ஏப்ரல் 5 – அப்பப்பா !

அப்பப்பா என்றவுடன் ‘நேற்று நீ.. சின்ன பப்பா..’ என்று ஆரம்பிக்கிற வேலை எல்லாம் இங்கே வேண்டாம். எதுக்கெடுத்தாலும் சினிமாவா? வாழ்க்கையை எப்போதாவது கொஞ்சம் சீரியசாக எடுத்துக்கொள்ளப் பாருங்கள் – எப்பேர்ப்பட்ட நாள் இது. இதன் முக்கியத்துவம்பற்றி யாருக்காவது ஏதாவது தெரிகிறதா? எவனும் இதைப்பற்றி யோசித்ததாகக் கூடத் தெரியவில்லையே. இந்தியா, அதிலும் நம்ம தமிழ்நாடு இப்படிப் போய்விட்டதே அட, ராமா! (ராமா என்றதும் ஏதாவது சர்ச்சைக்குரிய விஷயத்தை நினைத்துக்கொண்டால், இதற்கெல்லாம் யாரும் பொறுப்பேற்பதற்கில்லை! நாட்டில் அவனவனுக்கு எத்தனையோ வேலை கிடக்கிறது.)

சரி, ஏப்ரல் 5-க்கு வருவோம். க்ரிகரியன் கேலண்டரில்(Gregorian calendar) 95 ஆவது நாள் இது. உடனே கூட்டிப் பார்க்க ஆரம்பித்திருப்பீர்கள். ஜனவரியில் 31 நாட்கள், பிப்ரவரி 28, மார்ச் 31, ஏப்ரலில் 5 என. கூட்டத் தெரியாதவர்கள், கணக்கு வாத்தியாரை அடிக்க, அப்போதே கை ஓங்கியவர்கள், கொஞ்சம் விலகி நில்லுங்கள். மற்றபடி, நல்லபிள்ளைகள் இத்தனை நேரம் சரியாகக் கூட்டி 95க்கு வந்திருப்பீர்கள். இதிலும் சிலர் இது லீப்வருஷம் என நினைத்து, கூட்டினால் 96 வருகிறது எனக் குற்றம் கண்டுபிடிக்கலாமா என்றுவேறு பார்த்திருப்பீர்கள். உங்களைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை. நீங்கள் பிறந்த மாநிலம், நாடு அப்படி. சரி, மேலே படியுங்கள்.

இந்த பூமியில் முதன்முதலாக விண்கல் ஒன்று விழுந்தது. எப்போது? இந்த ஏப்ரல் 5-ஆம் தேதியில்தானாம்! ஸ்காட்லாந்துப் பகுதியில் அது மோதி விழுந்ததாக வானவியலாளர்களால் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. (இதற்கும் மோதிதான் காரணம் என்று ஓலமிடவேண்டாம். இது நடந்தது 1804-ஆம் ஆண்டில், பிரிட்டனில்!).

இரண்டாவது உலக மகாயுத்தம். (மூன்றாவது ஓவர்-டியூ என்று முணுமுணுக்கிறீர்களா?) கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். படித்திருப்பீர்கள். The Great Escape, Downfall, Schindler’s List, Casablanca போன்ற உலகப்போர்பற்றிய சில அபாரமான ஆங்கில சினிமாக்களையும் உங்களில் சிலர் பார்த்திருக்கலாம். அதற்கென்ன இப்போது என்கிறீர்கள். இப்படி அவசரக்குடுக்கையாக இருந்தால் நான் என்ன செய்வது? இரண்டாவது உலகப்போரின்போது 1942 ஏப்ரல் 5-ஆம் தேதியில்தான், நமது பக்கத்து நாடான ஸ்ரீலங்காவை (அப்போது பிரிட்டிஷ் ஆதிக்கத்தின் கீழிருந்த சிலோன்) ஜப்பானியப் போர்க்கப்பல்கள் கடுமையாகத் தாக்கின. நீந்தத் தெரியாத இரண்டு பிரிட்டிஷ் போர்க்கப்பல்கள் மூழ்கித்தொலைந்தன. (அதற்கு நாம் என்ன செய்யமுடியும்?) இதோடு நின்றதா? அடுத்தவருடம் இதே நாளில்தான்(ஏப்ரல் 5), அமெரிக்கப்போர் விமானங்கள் பெல்ஜியத்தின்மீது குண்டுவீசின. 209 குழந்தைகள் உட்பட 900 பேரை ஈவு இரக்கமில்லாமல் கொன்றபிறகு, ஏதோ தவறு நிகழ்ந்துவிட்டது; பெல்ஜியத்தை தவறாகத் தாக்கிவிட்டதாக அமெரிக்கா சொன்னது. பார்த்தீர்களா, ட்ரம்ப் வருவதற்கு பலவருடமுன்பே அமெரிக்கா எப்படியெல்லாம் ஒத்திகை பார்த்திருக்கிறது!

இரண்டாவது உலகப்போரில் 1945-ல் இதே நாளில்தான், ஹங்கேரி ஜெர்மானிய ஆதிக்கத்திலிருந்து நேசநாடுகளால் விடுவிக்கபட்டது. அப்பாடி.. சுதந்திரம்! ஏப்ரல் 5 அந்நாட்டின் தேசீய நாள்.

வேறுசில விஷயங்களையும் பார்ப்போம். சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் கம்யூனிஸ்ட் அரசு, மேற்கு வங்கத்தில் ஜோதிபாசு தலைமையில் ஏப்ரல் 5-ஆம் தேதிதான் பதவி ஏற்றது-அதாவது 1957-ல். 1959-ல் அது மூட்டையைக்கட்டிக்கொண்டு வீட்டுக்குப்போகும்படி ஆனது என்பது வேறு விஷயம்.

ஏப்ரல் 5 என்கிற நாளுக்கு சீன சரித்திரத்தில் முக்கியத்துவம் உண்டு. அங்கு ஆளும் கம்யூனிஸ்ட்டுகள் (வேறு எந்தக் கட்சி இருக்கிறது அங்கே) நினைத்துப் பார்க்கவும் விரும்பாத நாள் அது. 1976-ல் செஞ்சீனாவின் அதிபர் மா-சே- துங் ஆட்சியின்போதுதான் முதன் முதலாக மக்கள் எதிர்ப்பை, சீனா தன் தலைநகரமான பெய்ஜிங்கின் (அப்போதைய பீக்கிங்) தியனென்மென் சதுக்கத்தில் எதிர்கொண்டது. (அதற்குமுன்னும் நாட்டின் வேறு பகுதிகளில் கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சிக்கெதிரான புரட்சி வெடித்திருக்கலாம். ஆனால் அவை யாருக்கும் தெரியாமல், கொடுமையாக நசுக்கப்பட்டிருக்கும். பத்திரிக்கை சுதந்திரம், ஊடக சுதந்திரம் இல்லாத, மக்கள் வாயைத் திறக்கலாமா என்று யோசிக்கக்கூட முடியாத, கடும் அடக்குமுறை ஆட்சி சீனாவில் நிலவிய கொடுங்காலம். அதனால் அது வெளி உலகுக்குத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை) ஏப்ரல் 5-ஆம் தேதி, எதிர்க்கும் மக்களை நசுக்குவதற்காக சீனப்படைகளை டேங்குகளோடு சீன அரசு நகரில் இறக்கியது. அதனைத் தனியனாக ஒரு போராளி தடுத்து நிறுத்த முயற்சிக்க, பயமுறுத்தும் வகையில் முன்னேறும் டாங்குகள் – ஒரு பயங்கரக் காட்சி, எப்படியோ வெளி உலகுக்குப்போய், மேலைநாட்டு பத்திரிக்கைகள், டிவிக்கள் பெரிதாகப் படம்போட்டு அடிக்கடிக் காண்பித்தன – பாத்தீங்களா சீனாவில் கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சியின் லட்சணத்தை, தன் மக்களுக்கெதிராகவே டாங்கிகளை அனுப்பும் பயங்கரத்தை என அரசியல் விமரிசனத்தில் சீறின. கம்யூனிஸம் vs ஏகாதிபத்தியம் என்கிற பனிப்போர் நடந்துகொண்டிருந்த காலமல்லவா. கேட்கவா வேண்டும்?

சரி இந்த உலகத்தை தூக்கி வையுங்கள் ஒருபக்கம். நம்ம நாடு, அதிலும் தமிழ்நாடு இப்போது எப்படி இருக்கிறது? நேற்று ஆளுங்கட்சி நமது அப்பாவித் தமிழர்களுக்காக உண்ணாவிரதம் இருந்ததாமே அதில் பாழாய்ப்போன இந்த இடைவேளை வந்துவிட்டதாம். அப்போது யார் யாரோ, கொண்டுவந்த பாத்திரத்தைத் திறந்துவைக்க, பிரியாணி, டொமேட்டோ ரைஸ் என்று வெளுத்துவாங்கிவிட்டதுகளாமே நமது ஆளுங்கட்சிப்புள்ளிகள்.. பின்னே, உண்ணாவிரதம் இருக்கிற இடத்துல, பசி ஆளையே திங்குற நேரத்துல வாசனையா, ருசியாக் கொண்டாந்து பக்கத்துல பாத்திரத்தத் தொறந்து வச்சா, எடுத்து உள்ள தள்ளாம இருக்கமுடியுமா? இதுக்கெல்லாமா ஆளுங்கட்சியை குறை சொல்வது?

கொஞ்சம் இருங்கள்.. இன்று ஏப்ரல் 5-ஆ? அடடா! ஆட்சியில் இருப்பவர்கள் எதைச் செய்தாலும், செய்யாவிட்டாலும் எல்லாவற்றையும் எதிர்ப்பதையே சித்தாந்தமாகக் கொண்டிருக்கும் தமிழ்க்கட்சிகளும், அவர்களுக்குப் பின்னணி ஓசை எழுப்பும் ஜிங்-சக்குகளும் ஒன்று சேர்ந்து காவிரி, கோதாவரி என்று ஏதாவது கோஷமிட்டுக்கொண்டு வெளியே வந்திருப்பார்களே.. மக்களுக்கு சேவை செய்கிறோம் என்கிற சாக்கில், மக்களின் சொத்தை-அதான் அரசு அலுவலகங்கள், வாகனங்கள், பஸ், ரயில், தண்டவாளம் என்கிற பொதுச்சொத்துக்களை சேதம் செய்ய முனையவில்லையே? ஒருவேளை, மக்களுக்கான போராட்டம், சாலைமறியல் என்கிறபெயரில், வழக்கம்போல் ஒரு பாவமுமறியாத சாதாரண மக்களின் வாழ்வில் அழுந்தக் கையை வைத்துவிட்டார்களோ? பொட்டிக்கடைகளில் ஆரம்பித்து எல்லாவற்றையும் இழுத்து மூடுகிற வீரத் திருப்பணிமூலம், தினப்படி ஏதோ வேலைசெய்து கையில் கொஞ்சம் காசுவாங்கி கஞ்சிகுடிக்கும், கூலித்தொழிலாளர்களின் வயிற்றிலும் மண்ணை அள்ளிப்போட்டுவிட்டார்களோ? என்னென்ன காத்திருக்கிறதோ இன்று?

தமிழ்நாடே, உனக்கு எந்த தெசை நடக்கிறது இப்போது? இன்னும் என்னென்ன பாக்கியிருக்கிறது?
**