தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள்

தஞ்சாவூருக்கு அருகில், மன்னார்குடிக்குப் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருக்கும் அந்த ஊர்.. எப்போது இதைப்பற்றி முதன் முதலில் கேள்விப்பட்டேன்? என் 17, 18 வயதுகளில் ஜெயகாந்தனுக்குள் நுழைந்திருந்தேன், தற்செயலாக. ’வாழ்க்கை அழைக்கிறது’ வாசித்தபின், என்னது.. வாழ்க்கை குழப்புகிறதே என்றிருந்தது நினைவில் வருகிறது. மேலும் அவ்வப்போது தேடி கதைகளைப் படிக்கையில், தமிழின் நல்ல எழுத்துக்கள் அகஸ்த்மாஸ்தாக என் மீது மோதியிருக்கின்றன. தரமான எழுத்து என்றெல்லாம், இலக்கியவாதிகள், இலக்கிய வாசகர்கள் எதைச் சொல்கிறார்கள் என்பதுபற்றிய ப்ரக்ஞை சில வருடங்களிலேயே உருவாகிவிட்டிருந்தது என் அதிர்ஷ்டம். 19-ஆம் நூற்றாண்டு வரை பாடிப்பாடியே பொழுதை ஓட்டிக்கொண்டிருந்த  தமிழ் பாஷையில், உரைநடை, நாவல் என்பதெல்லாம் எப்போது பிரவேசித்தன என்று எங்கோ படித்துக்கொண்டிருந்தேன். எதிர்வந்தார், வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார்! யாருடா இது-ன்னு மேலும் கொஞ்சம் படிக்கையில், நாவல் என்கிற வகைமையை தமிழுக்குள் பிரவேசிக்கவைத்த எழுத்தாளர்களுள் ஒருவர் எனத் தெரியவந்தது – அதிலும் துப்பறியும் நாவல்கள்!

தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள் Tamil Ilakkiya Munnodigal (Tamil Edition)

ஐயங்காரைப்பற்றி மேலோட்டமாக அப்போது கேள்விப்பட்டதோடு சரி. அதன் பின் அவர் நினைவிலில்லை. புத்தக ரூபத்தில் எதிர்வரவும் இல்லை.  இப்போது சில மாதங்களுக்கு முன், இலக்கிய முன்னோடிகள் பற்றி, கொஞ்சம் எழுதலாம் என ஆரம்பித்தேன். எழுத்து ஓடிக்கொண்டிருக்கையில், புதுமைப்பித்தன், கு.ப.ரா., சி.சு.செல்லப்பா, க.நா.சு. மௌனி என்று கதைகள் நகர்ந்தன. நூலுக்கென, சென்ற நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் தமிழ் உரைநடை வெளி என ஆராய்கையில், எதிரில் வந்தார் வடுவூரார்!  ஐயங்காரின் அழகிய நடையில், ஜனரஞ்சக நாவல்கள். கொஞ்சம் வாசித்துப் பார்த்தேன். தமிழ் நாவலின் தோற்றம், வளர்ச்சியில் வடுவூராரின் பங்களிப்பு சரியாக கணிக்கப்படாததுபற்றி க.நா.சு. தனது நூல் ஒன்றில் ஆதங்கப்பட்டதையும் பார்க்க நேர்ந்தது. சரி, ஐயாவையும் சேர்த்திடவேண்டியதுதான் என முடிவு செய்தது மனம். காலக் கிரமப்படி வரிசை வருவதால், வடுவூரார் முதல் இடத்தில் போய் உட்கார்ந்துகொண்டார். பெரியவர். அமர்ந்திருக்கட்டும்!

அமேஸானில் வெளிவந்திருக்கும் அடியேனின் புதிய மின்னூல்: ‘தமிழ் இலக்கிய முன்னோடிகள்’. வடுவூர் கே. துரைசாமி ஐயங்கார், வ.வே.சு ஐயர், கு.ப. ராஜகோபாலன் எனத் தொடங்கி கதை வேகமாகப் பாய்கிறது.  ராஜம் கிருஷ்ணன், ஜி. நாகராஜன், சார்வாகன் என வந்து நிற்கிறது இந்தப் புத்தகத்தில். இலக்கியகர்த்தாக்களைப்பற்றிக் கொஞ்சம் எழுதி, அவர்களது படைப்புகள், வாழ்ந்த காலத்தின் கூறுகள் என மேலும் ரஸமாகக் கொண்டுசெல்ல முயற்சித்திருக்கிறேன்.

.அன்ப, அன்பிகள் கொஞ்சம் நேரம் எடுத்துக்கொண்டு வாசித்துப்பாருங்களேன் ! அமேஸான் கிண்டில் எடிஷன். நூலை வாசிப்பதற்கு உங்களுக்கு அமேஸான் தளத்தில் ஒரு சாதாரண அக்கவுண்ட், கிண்டில் ரீடர் செயலி (லேப்டாப், டேப்லட், மொபைலில் வாசிக்க) அவசியம். (‘Free Kindle App’ downloadable from amazon.in or amazon.com etc) .

மின்னூலை, அமேஸான் தளத்தில் இந்த ‘லிங்க்’கில் கண்டு, வாசியுங்கள்:  

ASIN: B095N4Q48P

ஏ கா ந் த ன்

வெங்கட் சாமிநாதன்

நான் படிக்கப்படாமல் அலட்சியப்படுத்தப்படுவதைவிட, விமரிசனம் என்கிற பெயரால் தாக்கப்படுவதையே விரும்புவேன்.
-சாமுவேல் ஜான்சன்.

எந்த ஒரு கலாச்சாரத்திலும், மொழியிலும் இலக்கிய-கலை விமரிசனம் என்பது ஒரு சீரிய கலை. எளிதான விஷயம்போல் தோன்றும் சிக்கலான சங்கதி! எளிதில் கைவரும் கலை அல்ல. நவீனத்தமிழின் இலக்கிய விமரிசக முன்னோடிகளாக வ.வே.சு ஐயர், க.நா.சுப்ரமணியம், சி.சு.செல்லப்பா ஆகியோரைக் குறிப்பிடமுடியும். அண்மைக்காலத்தில், சமகாலத் தமிழ்ப் படைப்புகளின் சிறந்த விமரிசகராக அறியப்பட்டவர் வெங்கட் சாமிநாதன். இலக்கியம் மற்றுமன்றி, நாட்டியம், சங்கீதம், நாட்டார் கலை என, தமிழ்க்கலாச்சாரத்தின் அனைத்துத் திக்குகளிலும் பாய்ந்தது, அலசியது அவரது பேனா.

மிகுந்த நேர்மையோடு, ஒரு படைப்பாளி, கலைஞனைப்பற்றிய முன் முடிவுகள் ஏதும் மனதில் கொள்ளாது, படைப்பினை அவதானித்தால்தான் முறையான விமரிசனம் எழுத வாய்க்கும். “தமிழகக் கலைச் சூழல் பற்றி எழுதுவது, சிக்கல்களிலும் முரண்களிலும் அகப்பட்டுத் தவிப்பதாகும். கலைவடிவங்கள் அத்தனையும் ஒரு சீரான கலை உணர்வால் பேணப்படுவதில்லை. ஒவ்வொன்றும் வெவ்வேறு வித சூழல்களால் ஆக்கப்பட்டும் அழிக்கப்பட்டும் வருகின்றன. இக்கலைகளின் வாழ்நிலையைக் கொண்டு இவற்றை இரண்டு பிரிவாகப் பிரிக்கலாம் முதலாவது, மரபார்ந்த நீண்ட வரலாறு கொண்ட வடிவங்கள். மற்றது புதியன- ஆங்கிலேயர்களின் வருகைக்குப் பின், இம்மண்ணில் அறிமுகப்படுத்தவை’’ என்று கூறுகிறார் வெங்கட் சாமிநாதன். ’’பண்பாடு என்ற அறுபடாத செயல்பாட்டின் ஒரு துளியே இலக்கியம். ஒரு காலகட்டத்தின் இலக்கியம் அக்காலகட்டத்தின் பிற அனைத்துக் கலைகளுடனும் தொடர்புடையது’’ என்று கருத்துரைத்தவர் அவர்.

வெங்கட் சாமிநாதன் சிறந்த வாசகரும்கூட. எண்ணற்ற தமிழ், ஆங்கில இலக்கியங்களைத் விரும்பி, தேடிப் படித்தார். நாவல், கவிதை, கட்டுரை, நாடகம் என்று ஒரு படைப்பு எந்தப் பிரிவினதாக இருப்பினும், ஆழ்ந்து படித்து, ரசித்து தன் கறாரான இலக்கிய விமரிசனத்தை வரைவதில் வல்லவர். ஒரு படைப்பாளி/கலைஞனைப் பற்றிய தனிப்பட்ட விருப்பு, வெறுப்புகளை விலக்கி, பாரபட்சமின்றி படைப்புகளை நேர்மையாக அணுகும் திறம் வாய்க்கப்பட்டிருந்தவர் வெ.சா. தமிழின் முக்கியமான ஆளுமைகளுள் ஒருவரான எழுத்தாளர் சுந்தர ராமசாமி, ” தமிழின் மீதான அக்கறையில், வெங்கட் சாமிநாதனை பாரதியுடனே மட்டுமே ஒப்பிடமுடியும்” என்று கூறுகிறார்.

1950-களிலிருந்து, எழுத்தாளர் சி.சு.செல்லப்பாவினால் தொடங்கப்பட்ட `எழுத்து` சிற்றிதழ் மூலம் தன் விமரிசனப் பார்வையை முன்வைத்துக் கட்டுரைகள் எழுத ஆரம்பித்தார். சமீபகால இணைய இதழ்களான திண்ணை, சொல்வனம் போன்றவற்றிலும் கலை, இலக்கிய விமரிசனக் கட்டுரைகளத் தனியாகவும், தொடர்களாகவும் எழுதி வந்தார். வெங்கட் சாமிநாதனின் `இச்சூழலில் `, `கலை வெளிப்பயணங்கள் `, `திரை உலகில் `. `ஓர் எதிர்ப்புக் குரல்`, ‘பான்ஸாய் மனிதன்` ஆகிய கலைவிமரிசனத் தொகுதிகள் புத்தக வடிவம் பெற்றுள்ளன. ` அன்றைய வறட்சியிலிருந்து இன்றைய முயற்சி வரை ` என்கிற தலைப்பில் சமகால நாடகக்கலை பற்றிய இவரது விமரிசனக் கட்டுரைகளும் தொகுதியாக வெளியாகியுள்ளது. சுயசரிதைக் கட்டுரைத்தொடர் `நினைவுகளின் சுவட்டில்` திண்ணை இணைய இதழில் தொடராக வெளிவந்தது.

1998-ல் இந்திய சுதந்திரத்தின் பொன்விழாவினையொட்டி `இந்தியப் பண்பாட்டு உறவுக் கழகம்` (Indian Council for Cultural Relations), கடந்த 50 ஆண்டுகளில் வெவ்வேறு இந்திய மொழிகளின் போக்கும் வளர்ச்சியும் பற்றி ஆய்வுக்கட்டுரைகளைத் தயாரித்து ‘Indian Horizon’ என்கிற தலைப்பில் ஆங்கிலத் தொகுதியாக வெளியிட்டது. அதில், தமிழ் மொழிக்காக வெங்கட் சாமிநாதன் தயாரித்த ஐம்பதாண்டுகளில் தமிழ் இலக்கிய வளர்ச்சி பற்றிய, தமிழ்ச் சிறுகதைகள், கவிதைகள் சில அடங்கிய கட்டுரை ‘The Enigma of Abundance’-என்கிற தலைப்புடன் சேர்க்கப்பட்டது. ஜான் ஆப்ரஹாம் இயக்கி, விருதுபெற்று புகழீட்டிய திரைப்படமான `அக்ரஹாரத்தில் கழுதை` படத்திற்கு திரைக்கதை, வசனம் எழுதியவர் வெங்கட் சாமிநாதன்.

கனடா நாட்டின் டொரண்ட்டோ பலகலைக்கழகம் வழங்கும் `இயல்` விருது வெங்கட் சாமிநாதனுக்கு 2003-ல் வழங்கப்பட்டது. தமிழ் நாடு அரசின், இந்திய அரசின் விருதுகள் எதுவும் இந்த மொழிக்கலைஞருக்கு இதுவரை வழங்கப்படவில்லை என்பது சோர்வு தரும் விஷயம்.

நவீனத்தமிழின் விமரிசக வித்தகர் வெங்கட் சாமிநாதன் நேற்று (21-10-2015) பெங்களூரில் காலமானார்.
அன்னாரின் மறைவுக்கு நமது ஆழமான அஞ்சலி.

**