ரஃபால் ஜெட்: இந்திய வான்படை நவீனமயமாக்கல்

இந்திய விமானப்படையை நவீனமயமாக்குவதற்காக செய்யப்பட்ட பலவருட முயற்சிக்குப் பின் ஒருவழியாக ஃப்ரான்ஸ் நாட்டின் அதிநவீன போர்விமானமான ரஃபால் (Rafale Fighter planes)  (ஆர்டர் செய்த 36-ல் முதல் 5) விமானங்கள் – இந்தியா வந்து சேர்ந்துவிட்டன. இந்திய-பாகிஸ்தான் எல்லைக்கருகில் உள்ள அம்பாலா விமானப்படை தளத்தில், நேற்று மதியம் வந்திறங்கின. உலகளவில், பயங்கர தாக்குதல் சக்தியும், துல்லியமும் கொண்ட நவீனப் போர்விமானமாகப் பார்க்கப்படுகிறது ரஃபால். ‘தங்க அம்புகள்’ (Golden Arrows)  என அழைக்கப்படும் அம்பாலா விமான தளத்தின் போர்விமானப்பிரிவில் (squadron) இந்தப் புதுவருகை விரைவில் தேசப்பணிக்காக சேர்க்கப்படும் எனத் தெரிகிறது.  கொரோனா, கொரோனா எனப் புலம்பித் திரியும் நாட்களுக்கு மத்தியில், நாட்டின் ஒட்டு மொத்தப் பாதுகாப்பிற்காக எடுக்கப்பட்ட அதிரடி முடிவின் விளைவு. இந்திய வான்படையையும், மக்களையும் மகிழவைத்த நல்ல செய்தி.

இதற்கு முன் விமானப்படையை நவீனப்படுத்தவென சீரியஸான முயற்சி எடுக்கப்பட்டது 21 வருடங்கள் முன்பு.  ரஷ்யாவின் (அப்போதைய) நவீனப் போர்விமானமாகிய ’சுகோய்-30’-களை 1998-ல் இந்தியா வாங்கியது. அது ஐ.கே.குஜ்ரால் (ஐக்கிய முன்னணி கூட்டணி அரசு) இந்தியப் பிரதமராக  இருந்தபோது நடந்தது!

A Rafale Fighter Jet loaded with next-generation missiles..

என்ன சிறப்புகள் புதிதாக சேர்க்கப்பட்டிருக்கும் இந்த  போர்விமானத்தில்? அதனுடைய மிகப்புதிய, நவீன ராடார் சிஸ்டங்களை (next gen avionics) த் தாண்டி,  ரஃபால் தன்னகத்தே கீழ்க்கண்ட அசுரத்தனமான ஆயுதங்களை இணைத்துக்கொண்டு, நிமிஷங்களில் எதிரி இலக்குகளைத் தாக்கவல்லது:

1)மீடியர் (Meteor) எனப்படும் நவீன ஏவுகணைகள். இவை வானிலிருந்து-வான் இலக்குகளை சுமார் 150 கி.மீ. தொலைவிலிருந்தே துல்லியமாகத் தாக்கி அழிக்கும் திறன் கொண்டது. நமது போர்விமானங்களை, தளங்களை எதிரி விமானங்கள் நெருங்கும் முன்பே  ரஃபால் ராடார் சிஸ்டத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, சில நிமிடங்களில் அவை துவம்சம் செய்யப்படும்! பிரிட்டன், ஸ்பெய்ன், இத்தாலி, ஃப்ரான்ஸ் போன்ற நாடுகளின் பாதுகாப்புக்குத் துணைபோவது இந்த வகை ஏவுகணைகள்.

2) SCALP Cruise Missile- நமது நாட்டின் எல்லைக்குள் இருந்தவாறே 300 கி.மீ. தூரம்வரை உள்ள தரை இலக்குகளை சில நிமிடங்களில் நொறுக்கிவிடும் அழிவு ஆயுதங்கள் இவை. குறிப்பாக சீனா எல்லைப்பகுதியில் ஓவராகத் துள்ளி, எல்லைச் சண்டை என்கிற நிலையிலிருந்து ‘போர்’ என்கிற நிலைக்குத்  தீவிரம் அடைந்தால், நமது எல்லை ஓரத்தில் பறந்துகொண்டிருக்கும் ரஃபால் விடுவிக்கும் ஏவுகணைகள் 7-8 நிமிடங்களில் 300 கி.மீ வரை பாய்ந்து சீனாவின் உட்பகுதி இலக்குகளை அழித்துவிடும் சக்தி வாய்ந்தவை.  பாகிஸ்தான்? இதற்கெல்லாம் ஒரு விளக்கம் தேவையா!

3) MICA ஏவுகணைகள்: வானிலிருந்து-வான் இலக்கிற்கு 100 கி.மீ. தொலைவில் தாக்கி அழிக்கும் நவீன ராடார் பொருத்தப்பட்ட அதிதுல்லிய ஏவுகணைகள்.

4) சமீபத்தில் சீனாவுடனான கசப்பான எல்லை அனுபவத்திற்குப் பின், இந்திய ராணுவம், குறிப்பாக வான்படை வெகுவாக முடுக்கிவிடப்பட்டு ஆயத்த நிலையில் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கிறது.  இதற்கெல்லாம் மேலாக,  ’எமர்ஜென்சி பர்ச்சேஸ்’-ஆக, லேட்டஸ்ட் வர்ஷன் ‘ஹம்மர்’ (Hummer) ஏவுகணைகளை ஃப்ரான்ஸிடம் இந்தியா ஆர்டர் செய்திருக்கிறது. இவை ‘Highly agile Medium range air-to-ground missiles’ ஆகும். அதாவது அதிதுல்லியமாக சில நொடிகளில்,  தரை இலக்குகளைத் தாக்கக்கூடியவை. விரைவில் இந்தியா வந்து சேரும். இந்த ஏவுகணைகள் எளிதாக ரஃபால் விமானத்தில் பொருத்தப்பட்டு, விமானவழித் தாக்குதலின்போது சுமார் 70 கி.மீ. தொலைவிலுள்ள தரை இலக்குகளை நொடியில் தகர்த்துவிடும்! லடாக் பகுதியிலோ, வேறு எல்லைப் பகுதியிலோ, எல்லைக்கு அந்தப்பக்கம் இருக்கும் எதிரிப் படைகள், அவர்களின் ஆயுதக் கிடங்குகள், பதுங்கு குழிகளைப் போட்டுத்தள்ள, மிகவும் உபயோகமாக இருக்கும் என்பது இந்திய விமானப்படையின் தீர்வு.

ரஃபால் ஜெட்களுக்கு சமமாக சீனாவிடம் அத்தனை நவீனப் போர்விமானங்கள் இப்போது இல்லை. அவர்களிடம் இருப்பதில் ரஃபாலின் திறனுக்கு சற்று அருகில் வரக்கூடியது சீனாவின் ’J-10’ Fighter planes தான். நவீன வான்படைத் தொழில்நுட்பரீதியாகப் பார்க்கையில் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டுவிட்ட  ’J-7’ ஜெட்டுகளை,  தன் அடிமை பாகிஸ்தானுக்கு சீனா விற்றிருக்கிறது!

இந்து மகாசமுத்திரக் கடல்வெளியில், தென்சீனக் கடல்பகுதியில் என அங்குமிங்குமாகத் தன் வாலை விரித்து ஆட்டிக்கொண்டிருக்கும் சீனாவுக்கு, இந்தியா நட்பு நாடுகளுடன் சேர்ந்துகொண்டு, நாலாபுறமும் நின்று ‘பதிலடி’ கொடுக்க ஆயத்தமாகவேண்டிய காலமிது. இதற்கான ராஜீய, மூலோபாய முன்னெடுப்புகள் (diplomatic, strategic endeavours) நமது இந்திய அரசினால் எடுக்கப்பட்டு, அமுல்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. அதாவது அமெரிக்கா, ஜப்பான், ஆஸ்திரேலியா, வியட்நாம், சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகளின் கடற்படைகளுடன் நேரடி ஒத்துழைப்பு, அவசர செயல்பாடுகள் தொடர்பான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன.  கடற்படைக்கான நவீனமயமாக்கலும் கூடவே விரைந்து நிகழவேண்டும். அதுதான் பாரதத்தை தெற்காசியப் பிரதேசத்தில்  வலுவான சக்தியாக, மேலும் பாதுகாப்பான தேசமாக ஆக்கும்.

**

சீனாவுக்கெதிரான சர்வதேசப் புகைச்சல்கள்

உயிர்க்கொல்லி வைரஸைக் கிளப்பிவிட்டு, தனது உலகளாவிய ஆதிக்க முயற்சிக்கு சவாலாக இருந்துவந்த வல்லரசுகளைச் சாய்த்துப் படுக்கவைத்தாகிவிட்டது, ’இவர்கள் எழுந்து நிற்பதற்குள் நாம் நமது ரகசிய ஏகாதிபத்திய இலக்குகளை நோக்கி ஜாலியாக நடைபோடலாம். உலகில் இனி நம்ம ராஜ்யம்தான்’ என செஞ்சீனா கனவு காண ஆரம்பித்திருந்தால், அது பகல்கனவாகத்தான் போய் முடியும் என்பதற்கான அறிகுறிகள் சர்வதேச வெளியில் தெரிய ஆரம்பித்திருக்கின்றன.

கொரோனா எனும் தீநுண்மியின் கோரத் தாக்குதலால், உலகம் ஆடித்தான்போய்விட்டது. எழுகின்ற பேச்சையே காணோம். அமெரிக்கா, பிரிட்டன், ஃப்ரான்ஸ், ஜெர்மனி, இத்தாலி மற்றும் ஜப்பான், தென்கொரியா, ரஷ்யா போன்ற பொருளாதார சக்திவாய்ந்த நாடுகள் குப்புற விழுந்துகிடக்கின்றன. தீநுண்மியின் பாதிப்பிலிருந்து விரைந்து மீண்டதாலும், தொழிற்சாலைகளையும் திறந்து உற்பத்திகளை மீண்டும் ஆரம்பித்துவிட்டதாலும், இப்போதைக்கு சீனப் பொருளாதாரம் மட்டும்தான் தாக்குப்பிடிக்கும் நிலையில் உள்ளது.

அமெரிக்காவிலும் மற்றும் மேலைநாட்டு சமூகங்களிலும் காணப்படாத, இந்தியாவின் நேர்மறைசக்திகளான சமூக, வாழ்வியல் வழிமுறைகள், தலைபோகும் பிரச்னை வந்தாலும் மற்ற நாட்டு மக்களைப்போல் பதறிச் செத்துவிடாமல், இந்திய மக்களின் தத்வார்த்தமான சிந்தனைப்போக்கு, பிரச்னைகளை எதிர்கொள்ளும் மனோபலம், அதீத சகிப்புத்தன்மை, மேலும் ‘ஆத்மநிர்பர்’ எனப்படும் ’self-reliant’ பொருளாதாரக்கூறுகள் பற்றிய கூரிய அவதானிப்பும், கூடவே பயமும் சீனாவுக்கு எப்போதும் உண்டு. ஆனால் காட்டிக்கொள்வதில்லை. இந்த நிலையில், உலகெங்கும் பரவியிருக்கும் கொரோனா சீரழிவுபற்றிக் கூறுகையில், ‘இந்தியா இந்தப் பிரச்னையை சமாளித்து மீண்டுவரும் தன்மை கொண்ட நாடு’ என்றிருக்கிறது சீனா. கூடவே, வைரஸ் பரவல் தொடர்பாக, மற்ற நாடுகளோடு சேர்ந்துகொண்டு, சீனாவைக் குறைசொல்ல, விமரிசிக்கவேண்டாம் என்றும் இந்தியாவைக் கேட்டுகொண்டிருக்கிறது!

அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் ட்ரம்ப், கொரோனாவின் ‘பிறந்தகம்’ வுஹான் சோதனைச்சாலைதான் என ஆரம்பத்திலிருந்தே வலியுறுத்தி வருகிறார். உலகெங்குமான நோய்த்தொற்றுக்கு, சீரழிவிற்கு சீனாதான் காரணம் என்பதே அவரது வாதம். அமெரிக்காவின் இந்த சீன எதிர்ப்புக்கு மேலைநாடுகள் நேரடியாக ஒத்துழைப்பு தருகின்றன. குறிப்பாக அமெரிக்காவின் பிரதான கூட்டாளியான பிரிட்டன், இந்தப் பிரச்னை ஒருவழியாகக் கட்டுக்குள் வரட்டும், பிறகு சீனாவை ’கவனிப்போம்’ என்றிருக்கிறது! பொதுவாகவே சீனாவை விமரிசனக் கண்ணோட்டத்துடன் பார்க்கும் நாடு ஜப்பான். சரித்திரம் அப்படி. கடந்தகால பகைமையை எளிதில் மறந்துவிடும் நாடல்ல அது. கொரோனா பூகம்பத்தினால் கடும் கொந்தளிப்பில் இருக்கிறது. தங்களது பெருவணிகக் குழுமங்கள் (டொயோட்டா, நிஸான், ஹோண்டா, ஸுஸுகி, சோனி, பானஸானிக், தோஷிபா, நிப்பான், சான்யோ, டோக்கொமோ(Docomo) போன்ற பல) சீனாவிலிருந்து உடனே வெளியேறவேண்டும் என அறிவுறுத்தியிருக்கிறது ஷின்ஸோ அபே (Shinzo Abe)யின் தலைமையிலான ஜப்பானிய அரசு. இந்த ‘வெளியேறுதலுக்கான’ நஷ்டத்தில் பெருமளவை ஜப்பானிய அரசு தருவதாக அறிவித்தும்விட்டது. ’’ஜப்பானுக்கே எல்லா உற்பத்தித் தொழிற்சாலைகளையும் மாற்றவேண்டும் என நாங்கள் சொல்லவில்லை. முதலில் சீனாவிலிருந்து உங்கள் ‘கடை’யைத் தூக்குங்கள். ’புதுக்கடைகளை’த் திறக்க, ஆசியாவிலேயே நிறைய வாய்ப்புகள் காத்திருக்கின்றன’’ என்கிறார் அபே. அவர் குறிப்பிட்ட வர்த்தக-சாதகமான நாடுகள் பட்டியலில் இந்தியா, தாய்லாந்து, வியட்நாம், இந்தோனேஷியா ஆகியவை அடங்கும்.

தென்சீனக் கடலில் சீனாவோடு பிரச்னைகள், ஆஸ்திரேலியப் பெருநிறுவனங்களின் பங்குகளை அழுத்தம்கொடுத்து மலிவு விலையில் வாங்கி, ஆஸ்திரேலியப் பொருளாதாரத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்த முயற்சிக்கும் சீனாவின் தில்லுமுல்லுத் திட்டங்கள் ஆகியவை, ஆஸ்திரேலியாவுக்குப் புதுத் தலைவலியாக மாறியுள்ளன. சீனர்களுக்கு எதிரான கோஷங்கள் ஆஸ்திரேலியாவின் பொது வெளியிலே கேட்கத் துவங்கியுள்ளன. ஆஸ்திரேலிய பிரதமர் ஸ்காட் மாரிஸன் ‘கொரோனா நெருக்கடி’ தொடர்பாக பிரிட்டன், ஃப்ரான்ஸ், இத்தாலி, ஜெர்மனி, ஜப்பான், தென்கொரியா நாடுகளின் தலைவர்களுக்கு எழுதியிருக்கிறார். இந்த தீநுண்மி சீனாவிலிருந்துதான் வந்ததா இல்லையா என விஜாரிக்க, சர்வதேச கமிஷன் அமைக்கப்படவேண்டும் என்பது ஆஸ்திரேலியாவின் கோரிக்கை. கடுப்பான சீனா, அமெரிக்க அரசியல்வாதிகள் சிலரின் சீன-எதிர்ப்பு சிந்தனைக்கு ஆஸ்திரேலியா ஒத்து ஊதுவதாக விமரிசித்துள்ளது. ஆஸ்திரேலியாவைத் ’தண்டிக்கும்’ வகையில், அங்கிருந்தான முக்கிய இறக்குமதிகள் சிலவற்றிற்குத் (மாட்டிறைச்சி, பார்லி) தடைகளையும் விதித்து, ஆஸ்திரேலியப் பெருவணிகக் களத்தில் சலசலப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது சீனா. ஆஸ்திரேலிய வர்த்தக மந்திரி இதுகுறித்துப் பேச ஃபோன் போடுகையில், சீன வர்த்தக மந்திரி ஃபோனை எடுக்கவில்லையாம்! ’இந்த வர்த்தக அழுத்தமெல்லாம் எங்களிடம் எடுபடாது. மசியமாட்டோம்’ என இரண்டு நாட்கள் முன்பு சீறியிருக்கிறது ஆஸ்திரேலியா.

தன் நாட்டில் தொற்றுப்பரவலைக் கட்டுப்படுத்த இயலாமல் திணறும் அமெரிக்கா, சீனாவுக்கெதிராக தினம்தினம் கொதித்துக்கொண்டிருக்கிறது. சமீபத்தில் பத்திரிக்கையாளர் சந்திப்பில் அதிபர் ட்ரம்ப்: ”சீனாவுடன் சில மாதங்கள் முன்புதான் வர்த்தக ஒப்பந்தம் செய்தோம். அதற்குள் இது (தீநுண்மி கொரோனா) வந்துவிட்டது சீனாவிலிருந்து! தங்கள் நாட்டைத் தாண்டிப் பரவாமல், சீனா இதனைத் தடுத்திருக்கவேண்டும். ஏனோ செய்யவில்லை. உலகின் 186 நாடுகள் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. ரஷ்யாவும் இப்போது பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஃப்ரான்ஸ் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.. ஒவ்வொரு நாடாகப் பாருங்கள். ‘பாதிக்கப்பட்டுள்ளது’ என்றோ ’தொற்று பரவியுள்ளது’ என்றோ நீங்களே சொல்லிக்கொள்ளுங்கள்..!” என்று கிண்டல்தொனிக்கும் தொனியில் கூறியிருக்கிறார். ’சீன அதிபர் க்ஸி ஜின்பிங் (Xi Jinping) -உடன் பேசுவீர்களா?’ – என்ற கேள்விக்கு, சுற்றிவளைத்துப் பேசத் தெரியாத ட்ரம்ப், ‘நான் அவருடன் இப்போது பேச விரும்பவில்லை!” என்றார்.

இதற்கிடையே கொரோனா பரவல் தொடர்பான ஆராய்ச்சித் தகவல்களை (research data) சீன ’ஹேக்கர்கள்’ திருடிவிட்டதாக அமெரிக்கா குற்றம் சாட்டியுள்ளது. செமி-கண்டக்டர் தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றம், வர்த்தகத்தில் சீனப் பெருவணிக நிறுவனமான ஹுவாவே (Huawei) அமெரிக்கத் தொழில்நுட்பத்தையே கையாண்டு தன்னாதிக்கம் செலுத்தமுற்படுவதாக, அதன் செயல்பாடுகளுக்குத் தடைகளை சிலநாட்கள் முன்பு விதித்துள்ளது. சீனாவுக்கு ஏகப்பட்ட எரிச்சல். இத்தகு குழப்பமிகு பின்னணியில், அமெரிக்க-சீன ராஜீய உறவில் இறுக்கம் நாளுக்குநாள் எகிறுகிறது. எண்பதுகளுக்கு முன்னால், அமெரிக்கா-சோவியத் யூனியனிடையே காணப்பட்ட ’பனிப்போரின்’(Cold War) தடயங்கள் தூரத்தில் தெரிய ஆரம்பிக்கின்றன. ஜப்பானும், ஜெர்மனி, ஆஸ்திரேலியாவும் சீனாவுடன் முறுக்கிக்கொண்டுவிட்டன. பிரிட்டன் ஏதோ திட்டம் வகுக்கும் நிலையில் உள்ளது. இன்னும் என்னென்ன நிகழவிருக்கிறதோ .. பார்ப்போம்.

**

Covid-19: சீனாவுக்கு ஒத்து ஊதும் WHO

இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பின் 1948-ல் நிறுவப்பட்ட, ஐ.நா.வுக்குக் கீழ்வரும் சர்வதேச அமைப்பான உலக சுகாதார நிறுவனம் (World Health Organization), சமீப காலமாகக் கடும் விமரிசனத்திற்கு ஆளாகிவருகிறது. சென்ற வருட இறுதியில் சீனாவின் வுஹான் நகரில் கொரோனா வைரஸ் வெடித்த நிலையிலிருந்து இதுநாள் வரை தன் செயல்பாடுகள், அறிக்கைகளால் குழப்பி, ஏற்கனவே தாங்கமுடியாத நோய்த்தாக்கம், உயிரிழப்பினால் தத்தளிக்கும் நாடுகளுக்கு, குறிப்பாக வல்லரசு நாடுகளுக்குக் கடுப்பை ஏற்றிவருகிறது. 1918 ஸ்பேனிஷ் காய்ச்சலிற்குப் (The Spanish Flu of 1918) பிறகான உலகின் பெரும் உயிர்க்கொல்லியாக மாறிவரும் தொற்றுநோயின் அசுரவேகப் பரவலின்போது, அது சம்பந்தமான தகவல்களை ஆரம்பத்திலிருந்தே சரியாக வெளிப்படுத்தாதிருந்தது, மூடிமறைத்தல், நோய்த்தொற்றைக் கட்டுப்படுத்துதல் சம்பந்தமாக சீனாவுக்கு சாதகமாகப் பேசிவருதல் எனத் தொடர் சர்ச்சைக்குள்ளாகிவருகிறது இந்த உலக நிறுவனம்.

WHO Secretary General Tedros
இந்தச் சர்ச்சையின் மையப்புள்ளி உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் டெட்ரோஸ் என சுருக்கமாக அழைக்கப்படும் டெட்ரோஸ் ஆதனோம் கெப்ரெயெஸஸ் (Tedros Adhanom Ghebreyesus ). நிறுவனத்தின் செகரெட்டரி-ஜெனரல். மேற்கு ஆப்பிரிக்க நாடான எத்தியோப்பியாவின் முன்னாள் வெளியுறவு அமைச்சராகவும், சுகாதார அமைச்சராகவும் இருந்தவர். 2017-ல் இவர் இந்தப் பொறுப்பிற்கு வந்தபோதே சர்ச்சைகள் தலையைக் காட்டின. ஒரு கொடுங்கோல் ஆட்சியில் மந்திரியாக இருந்த இந்த ஆளுக்கு, உலக சுகாதாரத்தைப்பற்றி என்ன தெரியும் என மேற்கத்திய நாடுகள் முறைத்தன. இந்தப் பதவிக்கான தேர்தலில் இவரை எதிர்த்து நின்றவர் ஒரு தேர்ந்த பிரிட்டிஷ் டாக்டர். இருந்தும், எத்தியோப்பியா-சீனா இடையில் வலுவான இருதரப்பு உறவுகள் ஏற்பட்ட நிலையில், சீனாவின் செல்லப்பிள்ளையான டெட்ரோஸ், சீன ஆதரவுப்பின்னணியில், ஆசிய, ஆப்பிரிக்க நாடுகளின் ஓட்டுகளை வசப்படுத்திக்கொண்டு WHO-வின் தலைமைப் பொறுப்பிற்கு வந்தார். உலகே எரிச்சலுடன் சீனாவைப் பார்க்கும் இந்நிலையில், சீனாவின் பழைய உதவிக்கு விசுவாசம் காட்டவேண்டிய நிலையில் இருக்கிறாரா டெட்ரோஸ்?

நவம்பர் இறுதி-டிசம்பர் 2019 ஆரம்பத்திலிருந்து நடந்த சில நிகழ்வுகள் உலக சுகாதார நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகளைக் கேள்விக்குறியாக்கிவிட்டன. பயங்கரமான ஒரு தொற்றுநோய்பற்றி உலகத்தை சரியான நேரத்தில் எச்சரிப்பதற்கு பதிலாக, WHO சீனாவின் பேச்சைக்கேட்டு, சர்வதேச வெளியில் அதற்கு ஒத்து ஊதிக்கொண்டிருந்தது. கொரோனா தாக்குதலை முதலில் வுகான் நகரில் அனுபவித்த சீனா, அதுபற்றிய செய்தியை நைஸாக அமுக்கிவிடப் பார்த்தது. (ஆச்சரியப்பட ஏதுமில்லை. சீனா ஒரு கம்யூனிஸ்ட் நாடு. கம்யூனிச ஆட்சியில் அரசு சார்ந்த ரகசியம், அதனைப் பாதுகாப்பது, அதற்காக எந்தவழியையும் மேற்கொள்வது என்பதெல்லாம்தான் முக்கியம். கருத்துச் சுதந்திரம் என்று வாயைத் திறந்தால், வாய் கிழிந்துவிடும் சீனாவில். சம்பந்தப்பட்ட அப்பாவிகள் ’காணாமல்’ போய்விடுவார்கள். (தமிழக அரைவேக்காட்டு படிப்பாளிகளுக்கு, அறிவுசீவிகளுக்கு இதெல்லாம் புரியவர நாளாகும்). தன்னுடைய டாக்டர்கள் 8 பேரை-அவர்கள் அதுபற்றி தங்களிடையே(!) பேசிக்கொண்டதை உளவுபார்த்து, பிடித்து உடனே உள்ளே தள்ளியது சீனா. அதில் முதலில் விசில் அடித்தவரை மேலுலகத்திற்கு அனுப்பிவிட்டது சீனா. டிசம்பர் 2019 கடைசி வாரத்தில் சீனாவின் வுஹான் நகரில் ஏதோ பயங்கரம் நடக்கிறது என்கிற தகவல் வெளி உலகிலும் கசிந்தது. அமெரிக்கா, பிரிட்டன், ஜப்பான் போன்ற நாடுகள் கவனிக்க ஆரம்பித்தன. உலக சுகாதார நிறுவனம் இதுபற்றித் தெரிந்துகொண்டபின், சீனாவுடன் தொடர்பில் வந்தது. வுஹான் நகருக்கு தனது டாக்டர்கள் அணியை அனுப்ப WHO விருப்பம் தெரிவித்தது. இந்தக் கட்டம்வரை WHO-வின் செயல்பாடு, சற்றே தாமதமாகியிருந்தாலும், சரிதான்.

WHO-வின் கோரிக்கையைக் கேட்டு சீனா அரண்டது. வெளி உலகத்துக்கு மணி அடித்துச் சொன்னதாக ஆகிவிடுமே! WHO நிபுணர் குழு வுஹானுக்கு வந்து ’பார்க்க’, சீனா அனுமதி தரவில்லை. வெளி உலகம் அலர்ட் ஆனது. WHO-வின் கோரிக்கை நியாயமானதுதானே. சீனா ஏன் அனுமதிக்கவில்லை? என்ன நடக்கிறது அங்கே? வல்லரசு நாடுகளோடு மற்றவைகளும் முணுமுணுக்க ஆரம்பித்தன.

ஒரு ’ராணுவ ஸ்டைல் லாக்-டவுன்’ வுஹானைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவந்தது. (அதாவது வாயைத் திறப்பவர்களைக் கிழித்து, அடைக்கவேண்டியவர்களை அடைத்து, ஒழுங்குபடுத்தவேண்டியவர்களை ‘ஒழுங்கு’படுத்தி துரிதமாக காரியத்தில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்தது சீன அரசு. உலக நாடுகள் சந்தேகிக்க ஆரம்பிக்க, திடுக்கிட்டது. (சீனாவுக்கு விஷமம் செய்வது முக்கியம். கூடவே இப்போதெல்லாம், தன் ‘இமேஜ்’ பற்றியும் கவலை!) மேலை நாடுகளின் வாயைக் கொஞ்சம் அடைக்கத்தான் வேண்டும்.. WHO தலைவர் டெட்ரோஸிடம் டிசம்பர் இறுதியில் பேசியது. ’’டாக்டர்கள்/நிபுணர்கள் அணியெல்லாம் இங்கு வரவேண்டிய அவசியமில்லை. நீங்கள் வந்தால் போதும்’’ என்றது. எங்கே? எங்கே பிரச்னையோ அந்த வுஹானுக்கு அல்ல. ’பெய்ஜிங் (தலைநகர்) வந்து பேசுங்கள்’ என்றது. ஏற்கனவே சீனா என்றால் வாயெல்லாம் பல்லாக இருக்கும் டெட்ரோஸுக்கு குஷி! சென்றார். சீன ஜனாதிபதி தன் முன்னாள் நண்பரை பெய்ஜிங்கில் கவனமாக வரவேற்று விருந்தளித்தார். வுஹானில் வெடித்த கொரோனா வைரஸ்பற்றி ’படம்’ காட்டினார் அதிபர் க்ஸி ஜின்ப்பிங் (Xi Jinping). அதாவது ” பெரிய ஆபத்தெல்லாம் ஒன்றுமில்லை. சாதாரணமானதுதான். கட்டுக்குள் வந்துவிட்டது. பரவமுடியாதபடி தடுத்தாயிற்று. உயிர்ப்பலியா? அதெல்லாம் சும்மா.சொற்பம்தான்..’’ என்பதுபோன்ற பசப்புகள். சீனா சொல்லச்சொன்னதை நன்றாகக் கேட்டுக்கொண்டு ஜெனீவா திரும்பியவுடன் கிளிப்பிள்ளை போல் உலகுக்குப் படித்துக்காட்டினார் டெட்ரோஸ். கூடவே, வைரஸைப் பரவாமல் கட்டுப்படுத்திவிட்டதாக சீனாவை வாயாறப் புகழ்ந்தது உலக சுகாதார நிறுவனம். இதற்குள் சீனாவிலிருந்து அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, தென்கொரியா, ஜப்பான் என விமானத்தில் பயணிகள் இஷ்டத்துக்கும் பயணித்து, ‘அமைதி’யாக நோய்க்கூறுகளை அவிழ்த்துவிட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். உலகின் மோசமான காலகட்டம். இந்தக் காலவெளியில் சுமார் 4,30,000 பேர் சீனாவிலிருந்து அமெரிக்காவுக்கு வருவதும் போவதுமாய் இருந்திருக்கிறார்கள். கிட்டத்தட்ட 40000 அமெரிக்க தொழில்துறைக்காரர்கள், டூரிஸ்ட்டுகள் சீனாவுக்கு ‘மலிவு சுற்றுலா’ சென்று ‘சுற்றிவிட்டு’ ஆனந்தமாகத் திரும்பினர். வரப்போகும் பேராபத்திற்கான உஷார்நிலையில் யாரும் இல்லை. சீனப்பயணம் குறித்து எந்தத் தடையும் எந்த நாட்டிலிருந்தும் வரவில்லை அப்போது. வைரஸே குதூகலித்திருக்கும் – என்ன ஒரு முட்டாள் உலகம்டா இது!

இங்கே இன்னொரு விஷயம். 2019 டிசம்பரிலேயே, தைவான் (Taiwan – சீனாவுக்கு அருகிலிருக்கும் சிறுநாடு) இந்த வைரஸ்பற்றி, தங்கள் நாட்டில் காணப்பட்ட சில கேஸ்களை ஆராய்ந்து, சரியாக விளக்கி WHO-வை எச்சரித்தது. ” நெருக்கத்தினால், அருகாமையினால் ஒருவருக்கொருவர் பரவக்கூடிய மிகவும் ஆபத்தான உயிர்க்கொல்லி!” என்றது தைவான். சரியான நேரத்தில் கொடுக்கப்பட்ட துல்லியமான எச்சரிக்கை. ஆனால் டெட்ரோஸுடனான பேச்சுவார்த்தையில் அந்த விஷயம் எடுக்கப்பட்டபோது, சீனா மழுப்பியது. ‘தைவான் ஒரு திமிர்பிடித்த நாடு. அதன் பேச்சையெல்லாம் பொருட்படுத்தாதீர்கள்’ எனச் சொல்லி நம்பவைத்தது. சீனாவின் புத்திமதியைக் கேட்டுக்கொண்டு, WHO தைவானின் எச்சரிக்கையை அலட்சியம் செய்தது. ஊர், உலகத்துக்கும் அப்படியே ஒப்பித்தது: ‘அப்படியெல்லாம் பரவக்கூடிய தொற்று அல்ல இந்த வைரஸ்..’ என்று உளறியது ஆரம்பத்தில் WHO. இதனை அப்போது நம்பிய அமெரிக்க ஜனாதிபதியும் ‘இது ஒரு ஃப்ளூ போன்றதுதான். பயப்படத் தேவையில்லை!’ எனத் தன் மக்களிடம் அசடுவழிந்தார். முழு ஐரோப்பாவும், தென்கொரியா, ஜப்பானும்கூட ஏமாந்தது. ஆங்காங்கே தென்பட்ட, வளர்ந்த கேஸுகளை சரிவர சோதிக்காமல், கையாளாமல் இருந்தது அப்பாவி உலகம். உயிர்ப்பலி நாளுக்கு நாள் அதிகமாக, நன்றாக அனுபவிக்கிறது இப்போது.

Cartoon courtesy: Satish Acharya
இந்த கொரோனா தாக்குதலால், அமெரிக்க உயிரிழப்புகள்தான் மிக அதிகம். அடுத்தாற்போல் இத்தாலி, ஸ்பெய்ன், இங்கிலாந்து, ஃப்ரான்ஸ் போன்ற நாடுகள். தன் நாட்டில் கட்டுக்கடங்காது பரவி உயிர் பலி வாங்கும் கொரோனாவினால் அமெரிக்கா ஆடிப்போயிருக்கும் நிலையில் அதிபர் ட்ரம்ப் WHO சரியான நேரத்தில் உரிய தகவல்களைத் தராமல், சீனாவைப் புகழ்வதில் மும்முரமாக இருந்ததையும் வெளிப்படையாகக் கூறிக் கடுமையாக விமரிசித்தார். உலக சுகாதார நிறுவனம் சீனாவைச் சார்ந்து இயங்கும் ஒரு நிறுவனமாக ஆகிவிட்டது என்பது அவர் கூற்று. இதே சமயத்தில் ஜப்பானின் துணைப்பிரதமர் தாரோ ஆஸோ, ”WHO ‘சீன சுகாதார நிறுவனம்’ என அழைக்கப்படுவது இப்போது வழக்கமாகிவிட்டிருக்கிறது!” என்றார். டிசம்பர் 2019-இறுதியில் நிகழ்ந்த அந்த தகவல் தாமதம், உலகம் கொடிய வைரஸ் ஒன்றை எதிர்ப்பதற்கான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் எடுப்பதைத் தவிர்த்துவிட்டது என்றது அமெரிக்கா, ஜெர்மனி, ஜப்பான் போன்ற நாடுகள். பிரிட்டனின் பிரதமரே கோவிட்-19-ல் சிக்கிய நிலையில் அந்த நாடு ’இதற்கெல்லாம் சீனா பதில் சொல்லவேண்டிவரும்’ என எச்சரித்துள்ளது.

பரபரப்பு நிறைந்த சர்வதேச சூழலில், அமெரிக்க அதிபர் ட்ரம்ப், WHO-க்கு அமெரிக்கா தந்துவரும் வருடாந்திர நிதி உதவியை நிறுத்திவிட்டார். ’சரியாக இயங்காத ஒரு நிறுவனத்திற்கு அமெரிக்கப் பணம் எதற்கு?’ என்பது அவரின் கேள்வி. இது பிரிட்டன், ஜப்பான், சீனா போன்ற நாடுகள் தரும் நிதி உதவிகளை விடப் பலமடங்கு பெரிய தொகை. பெரும் நாடுகளிலிருந்து முதலில் தன் செயல்பாடுகள் குறித்த விமரிசனம், அப்புறம் நிதி நெருக்கடி என வரிசையாக பிரச்னைகளை சந்தித்து வருகிறது உலக சுகாதார நிறுவனம்.
**

மக்கள் ஊரடங்கும், சமூகப்பொறுப்புகளும்

குறுகிய காலத்தில் உலகப்புகழ் பெற்றுவிட்ட ’சைனீஸ் சூப்பர் ப்ராடக்ட்’ ஆகிவிட்டது ’கொரோனா’ வைரஸ்! இதனால் வெடித்துப் பரவும், ஒரு மருந்தில்லா நோய் (Covid-19 (Corona Virus Disease 2019)) உலகத்தையே சில வாரங்களில் சித்தம் கலங்கவைத்துவிட்டது. ஸ்தம்பித்துப்போயிருக்கிறது எல்லாம். பணம், பணம் என ஒரே லட்சியமாகப் பாய்ந்துகொண்டிருந்த சர்வதேசப் பெருவணிக நிறுவனங்களும், பேராசைப்பேய்களும் எங்கே போய் விழுந்தார்கள் எனத் தெரியவில்லை.

சீனாவின் வுஹான் கிருமி ஆய்வுச்சாலையிலிருந்து பரவ ஆரம்பித்த வைரஸின் கதை, ஆரம்ப மாதங்களில், சீன அரசின் முயற்சியினால் அமுக்கப்பட்டது. உயிர்ப்பலி அதிகமாக அதிகமாக, அந்த முயற்சி கைவிடப்பட்டது. எல்லோருக்கும் தெரிந்துவிட்டது. அப்பாவி சீன மக்களின் வாழ்வு முடங்கியது. சீன ஜனாதிபதியே துண்டைக்காணோம், துணியைக் காணோம் என இரண்டு வாரங்கள் முகமூடிபோட்டு ரகசியமான இடத்தில் ஒளிக்கப்பட்டிருந்த நிலை. ’சரியான மருந்தில்லை, நிலைமையை எங்களால் கட்டுப்படுத்தமுடியவில்லை’ என வேறுவழியின்றி, வெளி உலகிற்கு சீனா கைவிரித்து மாதமாகிவிட்டது. அதுவரை அமெரிக்காவோ, ஐரோப்பிய நாடுகளோ சீனாவிலிருந்து வருவோர், போவோருக்கு எந்தத் தடையும் விதிக்கவில்லை. வைரஸ் கிளப்பிவிட்ட வியாதி, தடையின்றி எங்கும் பரவ ஆரம்பித்தது. குணப்படுத்தமுடியாமல் செத்தவர்களின் எண்ணிக்கையை உலகத்திற்குச் சொல்வதா, மறைப்பதா எனக் குழம்பித் தவிக்கும் நாடு ‘மத்திய கிழக்கின் Regional Power’ என்று நேற்றுவரைத் தன்னைக் கருதிக்கொண்ட ஈரான். அங்கே போதிய உயர்நிலை சோதனைச்சாலை வசதிகள் இல்லை என்பதும் ஒரு மருத்துவ எமர்ஜென்சியை அவர்களால் தாங்கமுடியாது என்பதும் உலகத்துக்குத் தெரிந்துவிட்டதே என்கிற அவமான நிலையில் அது கப்சிப் ஆகிவிட்டது. உலகமே திண்டாடிவரும் நிலையில் யாரும் ஈரானைத் தனியாக விமரிசிக்கவில்லை; விமரிசிக்கவேண்டிய அவசியமுமில்லை. ஈரான், தென்கொரியா, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளைத் தாண்டி, பரவி வரும் கொரோனா உலகின் முன்னேறிய நாடுகள் என மார்தட்டிக்கொள்ளும் தேசங்களின் அஸ்திவாரத்தையே ஆட்டுஆட்டு என்று ஆட்டிவருகிறது. ஐரோப்பிய நாடுகளான இத்தாலியிலும், ஸ்பெயினிலும் கொரோனா பலிகள் நாளுக்கு நாள் குபீரென வெடித்து பீதியைக் கிளப்பிவிட்டிருக்கின்றன. எங்கே ஓடுவது, எங்கே புதைப்பது என்பதே இத்தாலியின் நித்தியப் பிரச்னையாகியிருக்கிறது. சோகம். அமெரிக்கா திணறுகிறது. இங்கிலாந்து மிரண்டுபோய் விழிக்கிறது. மற்ற நாடுகளும் வெளியே வாய்ச்சவடால் அடித்துக்கொண்டிருந்தாலும், உண்மையில் நடுநடுங்கி விழிபிதுங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. Survival fears of the nations…

’மக்கள் ஊரடங்கு’
(Janta Curfew)
இந்தியாவில் ஆரம்பத்தில் மிகக்குறைவாகவே இருந்தது நோயின் பாதிப்பு. இப்போது அதிகமாகிவருகிறது. இதுவரை ஆனந்தமாகத் தாங்கள் வசித்த வெளிநாடுகளிலிருந்து, சுயபாதுகாப்புக்காக, திடீர் தேசபக்தி மேலிட, இந்தியா திரும்பியிருக்கும் சில இந்தியர்கள், மற்றும் வெவ்வேறு காரணங்களால் ஏற்கனவே தங்கள் பாஸ்போர்ட்டில் இருக்கும் இந்திய விசாக்களைப் பயன்படுத்தி ‘விசிட்’ அடித்து நமது நகரங்களில் உலவிய சில வெளிநாட்டுக்காரர்கள், இந்திய மண்ணிற்குச் செய்த கைங்கர்யம் இது. இந்திய நோய்பாதிப்புகள் திடீரென அதிகமாக இவர்களே காரணம். இந்தியாவில் தற்போது சிகிச்சை பெறும் வெளிநாட்டுக்காரர்கள் கிட்டத்தட்ட 45 பேர்; 16-18 பேர் இந்திய மருத்துவத்தில் குணப்படுத்தப்பட்டுத் தங்கள் நாட்டிற்குத் திரும்பிவிட்டார்கள் என்கிறது ஒரு செய்தி.

மக்களில் சிலர் அறியாத, அல்லது பொதுவாக மறந்துவிடும் ஒரு விஷயம்: இது போன்ற நெருக்கடி நிலைகளிலும் உலகின் எந்த ஒரு நாடும், பாதிக்கப்பட்ட நாடுகளில் வசிக்கும் தன் குடிமக்களை அரசாங்க செலவில் நாட்டுக்கு மீட்டுக்கொண்டுவருவதில்லை. ஒவ்வொரு வெளிநாட்டவரும், தங்கள் செலவில், முயற்சியில்தான் தத்தம் நாட்டிற்குத் திரும்பியிருக்கிறார்கள். இந்திய அரசாங்கம் மட்டும்தான் இப்போதும், இதற்கு முந்தைய போர்சார்ந்த நெருக்கடி நிலைகளிலும், தன் குடிமக்களை அரசு செலவில் -சில சமயங்களில் இந்திய ராணுவ உதவியுடன், சில சமயங்களில் ஏர் இந்தியா விமானம் அனுப்பியும், இந்தியாவுக்கு மீட்டுக் கொண்டு வந்திருக்கிறது. நமது ராணுவ அதிகாரிகள், வீரர்கள், ஏர் இந்தியா அதிகாரிகள், ஊழியர்கள், இந்திய தூதரகத்தினர் போன்றோரின் நெருக்கடிகால சிறப்புப்பணிகளை நாம், அவ்வப்போதாவது நினைவு கூறல் வேண்டும். அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடன் நேரம், காலம் பார்க்காது செயல்படும், டாக்டர்கள், நர்ஸுகள், ஏனைய மருத்துவ ஊழியர்கள், துப்புரவு ஊழியர்கள், காவல்/பாதுகாப்புத் துறையினர் ஆகியோரின் பணியையும் நன்றியுடன் நினைத்துப் பார்க்கவேண்டிய நேரமே இது.

கொரோனா விளைவித்திருக்கும் இக்கட்டான சூழலில், காரண காரியங்களைத் தாண்டியும் பதறாமல், அதே சமயம் அதிஜாக்ரதை உணர்வுடன், ஒற்றுமையாக நாம் இயங்கவேண்டிய தருணம் இது. பிரதமர் வேண்டிக்கொண்ட ‘மக்கள் ஊரடங்கு’ ஆகட்டும், மாநில அரசுகள் விதித்திருக்கும் நோய் பரவல் தடுப்பு கட்டுப்பாடுகள், வழிமுறைகளாகட்டும், இந்தியக் குடிமகன் என்கிற நிலையில் ஒவ்வொருவரும் அலட்சியம் செய்யாமல் கடைபிடிக்கவேண்டிவை இவை. நமது நலனிற்காக, நாட்டின் ஒட்டுமொத்த ஆரோக்யத்திற்காக அவசியம் செய்யவேண்டியவை. இத்தகைய வேதனை நிலையிலும் சிலர் காட்டவிரும்பும் கட்சி, அரசியல் போன்ற புறம்போக்குச் சிந்தனைகளை அகற்றிவிட்டு, ’ஒரு இந்தியன் நான், என் சமூகக் கடமைகள் இவை’ என பொறுப்புணர்வுடன் செயல்பட்டு, நமக்கு நாமே நமது ஒற்றுமையை, உறுதியை நிரூபித்துக்கொள்ளவேண்டிய காலகட்டத்தில் இருக்கிறோம். தாய்நாநாட்டின் நலன் கருதி சுயஒழுக்கம், தூய்மை, சமூகத்தனித்திருத்தல் (social distancing) – முன்பொரு காலகட்டத்தில் நம் வாழ்வியல் நெறிகளாக, தினசரி நியமங்களாக இருந்தவை – இவைகளை மீண்டும் நம் வாழ்வோடு இணைத்துக்கொண்டு இயங்கவேண்டி நிர்பந்தித்திருக்கிறது இந்த அவசரகாலம். இந்தியக் குடிமகன் என்கிற பெருமித உணர்வையும், அது சார்ந்த சில கூடுதல் பொறுப்புகளையும் நமக்கு அளித்திருக்கும் காலமிது.

**

எல்லாம்.. பய மயம்

மனோரஞ்சகமான

மரத்தடி மகாஅரட்டை

அனுபவித்து நாளாகிவிட்டிருந்தது

ஒவ்வொரு நாளாகத் தட்டிப்போக

ஒரு மாதத்துக்கும் மேலாக ஓடிவிட்டதே..

தேடிப்போனபோது மரத்தடி இருந்தது

பரவிக்கிடந்த நிழலின் அணைப்பில்

முதுகில் அழுத்தும் சுமையோடு

கையேந்தும் மொபைலாட

வாய் சிந்தும் புகையாட சிலர்

கப்பும் கையுமாக சலசலத்து வேறுசிலர்

இதுகளை இறக்கிவிட்டிருந்த

இருசக்கர வாகனங்கள் ஓரமாக சாய்ந்து

இழுத்துவிட்டுக்கொண்டிருந்தன மூச்சை

நண்பர்  இன்னும் வரவில்லையே

நாமும் குடித்துவைப்போம் என நினைத்தவன்

அந்தக் கடைக்காரக் கன்னிகையை அணுக

அஞ்சு நிமிசமாகும் டீக்கு என்றாள்

அடுப்பின் மேல் கண்ணாக அவள்

மெல்லப் போடும்மா நல்ல டீயா..அவசரமில்லே

சொல்லிவிட்டு சாலையை நோட்டம்விட்டான்

மதியத்தைத் தாண்டி பொழுது சென்றாலும்

விதியாகிவிட்ட சாலைநெரிசல் போகாது

மரத்தடியைத் தேடிவந்தும்

மனுஷனைக் காணலியே

பேப்பர்கப் டீயோடு கைமாற

பேதையிடம் விஜாரித்தான் மெல்ல-

இன்னிக்கு வரலையே அவரு?

நாலஞ்சு நாளாக் காணலே இந்தப்பக்கம்

உடம்புகிடம்பு சரியில்லயோ என்னவோ..

சொடுக்கிப்போட்ட மர்மத்தில் திடுக்கிட்டான்

உலகத்தையே சில நிமிஷங்களில்

உலுக்கிக்கொட்டும் மனுஷனுக்கு

உடம்பு சரியில்லாமல் போயிடுச்சா

பக்கத்தில்தானே வீடு

பத்து எட்டுப் போய்

பார்த்துட்டுப் போயிடுவோம்..

அப்போது பார்த்து மனதில்

ஏற்கனவே கேட்டது எதிரொலித்தது

யாருக்காவது ஜலதோஷமோ,

இருமலோ,  காய்ச்சலோ,

மூச்சுத் திணறலோ இருந்தால்…

ஐயோ சீனா… கொரோனா…

எச்சரிக்கை அவனைப் போட்டுக்கிழிக்க

எறிந்தான் கப்பைக் குப்பைத்தொட்டியில்

பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டு

பம்மியவாறு நடந்தான்

தனது வீடு நோக்கி

அவசரக் கண்களினால்

அங்குமிங்கும் ஆராய்ந்தவாறே

**

பலூசிஸ்தான் : என்ன செய்தபோதும் இதை மறைக்க முடியுமா

 

ஜெய் ஹிந்த் ! இனிய சுதந்திர தின வாழ்த்துக்கள், இந்திய சகோதர, சகோதரிகளே! எங்கள் பக்கமும் கொஞ்சம் பாருங்கள்.  உங்கள் ஆதரவு …- எனச் செல்கிறது இந்திய சுதந்திர தினத்தன்று சர்வதேச வெளியிலிருந்து பெறப்பட்ட வாழ்த்துச்செய்தி ஒன்று.

யார் இது? எங்கிருந்து பேசுகிறார்கள்? என்ன பிரச்னை – என்றெல்லாம் வெளிநாட்டு நடப்புகள்பற்றி அதிகம் அறிந்திராத ஒரு சராசரி இந்தியன்-அதிலும் தமிழன் – ஆச்சரியப்படுவான் இல்லையா? சரி, மேலே பார்ப்போம்.

பாகிஸ்தானின் தென்மேற்குப்பகுதிப் பக்கம் கண்ணை ஓட்டினால், கனிமவளத்திற்குப் பேர்போன, இயற்கை அழகும் சேர்ந்து காணப்படும், பின் தங்கிய பழங்குடிமக்கள் வாழும் பலூசிஸ்தான் பிராந்தியம் பிரதானமாகத் தெரிகிறது. பாகிஸ்தானின் நட்பு நாடு எனச் சொல்லிக்கொண்டு, நாக்கைத் தொங்கப்போட்டுக்கொண்டு சீனா அடிக்கடி அலைந்து திரியும் மலைப்பிரதேசம். அரசியல் சிக்கல் நிறைந்த, கொந்தளிக்கும் ஆதிவாசிகளைக்கொண்ட கரடுமுரடான மலைப்பிராந்தியம். ’நாங்கள் பாகிஸ்தான் அல்ல. பலூசிஸ்தான்! ஆகஸ்டு 11, 1947-லேயே பிரிட்டிஷ் அரசு எங்களுக்கு விடுதலை கொடுத்துவிட்டது. எங்கள் நாட்டை அநியாயமாக ஆக்ரமித்துக்  கொடுங்கோலாட்சி செய்துவருகிறது பாகிஸ்தானிய ராணுவம். பலூசிஸ்தானிகள் வருஷக்கணக்காக அநியாயமாக இரத்தம் சிந்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தக் கொடுமையிலிருந்து நாங்கள் விடுபட,  சர்வதேச ஒத்துழைப்பு தேவை’ என்கிறார்கள் உலக பலூசிஸ்தான் இயக்கத்தைச் சார்ந்தவர்கள்.

1948-லிருந்து விட்டுவிட்டு பல அரசியல் எதிர்ப்புகள் போராட்டங்களை பாகிஸ்தானின் ஆட்சிக்கெதிராக நடத்திவருகிறார்கள் பலூசிஸ்தானிகள். 2003 -க்குப்பின் இவை வெகுவாக உத்வேகம் பெற்றிருக்கின்றன. மனிதஉரிமைகள் தொடர்பான வன்முறைகள், ஒடுக்குதல்கள் பலூசிஸ்தான் மக்களின் மீது பாகிஸ்தானிய ராணுவத்தால் கட்டவிழ்த்துவிடப்பட்டிருக்கின்றன என்கிற புகார்கள் உலகின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் வலுத்துவருகின்றன. தீவிரவாதிகளை ஒழிக்கிறோம் என்கிற சாக்கில் பாக். ராணுவம் பலூச் பழங்குடிமக்களை இஷ்டத்துக்குத் தாக்கியும், அழித்தும் வருவதாக சில ஆண்டுகளாக வந்துகொண்டிருக்கின்றன செய்திகள். அடக்குமுறை ஆட்சியில் காணாமற்போன பலூசிஸ்தானிகளின் எண்ணிக்கை 5000-க்கும் மேல் என 2009-ல் வெளியான ஒரு அறிக்கை கூறுகிறது.

2016-ல்  சுதந்திரதின விழாவில் பேசிய இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோதி, பலூசிஸ்தான், பாகிஸ்தான்-வசமிருக்கும் காஷ்மீர் பகுதி போன்ற சர்ச்சைக்குரிய பகுதிகளில் பாகிஸ்தானின் அடக்குமுறைகள்பற்றி லேசாகத்தான் குறிப்பிட்டார்! தங்களது கஷ்டங்கள்பற்றிப் பேசியதற்காக இந்தியப் பிரதமரைப் பாராட்டி பலூசிஸ்தான் தலைவர்கள் சிலர் ஏதோ சொல்லிவிட்டார்கள். அவ்வளவுதான். பலூசிஸ்தான் தலைவர்களில் இருவரைப் பிடித்து உள்ளே தள்ளிவிட்டது பாகிஸ்தான்.  அண்டைநாடான ஆஃப்கானிஸ்தானும், பலூசிஸ்தானில் பாக். ராணுவம் செய்யும் அட்டூழியங்கள்பற்றி சில வருடங்களாகவே குரல் கொடுத்துவருகிறது. பங்களாதேஷ், பலூசிஸ்தானில் ஆதிவாசிகளுக்கு எதிரான மனித-உரிமை மீறல்கள் தவிர்க்கப்படவேண்டும் என்றிருக்கிறது.

மேலும் இப்போது, பலூசிஸ்தான் பிரச்னையை ஐ.நா. உட்பட ஏனைய சர்வதேச அரங்குகளுக்குக் கொண்டு செல்ல இந்தியா ஒத்துழைப்பு தரவேண்டும் என்கிற கோரிக்கையை பலூச் இயக்கக்காரர்கள் பகிரங்கமாக வைத்துள்ளார்கள். ஏற்கனவே நீண்ட நாளைய இரத்தஅழுத்தத்திற்காக சீனாவிடம் மருத்துவம் பெற்றுவரும் பாகிஸ்தானால் இதைத் தாங்கிக்கொள்ளமுடியவில்லை. என்ன செய்ய,  congenital problems..

நியூயார்க்கின் ’டைம்ஸ் ஸ்கொயர்’ சதுக்கத்தில் ஒரு போஸ்டர்..

பாகிஸ்தானிடமிருந்து தங்களது சுதந்திரம் என்கிற வெகுநாளைய கோரிக்கையை, நியூயார்க், லண்டன் போன்ற சர்வதேச அரங்குகளுக்கு இருப்பிடங்களாக அமைந்திருக்கும்  நகரங்களிலும் அவ்வப்போது  ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்தி பிரபலப்படுத்திவருகிறார்கள் பலூசிஸ்தான்காரர்கள். கடந்த சில வருடங்களாக சர்வதேச அமைப்புகளின் கவனத்துக்கு அடிக்கடிக் கொண்டுவரப்படும் விஷயமிது. தங்கள் நாட்டில் எல்லாம் ஒழுங்காகப் போய்க்கொண்டிருப்பதாகக் காட்டிக்கொள்ள, முழுப்பூசணிக்காயை சோற்றில் அமுக்கி மறைக்க முயற்சிக்கும் பாகிஸ்தானுக்கு இது, திருகுவலியைத் தர

லண்டன்  டாக்சிகளில் விளம்பரம்

ஆரம்பித்திருக்கிறது.

அமெரிக்க செனட்டில் (பார்லிமெண்ட்) சில குடியரசுக் கட்சி (அதிபர் ட்ரம்ப்பின் கட்சி) செனட்டர்கள் 2012-லிருந்தே சுதந்திர பலூசிஸ்தான்பற்றி பேச ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். பலூசிஸ்தான் தனி நாடாக ஆகிவிட்டால், எப்படி அது, தெற்கு ஆசியப் பிராந்தியத்தில் சீனாவின் ஆதிக்கம் பரவுவதைத் தடுக்க அமெரிக்காவுக்கும், அமெரிக்க நட்பு நாடுகளுக்கும் உதவிகரமாக அமையும் என்பதுபற்றி சிந்தித்ததின் விளைவு இது. இந்தியாவின் வலிமையைக் காட்டி அடிக்கடி பாகிஸ்தானை பயமுறுத்திக்கொண்டு,  ஒருபக்கம் உதவி, மறுபக்கம் சுரண்டல் எனக் கூத்தடிக்கும் சீனா, தன் நாட்டிலிருந்து பலூசிஸ்தானின் குறுக்காக 62 பில்லியன் டாலர்கள் செலவில் நெடுஞ்சாலை ப்ராஜெக்ட் ஒன்றை ஆரம்பித்து போட்டுக்கொண்டிருக்கிறது. சீன-பாகிஸ்தான் பொருளாதார நெடும்பாதை  (CPEC-China Pakistan Economic Corridor) என அழைக்கப்படும் இந்த ப்ராஜெக்ட், பாகிஸ்தானின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு பெரிதும் உதவப்போவதாக ஒரு வெளிப்பூச்சு பூசிவைத்திருக்கிறது சீனா! உண்மையில், இதன்மூலம் சீனாவின் வணிக, மற்றும் ராணுவ ஏற்றுமதிகள் சீனப் பகுதியிலிருந்து பலூசிஸ்தானின் குறுக்காக சாலைவழியாக க்வாதார் (Gwadar) துறைமுகம்வரை எளிதில் வந்தடைந்து, அங்கிருந்து மத்திய கிழக்கு மற்றும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளுக்கு கொண்டு செல்ல ஏதுவாக அமையும். இப்போதிருக்கும் கடல்வழி ஏற்பாடுகளின்படி தொலைதூரம் பயணிக்கவேண்டிருக்கிறது சீனாவுக்கு. இந்து மகாசமுத்திரம்வழி சீன வணிக மற்றும் போர்க்கப்பல்கள் இந்தியாவின் தெற்குப்பகுதியில் சுற்றிவந்து வளைந்துசெல்ல நேர்வதால், அவை எப்போதும் இந்திய மற்றும் அமெரிக்க கடற்படைகளின் கண்காணிப்பில் சிக்குகின்றன. இது தனது தில்லுமுல்லு  சிவிலியன் மற்றும் ராணுவ ஏற்றுமதிகளுக்கு இடையூறாக அமைந்துவருகிறது என்பது சீனா வெகுநாட்களாகவே மிகவும் தவிர்க்கவிரும்பும் ஒரு விஷயம். சுதந்திர பலூசிஸ்தான் அமைந்து அது அமெரிக்க நட்பு நாடாக ஆகிவிட்டால், தெற்கு ஆசியப் பகுதியில் சீனாவின் கொட்டத்தை ஒடுக்க அது வழிசெய்யும் என்பது அமெரிக்க செனட்டர்கள் சிலரின் வாதமாக இருந்துவருகிறது. இத்தகைய நெருக்கடிகளாலும், பலூசிஸ்தான் எதிர்ப்பாளர்களை அடக்கி ஒடுக்கிவருவதோடு, இது சர்வதேசப் பிரச்னையாக விஸ்வரூபம் எடுக்காதிருக்கவேண்டுமே என்பதில் பாகிஸ்தானும், அதன் எஜமானனான சீனாவும் அதிகவனமாக இருக்கின்றன.

காஷ்மீர் தொடர்பான இந்திய அரசியல் சாஸனப் பிரிவு 370-ன் நீக்கம் என்கிற இந்திய அரசின் முடிவை,  ஒரு பெரும்பிரச்னையாக ஜோடித்து அலம்பல் செய்ய எண்ணிய பாகிஸ்தான், தங்களது சுதந்திர தினத்தை (ஆகஸ்டு 14) ‘காஷ்மீருக்கான ஆதரவு’ நாளாக அறிவித்ததோடு, இந்திய சுதந்திர தினத்தை ‘கறுப்பு நாள்’ எனவும் அறிவித்தது. அப்போதாவது யாராவது நம் பக்கம் திரும்புவார்களா, இந்தியாவை விமரிசிப்பார்களா  என்கிற நப்பாசை! ம்ஹூம். பாச்சா பலிக்கவில்லை.

இத்தகைய சூழலில், உலக பலூசிஸ்தான் இயக்கம், ஆகஸ்டு 14-ல் வந்த பாக். சுதந்திர தினத்தை  ‘கறுப்பு தினம்’-ஆக அறிவித்து பிரச்சாரம் செய்திருக்கிறது. கூடவே, பாகிஸ்தான் சுதந்திர தினத்தை ‘பலூசிஸ்தானுக்கான ஆதரவு நாள்’ -ஆக சர்வதேச வெளியில் அறிவித்துக் கொண்டாடியிருக்கிறார்கள். அதற்கான பலூசிஸ்தானிகளின் ட்விட்டர் மெஸேஜை, லட்சத்துக்கும் அதிகமானோர் மறு-ட்வீட் செய்து வாழ்த்தியிருக்கிறார்கள். ’ஐ.நா. விற்கு அவசியம் எடுத்துச்செல்ல வேண்டிய விஷயம் பலூசிஸ்தான் மக்களின் பிரச்னை’ என்பது சுதந்திர பலூசிஸ்தானுக்கான ஆதரவுக் குரல்களின் சாராம்சம். ஒரு கையைப் பாகிஸ்தானின் தோளில் போட்டுக்கொண்டு, இன்னொரு கையினால் பலூசிஸ்தானின்  கனிமவளத்தை நோண்டிக்கொண்டிருக்கும் சீனாவையும், பலூசிஸ்தானிகள் எச்சரித்திருக்கிறார்கள்: ’சீனாவே! எடு கையை! எங்கள் நாட்டைத் தொடாதே!’

இந்தியாவுக்கு எதிராக காஷ்மீர் பிரச்னையை ஐ.நா.வுக்குள் நுழைத்து, ’கொஞ்சம் கொதிக்கவைத்துப் பார்க்கலாம்’ என சட்டையைக் கிழித்துவிட்டுக்கொண்டு அலையும் பாகிஸ்தானுக்கு, பலூசிஸ்தானிகளின் போராட்டங்கள், அவர்களது இயக்கத்திற்கு பாகிஸ்தானுக்கு வெளியே பெருகும் ஆதரவு போன்றவை மேலும் உளைச்சலை அதிகமாக்கியிருக்கிறது. தனது அரசியல் எதிரிகளான முன்னாள் பிரதமர் நவாஸ் ஷெரீஃப், முன்னாள் ஜனாதிபதி ஜர்தாரி ஆகியோருக்கு எதிராக ஊழல் வழக்கு/ஜெயில், முன்னாள் அதிபர் முஷாரஃபிற்கு எதிராக தேசதுரோக வழக்கு என வரிசையாக  உள்நாட்டு அரசியல் எதிரிகளை மாட்டிவிட்டதால், ’நான்தான் இனி பாகிஸ்தானின் நிரந்தரப் பிரதமர்’ எனக் குறுக்குக் கணக்குப்போட்டுக்கொண்டிருக்கிறார் இம்ரான் கான்.  ராணுவத்தின் கழுகுப்பார்வையின் கீழ் இயங்குவது ஒன்றும் கிரிக்கெட் வியூகமல்ல என ஓரளவாவது அவருக்குப் புரிந்திருக்கும்.

அபூர்வமாகத் தனக்குக் கிடைத்துவிட்ட பிரதமர்-பதவி நாற்காலியை இறுகப் பிடித்துக்கொண்டு வியர்க்க வியர்க்க உட்கார்ந்திருக்கும் இம்ரான் கானுக்கு உருதுப் புத்தகங்களைப் படிக்கவே நேரமிருப்பதில்லை. ‘பிறர்க்கின்னா முற்பகல் செய்யின்.. தமக்கின்னா பிற்பகல் தாமே வரும்’ என்று வள்ளுவன் தமிழில் அறிவுறுத்தியதைப் படிக்கவா இம்ரானுக்கு வாய்ப்பிருக்கும் ? ம்ஹும்.. சான்ஸே இல்லை !

**

தகவல்கள்/படங்களுக்கு நன்றி: ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ், டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா, ஃப்ரண்ட்லைன் மற்றும் கூகிள்.

ஏப்ரல் 5 – அப்பப்பா !

அப்பப்பா என்றவுடன் ‘நேற்று நீ.. சின்ன பப்பா..’ என்று ஆரம்பிக்கிற வேலை எல்லாம் இங்கே வேண்டாம். எதுக்கெடுத்தாலும் சினிமாவா? வாழ்க்கையை எப்போதாவது கொஞ்சம் சீரியசாக எடுத்துக்கொள்ளப் பாருங்கள் – எப்பேர்ப்பட்ட நாள் இது. இதன் முக்கியத்துவம்பற்றி யாருக்காவது ஏதாவது தெரிகிறதா? எவனும் இதைப்பற்றி யோசித்ததாகக் கூடத் தெரியவில்லையே. இந்தியா, அதிலும் நம்ம தமிழ்நாடு இப்படிப் போய்விட்டதே அட, ராமா! (ராமா என்றதும் ஏதாவது சர்ச்சைக்குரிய விஷயத்தை நினைத்துக்கொண்டால், இதற்கெல்லாம் யாரும் பொறுப்பேற்பதற்கில்லை! நாட்டில் அவனவனுக்கு எத்தனையோ வேலை கிடக்கிறது.)

சரி, ஏப்ரல் 5-க்கு வருவோம். க்ரிகரியன் கேலண்டரில்(Gregorian calendar) 95 ஆவது நாள் இது. உடனே கூட்டிப் பார்க்க ஆரம்பித்திருப்பீர்கள். ஜனவரியில் 31 நாட்கள், பிப்ரவரி 28, மார்ச் 31, ஏப்ரலில் 5 என. கூட்டத் தெரியாதவர்கள், கணக்கு வாத்தியாரை அடிக்க, அப்போதே கை ஓங்கியவர்கள், கொஞ்சம் விலகி நில்லுங்கள். மற்றபடி, நல்லபிள்ளைகள் இத்தனை நேரம் சரியாகக் கூட்டி 95க்கு வந்திருப்பீர்கள். இதிலும் சிலர் இது லீப்வருஷம் என நினைத்து, கூட்டினால் 96 வருகிறது எனக் குற்றம் கண்டுபிடிக்கலாமா என்றுவேறு பார்த்திருப்பீர்கள். உங்களைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை. நீங்கள் பிறந்த மாநிலம், நாடு அப்படி. சரி, மேலே படியுங்கள்.

இந்த பூமியில் முதன்முதலாக விண்கல் ஒன்று விழுந்தது. எப்போது? இந்த ஏப்ரல் 5-ஆம் தேதியில்தானாம்! ஸ்காட்லாந்துப் பகுதியில் அது மோதி விழுந்ததாக வானவியலாளர்களால் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. (இதற்கும் மோதிதான் காரணம் என்று ஓலமிடவேண்டாம். இது நடந்தது 1804-ஆம் ஆண்டில், பிரிட்டனில்!).

இரண்டாவது உலக மகாயுத்தம். (மூன்றாவது ஓவர்-டியூ என்று முணுமுணுக்கிறீர்களா?) கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். படித்திருப்பீர்கள். The Great Escape, Downfall, Schindler’s List, Casablanca போன்ற உலகப்போர்பற்றிய சில அபாரமான ஆங்கில சினிமாக்களையும் உங்களில் சிலர் பார்த்திருக்கலாம். அதற்கென்ன இப்போது என்கிறீர்கள். இப்படி அவசரக்குடுக்கையாக இருந்தால் நான் என்ன செய்வது? இரண்டாவது உலகப்போரின்போது 1942 ஏப்ரல் 5-ஆம் தேதியில்தான், நமது பக்கத்து நாடான ஸ்ரீலங்காவை (அப்போது பிரிட்டிஷ் ஆதிக்கத்தின் கீழிருந்த சிலோன்) ஜப்பானியப் போர்க்கப்பல்கள் கடுமையாகத் தாக்கின. நீந்தத் தெரியாத இரண்டு பிரிட்டிஷ் போர்க்கப்பல்கள் மூழ்கித்தொலைந்தன. (அதற்கு நாம் என்ன செய்யமுடியும்?) இதோடு நின்றதா? அடுத்தவருடம் இதே நாளில்தான்(ஏப்ரல் 5), அமெரிக்கப்போர் விமானங்கள் பெல்ஜியத்தின்மீது குண்டுவீசின. 209 குழந்தைகள் உட்பட 900 பேரை ஈவு இரக்கமில்லாமல் கொன்றபிறகு, ஏதோ தவறு நிகழ்ந்துவிட்டது; பெல்ஜியத்தை தவறாகத் தாக்கிவிட்டதாக அமெரிக்கா சொன்னது. பார்த்தீர்களா, ட்ரம்ப் வருவதற்கு பலவருடமுன்பே அமெரிக்கா எப்படியெல்லாம் ஒத்திகை பார்த்திருக்கிறது!

இரண்டாவது உலகப்போரில் 1945-ல் இதே நாளில்தான், ஹங்கேரி ஜெர்மானிய ஆதிக்கத்திலிருந்து நேசநாடுகளால் விடுவிக்கபட்டது. அப்பாடி.. சுதந்திரம்! ஏப்ரல் 5 அந்நாட்டின் தேசீய நாள்.

வேறுசில விஷயங்களையும் பார்ப்போம். சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் கம்யூனிஸ்ட் அரசு, மேற்கு வங்கத்தில் ஜோதிபாசு தலைமையில் ஏப்ரல் 5-ஆம் தேதிதான் பதவி ஏற்றது-அதாவது 1957-ல். 1959-ல் அது மூட்டையைக்கட்டிக்கொண்டு வீட்டுக்குப்போகும்படி ஆனது என்பது வேறு விஷயம்.

ஏப்ரல் 5 என்கிற நாளுக்கு சீன சரித்திரத்தில் முக்கியத்துவம் உண்டு. அங்கு ஆளும் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் (வேறு எந்தக் கட்சி இருக்கிறது அங்கே) நினைத்துப் பார்க்கவும் விரும்பாத நாள் அது. 1976-ல் செஞ்சீனாவின் அதிபர் மா-சே- துங் ஆட்சியின்போதுதான் முதன் முதலாக மக்கள் எதிர்ப்பை, சீனா தன் தலைநகரமான பெய்ஜிங்கின் (அப்போதைய பீக்கிங்) தியனென்மென் சதுக்கத்தில் எதிர்கொண்டது. (அதற்குமுன்னும் நாட்டின் வேறு பகுதிகளில் கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சிக்கெதிரான புரட்சி வெடித்திருக்கலாம். ஆனால் அவை யாருக்கும் தெரியாமல், கொடுமையாக நசுக்கப்பட்டிருக்கும். பத்திரிக்கை சுதந்திரம், ஊடக சுதந்திரம் இல்லாத, மக்கள் வாயைத் திறக்கலாமா என்று யோசிக்கக்கூட முடியாத, கடும் அடக்குமுறை ஆட்சி சீனாவில் நிலவிய கொடுங்காலம். அதனால் அது வெளி உலகுக்குத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை) ஏப்ரல் 5-ஆம் தேதி, எதிர்க்கும் மக்களை நசுக்குவதற்காக சீனப்படைகளை டேங்குகளோடு சீன அரசு நகரில் இறக்கியது. அதனைத் தனியனாக ஒரு போராளி தடுத்து நிறுத்த முயற்சிக்க, பயமுறுத்தும் வகையில் முன்னேறும் டாங்குகள் – ஒரு பயங்கரக் காட்சி, எப்படியோ வெளி உலகுக்குப்போய், மேலைநாட்டு பத்திரிக்கைகள், டிவிக்கள் பெரிதாகப் படம்போட்டு அடிக்கடிக் காண்பித்தன – பாத்தீங்களா சீனாவில் கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சியின் லட்சணத்தை, தன் மக்களுக்கெதிராகவே டாங்கிகளை அனுப்பும் பயங்கரத்தை என அரசியல் விமரிசனத்தில் சீறின. கம்யூனிஸம் vs ஏகாதிபத்தியம் என்கிற பனிப்போர் நடந்துகொண்டிருந்த காலமல்லவா. கேட்கவா வேண்டும்?

சரி இந்த உலகத்தை தூக்கி வையுங்கள் ஒருபக்கம். நம்ம நாடு, அதிலும் தமிழ்நாடு இப்போது எப்படி இருக்கிறது? நேற்று ஆளுங்கட்சி நமது அப்பாவித் தமிழர்களுக்காக உண்ணாவிரதம் இருந்ததாமே அதில் பாழாய்ப்போன இந்த இடைவேளை வந்துவிட்டதாம். அப்போது யார் யாரோ, கொண்டுவந்த பாத்திரத்தைத் திறந்துவைக்க, பிரியாணி, டொமேட்டோ ரைஸ் என்று வெளுத்துவாங்கிவிட்டதுகளாமே நமது ஆளுங்கட்சிப்புள்ளிகள்.. பின்னே, உண்ணாவிரதம் இருக்கிற இடத்துல, பசி ஆளையே திங்குற நேரத்துல வாசனையா, ருசியாக் கொண்டாந்து பக்கத்துல பாத்திரத்தத் தொறந்து வச்சா, எடுத்து உள்ள தள்ளாம இருக்கமுடியுமா? இதுக்கெல்லாமா ஆளுங்கட்சியை குறை சொல்வது?

கொஞ்சம் இருங்கள்.. இன்று ஏப்ரல் 5-ஆ? அடடா! ஆட்சியில் இருப்பவர்கள் எதைச் செய்தாலும், செய்யாவிட்டாலும் எல்லாவற்றையும் எதிர்ப்பதையே சித்தாந்தமாகக் கொண்டிருக்கும் தமிழ்க்கட்சிகளும், அவர்களுக்குப் பின்னணி ஓசை எழுப்பும் ஜிங்-சக்குகளும் ஒன்று சேர்ந்து காவிரி, கோதாவரி என்று ஏதாவது கோஷமிட்டுக்கொண்டு வெளியே வந்திருப்பார்களே.. மக்களுக்கு சேவை செய்கிறோம் என்கிற சாக்கில், மக்களின் சொத்தை-அதான் அரசு அலுவலகங்கள், வாகனங்கள், பஸ், ரயில், தண்டவாளம் என்கிற பொதுச்சொத்துக்களை சேதம் செய்ய முனையவில்லையே? ஒருவேளை, மக்களுக்கான போராட்டம், சாலைமறியல் என்கிறபெயரில், வழக்கம்போல் ஒரு பாவமுமறியாத சாதாரண மக்களின் வாழ்வில் அழுந்தக் கையை வைத்துவிட்டார்களோ? பொட்டிக்கடைகளில் ஆரம்பித்து எல்லாவற்றையும் இழுத்து மூடுகிற வீரத் திருப்பணிமூலம், தினப்படி ஏதோ வேலைசெய்து கையில் கொஞ்சம் காசுவாங்கி கஞ்சிகுடிக்கும், கூலித்தொழிலாளர்களின் வயிற்றிலும் மண்ணை அள்ளிப்போட்டுவிட்டார்களோ? என்னென்ன காத்திருக்கிறதோ இன்று?

தமிழ்நாடே, உனக்கு எந்த தெசை நடக்கிறது இப்போது? இன்னும் என்னென்ன பாக்கியிருக்கிறது?
**