு களித்துக்கொண்டிருக்கும் எண்ணற்ற தமிழ்மக்கள், உங்களை என்னவென்று புரிந்துகொள்வார்கள்? யாரிடத்தில் யார்? வெறும் நாலே மாதத்தில் நாற அடித்துவிட்டீர்களே தமிழ்நாட்டை. இந்தியாவின் முக்கியமான மாநிலங்களில் ஒன்றைக் கூனிக் குறுகிப்போகும்படி செய்துவிட்டீர்களே அம்மணி!

மனதில் பெரும் ஆட்சிக்கனவோடு, பிரமாதத் திட்டங்கள், சூழ்ச்சிகளோடு திரைமறைவில் தீவிரமாக நீங்கள் இயங்கியவிதம்.. மக்களின் அபிமானம் பெற்றவரை, மாநிலத்தின் முதல்வரை, மறைத்துவைத்தே மாதங்கள் சில தள்ளி, மறைந்துவிட்டார் எனத் திடீரென மருத்துவர்களைவைத்தே குண்டுவீச வைத்து, வராத கண்ணீரை டிஷ்யூ காகிதத்தால் காமெராவுக்கு முன் நிதானமாகத் துடைத்துவிட்டுக்கொண்டீர்களே, ஆஹா! உங்களைத் தவிர வேறு யாருக்குக் கைவரும் இந்த அபரிமித நடிப்பு, சாகசம்?

உச்சநீதி மன்றத் தீர்வு வந்து உலுக்கிவிடுமுன் சிம்மாசனம் ஏறிவிட நீங்கள் செய்த சீரிய முயற்சிகளைப் பார்த்து, தமிழகம் மட்டுமா, மத்திய அரசும்கூட கொஞ்சம் ஆடித்தான்போய்விட்டது. கட்சித் தலைமையை தடாலெனக் கபளீகரம் செய்து, ஏற்கனவே பணியாற்றிவந்த முதல்வரை மிரட்டியேக் கழட்டிவிட்டு, தானே ஆட்சிபீடத்தில் சொகுசாக உட்கார்ந்துவிட பேராசைப்பட்ட உத்தமியே, தமிழ்நாட்டைப்பற்றித்தான் எப்படி சல்லீசாகக் கணக்குப்போட்டுவிட்டீர்கள்? மேலிருந்தும் சில கணக்குகள் போடப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன என்பதை மறந்தேபோய்விட்டீர்களே மங்கையர்க்கரசி! காசு சேர்த்தபின்னும் களி திங்கத்தான் விதி என்றிருந்தால் என்னதான் செய்வது?

வருஷக்கணக்காக வளர்த்துவிட்ட ஏடாகூட ஆசைகளும், அவற்றை சென்றடைய செயல்படுத்திய அசாத்திய சதிகளும், சூழ்ச்சிகளும் சேர்ந்து அல்லவா சம்பாதித்து வைத்திருக்கிறது உங்களுக்கேயான இந்த விதியை? மக்கள் ஆதரவுபெற்ற ஒரு அரசியல் ஆளுமையின் நிழலில் நின்றுகொண்டு, பாதுகாப்பில் இருந்துகொண்டு, கும்மியடிக்க குடும்பத்தையும் சேர்த்துக்கொண்டு ஒரே அடியாக ஆட்டம்போட்டீர்களே வருஷக்கணக்கில். அள்ளினீர்கள், அபகரித்தீர்கள். சுருட்டினீர்கள். அட்டூழியத்திற்கு ஒரு அளவில்லை என்கிற வகையில் சூழ்ச்சியின் உலகில் சுகமாய் உலவினீர்கள். மேலிருந்து நீளமான கயிறொன்று உங்களுக்காக விடப்பட்டிருப்பதுமட்டும் தெரியவில்லை. கண்ணுக்குத் தெரியும் கயிறுமல்ல அது. ’போதும் உன் ஆட்டம்!’ என அது நினைத்து கயிறைச் சுண்டி இழுத்ததுதான் தாமதம் ; உடனே பிடித்து உங்களையும், சார்ந்தவர்களையும் உள்ளே தள்ளிவிட்டார்கள்.

சட்டம் ஒரு இருட்டறை. எதுவும் செய்யலாம்; எதுவும் வெளியே தெரியாது, தெரிந்தாலும் யாராலும் எதுவும் புடுங்க முடியாது எனத் தப்புக்கணக்குப் போட்டுவிட்டீர்கள். இப்போது இருட்டில் தூக்கம் வராமல் கொசுவிரட்டி யோசனை செய்யுங்கள். உங்களது குடும்பத்தினரை மூலதனமாக வைத்துக்கொண்டு, மூதேவி வேலைசெய்து இன்னும் என்னென்ன கூத்தடிக்கலாம், யார் யாரைக் கவிழ்க்கலாம், மேலே தந்திரமாக அனுப்பலாம் என்று தீவிரமாக சிந்தியுங்கள். 3 ½ வருட காலம் முழித்துக்கொண்டு நிற்கின்றது உங்கள் முன்னே. இதமாக உங்கள்மேல் சாய்ந்துகொண்டு துர்ஆலோசனை சொல்ல இருக்கிறார் இளவரசியும் பக்கத்தில் !

ஜெயலலிதாவின் charisma, அவர்மீது மக்கள் கொண்டிருந்த அபிமானத்தைக்கொண்டு, கடந்த தேர்தலில் வென்றுவிட்ட அதிமுக எம்.எல்.ஏ.க்களில் மெஜாரிட்டி தற்போது உங்கள் ’வசம்’ இருப்பதாகத்தான் தோன்றுகிறது. ஏழெட்டு நாட்களாக நீங்கள் போட்டுக்கொண்டிருக்கும் ’சாப்பாடு, சொகுசு’களுக்கு எம்.எல்.ஏ.-க்கள் கொஞ்ச நாட்களாவது விசுவாசம் காட்டாவிட்டால் எப்படி ! நீங்கள் பரப்பன அக்ரஹாரத்தில் உட்கார்ந்து ஊதுவத்தி சுற்றிக்கொண்டிருக்க, உங்களது சூழ்ச்சிகளின்படி, உத்திரவுகளின்படி உங்களது ’ஆட்கள்’ சென்னைக் கோட்டையில் அமர்ந்து ஆட்சிசெய்தால் – அதுதான் நடக்கும்போலிருக்கிறது, இப்போதிருக்கும் நிலைமையைப் பார்த்தால் – இன்னல்கள்தான் தொடரும் பாமரமக்களுக்கு. அவமானமும் வேதனையும்தான் மிஞ்சும் தமிழ்நாட்டுக்கு. முறையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட, நல்லதொரு ஆட்சிவரும் வரையில், கத்தலாம், போராடலாம்; இருந்தும் ஆட்சி மாறும்வரை மக்கள் காத்திருக்கத்தான் வேண்டும் ஜனநாயகத்தில்.

சசிகலாஜி! முப்பது வருடங்களுக்கும் மேலாக திரைக்குப் பின்னால் நிழலாகப் பதுங்கிப் பதுங்கி உலவிய மர்மஉருவம் நீங்கள். திரைக்குவெளியே வந்து, அரசியல் வெளிச்சத்தில் நீங்கள் காட்சியளித்த சில மாதங்களிலேயே, உங்களது ஆத்திரமுகம், அசூயைமுகம், குரோதமுகம், கொடூரமுகம் தெரிந்துவிட்டது அப்பாவித் தமிழ்மக்களுக்கு. பார்த்துவிட்டார்கள். அவர்கள் கேள்விப்பட்டது சந்தேகப்பட்டது எல்லாம் உண்மைதான் எனத் தோன்ற ஆரம்பித்துவிட்டது. இதெல்லாம் உங்களுக்குப் புரியப்போவதில்லை. இருந்தும் சொல்லவேண்டியிருக்கிறது : தமிழ்நாட்டின் பொதுவாக ஒன்றுமறியாத பாமரமக்கள்கூட, அதிலும் குறிப்பாகப் பெண்கள், இளைஞர்கள் போன்றவர்கள் – கொஞ்சம் விழித்துக்கொண்டுவிட்ட காலம் இது. எந்தக் காரணத்தை முன்னிட்டும் உணர்ச்சிவசப்படும் மக்கள் கூட்டம் முன்னே, அதிலும் ஜெயலலிதாவை இன்னும் மனசார ’அம்மா’ என்றழைக்கும், போற்றும் கிராமத்துப்பெண்களின் முன்னே, போலீஸ் பாதுகாப்பின்றி போய் நின்றுவிடாதீர்கள். பின்னிவிடுவார்கள் பின்னி !

**

சென்னை செய்த பாவம்தான் என்ன?

என்ன செய்தார்கள் தமிழர்களென்று உனக்கு மூக்குக்குமேல் வந்தது இப்படி ஒரு கோபம்? ஏனிந்தக் கடும் குரோதம்? மேலும் மழைக்கு வாய்ப்பாமே? ஏன்? சென்னையில், சுற்றுப்புறத்தில், எங்கேயாவது தரை தெரிகிறதா, வானிலிருந்து பார்க்கையில்? இயற்கைப் பெரும் சக்தியே! என்றுதான் தணியும் உன் கொலைவெறி ? இப்படியெல்லாம் இயற்கையை நோக்கிக் கேட்டு விம்முகிறது பாழும் மனம்.

தீபாவளிக்கு முன்னிருந்தே ஆரம்பித்தது மழை. ஏதோ கொஞ்ச நாள் பெய்யும், விட்டுவிடும் எனத்தான் எதிர்பார்த்தார்கள் சென்னைவாசிகள். மூன்று வாரங்கள் முடிந்தன. மேலிருந்து கொட்டுவது நின்றபாடில்லை. நிற்குமா? நிர்மூலந்தானா என்கிற பயம் கவ்விக்கொண்டது. நகரின் பிரதான ஏரிகளில் தண்ணீர் ஏறி ஆபத்தான அளவைத் தாண்டியாகிவிட்டது. தண்ணீரே கண்டிராத பேர்மறந்துபோன ஏரிகளெல்லாம் நிறைந்தன, உடைந்தன. குளங்கள், குட்டைகள் காணாமற்போய்விட்டன. நகரில் முன்பு சாலைகள் என்பதாக ஏதும் இருந்ததா என்பதே சென்னை மக்களுக்கு மறந்துபோய்விட்டது. இப்படி ஒரு வெறுப்புத் தாக்குதலா இயற்கையிடமிருந்து?

தமிழ்நாடு அரசு தன்னால் இயன்ற வெள்ளத்தடுப்பு, அணைகளில் நீர்க்கட்டுப்பாடு, பாதிக்கப்பட்ட பகுதி மக்களுக்கு மருத்துவ உதவி என ஆரம்பத்திலிருந்தே இயன்றவரை இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. அரசின் அனைத்து சேவைத் துறைகளும் முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளன. அரசு அதிகாரிகள், ஊழியர்கள் அனைவருக்கும் விடுப்பு மறுக்கப்பட்டு அனைவரும் 24-மணி நேர மக்கள் சேவைக்காக பணிக்கப்பட்டுள்ளனர். இப்படி ஒரு வெள்ளம் சூழ்ந்து, போக்குவரத்து என்பதே இல்லாமல் போய்விட்ட நிலையில், தண்ணீரில் தவிக்கும் வெவ்வேறுபகுதி மக்களை அடைவதெப்படி? வெள்ளப்பெருக்கினூடேயும் கூடுமானவரை அரசுப் பேருந்துகள் இரவு, பகலாக இயங்கிவருகின்றன. 24-மணிநேர அவசரகால அடிப்படையில் விடாது பணி செய்யும் ராணுவம், தேசியப்பேரிடர் நிவாரணப் படை, தீயணைப்புப்படை,ஓட்டுநர்கள்,மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள் போன்ற அத்தியாவசிய சேவை அதிகாரிகள்/ஊழியர்களின் நிலைமையையும் நாம் நினைத்துப் பார்க்கவேண்டும். அவர்களின் குடும்பங்களில் என்னென்ன பிரச்சினைகளோ? ஆண்டவனுக்கே வெளிச்சம்.

நோய்வாய்ப்பட்டவருக்கு உதவியாகவும், நோய்த் தடுப்பிற்கெனவும் நிலவேம்புக்கஷாயம், நிலவேம்புச்சாறு கலக்கப்பட்ட மூலிகைக்குடிநீர் இதுவரை 24.61 லட்சம் தமிழ்நாடு அரசின் சுகாரத்துறை வழங்கியிருக்கிறது. இந்தப் பணி, விட்டுவிட்டு மழைபெய்துகொண்டிருந்த, டெங்கு காய்ச்சல் வர ஆரம்பித்த அக்டோபரிலேயே துவக்கப்பட்டுவிட்டது. சாலைகள் வெள்ளநீரால் மூடப்படுமுன், எங்கெங்கெல்லாம் முடியுமோ, அங்கெல்லாம் ஆம்புலன்சில் டாக்டர், செவிலியர் உதவியுடன் நோய்க்கு மருந்து மற்றும் தண்ணீர்-தொடர்பான நோய்த்தடுப்பு நடவடிக்கைகள் தமிழக அரசால் மேற்கொள்ளப்பட்டிருந்தன என்பது பாராட்டுக்குரிய விஷயம். ஜெயலலிதாவின் அரசு ஆபத்தான பகுதிகளில் மின்சார சப்ளையை முன்கூட்டியே நிறுத்தி வைத்திருக்கிறது. மின்சார ட்ரான்ஸ்மிட்டர் எல்லாம் வெள்ளநீரில் அமிழ்ந்திருக்கும் நேரத்தில், தண்ணீரில் நிற்கும் மக்கள் மின்சாரம் தாக்கி இறந்துவிடக்கூடாது என்பதற்கான முன்னெச்செரிக்கை நடவடிக்கை இது. இயற்கைப் பேரிடரின்போது இந்தியாவின் வேறெந்த மாநிலத்திலும், மாநில அரசு இத்தகைய முன்னெச்செரிக்கைப் பணி செய்ததில்லை.

நிற்கமாட்டேன் என்று அடம்பிடிக்கும் எமகாத மழையினால் நிலைமை கட்டுக்கடங்காமல் போய்வருகிறது. ரன்வேயிலும் தண்ணீர் நுழைந்துவிட்ட சென்னை விமானநிலையம் டிசம்பர் 6 வரை மூடப்பட்டுள்ளது. ரயில் போக்குவரத்தும் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. மக்கள் பாதுகாப்பான பகுதிக்குச் செல்வதற்கும் வழியில்லை என்கிற பரிதாப நிலை. தேசியப்பேரிடர் தடுப்புப்படை, ராணுவம், கடலோரப் பாதுகாப்புப்படை ஆகியவை மத்திய அரசினால் மக்கள்சேவைக்கென முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளன. இன்று பிரதமர் மோதி வான்படை விமானத்தில், அரக்கோணம் ராணுவ விமானதளத்தில் வந்திறங்கி, அங்கிருந்து ஹெலிகாப்டரில் சென்று, சென்னையின் வெள்ளநிலையைப் பார்வையிட்டார். பின்னர் முதல்வர் ஜெயலலிதாவும் ஹெலிகாப்டர் மூலம் நீரில் அமிழ்ந்திருக்கும் சென்னை நகர்ப்பகுதிகளைப் பார்வையிட்டார். இக்கட்டான இந்த நேரத்தில், மத்திய அரசு அனைத்து அவசர உதவிகளையும் தமிழ்நாட்டிற்கு வழங்கும் எனக் கூறியதோடு, முன்பு கொடுத்த ரூ.939 கோடிக்கும் மேலாக, 1000 கோடி ரூபாயை அவசர உதவியாகத் தமிழ்நாட்டிற்கு வழங்க உத்தரவிட்டுள்ளார் பிரதமர் நரேந்திர மோதி.

தற்போது இந்திய ராணுவத்தினர் சென்னை புறநகர் பகுதிகளில், வீடுகளிலும், மருத்துவனை மனைகள், மற்றும் பொது இடங்களிலும் சிக்கியுள்ள மக்களைப் படகுகள் மூலம் மீட்டு வருகின்றனர். இன்று மாலைவரை, சுமார் 10000-க்கும் மேலானோர் ஆபத்தான பகுதிகளிலிருந்து ராணுவம், கடற்படை மற்றும் தேசியப் பேரிடர் பாதுகாப்புப் படைகளினால் மீட்கப்பட்டுள்ளனர். விசாகபட்டினத்திலிருந்து இந்திய கடற்படைக் கப்பல் ராஜாலி, உணவு, மருந்து சப்ளையுடன் சென்னை துறைமுகத்துக்குப் பாயுமாறு மோதி அரசு உத்தரவிட்டுள்ளது. இந்திய வான்படை ஹெலிகாப்டர்கள் மூலம் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளின் உச்சியில், தனிவீடுகளின் மொட்டைமாடிகளில் தஞ்சம் புகுந்தோருக்கு உணவு, மருந்துப் பொட்டலங்களை வீச ஆரம்பித்துவிட்டது. இன்னலுற்ற மக்களின் துயர்துடைக்கும் பணியில் இந்திய ராணுவத்தின் பங்கு எப்போதும்போல் சிறப்பானது. பெரிதும் பாராட்டப்படவேண்டியது. மேலும் மக்கள் பணிக்கென, ராணுவ வீரர்கள் பெங்களூர், சிகந்தராபாத், ஹைதராபாத் பகுதிகளிலிருந்து சென்னைக்கு உடனடியாக அனுப்பப்பட மோதி அரசு உத்தரவிட்டுள்ளது.

இத்தகைய அவலநிலையில், சாதாரண மக்களின் மனோதைரியம், எந்தவிதபேதமும் இன்றி, ஒருவருக்கொருவர் உதவும் பண்பு ஆகியவை தங்கள் கவனத்துக்கு வந்ததாக நெகிழ்ச்சியோடு பாராளுமன்றத்தில் கூறினார் அமைச்சர் வெங்கய்யா நாயுடு. தனிமனிதர்களும், தன்னார்வக்குழுக்களும், அமைப்புகளும் பாதிக்கப்பட்டோருக்கு, உணவுப்பொட்டலங்கள் வழங்கி தங்களால் ஆனதை செய்து வருகின்றனர் என்பதும் கவனிக்கத் தக்கது. மனித அவலத்தோடு, எத்தனையோ கால்நடைகளும், வளர்ப்புப் பிராணிகள், கோழிகளும் கொடும் வெள்ளத்தில் மாய்ந்துவிட்டன. சென்னையிலிருந்து இயங்கும் ப்ளூ க்ராஸ்(Blue Cross) என்கிற வளர்ப்பு விலங்குகளுக்கு வாழ்வு/மருத்துவ உதவிசெய்யும் நிறுவனமும் தன்னாலியன்றதை செய்துவருகிறது.

`ஊரு ரெண்டுபட்டா, கூத்தாடிக்குக் கொண்டாட்டம்` என்றொரு பழமொழி உண்டு. அப்பாவி மக்கள் சொல்லவொண்ணாத் துன்பத்தில் தவிக்கும் இந்நிலையிலும், சில அரசியல் கட்சிகள், குழுக்கள், அரசையும் மற்றவர்களையும் மிகையாகக் குறைகூறி, ஏற்கனவே மன உளைச்சலில் இருக்கும் பொதுமக்களுக்கு எரிச்சலூட்டி, தங்களுக்காக அரசியல் ஆதாயம் செய்ய முனைகின்றனர். நமது அரசியல் வாழ்வின் தீரா அபச்சாரம் இது. இத்தகைய அபத்தங்களைத் தாண்டி, மாநில மத்திய அரசு இயந்திரங்கள் முனைப்போடும், கடமையுணர்வோடும் தீவிரமாக மக்கள் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளன என்பது கண்கூடாகத் தெரிகிறது. தண்ணீர் வடிய ஆரம்பித்திருக்கும் சென்னையின் அபூர்வமான சிலபகுதிகளில், பாழ்பட்ட தொடர்புச்சாலைகளும், நெடுஞ்சாலைகளும் வேகமாகச் சீரமைக்கப்பட்டு வருகின்றன, சென்னையிலிருந்து மக்களை பாதுகாப்பான பகுதிகளுக்கு அப்புறப்படுத்த சாலைவழி போக்குவரத்தும் பெரும் முனைப்புடன் தமிழ்நாடு அரசினால் சீர்செய்யப்பட்டு வருகிறது. ஆவின் பால் சப்ளை, மருத்துவசதிகள் போதிய அளவில் வேகமாக பாதிக்கப்பட்டவர்களைப் போய்ச்சேர, நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டுவிட்டன என்கிற தகவலும் அண்மையில் கிட்டியுள்ளது. மனதிற்கு ஆசுவாசம் தரும் விஷயம் இது.

இயற்கைத் தன் குரோதத்தை மறந்து, சற்றே தழைந்துபோனால்தான் மனிதனும் ஏதாவது முயற்சிக்க முடியும். பாவப்பட்ட சென்னை மற்றும் சுற்றுப்புறத்துக்கும், மற்ற பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கும் ஓரளவாவது விமோசனம் கிட்ட வாய்ப்பாக இருக்கும். களத்தில் இறங்கி பணிசெய்ய, அரசு இயந்திரத்துக்கு நிதி வசதியோடு, போதுமான அவகாசம், சரியான காலநிலையும் தேவை அல்லவா. இந்நிலையில், மேலும் மழை அடுத்த 48 மணிநேரத்தில் கடலூர், புதுச்சேரி மற்றும் சென்னையின் சுற்றுப்புறங்களைத் தாக்கும் என்கிற அறிவிப்பு பதைக்கச் செய்கிறது. கொட்டிக்கொண்டே இருந்தால் அரசும் எங்கேதான் போய் முட்டிக்கொள்ளும்?

சோதனைமேல் சோதனை.. போதுமடா சாமி!
வேதனைதான் வாழ்க்கை என்றால் தாங்காது பூமி!
(கண்ணதாசன்)

**