Tag Archives: அப்பாவி

காலை நகர்கையில்

இரவு மறைந்த கொஞ்சநேரத்திலேயே இன்னொரு நாளுக்காகப் பரபரக்கும் நகரத்தின் காலைப்பொழுதொன்றில் குண்டுகுழிகளைத் தவிர்த்து நிதானமாக நடக்கிறேன் ஓரமாக கொக்கரக்கோ என்ற திடீர்க் கூவல் கவனம் சிதைத்துச் சிலிர்ப்பூட்டியது நகரத்தின் மத்தியில் சேவலா – இல்லை கனவுபோன்ற கிராமத்தில்தான் நான் களிப்பாக நடந்துகொண்டிருக்கின்றேனா திரும்பிப் பார்க்கையில் தெறித்தது கண்ணில் கொல்லப்படுவதற்காகப் பெருங்கூண்டொன்றில் சிறைவைக்கப்பட்டிருந்த சேவல்தான் விவரம் புரியாமல் … Continue reading

Posted in அனுபவம், இலக்கியம், கவிதை, புனைவுகள் | Tagged , , , , , | 3 Comments

அம்மா

* எப்போதுமே நினைத்திருக்கும் அப்பாவியை எப்போதாவது ஒருமுறைகூட நினைக்காமல் போய்விடுவானோ இந்த மனுஷன் எனப் பயந்துதான் ஆரம்பிக்கப்பட்டதோ அன்னையர் தினம் ? *

Posted in அனுபவம், இலக்கியம், புனைவுகள் | Tagged , | 2 Comments

பேயெனப் பெய்யும் மழை

சாதாரணமாகத் தமிழ்நாட்டில் எளிதில் கண்ணிலே தென்படாத மழை, இந்த வருடம் பெரிய ஆர்ப்பாட்டத்துடன் மாமழையாக வந்திறங்கி, பின்னர் பேய்மழையாகி சென்னை, கடலூரிலும் சுற்றுப்புறங்களிலும் மனிதவாழ்வை நிர்மூலமாக்கிவிட்டது. இயற்கைப் பேரிடருக்கு முன்னால் மனிதன் எவ்வளவுதான் முயற்சித்தாலும், இடர் இடர்தான். சிதைந்துபோவது ஏற்கனவே தத்தளித்துக்கொண்டிருந்த ஏழைகளின் வாழ்வுதான். 2015 தாங்கவொண்ணா மறைவுகள், அழிவுகளைத் தந்துள்ளது. போவதற்குமுன்னால் தமிழ்நாட்டையும் ஒரு … Continue reading

Posted in கவிதை | Tagged , , , | 5 Comments

ஐந்தும் ஆறும்

அரைவயிறு குறைவயிறாக அலைந்து திரியும் தெருநாய்களை மனதினில் எப்போதாவது நிறுத்திச் சிந்தித்ததுண்டா புத்திசாலி மனிதரே அவனியில் அவதரித்த அந்தப் புண்ய தினத்திலிருந்து அடி உதை வசவுகளைத் தவிர வேறெதையும் சரியாக உண்டதில்லை உமது வசவுகளின் கீழ்மையை ஒருபோதும் அவை அறிந்ததில்லை ஆறாவது அறிவையோ அதற்கும் மேலேயோகூட நீர் கொண்டிருந்தாலும் அந்த அப்பாவி ஜீவன்களும் அவ்வப்போது உம்மைத் … Continue reading

Posted in கவிதை | Tagged , , , , , | 4 Comments