கிஷோரி அமோன்கர்

இந்திய சாஸ்த்ரீய சங்கீத மரபில், தென்னாட்டு ரசிகர்கள் மத்தியில் கர்னாடக சங்கீதம் புகழ்பெற்றிருப்பதைப்போலவே, வடநாட்டில் காலங்காலமாய் பல்லாயிரக்கணக்கான இசை ரசிகர்களால் அனுபவித்து மகிழப்பட்டு வருவது ஹிந்துஸ்தானி சங்கீதம். பலவருடங்களாக, ஹிந்துஸ்தானி சங்கீதத்தில் ஒரு மேதை என ரசிகர்களாலும், சங்கீத விமர்சகர்களாலும் போற்றப்பட்டவர் கிஷோரி அமோன்கர்.

ஹிந்துஸ்தானி இசையின் ஜெய்ப்பூர் கரானா (Jaipur Gharana) என்கிற இசைமரபின் கீழ் வருபவர் கிஷோரி அமோன்கர். அவர் மேடையில் பாட ஆரம்பித்தால் சங்கீத ரசிகர்கள் நேரம்போவது தெரியாமல் கேட்டுக்கொண்டிருப்பார்கள். எண்பதுகளில் நானும் நண்பனும் டெல்லியின் மாலை நேரங்களில், பரத நாட்டியம், கத்தக், குச்சிப்புடி, மோஹினி ஆட்டம் (நண்பன் ஒரு மலையாளி!) போன்ற சிறப்பு நாட்டிய நிகழ்ச்சிகளையும், பல்வேறு இசை நிகழ்ச்சிகளையும் தேடி ஒவ்வொரு கலை அரங்கமாக சுற்றிவருவோம். குறிப்பாக வார இறுதிநாட்களில். அப்படி பொழுதுபோக்க நினைத்து அலைகையில், எதேச்சையாக ஒரு மாலையில் சிக்கினார் கிஷோரி அமோன்கர். கமானி, மௌலங்கர், ஸ்ரீஃபோர்ட் ? டெல்லியின் எந்த ஆடிட்டோரியம் என நினைவில்லை. ஹிந்துஸ்தானி சங்கீதத்தை அவ்வப்போது டிவி-யில் கேட்டிருக்கிறோம் என்பதைத் தவிர வேறொரு விபரமும் தெரியாமல்தான் கலையரங்கிற்குள் வந்து உட்கார்ந்தோம் நானும் எனது நண்பனும். அமைதியான சூழலில் பரவிய அவரது குரலில், அவ்வப்போது எகிறும் உச்சஸ்தாயியில் தேவகானம் என சங்கீதமழை பொழிந்தது. கட்டுண்டுகிடந்தோம் இரண்டு மணிநேரம். இதுவல்லவா இசை என்று தவித்தது மனம். சாஸ்த்ரீயசங்கீத ஞானம் ஏதுமில்லா எங்களுக்கே இப்படி என்றால்? அதற்குப்பின் அவரது கச்சேரிக்கு செல்லும் வாய்ப்பு கிட்டவில்லை. கிட்டத்தட்ட இருபதாண்டுகள் பணி நிமித்தம் வெளிநாடுகளிலேயே சுற்றி சுற்றி வந்தவனின் கண்களில், அதுவும் தூரதேசத்தில், கிஷோரி அமோன்கரும், எம்.எஸ்.சுப்புலக்ஷ்மியுமா தென்படுவார்கள்? நாமல்லவா அவர்களது கலையை நோக்கிச் செல்லவேண்டும்?

அமோன்கரின் தாயான மொகுபாய் குர்திகர் (Moghubai Kurdikar) ஜெய்ப்பூர் கரானா வழியில், புகழ்பெற்ற ஹிந்துஸ்தானி வாய்ப்பாட்டுக் கலைஞராக இருந்தவர். அம்மாவிடமிருந்த சரஸ்வதிதேவி மகளிடம் வந்துவிட்டாள் குடியிருக்க. கிஷோரி அமோன்கர் ஜெய்ப்பூர் கரானா இசை வகைமையில் மிகவும் நுட்பமானவர். நிகழ்ச்சியின்போது உணர்வுப்பிரவமாகி ஸ்தாயியின் ஏற்ற இறக்கங்களில் இஷ்டம்போல் விளையாடக்கூடியவர். இசைவிமர்சகர்களின் தாக்குதல்களைப்பற்றி அலட்டிக்கொள்ளாமல் பாடல்முறையில் புதுப்புது யுக்திகளை, மரபுக்குமீறிய வெளிப்படுத்தல்களை நிகழ்த்திக்காட்டிய அபாரமான இசைக்கலைஞர் அவர். காலப்போக்கில், தனக்கென ஒரு பாணி அமைத்துக்கொண்டு, எத்தனையோ மேதைகளுக்கு மத்தியிலும், ஹிந்துஸ்தானி சங்கீதத்தில் ஒரு தனிமுத்திரை பதித்துக்கொண்டார். சாஸ்த்ரீய சங்கீதத்தின் நுணுக்கமறிந்த ரசிகர்கள் அவரது இசை நிகழ்ச்சிகளில் மெய்மறந்து மேடையின் முன் கிடப்பதை சில டிவி நிகழ்ச்சிகளில் பார்த்திருக்கிறேன். அமோன்கர் பாட ஆரம்பித்தால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சுற்றியிருக்கும் உலகம் மறைந்துவிடும். ஒரு கட்டத்தில் அவரது சங்கீதம் மட்டுமே இருக்கும். வேறெதுவும் இருக்காது. Spell-bound என்பார்களே அப்படி ஒரு மேதமை. இனி அப்படி ஒரு கலைஞர் பிறப்பாரா இந்த உலகில் ?

ஹிந்துஸ்தானி காயல் (khayal) பாடல்கள், மரபுவழி தும்ரி பாடல்களோடு (thumri songs), ஹிந்தியில் புகழ்பெற்ற மீரா பஜனைப்பாடல்களையும், கபீர்தாஸின் தத்துவார்த்தமான கவிதைகளையும் மேடைகளில் மனமுருகப் பாடியுள்ளார் அமோன்கர். க்ளாசிகல் இசையில் நிபுணத்துவம் பெற்றிருந்தும், மேடையில் அவ்வப்போது மெல்லிசைப்பாடல்களுக்காக ரசிகர்களின் விருப்பம் வரும். ஆச்சரியத்தில் சற்றே நெற்றிச்சுருக்கம் காண்பித்தாலும், கடைசியில் ஒரு ராகத்தைத் தானே தேர்வுசெய்து பக்கவாத்யக்காரர்களிடம் சொல்லிவிட்டு உயிர்ப்போடு பாட ஆரம்பிப்பார் அமோன்கர். எப்போதும் எதிலும் ஒரு ஒழுங்கு அவரிடம் காணப்பட்டது. நிகழ்ச்சிக்கு அவர் அணிந்துவரும் புடவை, முந்தானையை அவர் செருகியிருக்கும் நளினம், நெற்றியின் பிரதானமான பொட்டு, பார்க்கும் பார்வை, உட்கார்ந்திருக்கும் நிலை, கச்சேரியின்போது பக்கவாத்தியக்காரர்களிடம் காட்டும் கண்டிப்பு, தக்க சமயத்தில் ஊக்குவித்தல் என அவரிடம் இளம் வித்வான்களுக்கு கற்றுக்கொள்ளக் கிடைத்தன ஏகப்பட்ட விஷயங்கள். அவரால் ஜெய்ப்பூர் கரானா வழியில் தயார்செய்யப்பட்ட இசைமாணவ, மாணவிகள் அநேகர். அமோன்கர் பெரிய வித்வான் மட்டுமல்ல, நல்லவொரு மனுஷியும்கூட என்பது பார்ப்போரின் மனதில் உடனே பட்டுவிடும்.

ஹிந்துஸ்தானி இசையில் அமோன்கரின் அபரிமிதப் பங்களிப்பு, மேதமையைப் பாராட்டி இந்திய அரசு 1987-ல் பத்மபூஷன், 2002-ல் பத்மவிபூஷன் ஆகிய தேசிய உயர்விருதுகளை அவருக்கு வழங்கி கௌரவித்தது.

கிஷோரி அமோன்கர் மும்பையில் உள்ள தன் வீட்டில், தன் 84-ஆவது வயதில், இரண்டு நாட்களுக்குமுன் காலமானார். ஹிந்துஸ்தானி சாஸ்த்ரீய சங்கீத உலகம் விக்கித்துப்போய் நிற்கிறது செய்வதறியாமல்.
**