சுஷ்மா ஸ்வராஜ்: மக்களின் மந்திரி

 

கலாச்சார மேன்மை, பெருமிதம், மென்மை என ஒரு இந்தியப் பெண்ணாக தன்  குணாதிசயங்களை வெளிப்படுத்தியவாறேதான், நாட்டின் மாண்புமிகு பிரதிநிதியாக சர்வதேசவெளியிலும் கம்பீரமாக வலம் வந்தார் அவர். வண்ணம் மின்னும் சில்க் அல்லது பருத்திப் புடவை, பொருத்தமான ஒரு ஜாக்கெட், பளிச்சென பிரகாசிக்கும் நெற்றிப் பொட்டு எனக் கவர்ந்துவிடும் தோற்றம், ’இந்திய வெளியுறவு மந்திரி’ என, இந்தியாவைப்பற்றி சரியாக ஏதும் அறிந்திராத அன்னியருக்கும்கூட தூரத்திலிருந்தே அறிமுகப்படுத்திவிடும்.

2014 லிருந்து 2019 ஏப்ரல் வரை நரேந்திர மோதியின் முதல் சர்க்காரில் வெளியுறவு மந்திரியாக பாராட்டத்தக்க விதமாகப் பணியாற்றியவர் சுஷ்மா ஸ்வராஜ். அரசியல் வாழ்வில் பல ‘முதல்’களைக் காண்பித்தவர். தன் இளம்வயதில்(25) கேபினட் மந்திரியான முதல் பெண் (ஹரியானா அரசில் கல்வி அமைச்சர், 1977) என்கிற பெருமையோடு அரசியல்வாழ்வின் ஆரம்பம். தலைநகர அரசியலில் நுழைந்து தேர்ந்தபின், டெல்லியின் முதல் பெண் முதலமைச்சர் (1996). தேசிய அரசியல் கட்சியின் முதல் பெண் கொள்கைபரப்பு செயலாளர், லோக் சபாவில் (பார்லிமெண்ட்) முதல் பெண் எதிர்க்கட்சித் தலைவர். ஒரு முழுநேர -ஐந்தாண்டுக்காலம்- இந்தியாவின் வெளியுறவு அமைச்சராகப் பணிபுரிந்த முதல் பெண்மணி எனப் பட்டியல் நீளும்.

அரசியல் அதிகாரம் தரும் அகங்காரம், ஆணாதிக்க மனப்பான்மை, பாரபட்சம் மிக்க இந்திய அரசியலில் தனி ஒரு பெண்ணாக தன்னை நிலைநிறுத்தி பல சவால்களை சந்தித்து மேலெழுந்தவர் சுஷ்மா. எந்த ஒரு இக்கட்டான நிலையிலும், தான் சார்ந்திருந்த கட்சியைத் தாண்டி,  ஒரு நேர்மையான மனுஷி என்கிற தன் சக்தியையும், கம்பீரத்தையும் பாதுகாத்து முன்னகர்ந்த பெருமை அவரது சிறப்புகளில் ஒன்று. விஷய ஞானத்தோடு கடுமையாக சொற்போரில் ஈடுபட்டு எதிரிகளைத் திக்குமுக்காடவைக்கும் திறன் எளிதாகக் கைவந்திருந்தது. பார்லிமெண்ட்டின் தர்க்கங்களின்போது அப்போதைய ஆளும் கட்சிகளை (காங்கிரஸ், ஜனதா தளக் கூட்டணி) கிழிகிழியெனக் கிழித்தாலும், அரசியல் அரங்குக்கு வெளியே அனைவரிடமும் புன்னகையுடன் இதமான அன்பும் நேசமும் காட்டியவர். இதனாலேயே எதிர்த்துநின்ற கட்சித் தலைவர்களில் சிலர்,  பாரதீய ஜனதாவை உள்ளூர வெறுத்தாலும், தனிப்பட்ட முறையில் இவரிடம் மிகவும் மரியாதையாகப் பழகினார்கள். பார்லிமெண்ட்டில் முக்கிய விவாதங்களின்போது, அவ்வப்போது வெடித்துத் தூள்கிளப்பும் சுஷ்மா ஸ்வராஜை அதிகவனமாக எதிர்கொண்டார்கள். (’சாவதான்! யே ஔரத் கத்தர்னாக் ஹை பாய்..!’ – ஜாக்ரதை! இந்தப் பெண் ஆபத்தானவர்!)

1996-ல் பாரதீய ஜனதா கட்சியின் சார்பில் எதிர்க் கட்சித் தலைவியாகப் பணிபுரிந்த சுஷ்மா ஸ்வராஜ், அப்போதைய ஜனதா தளக் கூட்டணி அரசின் கோமாளித்தனங்களை பார்லிமெண்ட் வாதம் ஒன்றில் கடுமையாகச் சாடினார். ‘இந்த லட்சணத்தில் போய்க்கொண்டிருந்தால், ரொம்ப நாளைக்கு இங்கே வண்டி ஓட்டமுடியாது!’ என பிரதமர் தேவகௌடாவை எச்சரித்து பலத்த கரகோஷத்தைக் கிளப்பிவிட்டார் சுஷ்மா!

2013-ல் காங்கிரஸ் ஆட்சியின்போது எதிர்க்கட்சி இடத்திலிருந்து பிரதமருடன் காரசாரமான வாதத்தில் ஈடுபட்டார் சுஷ்மா ஸ்வராஜ். கவித்துவமான பார்லிமெண்ட் நிகழ்வாக அது அமைந்துவிட்டது!  சுஷ்மாவை சமாளிக்க நினைத்த பிரதமர் மன்மோகன் சிங், மொகலாய காலத்து பர்ஷியக் கவிஞரான மீர்ஸா காலிப் (Mirza Ghalib)-இன் கவிதை ஒன்றிலிருந்து எடுத்துவிட்டுப் பார்த்தார். பதிலாக  பஷீர் பாதர் (Bashir Badr) எனும் புகழ்பெற்ற  ஹிந்திக் கவிஞரின் கவிதை ஒன்றிலிருந்து இப்படி எடுத்துக் கூறினார் சுஷ்மா: ’விஸ்வாசம் என்பது உங்கள் கணக்கில் இருந்ததில்லை. துரோகம் என்பது எங்களிடம் இருந்ததில்லை. வாழ்க்கை இரண்டுவித இசைவுகளால் ஆனது. ஒன்று உங்களின் நினைவில் இல்லை. மற்றது எங்களின் நினைவில் இல்லை!’’

1999-2004 காலகட்டத்தில் அடல் பிஹாரி வாஜ்பாயியின் மத்திய அரசில் சுகாதாரம், குடும்ப நல அமைச்சராகவும் பின்பு செய்தி மற்றும் தகவல் தொடர்பு அமைச்சராகவும் பணிபுரிந்தார் சுஷ்மா ஸ்வராஜ். சுகாதார, குடும்பநல அமைச்சராக இருந்தபோது, டெல்லியில் இருக்கும் புகழ்பெற்ற எய்ம்ஸ் (AIIMS) மருத்துவ அறிவியல் ஆராய்ச்சி மையத்தைப்போன்று பிறமாநிலங்களில் ஐந்து  எய்ம்ஸ் மையங்கள் அமைய அனுமதி வழங்கினார். அவர் செய்தி மற்றும் தகவல் தொடர்பு அமைச்சராகப் பதவி வகிக்கையில் இந்திய சினிமா வெறும் ‘படத் தயாரிப்பு’ அல்லது ’பாலிவுட்’ எனப் பொதுவாக அழைக்கப்படுவதைத் தாண்டி, ’இந்திய திரைப்படத் தொழில்துறை’ (Indian Film Industry) என ஒரு industry-க்கு உரிய மரியாதை, தகுதி நிலையை மத்திய அரசு சார்பில் வழங்கியவர் சுஷ்மா ஸ்வராஜ். இதனை பாலிவுட்டின் ஷாபனா ஆஸ்மி போன்ற சிறந்த நட்சத்திரங்கள், கலைஞர்கள் இன்றும் வாஞ்சையுடன் நினைவுகூறுகிறார்கள். கோடம்பாக்கத்திற்கு இதெல்லாம் அவ்வளவு எளிதாகப் புரியாது!

ஆஸ்திரேலிய வெளியுறவு மந்திரி ஜூலி பிஷப் (Julie Bishop)-உடன் இந்திய வெளியுறவு அமைச்சர் சுஷ்மா ஸ்வராஜ்

ஐ.நா. மற்றும் ஓ.ஐ.சி. (OIC-Organization of Islamic Countries) போன்ற சர்வதேச அரங்குகளில் இந்தியாவின் கருத்துநிலைபற்றி தெளிவாகப் பேசியிருக்கிறார் இவர். நியூயார்க்கில், ஐநா- ஜெனரல் அசெம்பிளியில் (2015) சர்வதேசப் பிரதிநிதிகளோடு பாக்.பிரதமர் நவாஸ் ஷெரீஃப் அமர்ந்திருக்க, காஷ்மீரில் தீவிரவாதம் பற்றி சீறிய சுஷ்மா சொன்னார்: (பாகிஸ்தான் பிரதமரைப் பார்த்து) ’மும்பை குண்டுவெடிப்புக் காரணகர்த்தாவான லத்தீஃப் உங்கள் நாட்டில்தான் உலாவிக் கொண்டிருக்கிறான். எங்களுக்குத் தெரியும். ’தில்’ இருந்தால் தீவிரவாதியைப் பிடித்துத் தண்டியுங்கள். அது சரிப்படாது உங்களுக்கென்றால், எங்களிடம் அனுப்பிவிடுங்கள். நாங்கள் ‘பார்த்துக்கொள்கிறோம்’. ஒருபக்கம் பேச்சுவார்த்தை, இன்னொரு பக்கம் தொடரும் பயங்கரவாதம் என கைகோர்த்துக்கொண்டு நடக்கமுடியாது!’ என்று எச்சரித்து முழங்கினார். நவாஸ் ஷெரீஃப் தலைகுனிந்திருக்க, மற்ற நாட்டின் பிரதிநிதிகள் புருவத்தை உயர்த்தி இந்திய வெளியுறவு அமைச்சரை ஆச்சர்யமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அபுதாபியில் சர்வதேச இஸ்லாமிய அமைப்பு நடத்திய ’ஓஐசி’ கூட்டத்திற்கு சிறப்பு விருந்தினராக இந்தியா அழைக்கப்பட்டிருந்தது. பிரதமர் மோதி, வெளியுறவு மந்திரியான சுஷ்மாவை அங்கு அனுப்பிவைத்தார். கூட்டத்தில் பேசிய சுஷ்மா இப்படி ஆரம்பித்தார்: ’ இவ்வுலகில் ஞானத்தின் ஊற்றுக்கண் ஆகவும், அமைதியின் கலங்கரை விளக்கமாகவும், பல்வேறு மதங்கள், நம்பிக்கைகளின் பிறப்பிடமாக, உறைவிடமாகவும் விளங்குகிற, இப்போது உலகின் முன்னணிப் பொருளாதாரங்களில் ஒன்றாகவும் ஆகிவிட்ட இந்தியா என்கிற மாபெரும் நாட்டின் பிரதிநிதியாக உங்கள் முன் நான் வந்திருக்கிறேன். 185 மில்லியன் இஸ்லாமிய சகோதர, சகோதரிகளைக் கொண்ட, 1.2 பில்லியன் இந்திய மக்கள் சார்பாக, உலக இஸ்லாமியக் கூட்டமைப்பின் பொன்விழாவிற்கு எங்கள்  வாழ்த்துக்களைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். தீவிரவாதத்தினால் உலக நாடுகளின் வளர்ச்சிக்கு ஏற்பட்டுள்ள ஆபத்துபற்றி, தொடரும் அவலம்பற்றி பேச ஆரம்பித்த சுஷ்மா மேலும் கூறினார்: ’தீவிரவாதத்திற்கு எதிரான உலக நாடுகளின் ஒருமித்த நடவடிக்கைகள் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்திற்கு எதிரானதல்ல.  அப்படி இருக்கமுடியாது என நாங்கள் நினைக்கிறோம்’ என்றார்.

பாகிஸ்தான் சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு இந்தியாவுக்கு அழைத்துவரப்பட்ட இந்தியப் பெண் உஸ்மாவை சந்தித்து தேற்றும் சுஷ்மா ஸ்வராஜ்

2014 லிலிருந்து 2019 ஏப்ரல் வரை அவர் வெளியுறவு அமைச்சராகப் பணியாற்றிய காலகட்டத்தில் வெளிநாடுகளில் சிறைப்பட்ட, மாட்டிக்கொண்டு மீளமுடியாத நிலையிலிருந்த நூற்றுக்கணக்கான இந்தியர்களின் கோரிக்கைகளை ஏற்று இந்திய தூதரகங்களை முடுக்கிவிட்டு இரவு, பகலாகச் செயல்படவைத்தார். சம்பந்தப்பட்ட நாட்டு அமைச்சர்களுடன், தலைவர்களுடன் நேரடித் தொடர்புகொண்டு, இந்திய சகோதர, சகோதரர்களை மீட்டு, தாய்நாடு திரும்ப வழிவகுத்த பெருமை சுஷ்மா ஸ்வராஜை சேரும்.வேலைக்கென சவூதி அரேபியா சென்று அங்கு ஒரு தனி ஆளிடம் அடிமையாக வாழும்படி நிர்பந்திக்கப்பட்ட கர்னாடகாவின் ஜெஸிந்தா என்கிற நர்ஸ், நைஜீரிய கடற்கொள்ளைக்காரர்களிடம் மாட்டிக்கொண்டு பிணைக்கைதிகளாக வைக்கப்பட்டிருந்த இந்திய மாலுமிகள் ஐவர் (ஏப்ரல் 2019), சிரியாவில் போரில் சிக்கிக்கொண்ட 65  இந்தியத் தொழிலாளர்கள், ஈராக்கில் டிக்ரிஸ் நகரில் போரின்போது சிக்கித் தவித்த 42 இந்திய நர்ஸுகள், தவறுதலாக இந்திய-பாகிஸ்தான் எல்லையைக் கடந்து பாகிஸ்தானில் பிடிபட்டு, பலவந்தமாக ஒரு பாகிஸ்தானியால் திருமணம் செய்துகொள்ளப்பட்டு, அங்கே ஜெயிலிலும்  உழன்ற உஸ்மா அஹமது என்கிற இந்திய இஸ்லாமியப் பெண்ணை விடுவித்துக் கொண்டுவந்தது(2018) –  எனப் பல இந்திய நாட்டவரைத் தன் தனிப்பட்ட உயர்மட்ட முயற்சியால், உந்துததால் விடுவித்து இந்தியாவுக்குப் பத்திரமாகக் கொணர்ந்தவர் சுஷ்மா.  இதைப்போலவே பாகிஸ்தானிலிருந்து யாராலோ கடத்தப்பட்டு இந்தியாவில் விடப்பட்ட பாக். சிறுவன்  ஒருவன் மத்தியப்பிரதேசத்தின் போபால் ரயில் நிலையத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டபோது, அவனை டெல்லிக்கு வரவழைத்து சந்தித்து ஆசுவாசப்படுத்தி, பாகிஸ்தானுக்கு பத்திரமாக அனுப்பியும் வைத்தார்  இந்திய வெளியுறவு மந்திரி.

பாக். சிறுவனை ஆசுவாசப்படுத்தி அவனுடைய நாட்டிற்கு அனுப்பிவைக்கும் சுஷ்மா .

இதய, சிறுநீரக உயர் மருத்துவ சிகைச்சைக்காக இந்தியா வர விரும்பிய, தன்னோடு ட்விட்டரில் நேரடியாகத் தொடர்புகொண்ட தனிப்பட்ட பாகிஸ்தானி பிரஜைகளுக்கு சுஷ்மா உடனே பதில் சொன்னதோடு, பாகிஸ்தானில் உள்ள இந்திய தூதரகத்தோடு தொடர்புகொண்டு, பாகிஸ்தானி நோயாளிகளுக்கான ’இந்திய மருத்துவ விசாக்கள்’ கிடைக்கச்செய்தார். இந்திய வெளியுறவு மந்திரி சுஷ்மா நேரடியாக ட்விட்டரில் தொடர்புகொள்ளத் தக்கவர் என அறிந்த பாகிஸ்தானிகள் சிலர் இப்படித் தொடர்புகொண்டு கைமேல் பலன் கண்டனர். ஷா ஸாஹிப் இக்பால் என்கிற ஒரு பாகிஸ்தானி பிரஜை, தன் சொந்தக்காரப் பையன் ஒருவனின் இதய அறுவைசிகிச்சை இந்தியாவில் நடக்க, இந்திய மருத்துவ விசா தந்து உதவும்படி 2017-ல்  இப்படி சுஷ்மாவுக்கு ட்வீட் செய்தார்: “After Allah, you are our last hope.. Kindly allow your  Islamabad Embassy (meaning Indian High Commission) to issue us medical visa.”( அல்லாவுக்கு அடுத்தபடியாக உங்களைத்தான் நம்பியிருக்கிறோம். இஸ்லாமாபாதில் (பாக்.தலைநகர்) உள்ள இந்திய தூதரகத்தில் சொல்லி எங்களுக்கு ஒரு ‘மருத்துவ விசா’ கிடைக்க, கருணைகூர்ந்து உதவுங்கள்). சில மணிநேரங்களில் அந்த பாகிஸ்தானி நண்பருக்கு இந்திய அமைச்சர் சுஷ்மாவிடமிருந்து பதில் ‘ட்வீட்’ வந்தது: ‘இந்திய தூதரகத்திடம் பேசிவிட்டேன். உங்களுக்கு நாளை இந்திய மெடிக்கல் விசா கிடைத்துவிடும்.’ மறுநாளே அவருக்கு மெடிக்கல் விசா வழங்கப்பட்டது. இப்படி எத்தனையோ ட்விட்டர்-வழி உதவிகளை அண்டைநாட்டுக்காரர்களுக்கு செய்திருக்கிறார் சுஷ்மா. பாகிஸ்தானி குழந்தைகள் பலர், இந்திய உயர்-மருத்துவ உதவிபெற்றுத் தங்கள் நாட்டுக்குத் திரும்பியிருக்கின்றனர் என்பது பாகிஸ்தானிலிருந்து சுஷ்மா ஸ்வராஜுக்கு வந்திருக்கும் ட்விட்டர் மெஸேஜ்களிலிருந்து தெரிகிறது என்கிறது ‘இந்தியா டுடே’ இதழ்.

சுஷ்மா ஸ்வராஜ் காலமான செய்தி கேட்டதும் சில பாகிஸ்தானிகள் அவர் செய்த உதவிகளை அன்புடன் நினைவு கூர்ந்தனர்.  ஃபியாத் (Fiyaat) என்கிற ஒரு பாகிஸ்தானிப் பெண்மணி இப்படி ட்விட் செய்திருக்கிறார்: ’மேடம் சுஷ்மா ஒரு இரும்பு மனுஷியாக அறியப்பட்டவர். அப்படித்தான் அவர்பற்றிய பிம்பம் எங்களுக்கு. ஆனால் அவர்,  எத்தனையோ பாகிஸ்தானிகளுக்கு மனமிறங்கி உதவி செய்திருக்கிறார். அவருடைய ஆத்மா சாந்தியடைய அல்லா அருள்வாராக.’

இன்னுமொரு பாகிஸ்தானி நண்பர்  ட்வீட் செய்திருக்கிறார்:  We as Muslims, don’t believe in ’Dusra Janam’.  But if there’s any, I would want Sushma Swaraj to be born in Pakistan and become a politician here.  Such a talented human she was, the best India could get as their FM. (முஸ்லிம்களான எங்களுக்கு அடுத்த பிறவியில் நம்பிக்கையில்லை. அப்படி ஒன்று இருந்தால், சுஷ்மா ஸ்வராஜ் பாகிஸ்தானில் பிறந்து அரசியல்வாதியாக வேண்டும் என்பது என் விருப்பம். அவ்வளவு திறன்மிகுந்த மனுஷி (அரசியல்வாதி)  அவர். ஒரு அருமையான வெளியுறவு மந்திரியாக இந்தியாவுக்குக் கிடைத்தவர்.  (ட்வீட் மெசேஜ்களுக்கு- நன்றி: இந்தியா டுடே).

எல்லைக்கு இருபுறத்திலும் அவருக்குக் கிடைத்த அன்பு, வாழ்த்துக்கள் ஆகியவற்றை 2017-ல் கவனித்த அமெரிக்காவின் புகழ்பெற்ற இதழான ‘The Wall Street Journal’  சுஷ்மா ஸ்வராஜை,  ‘India’s best-loved politician’ (இந்தியாவின் ‘மிகவும் நேசிக்கப்படும் அரசியல்வாதி’) என வர்ணித்தது.

அமெரிக்க வெளியுறவு அமைச்சரான மைக் பாம்பியோ (Mike Pompeo) ‘சுஷ்மா ஸ்வராஜ் எங்களது அருமையான நண்பர். ஜனநாயக வழிதான் அமைதிவழி என்கிற  கொள்கையை எங்களோடு பகிர்ந்துகொண்டவர் அவர்’ என்று அஞ்சலி செய்திருக்கிறார். சிங்கப்பூர் வெளியுறவு மந்திரி விவியன் பாலகிருஷ்ணன்,   ’சுஷ்மா ஸ்வராஜ் ஆச்சரியப்படவைத்த ஒரு உணர்வுபூர்வமான அரசியல் தலைவி. உலகெங்கும் பரவியிருக்கும் தன் நாட்டு மக்களுக்காக ஓய்வின்றி உழைத்தவர்’ என்றிருக்கிறார்.

ஐநா ஜெனரல் அசெம்பிளி தலைவரான மரியா ஃபெர்னாந்தா எஸ்பினோஸா (Maria Fernanda Espinosa) இப்படிச் சொன்னார்: ’சுஷ்மா ஸ்வராஜ் மிகவும் வித்தியாசமான ஒரு பெண், அரசியல் தலைவி.  அவரை இந்தியாவில் ஓரிருமுறை சந்தித்துப் பேசியிருக்கிறேன். அவரது நேசமான நினைவு என்றும் என் மனதிலிருக்கும்.’

ட்விட்டரில் தூள்கிளப்பி மக்கள் சேவையாற்றிய சுஷ்மா ஸ்வராஜ், அரசியலிலிருந்து ஓய்வுபெற்றபின்,  தன் கடைசிநாளிலும் அன்றைய நாட்டு நடப்புகளைக் கவனித்துவந்திருக்கிறார். காஷ்மீர் இந்தியாவுடன் முழுதாக இணைய பெரும் சிக்கல் ஏற்படுத்திய, சர்ச்சைக்குரிய அரசியல் சாஸனப் பிரிவு 370-ஐ பாரதீய ஜனதா அரசு பார்லிமெண்ட் வாக்கெடுப்பு வெற்றிமூலம் தூக்கி வீசிவிட்டதை அறிந்த சுஷ்மா ஸ்வராஜ், தன் மறைவுக்கு சில மணிநேரமுன்பு பிரதமர் மோதிக்கு அனுப்பிய மெஸேஜ்: ’நன்றி பிரதம மந்திரி அவர்களே! மிக்க நன்றி. இந்த நாளைக் காண்பதற்காகத்தான் வாழ்நாள் முழுதும் நான் காத்திருந்தேன்!’

**

Pictures courtesy: Google

பயங்கரவாதத்திற்கெதிராக இந்தியா

Mirage 2000 (courtesy: Internet)
ஃபிப்ரவரி பதினான்காம் தேதி அண்டைநாட்டிலிருந்து அனுப்பப்பட்ட ஜெய்ஷ் தீவிரவாதிகள் காஷ்மீரின் புல்வாமா  (Pulwama) பகுதியில் நாற்பது இந்திய துணைராணுவத்தினரைக் கொன்றது, இந்தியாவுக்குப் பெரும் சினமூட்டியது. ’விடமாட்டோம். பழிக்குப்பழி வாங்குவோம்’ என எச்சரித்தது இந்தியா. ‘எங்களைக் குற்றம் சொல்லாதீர்கள். எங்களுக்கும் இதற்கும் சம்பந்தமில்லை’ என்றதே பாகிஸ்தானின் முதல் எதிர்வினை. ஆனால் எல்லைக்கு அப்பாலிலிருந்து செயல்பட்டுவருவதாகக் கருதப்படும் ஜெய்ஷ் இயக்கம் ’தாங்கள்தான் தாக்குதலுக்குக் காரணம்’ என உடனே பெருமையாக அறிவித்து பாகிஸ்தானின் முகத்தில் கரியை அழுந்தப் பூசிவிட்டது.  பாகிஸ்தான் மிரண்டதன் காரணம், ஜெய்ஷ் தீவிரவாதத்தின் ஊற்றுக்கண்ணே பாகிஸ்தான்தான் என்றும், அதற்கு பாக் ராணுவம் உதவியும், தீவிர பயிற்சியும் தருவதாக ஏற்கனவே அமெரிக்கா, ரஷ்யா, பிரிட்டன் முதலான நாடுகளுக்கு ஆதாரங்களுடன் இந்தியா ராஜீயத் தொடர்புகள்வழி (through diplomatic channels) தெரியப்படுத்தியிருந்ததுதான்.
புல்வாமா தாக்குதலுக்கு அடுத்த வாரம் இந்தியா முன்னெடுத்த ராஜீய நடவடிக்கைகளால் – அதாவது வல்லரசு நாடுகள் உட்பட முக்கிய நாடுகளில் இந்திய தூதர்கள் மூலம் பேசி, காரணம் யார் என்பதோடு நிலைமையின் தீவிரத்தையும், இந்தியா கடும் எதிர்வினை ஆற்றும் எனவும் தெரியப்படுத்தியதால்- தீவிரவாதத்தினால் ஏற்கனவே முகம் சிவந்துபோயிருக்கும் நாடுகளான அமெரிக்கா, பிரிட்டன், ஃப்ரான்ஸ் போன்ற முக்கிய நாடுகள் பாகிஸ்தானைக் கடுப்பாகப் பார்த்தன கோழைத்தனமான வெறிச்செயலைக் கண்டித்ததோடு, ’தன்னைத் தற்காத்துக்கொள்ளும்பொருட்டு திருப்பி பதிலடிக்கொடுக்க இந்தியாவுக்குத் உரிமை இருக்கிறது’ என்றும் ஒருபடி மேலேறிச் சொன்னது ட்ரம்ப்பின் அமெரிக்கா.  அவ்வாறு அதிகாரபூர்வமாக அமெரிக்கா சொன்னதும் மற்ற மேலைநாடுகளும் அதே.  அதே.. என்றன. சூட்டோடு சூட்டாக, ஐ.நா.வில் ஜெய்ஷ் மற்றும் தீவிரவாத  இயக்கங்களுக்கெதிராக ஒரு தீர்மானத்தை இந்தியா கொண்டுவந்தது. வல்லரசு நாடுகள் சேர்ந்து ஓட்டுப்போட, உலகெங்கும் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கும் பயங்கரவாதத்தைக் கண்டிக்கும் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது ஐ.நா. தனது சம்ச்சாவான பாகிஸ்தானைக் குறைகூறத் தயங்கும் சீனாவுக்கும் இந்திய தீர்மானத்தை ஆதரிக்கவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது!
உருவாகிவரும் அபாயகரமான சூழலில், அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், ஜப்பான், ரஷ்யா, ஃப்ரான்ஸ், பிரிட்டன் போன்ற நாடுகளின் ஆதரவை இந்தியா உறுதி செய்துகொண்டது, (2017-ல்தான் முதன்முறையாக ஒரு இந்தியப் பிரதமர் இஸ்ரேலுக்கு அதிகாரபூர்வப் பயணம் மேற்கொண்டது. அதற்கு மறுமொழியாக இஸ்ரேலின் பிரதமர் அடுத்தவருடமே இந்தியா வந்தார். இந்தியா-இஸ்ரேல் இடையே ராணுவ ஒத்துழைப்பு நரேந்திர மோதி-பெஞ்சமின் நெதன்யாஹூ சந்திப்புக்களுக்குப் பிறகு பெருமளவில் அதிகரித்து வளர்ந்துவருவதை சீனாவும், பாகிஸ்தானும் கவனிக்கத் தவறவில்லை). குறிப்பாக பயங்கரவாதம் தொடர்பாக வல்லரசுகளுடனான இந்திய நெருக்கம்/மேம்படுத்தப்பட்ட உறவுகள், உலக அரங்கில் பாகிஸ்தானை மிகவும் தனிமைப்படுத்தியது. பாகிஸ்தான் புல்வாமாவில் தங்களுக்கு சம்பந்தமில்லை என மறுக்க முயற்சிக்கும் வேளையில், ’எங்கப்பன் குருதுக்குள் இல்ல’ என்பதுபோல ஜெய்ஷ் வேறு உளறிவிட்டதே! ஒவ்வொரு நாளும் பெரும்பொழுதாக பாகிஸ்தானுக்கு நகர, இந்தக் குறுகிய காலகட்டத்தில் பாகிஸ்தானும் சீனா, சவூதி அரேபியா உள்ளிட்ட தன் வெளிநாட்டு நண்பர்களுடன் குலவி வந்தது.  ஒருகட்டத்தில் பாகிஸ்தான், ’இந்தியப் பொதுத் தேர்தல் நெருங்கும் இந்த நெருக்கடிவேளையில் நம்மை இந்தியா எங்கே தாக்கப்போகிறது.. சான்ஸே இல்லை’ என அலட்சியம் செய்ய ஆரம்பித்திருந்த வேளையில்.. அது நடந்தேவிட்டது.
எல்லை தாண்டியத் தாக்குதல் என்பதைவிட, அதனை இந்தியா நிகழ்த்தியவிதம் பாகிஸ்தானைப் பதறவைத்தது. செப்டம்பர் 2016 சர்ஜிகல் ஸ்ட்ரைக் போல, ஒரு வேளை இந்தியத் தரைப்படை பாகிஸ்தான் வசமிருக்கும் காஷ்மீருக்குள் புகுந்து அடிக்கலாம் என்பதே மிஞ்சி மிஞ்சிப்போனால் அவர்களின் யூகமாக இருந்திருக்கிறது. அதற்கான முன்னேற்பாடுடன்தான் அது தயார்நிலையில் வேலிக்கு மறுபுறம் ஓணானாக அமர்ந்திருந்தது! ஆனால் இந்திய அரசு செய்த காரியம் என்ன? இந்திய வேவுத்துறையின் ரகசியத் தகவல்கள் மூலம் ஜெய்ஷின் பயிற்சி முகாம்கள்/ஏவுதளங்களை ஏற்கனவே குறித்துவைத்திருந்த இந்தியா, விமானப்படை மூலமாக அதிகாலையில் புகுந்து விளையாட, வேறுவித ஸ்க்ரிப்ட்டைத் தயார்செய்து வைத்திருந்தது. புல்வாமா தாக்குதலின் ’13-ஆம் நாள் சுபம்’ என்பதாக, ஃபிப்ரவரி 26 தாக்குதலுக்கு பச்சை காட்டியது இந்திய அரசு. மூன்று இடங்கள். இரண்டு பாகிஸ்தான் வசமுள்ள காஷ்மீரின் எல்லைக்கு அப்பாலுள்ளவை. மூன்றாவது பாலகோட் (Balakot). பாகிஸ்தான் நாட்டுக்குள்ளே இருக்கும் இடம்- நம்நாட்டுக்குள் யார் வரப்போகிறார்கள் என்று, முக்கிய பயங்கரவாதிகள் முகாமை அங்கே அமர்த்தி ஆற அமர பயிற்சிகொடுத்துவந்தது பாகிஸ்தான் ராணுவம். மலைச்சரிவில் ஒரு சிறு கிராமம். அதன் ஓரமாக வனப்பகுதியில், வெளியிலிருந்து பார்ப்பவர்களுக்கு அங்கே மதராஸா இருப்பதாக போர்டு -அதை நடத்துவது ஜெய்ஷ் முகமது இயக்கம் என்றே அதில் எழுதப்பட்டும் இருந்தது! (ரிபப்ளிக் சேனல் வீடியோ).
அதிகாலை 3.35-க்கு, இந்திய விமானப்படை, (1971 இந்தியா பாக் போருக்குப்பின் முதன்முறையாக)  எல்லை கடந்து பாகிஸ்தானுக்குள் சீறித் தாக்கியது. மணிக்கு 2300 கி.மீ. வேகத்தில் பாயும் இந்தியாவின் ஃபைட்டர் ஜெட்டான மிராஜ்-2000 (Mirage 2000), மின்னல்வேகத்தில் உயரமெடுத்தும், நொடியில் குட்டிக்கரணமிட்டுக் கீழ்நோக்கிப் பாய்ந்தும், மீண்டு உயரமெடுத்து வளைந்து திரும்பவும் கூடிய பல்திறனுள்ள, ஃப்ரென்ச் போர்விமானமாகும்.  குறிப்பாக பாலகோட்டில்  மலையடிவாரத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கும் பயங்கரவாத முகாம்/தளங்களின்மீது கீழ்நிலையில் பறந்து தாக்கிவிட்டு நொடியில் இந்திய எல்லைக்குள் வந்துவிடவேண்டுமென,  இந்திய விமானப்படை இந்த விமானத்தை, அந்த முகூர்த்த காலையில் தேர்ந்தெடுத்திருந்தது.
பயங்கரவாதிகளின் முகாம்/தளம் இந்திய விமானப்படையால் இஸ்ரேலின் ’ஸ்பைஸ்-2000’ லேஸர் குண்டுகளால் துல்லியத் தாக்குதலுக்கு இலக்காகி அழிக்கப்பட்ட அதிர்ச்சியில், பாகிஸ்தான் காலைச் சாயாகூட குடிக்காமல் விக்கித்துப்போய் உட்கார்ந்திருந்தது.  அந்த பித்து நிலையிலிருந்து விடுபட நேரம்பிடித்தது போலும். வழக்கம்போல், முதலில் இந்தியத் தாக்குதல் ஒன்று நடந்ததாகவே அது ஒத்துக்கொள்ளவில்லை. மறுத்தது. ஏன்? பாகிஸ்தானுக்குள் எல்லை தாண்டிவந்து இந்தியா போட்டுத்தள்ளியதை, அங்கே-அவர்கள் நாட்டுக்குள்- ஒப்புக்கொள்ளுதல் என்பது அவ்வளவு எளிதான காரியமில்லை அவர்களின் அரசு/ராணுவ அமைப்புகளுக்கு. அவர்களது மக்களிடம்போய் இந்தியாவிடம் அடிவாங்கியதை எப்படிச் சொல்வது? எனவே ஆரம்பத்தில், அதிகாரபூர்வமாக மறுத்துப் பார்த்தது. பாகிஸ்தான் வசமிருக்கும் காஷ்மீர் பகுதியில்தான் இந்தியா தாக்கியது என்று பிற்பாடு முணக முயன்றது. இந்நிலையில்,  இந்தியா ஒரு ப்ரெஸ் மீட்டில் இந்திய வெளியுறவுத்துறை செயலர் மூலம் தாக்குதல்பற்றி அறிவித்துவிட்டது.  அண்டை நாட்டுக்கு வேறுவழியில்லை இப்போது. ’ஆமாம் மூன்று இடங்களில்  குண்டு விழுந்திருக்கிறது ஆனால் அங்கு ஒருத்தரும் இல்லை. காட்டுப்பகுதி!’ என அசடுவழிந்து  பார்த்தது. இதற்குள் சர்வதேச,  இந்திய மீடியா தளங்களில் செய்திகள் பறக்க ஆரம்பித்துவிட்டன.
மதியம் வாக்கில்  இன்னொரு பாக் ரகசியமும் நியூஸ் சேனல்களில் வெளிவந்தது: அவர்களது ராணுவம் அப்போது பாலகோட்டில்  சிலகாரியங்களில் பிஸியாக இருந்தது. ஊரை வளைத்து ராணுவத்தை நிறுத்தி, வேடிக்கை பார்க்கவந்த அக்கம்பக்கத்துக் காரர்களை விரட்டியடித்து எச்சரித்தது. செத்துக் கரியாகிவிட்டிருந்த, அரையும் குறையுமாய் எரிந்து கிடந்த பயங்கரவாதிகளின் உடல்களை, துணையிருந்த ராணுவத்தினர் சிலரின் சடலங்களை, காயம்பட்டவர்களை வேகமாக அப்புறப்படுத்தியது. உடைந்துகிடந்த கட்டிடச் சிதிலங்களை  சில மணிநேரத்தில் ட்ரக்குகளில் ஏற்றி நகர்த்தியது.. தடயம் ஏதும் இனி தெரியாதவாறு, தண்ணீர் தெளித்து துப்புரவாக்கி (கோலம் போடுவது அவர்கள் வழக்கமில்லையே!), மாலையில் தங்களது அரசு சார்பு பத்திரிக்கையாளர்கள் சிலரை மட்டும் கூட்டி வந்து காண்பித்தது. ’இங்கே பாருங்கள், எல்லாம் வனப்பகுதி. இங்கே எதுவும் முன்னால் இல்லை. பக்கத்தில் சில மரங்கள் எரிந்திருக்கின்றன பாருங்கள். இந்த இடத்தில்தான் குண்டுபோட்டுவிட்டுப் போயிருக்கிறார்கள் இந்தியர்கள்!’ என்றது. எத்தனையோ விண்ணப்பித்தும் வெளிநாட்டு மீடியாஹவுஸ்களை அங்கே அனுமதிக்கவில்லை. முதலில் இந்தியா தாக்கவேயில்லை என்றும், பிறகு காட்டுக்குள்தான் குண்டு போட்டதென்றும் மணிக்கு மணி மாறி ஒலித்த பாக் குரல், சர்வதேச அரங்கிலும் சிரிப்பை வரவழைத்தது.
இனி தப்பிக்க  வழியில்லை ஒத்துக்கொண்டுதான் ஆக வேண்டும் என்கிற நிலை உருவாக, அன்று மாலையே பாக். அறிவித்தது. ’எல்லைதாண்டி இந்தியா தாக்கியிருக்கிறது. இதற்கு பதிலடி விரைவில் தரப்படும்..’ என்றது. அவர்களது மக்களை இம்ப்ரெஸ் செய்ய வீராவேசம் காட்டவில்லையென்றால், இம்ரான் பதவியில் நீடிக்கமுடியாதே.. நவாஸ் ஷெரீஃபும், முஷாரஃபும் ஊழல் கேஸ்களில் மாட்டிக்கொண்டு ஜெயிலில், பெயிலில் இருப்பதால் ஆட்சி அமைக்கமுடியாத நிலையில்தானே, இம்ரானை பொம்மை ஆட்சியில் அமரவைத்திருக்கிறது பாக் ராணுவம்? கையிலுள்ள கிலுகிலுப்பையும் போய்விட்டால் என்ன செய்வது என்கிற பயம்வேறு கானுக்கு.. பாவம்!
எல்லையோரத்தில் இருதரப்பு படைகளும் அலர்ட்டில் இருக்க, அடுத்தநாளே இந்திய எல்லைக்குள் பாகிஸ்தான் போர்விமானங்கள் ஊடுருவின. ஏற்கனவே வான்ரோந்தில் இருந்த இந்தியப் போர்விமானங்கள், பாகிஸ்தானைத் துரத்த, மொத்த ஆப்ரேஷனே 90 வினாடிகள்தான் நீடித்திருக்கிறது. ஏன் இப்படி? ’இந்திய எல்லைக்குள் நுழைவதற்கு எங்களுக்கும் தைரியம் இருக்கிறது’ என்று தனது மக்களுக்கு சீன் போட்டுக் காண்பிக்க, ஒரு ஷோ-ஆஃப் செய்யவே அசட்டுத் தைரியத்தில் இந்த ஊடுருவல். எல்லைதாண்டி வந்து நிகழ்த்திய நாடகம் மேலும் ஒரிரு நிமிடங்கள் கூடுதலாக நீடித்தாலும் இந்தியா திருப்பித் தாக்கிவிடும், பெரும் அளவு நஷ்டமும் அவமானமும் உண்டாகும் என்கிற பயம் பாகிஸ்தானுக்கு. அதனால்தான் உள்ளே ஓடிவந்து இந்திய ராணுவக் கிடங்கில் ரெண்டு குண்டைப் பேருக்குப் போட்டுவிட்டு ஓடிவிடவேண்டும் எனக் குள்ளநரித்திட்டம் போட்டது. அதையும் செயல்படுத்த துப்பில்லை என்பது அன்று காலையில் புரிந்தது. இதற்குள்  ஒரு பாக் எஃப்-16 ஐ, தன் மிக்-21 பைஸன் (Bison) சூப்பர்சானிக் ஜெட்டில் விரட்டிய நமது சூப்பர் ஹீரோ அபினந்தன், தனது R-73 ஏவுகணையினால் அதனைத் துல்லியமாக சுட்டுவீழ்த்தினார். (R-73 விண்ணிலிருந்து விண்ணிற்கு ஏவப்படும் ரஷ்ய ஏவுகணை. அதனை போர்விமான பைலட்தான் இயக்கவேண்டும்). இந்திய எல்லைக்குள் திரும்பும் முயற்சியில் தனது விமானமும் சுடப்பட, பாரசூட்டில்  இறங்கித் தப்பினார் அபிநந்தன். தப்பினாரா? துரதிர்ஷ்டம் துரத்தியது அவரை. அவர் இறங்கிய இடம் பாக். வசமிருந்த காஷ்மீருக்குள்.  இறங்கியபின்,  பாக். கிராமவாசிகளால் கல்வீசித் தாக்கப்பட்டார். பிறகு பாக். ராணுவத்தினரிடம் அவர் பிடிபட நேர்ந்தது.
அன்று மதியமே இந்திய விமானப்படை அதிகாரிகள் பத்திரிக்கையாளர்களை சந்தித்துப் பேசினார்கள். 90 நொடிகளே நடந்த பாக். விமான அத்துமீறல் முறியடிக்கப்பட்டதாகவும், அந்தக் குறுகிய நேரத் தீவிர எதிரடியில், பாகிஸ்தானின் அதிநவீன எஃப்-16-Falcon, இந்திய மிக்-21 பைஸனால் வீழ்த்தப்பட்டதாகவும், எஃப்-16 விழுந்த இடம் அவர்களின் எல்லைக்குள்ளே என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டது. மேலும், நமது மிக்-21 ஒன்றை இந்தத் தாக்குதலில் இழந்துவிட்டோம் எனவும், பைலட் திரும்பாததால் அவரை ‘missing in action’ எனக் கணித்து, எதிரிகளிடமிருந்து விபரங்கள் கேட்டிருக்கிறோம் என்றும் சொன்னார்கள் இந்திய விமானப்படை அதிகாரிகள்.
போரின்போது ஒரு நாட்டு வீரர் இன்னொரு நாட்டில் பிடிபட்டால், அவரை எதிரி நாடு பாதுகாப்பாகக் கையாளவேண்டும், அதுபற்றி சம்பந்தப்பட்ட நாட்டிற்கு உடன் தெரியப்படுத்தவேண்டும், விரைவிலேயே பிடிபட்ட வீரர் அவருடைய நாட்டுக்கு முறையாகத் திருப்பி அனுப்பப்படவேண்டும் என்பதெல்லாம் இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பின் நிறுவப்பட்ட ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் பிரதிநிதித்துவம் பெற்ற நாடுகளால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ‘ஜெனீவா கன்வென்ஷன்’ எனப்படும் சர்வதேச ப்ரோட்டகால் (international protocol) / சட்டதிட்டத்தில் காணப்படுகின்றன.
மேலும் பார்ப்போம்..
**