வைகறை அஞ்சலி

வைகறைப்பொழுதைத் தாண்டி நகர்ந்து
வாழ்வின் பகலில் நடைபயில ஆரம்பித்தவனை
வா வா என அழைத்துக்கொண்டான்
என்ன அவசரம் வந்தது
எதற்கிந்தத் திடீர் அழைப்பு
காலனைக் கடிந்துகொள்வதா
கால நேரத்தை நொந்துகொள்வதா
ஒன்றும் புரியாமலே
ஓரிரு வரிகள் எழுதி வைத்தேன்

-ஏகாந்தன்

இரண்டு நாள் முன் நிகழ்ந்த கவிஞர் வைகறையின் அகால மரணம் பற்றி சற்றுமுன் தெரிந்துகொண்டேன். மனதை உலுக்குகிறது. ஆண்டவன் அருளால் அவரது ஆன்மா சாந்தி பெறட்டும். குடும்பத்தினருக்கு ஆழ்ந்த அஞ்சலிகள்.

வைகறை 35 வயது இளங்கவிஞர். இயற்பெயர் ஜோசப் பென்சிஹர், ஊர் தூத்துக்குடி அருகே உள்ள அடைக்கலாபுரம், புதுக்கோட்டையில் பள்ளி ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்தவர் போன்ற விபரங்களை நண்பர் தமிழ் இளங்கோவின் வலைப்பதிவிலிருந்து அறிகிறேன். புதுக்கோட்டைக்காரர் என நான் நினைத்திருந்தேன். கடந்த அக்டோபரில், புதுக்கோட்டையில் நடந்த வலைப்பதிவர் திருவிழாவில் கலந்துகொண்டபோது, இவரை மேடையில் பார்த்தேன். பேச நேரவில்லை.

வளர்ந்துவந்த கவிஞர். ஆனந்த விகடன், கணையாழி ஆகிய பத்திரிக்கைகளில் இவரது கவிதைகள் வெளிவந்துள்ளன. நந்தலாலா.காம் என்கிற கவிதைகளுக்கான இணைய இதழை நடத்திவந்தவர். புதிதாய் எழுதும் பலருக்கு வாய்ப்பளித்தவர் எனத் தெரிகிறது. வெளிவந்துள்ள அவரது கவிதைப் புத்தகங்கள்: ஒரிஜனல் தாஜ்மஹால், நிலாவை உடைத்த கல், ஜன்னல் திறந்தவன் எட்டிப் பார்க்கப்படுகிறான்.

கவிஞர் வைகறை இந்த மாதத்தில், தன்னுடைய வாழ்வின் இறுதி மாதத்தில் எழுதிய கவிதை ஒன்று கீழே:

சாவிலிருந்து

ஒரு தூக்குக் கயிறென
தேங்காய்ச் சில்லு தொங்கிக் கொண்டிருக்கும்
மரணத்தின் கூண்டிற்குள்
இரவெல்லாம் அல்லாடிக் கொண்டிருந்த
எலியொன்று
இப்போது திறந்து விடப்படுகிறது
ஒரு கயிற்று சாக்கிற்குள்.
உயிரைக் கையில் பிடித்தபடி
ஓடுகிறது எலி
சாவிலிருந்து
சாவுக்குள் !

வைகறை

**