டெஸ்ட் க்ரிக்கெட் : புனேயில் மண்ணைக் கவ்விய இந்தியா

ஓ’ கீஃப் (Steve O’Keefe) என்கிற உலகம் அதிகம் அறிந்திராத ஒரு ஃபிங்கர் ஸ்பின்னரைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு, முதல் டெஸ்ட்டில் இந்தியாவை மிரட்டியே கொன்றுவிட்டது ஆஸ்திரேலியா. பேரதிர்ச்சி !

புனேயில் நேற்று (25-2-17)-ல் முடிந்த போட்டியைப் பார்த்த இந்திய ரசிகர்கள் இன்னும் அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்டபாடில்லை. நடந்தது க்ரிக்கெட்டா? இல்லை ஹிப்னாட்டிசமா? ஏன் இப்படி சுருண்டு சுருண்டு விழுந்தார்கள் இந்திய ஸ்பெஷலிஸ்ட் பேட்ஸ்மன்கள்- அதுவும் ஒரே பௌலரிடம்? ஸ்பின் பௌலிங்கை சந்தித்திராதவர்களா இவர்கள்?

புனேயில் நடந்த முதல் டெஸ்ட் மேட்ச் இது. இந்தியாவுக்கு சாதகமான சூழல் என்று கணிக்கப்பட்ட பிட்ச். டாஸை வென்றது சாதகமானது ஆஸ்திரேலியாவுக்கு. முதல் இன்னிங்ஸ் பேட்டிங்கே இந்திய ஸ்பின்னுக்கு எதிராகப் பெரும் சவாலாக இருக்கும் எனக் கணிக்கப்பட, ஆஸ்திரேலியா திணறியது. இருந்தும் சுதாரித்து தன் ஸ்கோரை 260-க்கு கொண்டு சென்றது. முக்கியமான பேட்ஸ்மன்கள், அஷ்வின்-ஜடேஜா, மற்றும் உமேஷ் யாதவிடம் பலியாக, 8-ஆம் நம்பரில் வந்த பௌலரான மிட்ச்செல் ஸ்டார்க், இந்திய ஸ்பின்னர்களைக் குறிவைத்து விளாசினார். 63 பந்துகளில் 61 எடுத்துவிட்டார். துவக்க ஆட்டக்காரர் மேட் ரென்ஷாவின் அருமையான 68-க்குப் பின் அதிகபட்ச ஆஸி பங்களிப்பு. ஸ்டார்க்கின் அதிரடி நிகழ்ந்திருக்காவிடில் ஆஸ்திரேலியா 250-ஐ நெருங்கியிருக்கவும் வாய்ப்பில்லை. இந்தியாவின் பௌலர்கள் சிறப்பாகவே வீசினர். இந்த சந்தோஷம் அதிக நேரம் நீடிக்கவில்லை. புனே ஒரு ஹாரர் ஸ்டோரியை இந்தியாவுக்காகத் தயாராக வைத்திருந்தது என்பது யாருக்கும் முன்கூட்டியே தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை.

இந்திய துவக்க ஆட்டக்காரர்கள் சரியாகத்தான் ஆட ஆரம்பித்தார்கள். அல்லது அப்படித் தோன்றியது. குறிப்பாக கே.எல். ராஹுல். ஆஸ்திரேலியாவின் நம்பர் 1 ஸ்பின்னரான நேத்தன் லயனிடம் அஞ்சவேண்டியிருக்கும் என்றே எதிர்பார்க்கப்பட்டது. லஞ்சுக்கு முன்பு அவரும் ஓ’கீஃபும் வீசியவிதத்தில், வரவிற்கும் புயல்பற்றிய எந்த ஒரு அறிகுறியும் தென்படவில்லை. {லஞ்ச் இடைவேளையின்போது ஆஸ்திரேலியாவின் ஸ்பின் கோச்சான ஸ்ரீதரன் ஸ்ரீராமுடன் (முன்னாள் தமிழ்நாடு/இந்தியா ஆல்ரவுண்டர்) தான் பேசியதாகவும், சில நுணுக்கங்களைத் தெரிந்துகொண்டு, லஞ்ச் இடைவேளையில் பயிற்சி செய்ததாகவும் பிற்பாடு கூறினார் ஓ’கீஃப். Look at his professionalism)}. இடைவேளைக்குப் பின் திரும்பிய ஓ’கீஃப் மந்திரவாதியாக மாறிவிட்டிருந்தார். ஏதோ விசையை அழுத்தி விழுக்காட்டுவதுபோல் இந்திய பேட்ஸ்மன்களை ஒவ்வொருவராக விழவைத்தார். முதல் ஓவரிலேயே மூன்று விக்கெட். ராஹுல், ரஹானே, சாஹா, ஜடேஜா, ஜயந்த், உமேஷ் என, சூலையிலிருந்து செங்கல் சரிவதைப்போல் சரிந்தார்கள், 40 ஓவர் விளையாடுவதற்குள் நாக்குத் தள்ளிவிட்டது இந்தியாவுக்கு. ஒரு பொறுப்பின்றி, எதிர்ப்பின்றி. இந்தியா 105-ல் சுருண்டது. ஓ’கீஃபின் இந்த அசுரவிளையாட்டை ஆஸ்திரேலியர்களே நம்ப முடியாமல் மூக்கில் விரல்வைத்துப் பார்த்திருந்தார்கள். அவரை அணிக்காகத் தேர்வு செய்யாது சிலவருடங்களாகக் காலந்தாழ்த்தி, ஒரு இரண்டாந்திர பௌலரைப்போல நடத்தியவர்கள்தான் இந்த ஆஸ்திரேலியர்களும். ஆனால் புனேயில், ஆஸ்திரேலியா எதிர்பாராதவிதமாக 155 ரன் முன்னிலை வகிக்க வழிசெய்தது இந்த ஓ’கீஃப்-தான்.

ஆஸ்திரேலியா இரண்டாவது இன்னிங்ஸ் ஆடுகையில், கதையை அஷ்வினை வைத்தே ஆரம்பித்தார் கோஹ்லி. முதல் ஓவரிலேயே வார்னர் காலி. அடுத்த சில ஓவர்களிலேயே அஷ்வின் இரண்டாவது விக்கெட்டை எடுக்க, ஜடேஜா துல்லியமாக அந்தப் பக்கத்திலிருந்து வீசிக்கொண்டிருந்தார். ஆனால் 155 முன்னிலை ரன்களை கைவசம் வைத்திருந்த ஆஸ்திரேலிய கேப்டன் ஸ்மித் அசரவில்லை. நிதானம். அவ்வப்போது ஸ்பின்னர்களுக்கெதிரான தாக்குதல் ஆட்டம். விக்கெட்டுகள் வரிசையாக விழுந்தாலும், இந்திய ஸ்பின்னர்களிடம் ஆஸ்திரேலியா சரணடைய வில்லை. குறிப்பாக அஷ்வினைக் குறிவைத்துத் தாக்கினார்கள். இருந்தும் அஷ்வின் விக்கெட் எடுத்துக்கொண்டிருந்தார். அஷ்வின் விஸ்வரூபம் எடுக்க முடியாதபடி இந்திய ஃபீல்டர்கள் பார்த்துக்கொண்டார்கள் ! ஆஸ்திரேலியாவுக்கு கடுமையாக ஒத்துழைத்தார்கள் நமது ஃபீல்டர்கள்! ஸ்மித்தின் 5 கேட்ச்சுகளை, ஆமாம்-5 கேட்ச்சுகளை நழுவவிட்டுக் கையைப் பிசைந்துகொண்டு, சூயிங் கம்மை மென்றுகொண்டு நின்றிருந்தார்கள் இந்தியர்கள். உலகின் நம்பர் 1 டீம்!

இப்படி ஒரு கேவல ஆட்டம் ஆடினால் ஆஸ்திரேலியா என்ன, ஜிம்பாப்வேக்கு எதிராகவும்கூட கிரிக்கெட்டில் ஜெயிக்கமுடியாது. ஸ்மித் சதம் எடுத்து வெந்த புண்ணில் வேல் பாய்ச்சினார். ஆஸ்திரேலியா மூன்றாவது நாள் லஞ்ச் பொழுதில் 285 எடுத்து ஆல் அவுட்டானார்கள். முதல் இன்னிங்ஸில் 41 ஓவர் கூடத் தாக்குப் பிடிக்கமுடியாத இந்திய சூரர்களுக்கு 400+ இலக்கு! சான்ஸே இல்லை. அதுவும் இந்தியர்கள் இருந்த மனநிலையில்.

ஏதோ ஒரு இன்னிங்ஸில் அபத்தமாக ஆடிவிட்டார்கள். நமது ஜாம்பவான்கள் இரண்டாவது இன்னிங்ஸில் சுதாரித்துக் கௌரவத்தைக் காப்பாற்றுவார்கள் என யாரும் நினைத்திருந்தால் அவர்கள் எதிர்ப்பார்ப்பில் உடனே விழுந்தது மண். இந்தியர்கள் ஆடுகையில் அதே ஸ்டீவ் ஓ’கீஃப்-ஐ முன்னே கொண்டுவந்து பயமுறுத்தினார் ஸ்டீவ் ஸ்மித். Instant effect ! புயற்காற்றில் முருங்கை மரம் சாய்வதுபோல் சாய்ந்தது இந்திய பேட்டிங். விஜய், ராஹுல், புஜாரா, கோஹ்லி, ரஹானே, அஷ்வின். . கடந்த இரு வருடங்களாக இந்தியாவின் தூண்களாக நின்றவர்கள். இத்தகைய வீரர்களா இப்படி ’சொத்’ ’சொத்’-தென வீழ்ந்தார்கள் ஆம்! ஓ’கீஃபைக் கண்டதுமே ஏனோ கால்கள் நடுங்க ஆரம்பித்தன. முதல் இன்னிங்ஸைப்போலவே, 6 விக்கெட்டுகளை அவருக்கே தாரை வார்த்தார்கள். 107-ல் இந்தியா ஆல் அவுட். தொடர்ச்சியாக 19 மேட்ச்சுகளில் தோல்வியைக் காணாத விராட்டின் இந்திய அணி, புனேயில் மூன்று நாட்களுக்குள் நொறுங்கியது. பரிதாப சரித்திரம் திரும்பிவிட்டதா? டெஸ்ட் க்ரிக்கெட்டில் தோற்பது என்பது ஆச்சரியப்படவேண்டிய விஷயமில்லை. ஆனால் எதிர்த்துப் போராடாமல், இரண்டு இன்னிங்ஸிலும் இப்படி ஒரு சரணாகதி – அதுவும் இந்திய மண்ணில்? ஜீரணிக்க முடியாதது.

க்ரிக்கெட் இத்தகைய கொடூர விளையாட்டு என்பது தெரிந்ததுதான். அதாவது படுமோசமாகத் தோற்ற அணிக்கு. 11 ரன்களில் 7 விக்கெட்டை இழக்கும் அணி (இந்திய முதல் இன்னிங்ஸ்), ஒரே பேட்ஸ்மனுக்கு 5 கேட்ச்சுகளைத் தவறவிடும் அணி எப்படி ஜெயிக்கமுடியும் – கேட்கிறார் இந்தியக் கேப்டன். சரிதான் ஐயா! ஆனால், ஏன் இப்படி திடீரென அனைவருமே மழுங்கி மண்ணாய்ப் போய்விட்டீர்கள் என்பது ரசிகர்களின் கேள்வி ! காலங்காலமாக இந்திய மைதானங்களில் ஸ்பின்னுக்கு எதிராக விளையாடியே வளர்ந்த இந்திய பேட்ஸ்மன்கள், திடீரென்று ஒரு ஓ’கீஃப் வந்துவிட்டார் என்று எல்லாவற்றையும் அவுத்துப்போட்டுவிட்டு ஓடுவானேன்? இது இந்தக் கேள்வியின் சாரம். இது புனேயில் மட்டும்தானா? இனி வரவிருக்கும் போட்டிகளிலும் இந்த அபத்தக்காவியம் தொடருமா? இந்திய ரசிகர்களை சின்னாபின்னமாக்கும் பெருங்கேள்வி இது !

படுமோசமான தோல்விக்குப்பின் அணியில் மாறுதல் தேவை என்கிற சலசலப்பு இயல்பானது. ஏற்கனவே இருக்கும் ஒரு சலசலப்பு இப்போது உச்சம் பெற்றுவிட்டது. 300 அடித்த கருண் நாயர் ஏன் இல்லை அணியில்? அவர் உள்ளே வரவேண்டுமெனில், 5-ஆம் நம்பரில் ஆடும் அஜின்க்யா ரஹானே வெளியேறவேண்டியிருக்கும். ராஹுல் முதல் இன்னிங்ஸில் 64 எடுத்ததினால் அவரைக் கொஞ்சம் விட்டுவிடுவோம். மற்றபடி, கேப்டன் உட்பட, இந்திய பேட்ஸ்மன்கள் அனைவருமே மூஞ்சியில் புனே கரியைப் பூசி நிற்கும் வேளையில், ரஹானேயை மட்டும் ’வெளியே போ’ என்பதிலும் நியாயமில்லைதான். ஆயினும் நியாய, அநியாயங்களைத் தாண்டி, அணியின் வெற்றிக்காக அறிவுபூர்வமாக சிந்திக்கவேண்டிய தருணம் இது.

இந்தியாவுக்காக டி-20-ல் சிறப்பாக ஸ்பின் வீசிய, legbreak googly bowler-ஆன யஜுவேந்திர சாஹல்(Yuzvendra Chahal)-ஐ பெங்களூர் டெஸ்ட்டில் (மார்ச் 4-8) கொண்டுவந்தால் என்ன என்கிற எண்ணம் தலைகாட்டுகிறது. ஜெயந்த் யாதவிற்கு பதிலாக இவர் வரலாமோ? அஷ்வினோ, ஜடேஜாவோ அடிவாங்க நேரிடுகையில், சாஹல் ஒருமுனையில் ஆஸ்திரேலியர்களின் கழுத்தை நெரிக்க உதவக்கூடும். வேகப்பந்துவீச்சில் இஷாந்த் ஷர்மாவின் இடத்தில், யார்க்கர் ஸ்பெஷலிஸ்ட்டான, குஜராத்தின் ஜஸ்ப்ரித் பும்ராவுக்கு வாய்ப்பு தருவதும் உசிதமே. இப்படி நாம் நினைக்கிறோம். கும்ப்ளேயும், கோஹ்லியும் எப்படித் தலையைப் பிய்த்துக்கொண்டு உட்கார்ந்துகொண்டிருக்கிறார்களோ தெரியவில்லையே.

இதெல்லாம் சரி, கைகளில் வெண்ணெயைத் தடவிக்கொண்டு மைதானத்துக்கு வரும் இந்திய ஃபீல்டர்களை எந்தக் கழுவில் ஏற்றலாம் ?

**

Advertisements