சொல்லப்போனால் ..

காயத்ரி சொல்ல

எப்போ ஆரம்பிக்கப்போகிறீர்கள் ?

காலைக் காப்பியின்போது

அகத்தின் காயத்ரி.

’அவள் சொன்னதைத்தான்

எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன்..

முடித்துவிட்டு

காயத்ரி சொல்ல ஆரம்பிக்கிறேன்’

என்று பதில் சொல்லிவிடலாம்தான்

புரியாது..

புரியாததால் பல ப்ரச்னைகள்

உலகில்

ஏகாந்தன்

**

நகரத்தில் நகரும் ஒரு காலைப்பொழுது

 

 

முதுகிலேறிய  பையும்

மொபைல்திரையில் கண்ணுமாய்

முறுவலித்தோ முணுமுணுத்தோ

முன்னால் ஊரும் வாலிபங்கள்

முறுக்கோடு நடந்துபார்க்கும் பெரிசுகள்

முக்குகளில் முட்டவரும் ஆட்டோக்கள்

பஞ்சவர்ணப் பளபளப்பாய்க் கார்கள்

பிஞ்சுமுகங்களை அள்ளிக்கொண்டு

மஞ்சள் பஸ்களின் பள்ளிக்கூட பவனி

குறுக்குமறுக்குமாய் டூ-வீலர்ப் பிசாசுகள்

குப்பையை நாசூக்காகப் பெருக்கித் தள்ளும்

மாநகராட்சியின் வேலைக்கார யுவதி

வியப்போடு பார்த்துக்கொண்டு ஓரத்தில்

வெறுங்காலோடு நிற்கும் அவள் குழந்தை

**

காலை நகர்கையில்

இரவு மறைந்த கொஞ்சநேரத்திலேயே
இன்னொரு நாளுக்காகப் பரபரக்கும்
நகரத்தின் காலைப்பொழுதொன்றில்
குண்டுகுழிகளைத் தவிர்த்து
நிதானமாக நடக்கிறேன் ஓரமாக
கொக்கரக்கோ என்ற திடீர்க் கூவல்
கவனம் சிதைத்துச் சிலிர்ப்பூட்டியது
நகரத்தின் மத்தியில் சேவலா – இல்லை
கனவுபோன்ற கிராமத்தில்தான் நான்
களிப்பாக நடந்துகொண்டிருக்கின்றேனா
திரும்பிப் பார்க்கையில்
தெறித்தது கண்ணில்
கொல்லப்படுவதற்காகப்
பெருங்கூண்டொன்றில்
சிறைவைக்கப்பட்டிருந்த சேவல்தான்
விவரம் புரியாமல்
கழுத்தை உயர்த்திக்
கம்பீரம் காட்டியிருக்கிறது
இதுமட்டுமல்ல
புவிவாழ் ஜீவன்கள்
அத்தனையுமே அப்பாவிகள்தான்
மனிதன்மட்டுமே
பாவி

**