மக்கள் ஊரடங்கும், சமூகப்பொறுப்புகளும்

குறுகிய காலத்தில் உலகப்புகழ் பெற்றுவிட்ட ’சைனீஸ் சூப்பர் ப்ராடக்ட்’ ஆகிவிட்டது ’கொரோனா’ வைரஸ்! இதனால் வெடித்துப் பரவும், ஒரு மருந்தில்லா நோய் (Covid-19 (Corona Virus Disease 2019)) உலகத்தையே சில வாரங்களில் சித்தம் கலங்கவைத்துவிட்டது. ஸ்தம்பித்துப்போயிருக்கிறது எல்லாம். பணம், பணம் என ஒரே லட்சியமாகப் பாய்ந்துகொண்டிருந்த சர்வதேசப் பெருவணிக நிறுவனங்களும், பேராசைப்பேய்களும் எங்கே போய் விழுந்தார்கள் எனத் தெரியவில்லை.

சீனாவின் வுஹான் கிருமி ஆய்வுச்சாலையிலிருந்து பரவ ஆரம்பித்த வைரஸின் கதை, ஆரம்ப மாதங்களில், சீன அரசின் முயற்சியினால் அமுக்கப்பட்டது. உயிர்ப்பலி அதிகமாக அதிகமாக, அந்த முயற்சி கைவிடப்பட்டது. எல்லோருக்கும் தெரிந்துவிட்டது. அப்பாவி சீன மக்களின் வாழ்வு முடங்கியது. சீன ஜனாதிபதியே துண்டைக்காணோம், துணியைக் காணோம் என இரண்டு வாரங்கள் முகமூடிபோட்டு ரகசியமான இடத்தில் ஒளிக்கப்பட்டிருந்த நிலை. ’சரியான மருந்தில்லை, நிலைமையை எங்களால் கட்டுப்படுத்தமுடியவில்லை’ என வேறுவழியின்றி, வெளி உலகிற்கு சீனா கைவிரித்து மாதமாகிவிட்டது. அதுவரை அமெரிக்காவோ, ஐரோப்பிய நாடுகளோ சீனாவிலிருந்து வருவோர், போவோருக்கு எந்தத் தடையும் விதிக்கவில்லை. வைரஸ் கிளப்பிவிட்ட வியாதி, தடையின்றி எங்கும் பரவ ஆரம்பித்தது. குணப்படுத்தமுடியாமல் செத்தவர்களின் எண்ணிக்கையை உலகத்திற்குச் சொல்வதா, மறைப்பதா எனக் குழம்பித் தவிக்கும் நாடு ‘மத்திய கிழக்கின் Regional Power’ என்று நேற்றுவரைத் தன்னைக் கருதிக்கொண்ட ஈரான். அங்கே போதிய உயர்நிலை சோதனைச்சாலை வசதிகள் இல்லை என்பதும் ஒரு மருத்துவ எமர்ஜென்சியை அவர்களால் தாங்கமுடியாது என்பதும் உலகத்துக்குத் தெரிந்துவிட்டதே என்கிற அவமான நிலையில் அது கப்சிப் ஆகிவிட்டது. உலகமே திண்டாடிவரும் நிலையில் யாரும் ஈரானைத் தனியாக விமரிசிக்கவில்லை; விமரிசிக்கவேண்டிய அவசியமுமில்லை. ஈரான், தென்கொரியா, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளைத் தாண்டி, பரவி வரும் கொரோனா உலகின் முன்னேறிய நாடுகள் என மார்தட்டிக்கொள்ளும் தேசங்களின் அஸ்திவாரத்தையே ஆட்டுஆட்டு என்று ஆட்டிவருகிறது. ஐரோப்பிய நாடுகளான இத்தாலியிலும், ஸ்பெயினிலும் கொரோனா பலிகள் நாளுக்கு நாள் குபீரென வெடித்து பீதியைக் கிளப்பிவிட்டிருக்கின்றன. எங்கே ஓடுவது, எங்கே புதைப்பது என்பதே இத்தாலியின் நித்தியப் பிரச்னையாகியிருக்கிறது. சோகம். அமெரிக்கா திணறுகிறது. இங்கிலாந்து மிரண்டுபோய் விழிக்கிறது. மற்ற நாடுகளும் வெளியே வாய்ச்சவடால் அடித்துக்கொண்டிருந்தாலும், உண்மையில் நடுநடுங்கி விழிபிதுங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. Survival fears of the nations…

’மக்கள் ஊரடங்கு’
(Janta Curfew)
இந்தியாவில் ஆரம்பத்தில் மிகக்குறைவாகவே இருந்தது நோயின் பாதிப்பு. இப்போது அதிகமாகிவருகிறது. இதுவரை ஆனந்தமாகத் தாங்கள் வசித்த வெளிநாடுகளிலிருந்து, சுயபாதுகாப்புக்காக, திடீர் தேசபக்தி மேலிட, இந்தியா திரும்பியிருக்கும் சில இந்தியர்கள், மற்றும் வெவ்வேறு காரணங்களால் ஏற்கனவே தங்கள் பாஸ்போர்ட்டில் இருக்கும் இந்திய விசாக்களைப் பயன்படுத்தி ‘விசிட்’ அடித்து நமது நகரங்களில் உலவிய சில வெளிநாட்டுக்காரர்கள், இந்திய மண்ணிற்குச் செய்த கைங்கர்யம் இது. இந்திய நோய்பாதிப்புகள் திடீரென அதிகமாக இவர்களே காரணம். இந்தியாவில் தற்போது சிகிச்சை பெறும் வெளிநாட்டுக்காரர்கள் கிட்டத்தட்ட 45 பேர்; 16-18 பேர் இந்திய மருத்துவத்தில் குணப்படுத்தப்பட்டுத் தங்கள் நாட்டிற்குத் திரும்பிவிட்டார்கள் என்கிறது ஒரு செய்தி.

மக்களில் சிலர் அறியாத, அல்லது பொதுவாக மறந்துவிடும் ஒரு விஷயம்: இது போன்ற நெருக்கடி நிலைகளிலும் உலகின் எந்த ஒரு நாடும், பாதிக்கப்பட்ட நாடுகளில் வசிக்கும் தன் குடிமக்களை அரசாங்க செலவில் நாட்டுக்கு மீட்டுக்கொண்டுவருவதில்லை. ஒவ்வொரு வெளிநாட்டவரும், தங்கள் செலவில், முயற்சியில்தான் தத்தம் நாட்டிற்குத் திரும்பியிருக்கிறார்கள். இந்திய அரசாங்கம் மட்டும்தான் இப்போதும், இதற்கு முந்தைய போர்சார்ந்த நெருக்கடி நிலைகளிலும், தன் குடிமக்களை அரசு செலவில் -சில சமயங்களில் இந்திய ராணுவ உதவியுடன், சில சமயங்களில் ஏர் இந்தியா விமானம் அனுப்பியும், இந்தியாவுக்கு மீட்டுக் கொண்டு வந்திருக்கிறது. நமது ராணுவ அதிகாரிகள், வீரர்கள், ஏர் இந்தியா அதிகாரிகள், ஊழியர்கள், இந்திய தூதரகத்தினர் போன்றோரின் நெருக்கடிகால சிறப்புப்பணிகளை நாம், அவ்வப்போதாவது நினைவு கூறல் வேண்டும். அர்ப்பணிப்பு உணர்வுடன் நேரம், காலம் பார்க்காது செயல்படும், டாக்டர்கள், நர்ஸுகள், ஏனைய மருத்துவ ஊழியர்கள், துப்புரவு ஊழியர்கள், காவல்/பாதுகாப்புத் துறையினர் ஆகியோரின் பணியையும் நன்றியுடன் நினைத்துப் பார்க்கவேண்டிய நேரமே இது.

கொரோனா விளைவித்திருக்கும் இக்கட்டான சூழலில், காரண காரியங்களைத் தாண்டியும் பதறாமல், அதே சமயம் அதிஜாக்ரதை உணர்வுடன், ஒற்றுமையாக நாம் இயங்கவேண்டிய தருணம் இது. பிரதமர் வேண்டிக்கொண்ட ‘மக்கள் ஊரடங்கு’ ஆகட்டும், மாநில அரசுகள் விதித்திருக்கும் நோய் பரவல் தடுப்பு கட்டுப்பாடுகள், வழிமுறைகளாகட்டும், இந்தியக் குடிமகன் என்கிற நிலையில் ஒவ்வொருவரும் அலட்சியம் செய்யாமல் கடைபிடிக்கவேண்டிவை இவை. நமது நலனிற்காக, நாட்டின் ஒட்டுமொத்த ஆரோக்யத்திற்காக அவசியம் செய்யவேண்டியவை. இத்தகைய வேதனை நிலையிலும் சிலர் காட்டவிரும்பும் கட்சி, அரசியல் போன்ற புறம்போக்குச் சிந்தனைகளை அகற்றிவிட்டு, ’ஒரு இந்தியன் நான், என் சமூகக் கடமைகள் இவை’ என பொறுப்புணர்வுடன் செயல்பட்டு, நமக்கு நாமே நமது ஒற்றுமையை, உறுதியை நிரூபித்துக்கொள்ளவேண்டிய காலகட்டத்தில் இருக்கிறோம். தாய்நாநாட்டின் நலன் கருதி சுயஒழுக்கம், தூய்மை, சமூகத்தனித்திருத்தல் (social distancing) – முன்பொரு காலகட்டத்தில் நம் வாழ்வியல் நெறிகளாக, தினசரி நியமங்களாக இருந்தவை – இவைகளை மீண்டும் நம் வாழ்வோடு இணைத்துக்கொண்டு இயங்கவேண்டி நிர்பந்தித்திருக்கிறது இந்த அவசரகாலம். இந்தியக் குடிமகன் என்கிற பெருமித உணர்வையும், அது சார்ந்த சில கூடுதல் பொறுப்புகளையும் நமக்கு அளித்திருக்கும் காலமிது.

**

சில நேரங்களில் சில பதற்றங்கள் !

இன்றைய நியூஸ் என்ன என்ற நினைப்போடு மீடியாவின் பக்கங்களைப் பதற்றத்துடன்தான் திறக்கவேண்டியுள்ளது தினமும். பார்க்காமலும் இருக்கமுடிகிறதா என்றால், அதுதான் இல்லை. நாட்டில் என்ன நடக்கிறது, ஏது நடக்கிறது என்று தெரிந்துகொள்ளும் அளவிலா குறுகுறுப்போ, தேசபக்தியோ ஏதோ ஒன்று – ஆளை விடமாட்டேன் என்கிறது. நம்ப மீடியா ஆசாமிகள் இருக்கிறார்களே – அது நியூஸ்பேப்பரா இருக்கட்டும் அல்லது டிவி சேனலா இருக்கட்டும் – என்ன சொல்வார்களோ, எதைப்பற்றிச் சொல்வார்களோ, குசுகுசுச் செய்தியோ, குண்டுவீச்சோ யாருக்குத் தெரியும்? மனசைத் தேற்றிக்கொண்டு கொஞ்சம் பார்த்ததிலே இதெல்லாம் கண்ணில் பட்டது. முதல் செய்தியிலேயே டென்ஷன் எகிறியது..

ஏர் இந்தியா விமானத்தின் மீது ட்ராக்டர் மோதல்

டிராக்டர் ஆகாசத்தில் பறந்து ஏர் இந்தியாவை வழிமறித்து முட்டித்தள்ளியதா? அப்படி நடந்திருந்தாலும் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. எதுவும் நடக்கும் காலந்தானே இது? இப்படியெல்லாம் சந்தேகப்பட்டீர்களானால் டிராக்டர் பறப்பதையும் ஏர் இந்தியா விமானத்தை முட்டி நசுக்குவதையும் வீடியோ போட்டுக் காண்பித்துவிடுவார்கள். அதையும் நூறு இருநூறு பேர் வாட்ஸப்பில் உடனே ஃபார்வர்ட் செய்து, ரிசீவ் செய்பவர்களின் ரத்த அழுத்தத்தை ஏற்றிவிட்டுவிடுவார்கள். படியுங்கள், கடந்து செல்லுங்கள். செல்லுகையில் டிராக்டர் எதிர் வராமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். ஆண்டவன் அருளட்டும் உங்களுக்கு.

தமிழ்த்தாயின் சொந்தமகன் நான்தான்! –பாரதிராஜா.

சரியாகத்தான் படித்தோமா என்று திருப்பியும் படிக்க நேரிட்டது. ஏனென்றால் ஜெயலலிதா மறைந்தபின் இப்போதெல்லாம் தமிழ்நாட்டில் ஒரு அசாதாரண சூழல் நிலவுவதாகச் சொல்கிறார்கள். அம்மாவின் ஆட்சிதான் இது என்று அடுத்து வந்தவர்கள் குழப்புவது ஒருபக்கம். ஜெ-யின் பூர்வீக வீட்டை நினைவாலயமாக்கக் கூடாது என்று அவருடைய அண்ணன் மகள் அலறுவது இன்னொரு பக்கம். போதாக்குறைக்கு, ’அவருடைய சொந்த மகன் நான் தான்’ என்று கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன் ஒருத்தன் கிளம்ப, ’வாய மூடுறியா இல்ல, புடிச்சு உள்ளாரப் போட்றட்டுமா’ன்னு கோர்ட்டே இடைமறித்து எச்சரிக்கக்கூடிய லெவலுக்கு வந்துதே. அந்த நினைவை மனசு நேரங்காலந்தெரியாமல் கிளறிப்போட்டது. இருங்கள், இப்போது நாம் எங்கே இருக்கிறோம் – பாரதிராஜா நான் தான் தமிழ்த்தாயின் சொந்த மகன் என்கிறாரா.. அவர் கொஞ்சம் தெளிவான ஆளுதான். அப்படியெல்லாம் அபாண்டம் அவருக்கு பழக்கமில்லை. பின்னே ஏன் இப்படி திடீர் என அவரிடமிருந்து அறிவிப்பு? அரசியலுக்குள் குதிக்கப்போவதாக மிரட்டிக்கொண்டிருக்கும் கமல் ஹாசனும், ரஜினி காந்தும் அப்படியில்லையாம். வளர்ப்பு மகன்கள்தானாம். ஆண்டவா, எத்தனையோ மாநிலங்கள் இந்தியாவில் இருக்க, தமிழ்நாட்டின் காலரை மட்டும் அடிக்கடிப் பிடித்து ஏன் உலுக்குகிறாய்? சிவனே, பரமே, பரந்தாமா, பார்த்தசாரதி – நாங்கள் உன்னை என் செய்தோம்? அப்படியே ஏதாவது தப்பு செய்திருந்தாலும் நீதான் கருணாநிதியாயிற்றே – ஐ மீன் – கருணைக்கடலாயிற்றே, கொஞ்சம் பொறுத்துக்கொள்ளக்கூடாதா?

இன்னொரு செய்தி: உலகையே அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்திய சிவபெருமான் இருக்கும் இடம்!

காலங்காலமா இருக்கிற இடந்தெரியாம இருக்கிற அப்பாவியாச்சே! அவரையும் இவனுங்க விடலையா? சிவபெருமான் பாவம் – உடம்புல பூரா சாம்பலப் பூசிக்கிட்டு, சோறுதண்ணி இல்லாம கண்ணைமூடிக்கிட்டு ஏதாவது கல்லுமேலே ஏறி உட்கார்ந்துகிட்டு இருந்திருப்பாரு சிவனேன்னு… (ஓ, அவரேதான் சிவனோ?) அவரை ஏம்பா சீண்டுறீங்க, இருக்கிற பிரச்சின போறாதுன்னுட்டா ?

மிரளவைத்த செய்தி: ’சிவன் சொன்னான்; பிச்சையெடுக்கறேன்..!’

மறுபடியும் சிவனா? இதச் சொன்னது யாரு? யாராவது ஆதீனமா? கிராமத்துப் பண்டாரமா? தமிழ் நாட்டுக்காரர் இல்லை என்பதுமட்டுமல்ல, இந்தியரே இல்லை இந்த ஆசாமி. என்னது? ஆம். எவ்ஜெனி பர்ட்னிகோவ் (Evgenii Berdnikov) ரஷ்ய நாட்டுக்காரர். முதலில் காஞ்சீபுரம் கோவில் வாசலில், தலையிலிருந்த தொப்பியைக் கழற்றிக்காட்டி பிச்சை கேட்டிருக்கிறார். நம்ப ஜனங்களுக்கு ஆச்சரியம். கூடவே கனிவு. ஒரு வெள்ளக்காரன் நம்பட்ட கேக்கறான்பாரு பிச்ச!- என்று ஒரு த்ரில். போலீஸ் பார்த்து பர்ட்னிகோவை விஜாரித்து சென்னைக்கு அழைத்து வந்தனர். வீஸாவைச் செக் செய்ததில் நவம்பர் 22 வரை அவருக்கு இந்திய டூரிஸ்ட் வீஸா இருக்கிறது. அது பிரச்னை இல்லை. ’ரஷியன் ’கான்ஸ்லேட்டை தொடர்பு கொள்ளுங்க. உங்க நாட்டுக்கு நீங்க திரும்ப உதவுவாங்க’ என்றிருக்கின்றனர் தமிழ்நாடு காவல்துறை. பர்ட்னிகோவ் எடுத்த பிச்சைபற்றிக் கேள்விப்பட்ட இந்திய வெளி உறவு அமைச்சர் சுஷ்மா ஸ்வராஜ் ‘அட, நீங்கள் எங்கள் நட்பு நாடான ரஷ்யாவின் ப்ரஜை ஆயிற்றே! உங்களுக்கு என்ன உதவி வேண்டுமானாலும் சொல்லுங்கள். எங்கள் அதிகாரிகள் கவனித்துக்கொள்வார்கள்’ என்று ட்வீட்டரில் செய்தி கொடுத்துள்ளார். இதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டு சந்தோஷப்பட்டிருக்கிறார் அந்த ரஷ்ய டூரிஸ்ட். கூடவே கமெண்ட் வேறு அடித்துள்ளார்: ’உங்கள் மந்திரி என் பெயரை சரியாகச் சொல்லவில்லை. என் பெயர் எவாஞ்சலின் (தமிழ் பத்திரிக்கைகள் குறிப்பிட்டபடி) அல்ல. நான் எவ்ஜெனி பர்ட்னிகோவ்!’ என்றிருக்கிறார். ‘அது சரிப்பா! நீ உன் நாட்டுக்குத் திரும்பணுமே! பண உதவி வேணுமா!’ என்று கேட்டதற்கு ‘ அதெல்லாம் ஒன்னும் வேண்டாம். நான் ஒரு டூரிஸ்ட்டா 50 யூரோ, 8 டாலர் எடுத்துக்கிட்டு இந்தியா வந்தேன். பணம் தீந்துபோச்சு. இருந்தாலும் என்னோட ஸெல்ஃபீ எடுத்துண்டு பணம் கொடுக்கறாங்க! பிச்ச கேட்டா போட்றாங்க. எனக்கு உங்க நாடு பிடிச்சிருக்கு!’ என்று பதில் சொன்னாராம் சென்னை டி.நகர்க் கோவில் ஒன்றின் வாசலில் உட்கார்ந்துகொண்டு. ’ஆனா இப்பிடி பிச்சை எடுக்குறீங்களே..ன்னு ஆரம்பிச்சா, ‘சிவன் சொன்னாரு! நான் பிச்சை எடுக்கத்தான் செய்வேன்’ என்று அடம்பிடிக்கிறாராம் பர்டினிகோவ்.

என்னன்னு விளக்க? ஒன்னும் புரியமாட்டேங்கறதே.. இதைத்தான் நமது மூதாதையர்கள் நாசூக்காகச் சொன்னார்கள்: எல்லாம் சிவன் செயல் !

கடைசியாக ஒரு செய்தி:

இந்த நிமிடம்வரை ’மெர்சல்’ படத்துக்கு சான்று வழங்கப்படவில்லை – சென்ஸார் போர்டு புதுகுண்டு!

– அதானே பார்த்தேன். இன்னும் குண்டுவிழாமலிருந்தால் நாள் நல்லபடியாப் போகாதே..!

**