உலக்கோப்பை கிரிக்கெட்: ஆஃப்கானிஸ்தான் எடுத்த பாடம் !

இங்கிலாந்தின் சௌத்தாம்ப்டனில் 22 ஜூனில் நடந்த உலகக்கோப்பைப் போட்டியில் இதுவரை தோற்காத இந்தியாவை, ஒரு ஆட்டு ஆட்டிப் பார்த்தது ஆஃப்கானிஸ்தான்! இந்தியாவைக் கடுமையாக எதிர்கொண்ட உலக்கோப்பையின் கத்துக்குட்டி அணி, கடைசி ஓவர் வரை சவால்விட்டு அசத்தியது.  ஆட்டத்தின் ஒரு கட்டத்தில், இந்திய முகங்கள் வாட ஆரம்பிக்க, ஆஃப்கன் வெற்றியே நிதர்சனம் எனத் தோன்றியது.

ஆஃப்கன் கேப்டன்
குல்பதின் நாயப்
(Gulbadin Naib)

அருமையான பேட்டிங் பிட்ச் என்று வர்ணனையாளர்கள் உளறினார்கள். இந்தியா டாஸ் வென்றதும், முதலில் பேட்செய்தது. பிட்ச்சை சரியாகக் கணித்திருந்த ஆஃப்கானிஸ்தான், நான்கு ஸ்பின்னர்களோடு தைரியமாக இறங்கியது. தனது லெக்-ஸ்பின் கூக்ளி பௌலரான 20-வயது முஜீப்-உர்-ரஹ்மானிடம் ஆரம்பப்பந்தைக் கொடுத்து, இந்தியாவுக்கு மணி அடித்தது. ராஹுல், ரோஹித் கட்டை போட, ரன் வருவதே அரிதாயிருந்தது முதல் ஐந்து ஓவர்களில். ஐந்தாவது ஓவரில் திணறிய ரோஹித்தை அருமையாக ஏமாற்றி, க்ளீன் போல்ட் செய்தார் ரஹ்மான். அதிர்ச்சியைக் காட்டிக்கொள்ளாது இந்தியா ஆட, ரன்கள் சிங்கிள்களில் நடந்தன. முகமது நபி, ரஹ்மத் ஷா, ரஷீத் கான் என மேலும் தரமான ஸ்பின்னர்களைப் போட்டு இந்தியாவைத் தாக்கி நெளியவைத்தார் ஆஃப்கன் கேப்டன் குல்பதின் நாயப் (Gulbadin Naib). விராட் கோஹ்லி ஒருவர் மட்டுமே இந்திய இன்னிங்ஸில் சிறப்பாக ஆடியவர். மற்றவர்கள் ஏகப்பட்ட கஷ்டத்துடன் ரன், ரன்னாக முன்னேற முயன்று வழியிலேயே விழுந்து வெளியேறினர். ராஹுல் 30, விஜய் ஷங்கர் 29, தோனி 28 ஆகியோரின் ஆட்டம், இந்தியாவின் வலிமையையா காண்பித்தது ?

குறிப்பாக விராட் கோஹ்லி விழுந்தவுடன், சீனியரான தோனி சில ஓவர்களில் சார்ஜ் எடுத்துத் தாக்கியிருக்கவேண்டும். செய்யவில்லை. அப்போது களத்திலிருந்த தோனி-கேதார் ஜோடி அடுத்த ஐந்து ஓவர்களில் (31-36) ஒரு பௌண்டரியும் அடிக்கவில்லை.  ரிஸ்க் எடுத்துத் தாக்கவேண்டிய 41-45 ஓவர்களில் ஓவருக்கு 2 ரன் என, தோனி கட்டைபோட்டுக்கொண்டிருந்தது ரசிகர்களுக்கு வெறுப்பேற்றியது. இவருடைய மந்த ஆட்டம் ஜாதவின் ஆட்டத்தையும் குழப்பியது. தோனி அவுட்டாகி, பாண்ட்யா வருகையில் நிலைமை மோசம். உடனடியாகத் தாக்கமுயன்ற பாண்ட்யா, முடியாது வீழ்ந்தார். என்னதான் கஷ்டமான பிட்ச் எனினும், 250-ஐ இந்திய ஸ்கோர் தாண்டியிருக்கவேண்டும். ம்ஹூம். ஜாதவ் போராடி அரைசதம் எடுத்திருக்காவிட்டால், இந்தியா 190-ஐக்கூடத் தாண்டியிருக்காது. இந்திய மிடில் ஆர்டரை ஒரேயடியாக நெருக்கி, நிலைகுலையவைத்ததில் ஆஃப்கன் ஸ்பின்னர்களுக்கு அபார வெற்றி.

ஆஃப்கானிஸ்தான் நிதானமாக,அவ்வப்போது தூக்கி அடித்து இலக்கை(225) நோக்கி முன்னேறியது. கேப்டன் குல்பதீன் நாயபும் ரஹ்மத் ஷாவும் சிறப்பாக ஆடினர். நிலைமை சீராக சென்றுகொண்டிருக்கையில், 29-ஆவது ஓவரை வீசிய ஜஸ்ப்ரித் பும்ரா, ரஹ்மத் ஷாவையும், ஹஷ்மதுல்லா ஷஹீதியையும் அடுத்தடுத்து சாய்த்துவிட்டார். ஆஃப்கன் அணி தள்ளாடியது. கீழ்வரிசை பேட்ஸ்மன்கள் ஒவ்வொருவராக தொடர்ந்து விழுந்துகொண்டிருக்க, ஆல்ரவுண்டர் முகமது நபி, ஆஃப்கானிஸ்தானின் ஹீரோவென அபாரமாக ஆடி, போட்டியை இறுதி ஓவர் த்ரில்லுக்குத் தூக்கிச்சென்றார்.

கடைசி இரண்டு ஓவர்களில் ஆஃப்கானிஸ்தான் வெற்றிக்கு 21 ரன்கள் மட்டுமே தேவை என்கிற நிலையில் இந்தியா முகம் வெளுத்துப்போயிருந்தது. 49 ஆவது ஓவரை வீச, டெத்-ஓவர் ஸ்பெஷலிஸ்ட்  பும்ராவிடம் பந்தைக் கொடுத்தார் கோஹ்லி.  ஐந்தே ரன்கள்தான் கொடுத்தார் பும்ரா. யார்க்கர் மேல் யார்க்கராக வீசி, நபியைக் கட்டிப்போட்டுவிட்டார். இந்த ஓவர்தான் இந்தியாவை வெற்றியை நோக்கித் திருப்பிவிட்டது. கடைசி ஓவரில் 16 ரன் எடுத்தால் ஆஃப்கன் வெற்றி. முதல் பந்திலேயே நபிக்கு பௌண்டரியைத் தாரை வார்த்தார் முகமது ஷமி. பும்ராவுக்கும், ஷமிக்கும் உள்ள வித்தியாசம் இதுதான் என வர்ணனையாளர்கள் முணுமுணுக்கிறார்கள். 5 பந்துகளில் இப்போது 12 ரன்களே தேவை ஆஃப்கானிஸ்தானுக்கு. ஆஃப்கன் ரசிகர்கள் ஆகாசத்துக்கும் விண்ணுக்குமாக இருந்தார்கள். இந்திய ராஜாவைப்போல் வேஷமிட்டு வந்திருந்த கணவனோடு அமர்ந்திருந்த ஒரு இந்திய ரசிகை அழ ஆரம்பித்துவிட்டார்! ஷமியின் அடுத்த பந்தை நபி நேராக மேலேத் தூக்கினார்.. பௌண்டரிக்கு முன் ஓடிவந்த பாண்ட்யா லாவகமாக லபக்கிவிட்டார்! முகமது ஷமியிடம் முகமது நபி காலி!  அவர் சேர்த்தது 52 ரன்கள். இந்தியாவுக்கு மூச்சு திரும்பவந்தது. அடுத்து நடந்தது அதை விட ஆச்சரியம். கடைசி ஓவரின் 4 ஆவது 5 ஆவது பந்துகளில் பாதத்தை நொறுக்கும் யார்க்கர்களை வீசி, அடுத்தடுத்து 2 ஆஃப்கன் விக்கெட்டுகளை க்ளீன் -போல்ட்  செய்தார் ஷமி. இந்த உலகக்கோப்பையில், தன் முதல் மேட்ச்சிலேயே ஹேட்ரிக்.  வார்ரே… வா..! ஷமி.. நீ ஒரு கில்லாடி! 11 ரன்களில் இந்தியாவின் ஜெயம். கோஹ்லிக்கு நிம்மதி.

ஆனால், முழு ஆட்டத்தையும் பார்த்த, கிரிக்கெட் தெரிந்தவர்களுக்குப் புரிந்திருக்கும் – ஜெயித்திருக்கவேண்டிய அணி.. ஆஃப்கானிஸ்தான்!

ஒரு ஸ்லோ பிட்ச்சில் இந்தியாவைப் புரட்டி, நன்றாகப் பாடம் எடுத்து அனுப்பியிருக்கிறது ஆஃப்கானிஸ்தான். எதிரணியில் தரமான ஸ்பின்னர்கள் பந்துபோட்டால், சமாளித்து ரன் விகிதத்தை உயர்த்த இந்திய மிடில்-ஆர்டர் பேட்ஸ்மன்கள் தடவுகிறார்கள் என்பது வெளிச்சத்துக்கு வந்திருக்கிறது. ஷகீப்-உல்-ஹசன்  red-hot form-ல் இருக்கும் பங்களாதேஷுக்கு எதிராக ஒரு போட்டி இந்தியாவுக்கு இருக்கிறது.. அவர்களிடம் ஹசனைத் தாண்டியும், மெஹ்தி ஹாசன், மொஸாதெக் ஹுசேன் ஆகிய ஸ்பின்னர்கள் இருக்கிறார்கள்.

**

Advertisements

கிரிக்கெட் : ஆஃப்கானிஸ்தானுக்கெதிராக ரிஷப் பந்த் ?

 

இந்திய துவக்க ஆட்டக்காரரான ஷிகர் தவன்  அணியிலிருந்து நீக்கப்பட்டிருக்கிறார். விரல் காயம். 15-பேர் கொண்ட இந்திய அணியில், தவனின் இடத்தில், டெல்லியின் அதிரடி பேட்ஸ்மன் ரிஷப் பந்த். ஒரு-நாள் போட்டியில் அப்படியொன்றும் அனுபவம் ரிஷப்-இற்கு இல்லை. வெறும் ஐந்து சர்வதேசப் போட்டிகள். சராசரி 23.2 ரன்கள். எனினும், தவனைப்போல இவர் ஒரு இடதுகை ஆட்டக்காரர். எதிரி டீமின் ஸ்பின்னர்கள் ஆளநினைக்கும் மிடில்-ஓவர்களில் கடுமையாக எதிர்த்துத் தாக்கும் இயற்கைத்திறன் உள்ள இளம்வீரர். இந்திய அணியின் மிடில் ஆர்டருக்கு வலு சேர்ப்பார் என்பது  கணிப்பு.  ஆஃப்கானிஸ்தானுக்கெதிரான இன்றைய (22-6-19) போட்டியில் ரிஷப் பந்த் இறக்கப்படலாம். ஒருவேளை, நான்காம் இடத்தில் இறங்கப்பட்டால், ஆஃப்கானிஸ்தானின் ரஷீத் கான், முஜீப்-உர்-ரஹ்மான் ஆகிய உலகத் தரமான ஸ்பின்னர்களை எப்படி ஆடுகிறார் என்பது கிரிக்கெட் நிபுணர்கள்/வர்ணனையாளர்களால் கூர்மையாகக் கவனிக்கப்படும்.

ரிஷப் பந்த் (Rishab Pant)

சரி,  யாருடைய இடத்தில் இவர்? அனேகமாக விஜய் ஷங்கர் அல்லது கேதார் ஜாதவ்,  ரிஷப்-இற்கு வழிவிடவேண்டியிருக்கும். பாகிஸ்தானுக்கெதிரான  ஹை-ஆக்டேன் மேட்ச்சில் ஷங்கரின் பங்களிப்பை மனதில் கொண்டு,  அவரை இன்றைய போட்டியிலிருந்து நீக்க, விராட் கோஹ்லிக்கு மனம்வராமல்போகலாம்!

மேலும் மாற்றங்கள் இருக்குமா?  இருக்கும். இந்தியாவின் ஸ்விங் ஸ்பெஷலிஸ்ட் புவனேஷ்வர் குமார் காயம் காரணமாக விளையாடாத நிலை. 140+ கி.மீ. -யில் பந்து வீசும் முகமது ஷமி, புவனேஷ்வரின்  இடத்தில்  புகுந்துகொள்வார். பும்ரா, ஷமி, பாண்ட்யா என்பது அணிக்கு அமையும் ஒரு கூர்மையான வேகப்பந்துவீச்சு.

ரிசர்வ் பெஞ்சில் ஜடேஜாவும், கார்த்திக்கும்  பொறுமையாக உட்கார்ந்து உலகக்கோப்பையை வேடிக்கைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இன்றைய அல்லது அடுத்துவரும் வெஸ்ட் இண்டீஸுக்கெதிரான போட்டியில் இவர்களில் ஒருவராவது உள்ளே வரவேண்டும். ரிசர்வ் ஆட்டக்காரர்களை அவ்வப்போதாவது மைதானத்திற்குள் இறக்கினால்தான், அவர்களது நம்பிக்கையும் தளராது இருக்கும். டச்சிலும்  இருப்பார்கள். நாளைக்கு தேவைப்படுகையில், அவசரமாக அவர்களை உள்ளே இழுக்கமுடியும், என்பதை அறிந்தவர்தான் இந்தியக் கேப்டன் விராட் கோஹ்லி.

இங்கிலாந்துக்கெதிரான கடந்த மேட்ச்சில் ஆஃப்கானிஸ்தான் – குறிப்பாக பௌலர்கள்-  கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டார்கள்.  ஆஃப்கன் சிறப்பு ஸ்பின்னரான ரஷீத் கானை இங்கிலாந்து பேட்ஸ்மன்கள் நொறுக்கித்தள்ளிவிட்டார்கள். அடிபட்ட பாம்பாக ஆஃப்கானிஸ்தான் இன்று சீறக்கூடும். புதிய வீரர்களை டெஸ்ட் செய்வதோடு,இந்தியா கவனத்தோடு விளையாடுவது உத்தமம். நேற்றைய (21-6-19) மேட்ச்சில், வலிமையாகத் தெரிந்த இங்கிலாந்து, ஸ்ரீலங்காவிடம் செமயா உதைபட்டதை, இந்தியா நினைவில் கொள்வது நல்லது.

**

கிரிக்கெட் உலகக்கோப்பை: முஷ்டியை உயர்த்திய இந்தியா !

நேற்று (09-06-19) லண்டனின் ஓவல் மைதானத்தில் ஒரு  high-scoring மேட்ச்சில்,  36 ரன்கள் வித்தியாசத்தில் இந்தியா, ஆஸ்திரேலியாவைத் தூக்கி வீசியது. பெரிதும் எதிர்பார்க்கப்பட்ட போட்டி, கடுமையாகவே அமைந்தது. சில சிறப்பு அம்சங்களை மட்டும் கவனிக்கலாம்.

இந்தியா முதலில் பேட் செய்கையில், அதிகவனமாக ஆரம்பித்தது. முதல் பவர் ப்ளேயில் (10 ஓவர்கள்) விக்கெட் இழக்காமல், ஒரு அஸ்திவாரம் அமைத்துக்கொண்டு, பிறகு தாக்கலாம் என்பது வியூகம். நேற்று இந்தியாவின் நாள் – வியூகம் க்ளிக் ஆனது! ரோஹித், விராத் கோலி அரைசதங்கள், தவன் சதம் என அமர்க்களமாக இருந்தாலும் கடைசி 10 ஓவர்களை நெருங்குகையில் பேட்டிங் இன்னும் வேகமெடுத்தாலொழிய சரியான இலக்கை எதிரிக்குக் கொடுக்கமுடியாது என்கிற எண்ணம் கோஹ்லியின் மனதில் அரித்துக்கொண்டிருந்திருக்கவேண்டும்.

Hardik Pandya

37-ஆவது ஓவரில் ஷிகர் தவன் விழுந்தவுடன், கே எல். ராஹுல் வந்திருக்கவேண்டும். பெரிதும் பேசப்பட்ட 4-ஆம் எண் ஆட்டக்காரரின் நிலையில் ஹர்தீக் பாண்ட்யாவை அழைத்தார் கோஹ்லி. பௌலரைப்பற்றி சிந்திக்காமல், இறங்கியவுடன் விளாசும் தன்மைவாய்ந்த உலகின் மிகச் சில வீரர்களுள் பாண்ட்யாவும் ஒருவர். A freakish streak in him all the time.. கோஹ்லி எதிர்த்திசையில் ஆடிக்கொண்டிருக்க, சில பந்துகளிலேயே வெடித்தார் பாண்ட்யா. ஆஸ்திரேலியாவின் நேற்றைய சிறந்த பௌலரான கம்மின்ஸை (Pat Cummins) ஏறிவந்து, அவருடைய தலைக்குமேலே சிக்ஸர் தூக்கியும், ஆஃப் சைடில் பௌண்டரி  விளாசிய விதமும் ஆஸ்திரேலியாவை நடுங்கவைத்தது. அவர்கள் காட்டிக்கொள்ளவில்லை என்பது வேறுவிஷயம். 3 சிக்ஸர்கள், 4 பௌண்டரிகளென, வெறும் 27 பந்துகளில் 48 விளாசல். கோஹ்லிக்கும் இந்தியாவுக்கும் அந்த நேரத்தில் அதுதான் தேவையாக இருந்தது. பாண்ட்யாவுக்குப்பின் வந்த எம் எஸ் தோனி தன் பழையபாணியை மறக்கவில்லை. 14 பந்துகளில் 27 ரன்கள் அவரிடமிருந்தும் பறக்க, ஆஸ்திரேலியா பதறியது. இடையிடையே விக்கெட்டுகள், கோஹ்லி உட்பட விழுந்தும் இந்தியா உயர்ந்து எழும்பியது. 352 என இந்தியா ஸ்கோரை முடித்துக்கொண்டு, ’வந்து விளையாடிக் காமிங்கடா பாக்கலாம்! –  என்றது ஆஸ்திரேலியாவை!

அதிரடிக்குப் பேர்போன டேவிட் வார்னர், அரைசதம் கடந்தாலும், மிக மந்தமான பேட்டிங் செய்து கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் மற்றும் விமரிசகர்களைக் கடுப்பேற்றினார். அதிரடியாவது, மண்ணாவது,  விட்டால்போதும் என்றாகிவிட்டது, ஃபின்ச் (Aaron Finch), கவாஜா, மேக்ஸ்வெல் போன்ற ஒவ்வொரு ஆஸ்திரேலிய ஸ்பெஷலிஸ்ட் பேட்ஸ்மனுக்கும். நின்று ஆடி ரன் சேர்த்த ஸ்டீவ் ஸ்மித்,  69 எடுத்து அவுட் ஆகையில் ஆஸ்திரேலியாவுக்கு ஏறவேண்டிய மலையுச்சி உயரத்தில் மிக உயரத்தில் தெரிந்து பயமுறுத்தியது. புவனேஷ்வர், சாஹல், குல்தீப் என இந்திய பௌலர்களுக்கு வேகமாக விக்கெட் விழவில்லை என்றாலும், ஆஸ்திரேலியாவைத் துள்ள  விடவில்லை. கடும் கட்டுப்பாட்டில் ஆஸ்திரேலிய அதிரடிகளை அழுத்திவைத்திருந்தார்கள். வெஸ்ட் இண்டீஸுக்கெதிராக ஒரேயடியாக ஆட்டம்போட்ட நேத்தன் கூல்ட்டர் நைலை (Nathan Coulter-Nile), 9 பந்துகளில் கழுத்தை  நெறித்து வெளியேற்றினார்  பும்ரா (Jasprit Bumrah). எதிர்பாராதவிதமாக, ஆஸ்திரேலிய விக்கெட் கீப்பர் அலெக்ஸ் கரே (Alex Carey) 35 பந்துகளில் 55 எனத் தூள்கிளப்பினார். அதைத்தவிர,  ஆஸ்திரேலியாவிடம் அவிழ்த்துவிட வேறொன்றுமில்லை. டெத் ஓவர்களை (death overs) பும்ராவும், புவனேஷ்வரும் அபாரமாக வீச (49-ஆவது ஓவரில் பும்ரா கொடுத்தது ஒரு ரன் – அதுவும் தோனியின் மிஸ்ஃபீல்டிங்கினால் விளைந்தது!), அழுத்தம் உச்சத்தைத் தொட, விக்கெட்டுகள் நொறுங்கின. ஆஸ்திரேலியாவின் தவிர்க்கமுடியாத தோல்வி. நீலத்திற்கு முன், மஞ்சளினால் ஆட்டம் காண்பிக்க முடியவில்லை. ரிஸல்ட்!

சில சுவாரஸ்யங்கள்:

1. Ball tampering கேஸில் மாட்டி, ஒருவருட ban-ற்குப்பின் ஆட வந்திருக்கும் ஆஸ்திரேலியாவின் முன்னாள் கேப்டன் ஸ்டீவ் ஸ்மித் பௌண்டரி எல்லையில் ஃபீல்ட் செய்துகொண்டிருக்கையில் இந்திய ரசிகர்களின் ஒரு குழு cheat ! .. cheat ! எனக் கூச்சலிட்டு கலவரப்படுத்தினர். இந்தியக் கேப்டன் கோஹ்லி தன் ஜெர்ஸியைக் காண்பித்து ’எங்களை ஆதரித்துக் கோஷமிடுங்கள். அவரைத் தொந்திரவு செய்யவேண்டாம்’ என ரசிகர்களை நோக்கி சைகை செய்தும், ரசிகர்கள் நிறுத்தவில்லை. ஆட்டம் முடிந்தபின் இந்திய ரசிகர்களின் இந்த செய்கைக்காகத் தான் மன்னிப்பு கேட்பதாக ஸ்மித்திடம் கூறினார் கோஹ்லி.

2. ஆஸ்திரேலியா பேட் செய்கையில் பும்ரா வீசிய முதல் பந்து டேவிட் வார்னரின் லெக்ஸ்டம்பிற்குக் கிஸ் கொடுத்துச் சென்றது பெய்ல்களுக்கு(bails) அது பிடிக்கவில்லை போலும். கீழே விழவில்லை! வார்னர் தப்பித்தார்.

3. ஆஸ்திரேலிய லெக்-ஸ்பின்னர் ஆடம் ஜாம்ப்பா (Adam Zampa) ஒவ்வொரு முறை பந்துவீசுவதற்கு முன்னும் தன் பேண்ட் பாக்கெட்டுக்குள் கைவிடுவார். பின் பந்தைத் தேய்ப்பார். வீசுவார். பாக்கெட்டுக்குள் என்ன? ரசிகர்கள் சந்தேகப்பட்டார்கள். Ball tempering? (இப்போதுதான் இரண்டு ஆஸ்திரேலியர்கள் ஒருவருட தண்டனைக்குப்பின் ஆடத் திரும்பியிருக்கிறார்கள்). ஆஸ்திரேலிய கேப்டன் Finch விளக்கினார்: ஜாம்ப்பா தன் பாக்கெட்டுக்குள் hand-warmers வைத்திருந்தார். அதைத்தான் தொட்டுக்கொண்டார்! ஜாம்ப்பாவிற்கு விக்கெட் ஏதும் விழாததால், இது இத்தோடு விடப்பட்டது..

ஆயினும் ட்விட்டர்க்காரர்கள் சீறினார்கள். ஒருவர் : Australians were, are and will be cheaters..! இது ரொம்பவே ஓவர். ஆஸ்திரேலியா உலகக்கோப்பையின் வலிமையான அணிகளில் ஒன்று. நாம் ஆட்டத்தில் கவனம் செலுத்துவோம்..

**

இந்தியா : தொடர்கிறது மோதி சர்க்கார் !

நடந்துமுடிந்த இந்தியப் பொதுத் தேர்தலில்,  நரேந்திர மோதியே பிரதமராகத் தொடர்வதற்கு, மக்கள்  வாக்களித்துவிட்டார்கள். Clear and  solid mandate for the PM, no doubt. தெளிவான, அழுத்தமானவகையில், வலிமையான நிலையில்,  பாரதீய ஜனதா கட்சியை மீண்டும் ஆட்சி செய்ய அனுப்பியிருக்கிறார்கள். ஆளும் கட்சி அறுதிப் பெரும்பான்மை பெற்றதோடு,  இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு பார்லிமெண்ட்டில் 303 சீட்டுகளைப் பெற்று (மொத்தம் 542), தன் பலத்தை சந்தேகமற நிரூபித்திருக்கிறது.

Women celebrating BJP’s splendid victory

எந்த ஒரு துக்கடாக் கட்சியின் ஆதரவை நம்பியும் ஆட்சியமைத்து, பின் ஒவ்வொரு சிக்கலின்போதும்  ஆட்டம்போடும் நிலை இல்லாமல், தடையின்றி நிலையான ஆட்சி செய்யும் வகையில் பாரதீய ஜனதாவுக்கு மக்கள் வாக்களித்தது இந்த தேர்தலின் நிறைவான ஒரு விஷயம். வலிமையான, ஸ்திரமான மத்திய அரசிற்குத்தான் உள்நாட்டில் மட்டுமல்ல, சர்வதேச வெளியிலும் மதிப்பும், மரியாதையும் தொடர்ந்து கிடைக்கும். அதுதான், இந்தியா போன்ற ஒரு மாபெரும் ஜனநாயக தேசத்தின்  பொதுவான நன்மைக்கும், வளர்ச்சிக்கும், கௌரவத்துக்கும் வழிவகுக்கும்.

மாறாக, எந்த ஒரு தேசிய கட்சிக்கும்  தனிப்பெரும் மெஜாரிட்டி கிடைக்காமல், தேர்தல் முடிவுகள் கட்சிகளிடையே சிதறிப்போய், அதன் விளைவாக, மத்தியில் எதிர்க்கட்சிகளின் கூட்டணி ஆட்சி அமையுமாறு ஒரு நிலை ஏற்பட்டிருந்தால்? அரசியல் கூட்டணி என்கிற பெயரில் கோமாளிகள், கொள்ளைக்காரர்களின் குழுவொன்று டெல்லியில் அமர்ந்து அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு, பாரதத்தை ‘ஆள’ ஆரம்பித்தால், நாட்டின் நிலை என்னவாகும்? ஆணவமும், அடாவடித்தனமும் கொண்ட, நிர்வாகத் திறமையற்ற  – ஒரு மம்தா பானர்ஜி, மாயாவதி, கேஜ்ரிவால், அகிலேஷ் யாதவ், ஏன் அரசியல்வாதிகளில் அதிமேதாவி என நிரூபிக்கப்பட்டுவிட்ட காங்கிரஸின் ராகுல் காந்தி –  இப்படி ஒரு நமூனாவை, சாம்பிளை டெல்லியின் சிம்மாசனத்தில் அமரவைத்து கற்பனை செய்து பாருங்கள். இத்தகைய ஒரு பலவீனமான தலைமையின்கீழ், நாட்டில் எத்தகைய காரியங்கள் நடைபெறும்? பொதுநலத் திட்டங்கள் என்கிற பெயரில், விவசாயிகளுக்கான, ஏழைகளுக்கான இலவசங்கள் என்கிற பெயரில் என்னென்ன கூத்தெல்லாம் நடக்கும்? பொதுமக்களின் வரிப்பணம் எப்படியெல்லாம் நாலாபுறமும் விசிறி அடிக்கப்படும், அது எங்கெங்கெல்லாம் போய்ச்சேரும்? திட்டங்களை அமுல்படுத்துகிறோம் என்கிற சாக்கில், இன்னும் எத்தனை எத்தனை ஊழல் கதைகள், ஒவ்வொரு துறையிலிருந்தும் வெடிக்கும்? நாட்டின் கஜானா எவ்வளவு சீக்கிரம் காலியாகும்? அவற்றைப்பற்றி வாய்திறப்பவர்கள், வெளிக்கொணர்பவர்கள் எப்படியெல்லாம் தாக்கப்பட்டு, அழிக்கப்படுவார்கள்? பொது நிறுவனங்கள், அரசு இயந்திரங்கள் எப்படியெல்லாம் ஊழல் மயமாகி, செயலிழந்துபோகும்? இத்தகைய கெட்டகாலத்தில் இந்தியா என்கிற மகாதேசத்தின் பொருளாதாரம், பாதுகாப்பு என்ன ஆகும்? நாட்டின் கோடிக்கணக்கான மக்களின் தீராத துன்பங்கள் ஒரு பக்கம்; இன்னொரு பக்கத்திலிருந்து, சர்வதேச வெளியில் இந்தியா என்கிற தேசத்தின் இமேஜ், கௌரவம், ஆளுமை எப்படியெல்லாம் கேலிக்குரியதாகிவிடும்? கொஞ்சம் கற்பனை செய்து பாருங்கள். பயங்கரக் காட்சிகள் விரியும். மேலும் விஷயம் புரியும்.

இப்படியெல்லாம் அபத்தங்கள் நிகழ வாய்ப்பில்லாதவாறு, பெரும்பாலான இந்திய மக்கள் சரியான முடிவெடுத்து, இந்தத் தேர்தலில் வாக்களித்திருப்பது இந்திய அரசியல்வெளியில் அமைதியை உண்டுபண்ணியிருக்கிறது. எந்த ஒரு பிரதமர் கடந்த ஐந்தாண்டுகளாக, தேச மக்களின் நலம், நாட்டின் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சி என சிந்தித்து செயல்பட்டாரோ, எவருடைய தலைமையின் கீழ் இந்தியா வலிமையான உலகப் பொருளாதாரங்களில் ஒன்றாக உருவெடுத்ததோ, எவருடைய திறன்மிகு ஆளுமையினால் இந்திய நாட்டின் பாதுகாப்பு ஸ்திரப்பட்டதோ, அவரையே மீண்டும் ஆட்சி செய்ய அழைத்திருக்கிறார்கள்.

நரேந்திர மோதியே, நல்ல தலைவனே, நடத்திச்செல் நாட்டை.. March on !

**

பிற்சேர்க்கை :

1. ” Mr. Narendra Modi is an exceptional politician; in 2014, he came to power riding the hopes of millions. He has introduced more people-friendly schemes than all PMs since Independence. If even 60 per cent of these are implemented in full, India will be transformed beyond recognition. Voters have given him a second chance; he must finish the unfinished business of nation-building.”   – Political comment in ‘Deccan Chronicle’ dt. 24/5/2019.
2.  The US President Mr. Donald Trump:  “Just spoke to Prime Minister Narendra Modi . I congratulated him on his big political victory. He is a great man and leader for the people of India . They are lucky to have him!”.
**

நம்பிக்கை தரும் நரேந்திர மோதி

’தவளையும் தன் வாயால் கெடும்’ என்றொரு சொல்வழக்கு உண்டு. வாயைத் திறந்து கத்தோ கத்தென்று கத்தி, பிடிபட்டு, கடிபட்டு நாசமாகும் தவளைகள் நாட்டில் பெருகிவருகின்றன. ஒருவகையில் பார்த்தால் எல்லாம் நல்லதிற்குத்தான் என்றும் தோன்றுகிறது. கெடுவான், கேடு நினைப்பான். தன் சதையைப் பெருக்கிக்கொண்டு, நாட்டின் வளத்தை, ஆரோக்கியத்தை சிதைக்க  முயலும் அயோக்கியர்கள், நாட்டின் எதிரிகளுக்குத் துணைபோகும் மோசடிப்பேர்வழிகள், தேசிய அரசியலில் அதிகமாகிவருகின்றனர். அப்பாவி மக்களுக்காக பேசுவதாகக் ‘காட்டிக்கொண்டு‘, ஆட்சிக்கு வந்தால் அழிவை நோக்கி நாட்டின் பொருளாதாரத்தை நகர்த்தக்கூடியவைகளை எதிர்காலத் திட்டங்களெனப் பறைசாற்றிப் பல் இளிக்கும் கட்சிகள் அதன் தலைவர்கள்/தலைவிகள் கம்பீரமாக உலவுகின்றனர். இத்தகைய தீயநோக்கு அரசியலாளர்களின் செயல்பாடுகள், அவற்றிற்கே உரித்தான இறுதிமுடிவை நாளடைவில்  சென்றடையும். அதுவரை ஜனநாயகம், பேச்சுரிமை, கருத்துரிமை எனக் கூச்சல்போட்டுக்கொண்டு இதுகள் சட்டையைக் கிழித்துக்கொண்டோ, தலையைப் பிய்த்துக்கொண்டோ அலையட்டும். மக்கள் இவர்களை, இவர்கள் சார்ந்த கட்சிகளை, இந்திய ஜனநாயகத்தின் ஒரு காமெடி ஃபேக்டர் என்கிற அளவுக்கு மட்டும் எடுத்துக்கொண்டால், இரத்த அழுத்தம் எகிறாதிருக்கும்.

சரி, நேரடியாக விஷயத்துக்கு வருவோம். இந்தியாவின் அரசியல் தலைமைக்கான இந்த வருடப் பொதுத்தேர்தலில் யார், யார் நிற்கிறார்கள் அல்லது நிற்பதுபோல் பாவனை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள்? ஒரு பக்கம் தெளிவாக, நரேந்திர மோதி, தற்போதைய பிரதமர். இன்னொரு பக்கம் …? இங்கே, இங்கேதான் இந்திய ஜனங்களுக்குத் தலைசுற்றவைக்கும் மாற்று உருவங்கள் காணக் கிடைக்கின்றன! ஒவ்வொருமுறை இந்திய பார்லிமெண்ட்டிற்கான தேர்தல் வரும்போதும், வடக்கே மிகவும் பரவசமாக எதிர்க்கட்சிகள் உச்சரிக்கும் ஒரு வார்த்தை: மஹாகட்பந்தன் (mahagatbandhan) ! என்ன எழவு இது? அதாவது ஹிந்தியில் ‘மகாகூட்டணி’. ஏன், சாதாரணமாக முக்கிய அரசியல் கட்சிகள் சில சேர்ந்து கூட்டணி அமைத்தால் போதாதா, பொதுத்தேர்தலில் ஆளுங்கட்சியை எதிர்த்து வெற்றிபெற? போதாது என்றுதான் பீதியில் இருக்கும் இந்த மூடர் கூடத்திற்குத் தோன்றியிருக்கிறது. அதனால்தான் இந்த மஹாகட்பந்தன். மகா, மகா கூட்டணி. இந்துக்களின் காவியத்தில் ஒரு தலை ராமனை, பத்துத்தலை ராவணன் எதிர்த்துப் போரிட்டான்; முடிவில் ராவணன், பத்துத்தலைகளும்  மண்ணில் புரள, வீழ்ந்தான். இங்கே, ஒரு அரசியல் தலைவனை எதிர்த்து ஏகப்பட்ட தலைகளுள்ள ஒரு மாய பிம்பம், கை, கால்களை ஆட்டிப் பார்க்கிறது. இப்போதெல்லாம் தினம் நடக்கும் இந்தத் தெருக்கூத்திற்கு இந்திய மகாஜனங்களின் ஆதரவை, கைதட்டலை இது எதிர்பார்க்கிறது. ஐயோ, பாவம்!

தேசிய அரசியல் வெளியில், பிரதமர் நரேந்திர மோதியை எதிர்த்துக் கூச்சலிடும்  இந்த உருவங்களைக் கொஞ்சம் கவனியுங்கள். யாரிவர்கள்? எத்தகைய பின்புலம்? என்னதான் யோக்யதைகள் இவர்களுக்கு? பிரச்சாரம் என்கிற பெயரில்  நாடெங்கும் பிரதமர்மீதும் ஆளுங்கட்சியின் மீதும் வெறுப்பை உமிழ்ந்து, வசைபாடுவதைத் தவிர வேறு பிழைப்பறியாத, நாட்டின் மாபெரும் தேசியக்கட்சியின் தலைவர்,   ’பப்பு’ என்கிற செல்ல(!) பெயர்கொண்ட ராஹுல் காந்தியோடு, ஊழல் பெருச்சாளிகளான உத்திரப்பிரதேசத்தின் மாயாவதி, பிஹாரின் லாலு பிரசாத் யாதவ், டெல்லியின் தர்னா-தெருக்கூத்து புகழ் அர்விந்த் கேஜ்ரிவால், குண்டர்களின் கும்மாள ஆட்சியை வங்கத்தில் நடத்தி மேற்கு வங்கத்தையே பங்களாதேஷாக மாற்ற முனையும்,  சாரதா சிட்ஃபண்ட் ஊழல்-புகழ் மம்தா பானர்ஜி. இத்தகைய கலாக்கார்களுக்கு நாட்டின் தென்பகுதியிலிருந்து மத்தளம் வாசிக்கும் பிரகஸ்பதிகள் : ஆந்திராவின் சாணக்யர் சந்திரபாபு நாயுடு, கர்னாடகாவின் 38-சீட்டு குமாரசாமி, விஞ்ஞான ஊழல் எனும் புதிய பரிமாணத்தை இந்திய அரசியலுக்கு அறிமுகப்படுத்திய அறிவொளிக்கட்சியின்  ஸ்டாலின் போன்ற அரசியல் தேவதைகள். இத்தகையோர்  சேர்ந்து ’மஹாகட்பந்தன்’ அமைத்து நாட்டில் ஒரு தலைவரை எதிர்க்கிறார்கள் என்றால், அந்த ஒருவரே நாட்டின் தலைமை ஏற்க/ தலைமையில் மேலும் தொடரத் தகுதியானவர் என்று எளிதில் முடிவுகட்டிவிடலாம் இல்லையா? ஊழல் பெருச்சாளிகளும், குழப்பவாதிகளும் யாரை எதிர்ப்பார்கள்? தங்களின் தொடரும் ஹிமாலய ஊழலை, தேசத்தை சிதைக்கும் இழிசெயலைத் தடுத்து நிறுத்த முயலும் ஒரு தலைவனை, தெளிவாக நாட்டை வளர்ச்சிப்பாதையில் இட்டுச்செல்ல முனைபவனைத்தானே எதிர்ப்பார்கள்? அத்தகைய தலைவன் மீண்டும் பிரதமாரவதைத் தடுத்தால்தானே, அவரைப் பிரதிநித்துவப்படுத்தும் தேசியக் கட்சியை எப்படியாவது அவதூறு பரப்பித் தோற்கடித்தால்தானே, இந்தக் கழிசடைகள் மேலும் கல்லா கட்டமுடியும்? தங்களின் மேலும் ஏழெட்டு தலைமுறைகளுக்கு சொத்து சேர்த்துவைக்கமுடியும்? ’மஹாகட்பந்த’னின் ரகசிய ஃபார்முலா புரிகிறதா இப்போது?

2014-ல் மே மாதம் பதவியேற்ற மோதி அரசு, இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்காக பல சமூக, பொருளாதாரத் திட்டங்களை முன்னெடுத்து செயல்படுத்தியது. ஊழல் பெருச்சாளிகள், பணபதுக்கல்முதலைகள், வரிஏய்ப்பாளர்களின் கொட்டத்தை ஒடுக்க, முழுமனதோடு இயங்கிய முதல் மத்திய அரசு மோதியின் அரசு எனலாம். (முன்பிருந்த  அரசுகள் இதைப்பற்றி பேசி வந்திருக்கின்றன. ஒருபோதும் காலை முன்னெடுத்து வைக்கும் தைரியம் அவைகளுக்கு வந்ததில்லை)  நவம்பர் 2016-ல் மோதியின் அரசு கொண்டுவந்த பணமதிப்பிழப்புத் திட்டம் (demonetisation) ஆரம்பத்தில் பணப்புழக்கம் தற்காலிகமாகக் குறைக்கப்பட்டதால் பொதுமக்களுக்கும் சிரமங்களை ஏற்படுத்தியிருந்தாலும், பிப்ரவரி 2017-க்குப்பின், புதிய சிறு நோட்டுகளின் வருகையால் நிலைமை மெல்ல சீரானது. (பொதுமக்களின் சிரமத்திற்காக மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொண்டதோடு, நாட்டு நலன் கருதி பொறுமை காட்டுமாறும் அப்போது  வேண்டிக்கொண்டார் பிரதமர் மோதி.)  இத்திட்டத்தின் விளைவாக மூட்டை மூட்டையாகப் பணம்பதுக்கிவைத்திருந்த ஊழல் அரசியல்வாதிகளும், வரி ஏய்ப்பாளர்களும் ஆடிப்போனது, பித்துப்பிடித்து அலைய நேர்ந்தது உண்மை. அரசின் அதிரடி நடவடிக்கைகளால் கணக்கில் வராமல் பதுக்கப்பட்டிருந்த கோடிக்கணக்கான ரூபாய்கள் அபராதத்தோடு அரசின் கஜானாவுக்குத் திரும்பின. பல நெடுங்காலத்திருடர்கள் அழுதுகொண்டே, கொல்லைப்புறமாக வைத்து கட்டுக்கட்டாக பதுக்கல் நோட்டுகளை எரித்துப்போட்டதை நாடு முதன்முதலாகக் கண்டு சிரித்தது. ஊழல்பட்டறையில் கூடச்சேர்ந்து கூத்தடித்துவந்த சில வங்கி அதிகாரிகளும் பிடிபட்டு உள்ளே போனார்கள். ஆயிரம். ஐநூறு என எல்லைதாண்டி எதிரி நாட்டிலிருந்து தீவிரவாதத்துக்குத் துணைபோக வந்துகொண்டிருந்த கள்ள நோட்டுகள் செயலற்று விழுந்தன.  இப்படி எண்ணற்ற நன்மைகள் பணமதிப்பீட்டினால் நிகழ்ந்தன. குறிப்பாக மத்திய அரசின் வருமானவரித் துறை, அமலாக்கத்துறை முழுமூச்சில் செயல்பட்டு ஊழல்வாதிகள், ஏமாற்றுப்பேர்வழிகளின் குரல்வளையில் கைவைத்தன. வரிசெலுத்துவோர் எண்ணிக்கை அதிகமாயிற்று. பொதுநலத்திட்டங்களுக்காக, நாட்டின் கஜானாவிற்கு முறையாக வரவேண்டிய பணம் வந்துசேர ஆரம்பித்தது. இது ஒரு சர்ஜிகல் பொருளாதாரச் செயல்பாடன்றி வேறென்ன?

2017-ல் மத்திய அரசு ’ஒரு நாடு, ஒரே வரி’ என்கிற நல்நோக்கத்துடன் அறிமுகப்படுத்திய ஜிஎஸ்டி (GST), ஆரம்பத்தில் சரியான கட்டமைப்பில் வராததால் குழப்பம் ஏற்படுத்தினாலும், அடுத்தடுத்த ஆறு மாத வெளிகளில், குறைபாடுகள் நிதியமைச்சகத்தினால் களையப்பட்டு சீர்செய்யப்பட்டதால், நேர்மையாகத் தொழில்புரிவோருக்கும், சாதாரண மக்களுக்கும் நன்மை பயக்க ஆரம்பித்துள்ளது. இங்கேயும், மாட்டிக்கொண்டவர்கள் வரி ஏய்ப்பாளர்களும், நடுவில் பிடுங்கித் தின்றுகொண்டிருந்தவர்களும்தான். திருடனுக்குத் தேள்கொட்டியதுபோல் இருக்கிறது அவர்களுக்கு. எத்தனை நாட்களுக்குத்தான் அரசாங்கத்தையும், சாதாரண மக்களையும், உணவை உற்பத்தி செய்துகொடுக்கும் விவசாயிகளையும், தொழிலாளர்களையும் ஒருசேர ஏமாற்றி, இவர்கள் கணக்கில் வராத பணம் சேர்ப்பதை அனுமதிப்பது?

மேலும் சுருக்கமாக சிலவற்றைச் சொல்லலாம்: இதுவரை வங்கியின் பக்கம் கூட வர வாய்ப்பில்லாதிருந்த கோடிக்கணக்கான ஏழைகள், தங்களது சிறு, சிறு சேமிப்புகளைப் போட்டுவைக்க இன்று வங்கி அக்கவுண்ட் வைத்திருக்கிறார்கள் என்பது மோதி அரசின் குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகளுள் ஒன்று. இதுபோன்று பெண்குழந்தைகள் படிப்பு, முன்னேற்றத்திற்கான நலத்திட்டங்கள், சிறு, குறு  தொழில்முனைவோர்க்கு பண உதவி வழங்கும் முத்ரா திட்டம்,  கோடிக்கணக்கான குடும்பங்களுக்கு மானிய விலையில் வழங்கப்பட்ட சமையல் எரிவாயுத் தொடர்பு திட்டம், கிராம வெளிகளில், மின்சாரம், கழிப்பறைவசதிகள் மற்றும் ஸ்வச் பாரத் எனும் சுகாதார மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் பல துவங்கப்பட்டு, நல்லமுறையில் நிறைவேற்றப்பட்டும் இருக்கின்றன. கோடிக்கணக்கான ஏழைக்குடும்பங்கள் பலன் பெற்றுவருகின்றன என்பதை யாரும் மறுக்கமுடியாது. தேச வளர்ச்சிக்கான தொலைநோக்குக் கட்டுமானப்பணிகள், நெடுஞ்சாலைகள், மேம்பாலங்கள், புதிய ரயில்பாதைகள், விமான நிலையங்கள் (குறிப்பாக எதிரி எல்லைதொடும் வடகிழக்கு மாநிலங்களில்) என மோதி அரசினால் திட்டமிடப்பட்டு, கட்டப்பட்டு, மக்களின் பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டும்விட்டன. ’மேக் இன் இந்தியா’ (Make in India) என்கிற அரசின் சிறப்புத் திட்டத்தின்கீழ் சிறு , குறு தொழில் வளர்ச்சி வாய்ப்புகள், இளைஞர்களுக்கான வேலைவாய்ப்புகள் அதிகரிக்கப்பட்டுவருகின்றன. புதிதாக தமிழ்நாட்டிலும், நாட்டின் மற்ற பகுதிகளிலும் துவங்கப்படவிருக்கும் ராணுவ தளவாட, உதிரிகள் தயாரிப்புத் தொழிற்சாலைகளும் இதில் அடங்கும்.

கடந்த நாலரையாண்டுகளில், இந்தியா எனும் மாபெரும் தேசத்துக்கு மேலும் வலிமை சேர்க்க, இந்திய நாட்டின் பாதுகாப்பிற்கான கட்டமைப்புகளை ஏற்படுத்தி, தளவாட இறக்குமதிகள், உள்நாட்டு ஆராய்ச்சி, உற்பத்தி என நவீனப்படுத்தி, மோதியின் அரசு சிறப்பாக செயல்பட்டிருக்கிறது. இதே காலகட்டத்தில்தான், இந்திய விண்வெளித்துறை விண்வெளி ஆயுதத்தை சோதித்து, இந்தியாவை உலக அரங்கில் நான்காவது ’விண்வெளி வல்லரசாக’ நிறுவியிருக்கிறது. குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகள் மோதி அரசின் ஆட்சியில் நிகழ்ந்திருக்கின்றன என்பதனை அரசியல் விமரிசகர்களும் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். இதற்கிடையில், மத்திய அரசின் மக்கள் நலத்திட்டங்கள் சில, எதிர்பார்த்த அளவு நல்விளைவுகளைத் தராதிருந்திருக்கலாம், அல்லது அவற்றை செயல்படுத்தும்  மாநில, மத்திய அரசு இயந்திரங்கள் தங்கள் இலக்கைக் கோட்டைவிட்டிருக்கலாம். அல்லது திட்டங்களின் முழுப்பலன் சமூகத்தின் கீழ்த்தளங்களுக்குப் போய்ச்சேர காலதாமதம் ஆகலாம். ஒரு மாபெரும் நாட்டின் பன்முக நிர்வாகத்தில், நோக்கம் நல்லதாக இருந்தும் சில குறைபாடுகள், விடுபடல்கள், பலவீனங்கள் போன்றவை இருக்கக்கூடும் என்பதையும் மனதில் கொள்ளவேண்டும்.

பொருளாதார வளத்தில் உலகில் 6-ஆவது இடத்தில் இந்தியா

சீனாவின் மற்றும் மேலைநாடுகள் பலவற்றின் பொருளாதாரம் கீழ்நோக்கி அல்லாடும் இந்தக் காலகட்டத்தில், இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி சீராக முன்னேறியிருப்பதாக உலக வங்கியின் (World Bank) சமீபத்திய அறிக்கை சொல்கிறது. பொருளாதார வளர்ச்சிமிகுந்த உலகநாடுகளின் முன்னணி வரிசையில் இந்தியா, ஃப்ரான்ஸைப் பின்னுக்குத்தள்ளிவிட்டு இப்போது ஆறாவது இடத்தில் இருக்கிறது என்கிறது உலகவங்கி. ( July 2018: A World Bank report says that Indian economy has now become world’s sixth-biggest, pushing France to seventh place. The US leads the table as the biggest economy followed by China, Japan, Germany and Britain. ) அதன் அறிக்கை மேலும், 2017-2018-ல் இந்தியாவின்  ஜிடிபி (GDP- Gross Domestic Product)  7.4% உயர்ந்திருப்பதாக  சொல்கிறது. 2018-19, 2019-20 ஆண்டுவாக்கில் இது 7.9% -க்கு உயரக்கூடும் எனவும்,  உலகளவில் இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சி என்றும் புகழ்ந்திருக்கிறது. மோதி அரசின் தேசிய வளர்ச்சிச் செயல்பாடுகள் காரணமாக, வெளிநாட்டு முதலீடுகள் (FDI -Foreign Direct Investments) கடந்த இரு ஆண்டுகளில் மிகவும் பெருகியிருக்கின்றன. வரவேற்கத்தக்க விளைவு – இந்திய இளைஞர்களுக்கு/தொழில் நிபுணர்களுக்கு மேலும் புதிய வேலைவாய்ப்புகள்.

புகழ்பெற்ற பொருளியல் பத்திரிக்கையான ’தி இகனாமிக் டைம்ஸ்’, மோதியின் கடந்த 4 1/2 வருட சாதனைகளை அலசியிருக்கிறது. அதன் சமீபத்திய இதழில். நரேந்திர மோதி அரசின் குறிப்பிடத்தகுந்த சாதனைகள் எனக் கீழ்க்கண்டவற்றைக் கோடிடுகிறது: வெளிநாட்டு உறவுகளை மேம்படுத்தி, ‘இந்தியா’ என்கிற நாட்டை சர்வதேச வெளியில் மதிப்பிற்குரியதாக்கியது, நெடுஞ்சாலைகள், பாலங்கள், விமானநிலையங்கள் எனத் தொலைநோக்கு நிர்மாணப்பணிகளைச்  செயல்படுத்திவருவது, தேசத்தின் பாதுகாப்பிற்கான முனைப்பான ஏற்பாடுகள், தேசப்பாதுகாப்பு, பொருளாதர மேம்பாடு ஆகிய முக்கிய விஷயங்களில் விமரிசனத்துக்கு அஞ்சாத, துணிச்சலான முன்னெடுப்பு நடவடிக்கைகள், தயக்கமில்லாச் செயல்பாடுகள் போன்றவை பிரதானமானவை என்கிறது. இந்தப் பத்திரிக்கை தன் சமீபத்திய கருத்துக்கணிப்பில், 60% பேர் மோதி அரசின் செயல்பாடு திருப்திகரமாக இருப்பதாகக் கருதுவதாக எழுதியிருக்கிறது.

மத்தியகிழக்கு  மற்றும் இஸ்ரேல், வல்லரசுகளுடனான இருதரப்பு உறவுகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கும் வெளியுறவு, ராணுவத்துறைகளில் மோதி அரசு சிறப்பாக இயங்கியிருக்கிறது எனக் குறிப்பிட்டிருக்கிறது ’இந்தியா டுடே’ (India Today).

மேற்சொன்ன விபரங்களை நிதானமாக மனதில் இருத்திப் பார்த்தால், இந்தியாவின் அடுத்த பிரதமராக நரேந்திர மோதி தொடர்வதே நாட்டின் வளர்ச்சிக்கும், பாதுகாப்புக்கும் உகந்தது என்பது தெளிவாகும். குறுகிய ஐந்தாண்டுக்கு உட்பட்ட காலவெளியில், வெட்டி விமரிசனங்களை தூரத்தள்ளி, நாட்டின் நலம், வளர்ச்சியை மட்டுமே கருத்தில்கொண்டு இயங்கிய மோதியின் அரசு மீண்டும் மத்தியில் ஆட்சியில் தொடர, இந்தியப் பொதுமக்கள் ஓட்டளிப்பார்கள் என நம்புவோம்.

**

பிற்சேர்க்கை: இந்த இடத்தில் குறிப்பிடுவது சரியாக இருக்கும் என நினைக்கிறேன். இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோதிக்கு தென்கொரியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம், ரஷ்யா ஆகிய நாடுகள் இந்த ஆண்டில், தங்கள் நாட்டின் உச்சபட்ச சிவிலியன்  விருதுகளை வழங்கி கௌரவித்துள்ளன.
ஸோல் அமைதி பரிசு (‘The Seoul Peace Prize’) : தென்கொரியாவின் மதிப்புமிக்க இந்த பரிசு  இந்தியப்பிரதமர் மோதிக்கு தென்கொரிய தலைநகர் ஸோலில் (Seoul) வழங்கப்பட்டது. சர்வதேச அளவில் ஒத்துழைப்பு, வளர்ச்சி மற்றும் மனிதவள மேம்பாட்டில் அரிய சேவைக்காக இந்தப் பரிசு வழங்கப்பட்டதாக தென்கொரிய அரசு அறிவித்தது.
ஜயெத் மெடல்  (’The Zayed Medal’): ஐக்கிய அரபு அமீரகம் இந்தியப் பிரதமருக்கு தன் நாட்டின் உயரிய விருதான ஜயீத் மெடலை வழங்கி கௌரவித்தது. இதுவரை காணாத அளவிற்கு அரபுநாடுகளுடனான உறவு, குறிப்பாக ஐக்கிய அரபு அமீரகத்துடனான உறவு மேம்பாட்டுக்கு செய்த சேவையைப் பாராட்டி இந்தியப் பிரதமர் மோதி கௌரவிக்கப்படுகிறார் என்று அறிவித்தது UAE .
செய்ண்ட் ஆண்ட்ரூ விருது (‘Order of St Andrew, the Apostle’): ரஷ்யா தனது மிக உயரிய சிவில் விருதை பிரதமர் மோதிக்கு சமீபத்தில் வழங்கியது. இருதரப்பு ராஜீய உறவுகளை உயர்தளத்திற்கு மேம்படுத்துவதில் ஆற்றிய அரிய சேவைக்காக இந்த விருது வழங்கப்படுகிறது என அறிவித்தது ரஷ்யா .( ரஷ்யாவின் இந்த விருது 1698-ல் ’பீட்டர், த க்ரேட்’ எனும் ஜார் (Tzar) சக்கரவர்த்தியினால் நிறுவப்பட்டு, அபூர்வமாகவே கொடுக்கப்படுவதாகும்.)

**

இந்தியா  இப்போது ஒரு விண்வெளி வல்லரசு

இன்று (27/3/19) காலையில், மூன்றே நிமிடங்களில் வெற்றிகரமாக நிகழ்த்தப்பட்ட  ‘மிஷன் ஷக்தி’ (Mission Shakti)  எனக் குறிக்கப்பட்ட ஒரு சிறப்பு ஏவுகணை (ASAT) சோதனையில், இந்திய பாதுகாப்பு ஆய்வு மற்றும் உற்பத்தி மையம் (Defence Research and Development Orgnization of India) மற்றும் இந்திய விண்வெளி ஆய்வுக் கழக   (ISRO) விஞ்ஞானிகள், விண்வெளியில் சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு துணைக்கோளை (Live Low-orbiting Earth Satellite) துல்லியமாகத் தாக்கித் தகர்த்தெறிந்தனர். விண்வெளியிலேயே யுத்தம் செய்ய நேர்ந்தாலும் (Space Wars) ,  அதற்கான நிபுணத்துவம், வல்லமை  எங்களிடம் இருக்கிறதென உலகிற்கு அறிவித்திருக்கிறது இந்தியா.  ‘இந்தியா இப்போது ஒரு விண்வெளி வல்லரசு (Space Superpower)’ என்கிற  அறிவிப்பை தனது சிறப்பு செய்தியறிவிப்பு மூலம் நாட்டுமக்களுக்கு சற்றுமுன் தெரிவித்தார் பிரதமர்.
கடும் போர் ஆயுதங்களான ஏவுகணைகளில், பொதுவாக சில வகைகள் உண்டு: தரையிலிருந்து ஏவப்பட்டு போர்விமானங்களைத் தாக்கும் ஏவுகணைகள் (surface to air missiles), போர்விமானங்களிலிருந்து ஏவப்பட்டு விமான இலக்கை அழிக்கும் ஏவுகணைகள் (air to air missiles (அபிநந்தன் MIG-21-லிருந்து ஏவிய R-73 இத்தகையதுதான்), தரையிலிருந்து ஏவப்பட்டு சில ஆயிரம் மைல்கள் வரை  சென்று தாக்கக்கூடிய ஏவுகணைகள் (IRBMs-Intermediate Range Ballistic Missiles), மற்றும் கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் ஏவுகணைகள் (Inter-Continental Ballistic Missiles) போன்றவை. இதுதவிர, குறுகியதூரமே சென்று தாக்கும் ஏவுகணைகள், போர்க்கப்பல்கள்/நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களிலிருந்து ஏவப்படும் ஏவுகணைகள் எனவும் உண்டு.
     ASAT – என்றால் என்ன? Anti-Satellite Missiles. இது வேற லெவல் ! அதாவது  எதிர்கால விண்வெளி யுத்தத்திற்கான ஆயுதங்கள் என  சுருக்கமாகச் சொல்லலாம்.  ராணுவ மற்றும் அழிவு வேலைகளைச் செய்யும் எதிரிநாட்டு (சீனா போன்றவை எனக்கொள்க) துணைக்கோள்களைத் தாக்கி அழிக்கும் விண் ஆயுதங்கள் இவை. இத்தகைய விண்வெளி ஆயுத வல்லமைகொண்ட நாடுகளாக அமெரிக்கா, ரஷ்யா  மற்றும் சீனா  என மூன்று நாடுகள் மட்டுமே இதுநாள்வரை கோலோச்சிக்கொண்டிருந்தன. கவனியுங்கள் – பிரிட்டன், ஜெர்மனி, ஜப்பான், ஃப்ரான்ஸ் போன்ற தொழில்நுட்பமிகு நாடுகளும் இதில் இல்லை.  இந்த சிறப்பு நாடுகளின் வரிசையில் (Elite Club) இந்தியா இன்று சேர்ந்துகொண்டது என்பதே இதன் முக்கியத்துவம். ’ஒவ்வொரு இந்தியனும் நினைத்துப் பெருமைப்படவேண்டிய நாளிது’ என மேலும் சொல்லியிருக்கிறார் பிரதமர் மோதி.
**

பக்கத்துவீட்டுப் படுபாவி

பக்கத்துவீட்டுக்காரன் பாவியாக இருந்தால், ’கதவைத்தான் மூடிக்கொண்டுவிட்டோமே, ஒன்றும் ஆகாது..’ என்று பெண்டாட்டி, பிள்ளைகளோடு ஒருவன் நிம்மதியாக இருந்துவிடமுடியுமா?  அவனால் எந்த சமயத்தில் எந்த இடையூறு வருமோ என அஞ்சித்தானே வாழவேண்டியிருக்கும்? அவனே, பாவத்திலும் ஒருபடி மேலேபோய், கொடும் விஷமியாக, அடுத்தவனை அழிப்பதையே வாழ்வின் லட்சியமாகக் கொண்டிருப்பவனாக இருந்துவிட்டால், வேறு வினையே வேண்டாம். இந்தியா என்கிற நாட்டுக்கு, அண்டை நாடொன்று இப்படித்தான் வாய்த்திருக்கிறது. அதன் சகிக்கமுடியா விளைவுகளைத்தான், எழுபதாண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்தியா அனுபவித்து வருகிறது.
இந்த உலகில், இந்த நாட்டைத் தவிர வேறெந்த நாடும், பாம்புகளைப் பால்கொடுத்து வளர்ப்பதுபோல், தீவிரவாதிகளை, சமூக விரோதிகளை பொத்திப் பொத்தி, சீராட்டி, பாராட்டி வளர்ப்பதில்லை. (ஏதோ, ஜாடை மாடையாக பண உதவி  செய்யும் நாடுகள் சில உண்டுதான்.)  அழிவுக்காரியங்களில் அதிநவீன பயிற்சி தந்து,  அண்டை நாட்டின்மீதும், வெகுதொலைவிலிருக்கும் வல்லரசுகளுக்கெதிராகவும் கூட ஏவப்படும் அளவிற்கு, பயங்கரவாதிகளை உருவாக்கி, வாழ்த்தி அனுப்பிவைக்கும் புண்ணிய தேசம், நமக்கு மேற்கிலிருக்கும் நாடு. இதன் 70 ஆண்டு அரசியல் சரித்திரத்தைப் பார்த்தால்,  இந்தியாவின் சீரழிவைத் தவிர வேறெந்த  லட்சியமும் இதற்கு இருந்ததில்லை என்பது, சர்வதேச அரசியலின் அரிச்சுவடி மாணவனுக்குக்கூட எளிதாய்ப் புரிந்துவிடும்.
1948-லிருந்து இதுவரை நான்கு முழுஅளவிலான யுத்தங்கள். எதிரி சீண்ட சீண்ட, ஒரு நிலையில் தாங்கமுடியாமல்போன இந்தியா, வேறு வழியின்றி,  வட்டியும் முதலுமாகத் திருப்பிக் கொடுத்த பயங்கரப் போர்கள். எல்லாவற்றிலும் பாகிஸ்தானுக்குப் படுதோல்வி. 1971-ல் அவர்களது நாட்டின் ஒரு பகுதியே உலக மேப்பிலிருந்து நிரந்தரமாகக் காணாமற்போய்விட்டது. சுமார் தொண்ணூற்றி மூவாயிரம் பாகிஸ்தானி படைவீரர்கள் இந்தியாவிடம் சரணடைந்தார்கள். உலக, போர்சரித்திரத்தில் பிரதானமாகப் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள நிகழ்வு.அந்த இக்கட்டான காலகட்டத்தில், இந்திய அரசுக்கு வலிமையான தலைமை தந்த பிரதமர் இந்திரா காந்தி, ராணுவத்தலைமை வகித்த ஃபீல்ட் மார்ஷல் மானேக்‌ஷா மற்றும் இந்திய வெற்றிக்கு முக்கியப் பங்காற்றிய  மேஜர் ஜெனரல் ஜக்ஜீத் சிங் அரோரா, ஏர் மார்ஷல் அர்ஜுன் சிங் ஆகியோர் இங்கே வெகுவாகப் பாராட்டப்படவேண்டியவர்கள். அப்போதெல்லாம் அண்டை நாட்டுக்கு கிடைத்த பரிசு- அழிவு. அவமானம். 1948, 1965, 1971, 1999 -என கூகிள் செய்தால் தெரியவரும் – பதிவுசெய்யப்பட்டிருக்கும் துணைக்கண்ட சரித்திரம். ஆனால் இப்படித் தன் பின்பக்கத்தில் பழுக்கப்பழுக்க சூடு வாங்கிக்கொண்ட பின்னும், புத்தி வந்ததா அடுத்த வீட்டு அம்பிக்கு?  நஹி.  சூடு,சுரணை என்பதெல்லாம் அவர்களின் ரத்தத்தில் காணப்பட்ட  வஸ்துக்களாக என்றும் இருந்தவையல்ல. ஆனால் ஒன்று தெளிவாக அதற்குப் புரிந்திருக்கவேண்டும். இந்தியாவை நேரடி யுத்தத்தில் வெல்லமுடியாது. உள்நாட்டில் அழிவும், சர்வதேச அரங்கில் அவமானமும் தான் மிஞ்சும். பின், என்னதான் செய்வது? எல்லைதாண்டி, தலையில் முக்காடும், கையில் தாக்குதல் ஆயுதமுமாய் அனுப்பிவைப்போம் ப்ரெய்ன்-வாஷ் செய்யப்பட்ட கோழைகளை. அவர்கள் இந்தியாவுக்குள் புகுந்து அப்பாவிகளைக் கொடூரமாகக் கொல்வார்கள். முக்கிய இடங்களைத் தாக்குவார்கள். நாம் டிவியில் பார்த்து மகிழலாம். கேட்டால் ’எங்கள் மண்ணிலிருந்து வந்தார்களா? எங்கள் நாட்டில் இவர்களுக்குப் பயிற்சிக்கூடமா ? ஐயோ! அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை’ என்று சீனாவின் டிரவுசரை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு உளறிக்கொண்டே வாழலாம். உலகம் வேடிக்கை பார்க்கும். நமது எதிரியான இந்தியா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழியும். இதுதான் அவர்களின் அரசியல் வியூகம், திட்டமிட்டு இயக்கப்படும் அழிவுமுயற்சிகள், கடந்த இரு தசாப்தங்களாக.
பிரதமர் நவாஸ் ஷெரீஃபிற்கு தெரிவிக்காமலேயே, பாகிஸ்தான் தளபதி முஷாரஃப் ஆரம்பித்த (அதெப்படி பிரதமருக்குத் தெரியாமல், அவரின் உத்தரவு இல்லாமல், ராணுவ தளபதி போர் தொடுக்கமுடியும் என இடையிலே புகுந்து கேட்டு, உங்கள் அறியாமையை இங்கே வெளிப்படுத்தவேண்டாம், ப்ளீஸ்!  பாகிஸ்தானில் அப்படித்தான். அங்கே,  பிரதமர் என்பவர் ராணுவத்தின்  கைப்பாவை. வெளி உலகுக்கு ஆட்டிக் காண்பிக்கவென கையிலொரு ஜனநாயக பொம்மை. அவ்வளவுதான்) 1999 கார்கில் (Kargil) போரில் வாஜ்பாயி அரசு கொடுத்த உத்திரவில், இந்திய ராணுவம்  பாகிஸ்தானை அடித்து நிமிர்த்தியதன் ராணுவ, ராஜீய விளைவுகள் அதற்கு பயங்கரமாய் அமைந்துவிட்டன. அதனால் சும்மா இருக்கமுடியுமா?
2008 நவம்பரில், பாகிஸ்தானிலிருந்து கடல்வழி வந்த நாசகாரக்கும்பல், மும்பையின் புகழ்பெற்ற தாஜ்மஹால் ஹோட்டலில் புகுந்தும், அதை சுற்றியும் நான்கு நாட்கள்  தாக்குதல்களை நடத்தியது.  இறுதியில், இந்தியா விஷமிகளை ஒருவழியாக அழித்துவிட்டாலும், இந்தத் தாக்குதல் அதற்கு பெரும் துன்பத்தையும், உலக அரங்கில் தலைகுனிவையும் ஏற்படுத்தியது. இந்தியாவுக்கு ஆதரவாக, சர்வதேச அரங்கில் குரல்கள் எழுப்பப்பட்டன. இருந்தும் விஷம் விதைத்தவர்களை அது ஒன்றும் பாதிக்கவில்லை. மாறாக ‘ பயங்கரவாதிகளா, எங்கள் மண்ணிலிருந்தா? இல்லவே இல்லை. நாங்களும் தீவிரவாதத்துக்கெதிராக உலக நாடுகளோடு ஒத்துழைக்கிறோம்’ என்றெல்லாம் வாயடித்து ஒதுங்கிக்கொண்டது அண்டை நாடு. அப்போதிருந்த இந்திய அரசு, எந்த விதமான எதிர்த் தாக்குதலையும் திட்டமிடவுமில்லை. ராணுவத்திற்கு உத்திரவு இடவுமில்லை. நமக்காக சில நாடுகள் ‘ச்சூ’.. என சூ கொட்டினார்களே ஒழிய, பாகிஸ்தானைப் பெரிதாக யாரும் கண்டித்துவிடவில்லை. சீனா மழுப்பலாகச் சிரித்து, தனது சீடனின் விஷமத்தை  ரசித்துக்கொண்டிருந்தது. இதுதான் சோனியா ஆசீர்வாதத்தில், ’மாட்டிக்கொண்ட மன்மோகன் சிங்’ தலைமையிலான அப்போதைய இந்திய அரசு, தன்னை உள்நாட்டிலும், உலக அரங்கிலும் நடத்திக்கொண்ட லட்சணம். இந்திய வெளியுறவுக்கொள்கையின் படுதோல்வி, இந்திய அரசுத் தலைமையின் கையாலாகாத்தனம் அது. அன்னை சோனியாவுக்கும், ஐயா சிங்குக்கும் ஆயிரம் பிரச்னைகள். யார் மும்பைக்குள் நுழைந்து தாக்கினால் என்ன, இல்லை டெல்லி வந்தே அடித்தால்தான் என்ன? சிங்குக்கு அப்புறம் தன் செல்வப்புதல்வனை நாற்காலியில் உட்காரவைத்தால்தான் ஜென்ம சாபல்யம் சோனியா அம்மையாருக்கு. அதற்கான முனைப்பிலேயே ’அவர்கள்’ செயல்பட்டதால் (ப்ளஸ் – வேறு யாரும் அரியாசனம் ஏறிவிடக்கூடாதே என்கிற மரணபயம்), அவர்களுக்கு  இந்தியா என்கிற நாடோ, அதன் கௌரவமோ, பாதுகாப்போ முக்கியமாகப்படவில்லை. நமது தலையெழுத்து அப்படித்தான் இருந்தது 2004-2014-வரை. இந்தியாவின் சோதனை மிகுந்த காலகட்டம்.  இதைச் சொல்ல பலர் தயங்கலாம். ஒளிந்துகொண்டு, வாய்மூடி, அல்லது எதையாவது கலந்துகட்டியாகச் சொல்லி, வேறுசிலரிடம் நல்லபேர் வாங்கிக்கொள்ள முயற்சிக்கலாம். ஆனால் முழுப்பூசணிக்காயை சோற்றிலே மறைத்துவிடுவீர்களா! சரித்திர உண்மையை சந்திக்காது எங்கே ஓடுவீர்கள்?
இப்படி இந்தியாவைப்போன்ற ஒரு பெரும் தேசம், ஆபத்தின்போது தன்னை சரியாகத் தற்காத்துக்கொள்ளாது, தாக்கப்பட்டும் திருப்பியும் தாக்காது பம்மிக்கிடந்தால், பாவிஸ்தானுக்கு மேலும் துளிர்விடத்தானே செய்யும்? நம்மைக் குறைகூறுவார்களே தவிர, இந்தியாவிற்கு நம்மைத் தாக்கும் அளவிற்கு தைரியம் இல்லை என்று கொக்கரித்துக் கிடந்தது. தன் எஜமானனான சீனாவின் காலைக் கட்டிக்கிடந்ததன் கதகதப்புவேறு, குளிருக்கு இதமாய் இருந்தது அதற்கு அப்போது.
மேலும் பார்ப்போம்..
**