தமிழ்ப் படம் ‘To Let’

தமிழின் சிறந்த ஒளிப்பதிவாளர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுபவர் செழியன். சிவகங்கையில் பிறந்தவர். பொறியியல் பட்டம் முடித்ததும், புகழ்பெற்ற ஒளிப்பதிவாளர் பி.சி.ஸ்ரீராமிடம் தன்னை இணைத்துக்கொண்டு தமிழ்ப்படங்களில் ஒளிப்பதிவு செய்துகொண்டிருந்தார். குறுகிய காலத்திலேயே வர ஆரம்பித்தன அங்கீகாரமும், புகழும். 2012-ல் நார்வே தமிழ்ப்பட விழாவில் ‘கள்ளத்தோணி’ என்கிற குறும்பட ஒளிப்பதிவிற்காகப் பரிசளிக்கப்பட்டார். அடுத்த ஆண்டே பாலாவின் ‘பரதேசி’ படத்துக்காக லண்டன் திரைப்படவிழா வழங்கிய சிறந்த ஒளிப்பதிவாளர் விருது ஒரு முக்கிய அங்கீகாரமாக அமைந்தது. ’கல்லூரி’-யில் ஆரம்பித்து ரெட்டச்சுழி, மகிழ்ச்சி, தென்மேற்குப் பருவக்காற்று, தார தப்பட்டை, ஜோக்கர் போன்ற குறிப்பிடத் தகுந்த தமிழ்ப்படங்களுக்கு ஒளிப்பதிவுசெய்துள்ளார்.

இலக்கிய ஈடுபாடும் உண்டு செழியனுக்கு. உலகசினிமா குறித்த தொடர் ஒன்றை ஆனந்த விகடனில் எழுதி, பின்னர் ‘உலக சினிமா’ என்கிற நூலாகவும் அது வெளிவந்தது. சிறுகதை எழுத்தையும் முயற்சித்தவர். ‘ஹார்மோனியம்’ என்கிற சிறுகதைக்காக செழியன் ‘கதா’ விருது பெற்றிருக்கிறார். ’தமிழ்ச் சிறுகதைகளில் உளக்காட்சிகள்’ என்கிற இவரது ஆய்வு நூலுக்கு இந்திய கலாச்சார அமைச்சகம் விருது வழங்கி கௌரவித்துள்ளது. கூடவே, இலக்கிய ஆளுமையான ஜெயகாந்தனை சித்தரிக்கும் ஆவணப்படமான ‘எல்லைகளை விஸ்தரித்த எழுத்துக்கலைஞன்’ படத்திலும் ஒளிப்பதிவுப்பணி.

எதற்காக இவ்வளவு செழியன் புராணம்? இவர் முதன்முதலாக கதைவசனம் எழுதி, இயக்கியும் வெளியிட்ட ‘டு லெட்’ (To Let) என்கிற தமிழ்ப்படத்திற்கு இந்த ஆண்டு தேசியவிருது அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இன்னும் திரைஅரங்குகளில் வணிகரீதியாக வெளிவரவில்லை இந்தப் படம். ஐ.டி. எனும் பெரும்பூதம் நகர வாழ்வை நாள்தோரும் கபளீகரம் செய்துகொண்டிருக்கும் காலகட்டத்தில், வாடகைவீட்டுக்காரர்களான ஒரு இளம் தம்பதி, திடீரென வீட்டுக்காரரால் வீட்டைக் காலிசெய்யும்படி சொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். இவர்கள் நல்ல குடித்தனக்காரர்களாகத்தானே இருந்தார்கள். சண்டை, சச்சரவு ஏதுமில்லையே? வீடும் பழகிவிட்டதே. இப்போது ஏன் திடீரென விரட்டவேண்டும்? அதிக வாடகை தருவதாக வீட்டுக்காரருக்கு ஐடி-க்காரர்கள் ஆசைகாட்டிவிட்டார்கள். பணத்துக்காக ஆடாத மனமும் உண்டோ? வீட்டுக்காரர் விட்டார் நோட்டீஸு. தம்பி! வேறு வீட்டைப்பார். ஓடிவிடு இங்கிருந்து ஒருமாதத்துக்குள்! ஒரு போக்கிடமில்லா ஊரில், ஏனோதானோ சம்பளத்தில் குடும்பம் நடத்தப் பிரயாசைப்படும் அந்த இளைஞன் பாவம், என்ன செய்வான்? தன் மனைவியையும் சின்னப்பிள்ளையையும் மோபெடில் வைத்துக்கொண்டு சென்னையின் வெயில், தூசிப்படலத்துக்கிடையில் வேர்க்க விறுவிறுக்க நாள்முழுக்க அலைகிறான். படிப்படியாய் ஏறி இறங்குகிறான். தேடுகிறான் நகரின் ஏதோ ஒருமூலையில் தனக்கான ஒரு இருப்பிடத்தை. கேள்விகள், எதிர்க்கேள்விகள், ஏளனம், அவமானம் .. நகரில் மாட்டிக்கொண்ட வீடற்ற ஒரு குடும்பத்தின் தடுமாற்றங்கள், போராட்டங்களை, உயிரோட்டத்துடன், உணர்வுபூர்வமாகத் திரைக்குக் கொண்டுவந்திருப்பதாகச் சொல்லியது திரைவிழாவின் ஜூரி. பாலிவுட், ஹாலிவுட் எனக் கலக்கிய புகழ்பெற்ற இயக்குனரான ஷேகர் கபூரைத் தலைவராகக்கொண்டு, இம்தியாஸ் ஹுசேன், மெஹ்பூப், கன்னட இயக்குனர் சேஷாத்ரி, தமிழ் நடிகை கௌதமி போன்ற பத்துபேர் அடங்கிய தேர்வுக்குழு இப்படத்தை சிறந்த தமிழ்ப்படமாகத் தேசிய விருதுக்குத் தேர்வு செய்துள்ளது. சிலமாதங்கள் முன்பு நடந்த கல்கத்தா திரைப்படவிழாவிலும், ’டு லெட்’ படத்திற்கு சிறந்த பிராந்திய மொழிப்படத்திற்கான விருது கொடுக்கப்பட்டது.

முற்றிலும் புதியவர்களைக்கொண்டு செழியன் இப்படத்தை இயக்கியிருப்பதாய்த் தெரிகிறது. கவிஞர் விக்ரமாதித்யனின் மகன் சந்தோஷ் நம்பிராஜன் முக்கியப்பாத்திரத்தில் நடித்திருக்கிறார். இவர் செழியனிடம் அசிஸ்டெண்ட்டாக இருந்தவர். செழியன் இந்த ரோலைக் கொடுத்தவுடன் ’நானா?’ என்று ஆச்சரியப்பட்டிருக்கிறார் சந்தோஷ். சர்வதேச அளவில் படம் போகக்கூடும் என்பதால், நடிக்காமல் இயல்பாகக் கேரக்டருக்குப் பொருந்தக்கூடிய ஆள்தான் சரியா இருக்கும். நீ சரியா இருப்ப! என்றாராம் செழியன். சரிதான். இத்தகையப் படத்திற்கு புதியவர்கள்தான் லாயக்கு. ஒத்துவரும். அப்போதுதான் ஒரு உண்மைத்துவம், உயிர்த்தன்மை கதையோட்டத்தில் காணப்படும். ஆட்டம், பாட்டம், அடி, குத்து, வெட்டு, ஆபாசம் என்பதுதான் படம் எனப் பழகிப்போனவர்களுக்கு, செழியன் இந்தப்படத்தில் என்ன சொல்லவருகிறார் எனப் புரிய வாய்ப்பில்லைதான். அவர்களைப் பொறுத்தவரை –தமிழின் மெஜாரிட்டி ரசிகர்கள் அப்படித்தான்– இதெல்லாம் படமே இல்லை! நல்லது. மற்றவர்கள், அதாவது தரமான வித்தியாசமான திரைமுயற்சிக்காக ஏங்குபவர்கள் -கொஞ்சப்பேர்தான் அவர்கள், தமிழில் எப்போதாவது நிகழும் இத்தகைய கலைப்படைப்பு, எப்போது திரையரங்குகளில் வெளிவரும் எனக் காத்திருந்து பார்க்கவேண்டியிருக்கும். என்ன செய்வது, நல்ல விஷயங்களுக்காக, இந்த நாட்டில் காத்துக்கிடக்கத்தான் வேண்டியிருக்கிறது.

**

ஸ்ரீதேவி எனும் சினி சகாப்தம்

இவரை எப்படிப் பார்ப்பது? இந்திய சினி இண்டஸ்ட்ரியின் இன்னுமொரு புகழ்பெற்ற நடிகை என்றா? தெற்கிலும், வடக்கிலுமாக சில வருடங்கள் நன்றாக ஓட்டியிருக்கிறார் என்று சொல்லிக் கடந்துவிடலாமா? இவ்வளவுதானா இந்த மனுஷி?

பத்தோடு பதினொன்னாக என்றும் இருந்தவரல்ல ஸ்ரீதேவி. இந்திய சினிமா அல்லது இந்திய எண்டர்டெய்ன்மெண்ட் இண்டஸ்ட்ரி எனும் ஒரு உலகப்புகழ்பெற்ற பெரும் கலை, தொழிலமைப்பில், ஐம்பது வருடகாலம் அயராத தாக்கம் ஏற்படுத்திய ஆர்ட்டிஸ்ட். சீரியஸ் ரோல்களை இயல்பாகச் செய்த திறனுடன், கண்களில் விஷமம் மின்னும் நாசூக்கான காமெடித் திறனும் அவரிடமிருந்து வெளிப்பட்டது பல படங்களில். நடிப்புலகில் ஒரு அபூர்வத் திறனாளர் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இருந்ததில்லை. தன்னிடம் மையம் கொண்டிருந்த கலாதேவியின் கருணையினால், ஆரம்பத்தில் தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், பின்னர் ஹிந்தி என வணிகசினிமாவில் செயல்பட்டபோதிலும், சில அழுத்தமான, நெஞ்சிலிருந்து நீங்காத படைப்புகளைக் கொடுத்த உயரிய பெண் கலைஞர். நாடுமுழுதும் பெருகிப் பரவியது இவரின் ரசிகர் கூட்டம். The only female Super Star என்று ஸ்ரீதேவியைக் குறிப்பிடுகிறது புகழ்பெற்ற நாளேடான இந்தியன் எக்ஸ்ப்ரெஸ். இன்னும் திரையுலகின் எத்தனையோ பிரபலங்கள் எப்படியெல்லாமோ அவரைப் புகழ்ந்திருக்கிறார்கள். இருந்தும் ஒரு தனிமனுஷி என்கிறவகையில் அவரிடம் காணப்பட்ட குணங்கள் – குழந்தைத்தனம், வெளிப்படுத்திய அவையடக்கம், நம்பமுடியா எளிமை. பாலிவுட்டில் பணியாற்றத்துவங்கிய ஆரம்ப வருடங்களில் அவரை ஒரு ’குழந்தைப்பெண்’ என்று பொருள்பட, ‘a child-woman’ என்றே பலர் குறித்தார்கள். துரதிர்ஷ்டவசமாக நம்மிடையே இன்று இல்லாத நிலையில், நாம் நினைத்து ஆச்சரியப்பட, உருகிட நிறைய நினைவுகளை, திரைச்சித்திரங்களை விட்டுவிட்டுச் சென்றிருக்கிறார் ஸ்ரீதேவி .

மூன்றரை வயதுக் குழந்தையான ஸ்ரீதேவி ஒரு சோப் விளம்பரத்திற்காக, கிருஷ்ணனாக வேடமிட்டு கேமராவின் முன் நிற்கவைக்கப்படுகிறார். கேமராமேனாக அப்போது எதிர்நின்றவர், பின்னாளில் சிறந்த மலையாள இயக்குனர்களில் ஒருவராக அறியப்படவிருந்த பரதன்.(தமிழில் கமல், சிவாஜி நடித்த தேவர் மகன் படத்தை இயக்கியவர்). 1996-ல் ஸ்ரீதேவி பாலிவுட்டின் டாப் ஸ்டார். அப்போது தேவராகம் என்கிற தன் படத்தில் ஸ்ரீதேவி நடித்தால் நன்றாக இருக்கும், ஆனால் அவரது கால்ஷீட் கிடைப்பது அரிதாயிற்றே எனக் குழம்பியே ஸ்ரீதேவியை சந்திக்க அவரது இல்லத்துக்கு வருகிறார் இயக்குனர் பரதன். ஸ்ரீதேவி அப்போது அங்கில்லை. அவரது அம்மா ராஜேஸ்வரி பரதனை அடையாளம் கண்டுகொள்கிறார். நீங்கள்தானே என் மகளைக் குழந்தைப்பருவத்தில் விளம்பரத்துக்காக ஃபோட்டோ எடுத்தது எனக் கேட்க, ஆச்சரியப்பட்ட பரதன் ஆம் என்கிறார். என் மகள் உங்கள் படத்தில் நடிப்பாள், கவலைப்படாமல் போய்வாருங்கள் என்று கூறி அவரை அனுப்பிவைத்தாராம் ஸ்ரீதேவியின் அம்மா. ஸ்ரீதேவியின் நெருக்கடியான வருடத்தில் அவர் இன்னொரு படத்தில் நடிக்க வாய்ப்பில்லை. இருந்தும் அம்மா வாக்குக் கொடுத்துவிட்டாரே என்பதனால், அதே அம்மாவுக்கு மூளை ஆப்பரேஷன் அமெரிக்காவில் நடக்கையில், அமெரிக்காவில் ஒருகால், தேவராகம் ஷூட்டிங்கிற்காக இந்தியாவில் ஒரு கால் என அலைந்து பரதனுக்குப் படத்தை முடித்துக்கொடுத்தார். ஒருபக்கம் அம்மாவின் உயிரையும், மறுபக்கம் அம்மாவின் வார்த்தையையும் காப்பாற்றிய மென்மனம் கொண்டவர் ஸ்ரீதேவி.

பொதுவாக கேமரா முன்னரேயன்றி, சொந்த வாழ்வில் அதிகம் பேசாத இந்த நடிகை அபூர்வமாக ஒரு நேர்காணலில், கமல், ரஜினி இருவரும் எனது நண்பர்கள் என்று கூறியிருக்கிறார். 2011-ல், ரஜினிகாந்த் உடல்நிலை மோசமாகி சிங்கப்பூரில் சிகிச்சை பெற்றுவருகையில், அவர் சீக்கிரம் குணமாகவேண்டி ஒரு வாரம் விரதம் இருந்திருக்கிறார். விரதத்தை முடித்து ஷிர்டி பாபா கோவிலுக்கு சென்று, ரஜினிக்காக, ஸ்ரீதேவி பிரார்த்தனை செய்து திரும்பியது சினிமா உலகிலேயே பலருக்குத் தெரியாது.

ஆறாவது வயதில் சின்னப்பத்தேவரின் துணைவன் படத்தில் குழந்தை முருகனாக வெளிப்பட்டு, வெள்ளைப்பேச்சில் நம் மனதை அள்ளியவர். தன் எட்டாவது வயதில், 1971- மலையாளப்படமான ’பூம்பாட்டா’வில் தாய் தந்தையை இழந்து, உறவினர் வீட்டில் வளரும் தாயில்லாப்பிள்ளையாய் பார்த்தோரின் மனதை உருகவைத்த குழந்தை ஸ்ரீதேவி. பலனாக 1971-ல், கேரள மாநிலத்தின் சிறந்த குழந்தை நட்சத்திரத்திற்கான பரிசு அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. 13 வயதினில் இயக்குனர் கே.பாலச்சந்தர் இவரைத் தமிழ்ப் படமான மூன்று முடிச்சின் ஹீரோயினாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். (வேறொரு காலகட்டத்தில் நன்றியுணர்வோடு இதுபற்றிப் பேசியிருக்கிறார் ஸ்ரீதேவி). மூன்று முடிச்சு திரைப்படத்தில் அவர் சந்தித்தது, பின்னாளில் தமிழின் சிறப்புக் கலைஞர்களாக, ஆளுமைகளாக ஒளிரவிருந்த கமல் ஹாசனையும், ரஜினிகாந்தையும். அந்தப் படத்தில் நடிப்பில் இந்த இருவரும், அனுபவமில்லாத கத்துக்குட்டியான ஸ்ரீதேவியுடன் மோதி நிரூபிக்கவேண்டியிருந்தது! ரசிகர்கள் மறக்கமாட்டார்கள். பாரதிராஜா தன் ‘பதினாறுவயதினிலே’ படத்தில் நடிக்கக் கூப்பிட்டபோது, முதலில் தயங்கிய ஸ்ரீதேவி, பின்னர் ஒப்புக்கொண்டார். மயிலாக வந்து ஒயிலாக ரசிகர்களின் மனதில் நிரந்தரமாக அமர்ந்துகொண்டார். ‘என்னோட பேரு குயில் இல்ல… மயில்!’ என்பார் வெகுளியாக ஒரு இடத்தில். (அவர் மறைவுக்குப்பின் கடந்த இரண்டு மூன்று நாட்களாகப் பறந்துகொண்டிருக்கும் வாட்ஸப் மெசேஜ்களில் இது தெரியும்.) வேறு யாரையும் அப்போது அந்த ரோலில் நினைத்துப் பார்த்திருக்கமுடியுமா? அப்படியே யாருக்காவது கிடைத்திருந்தாலும் ஸ்ரீதேவியைப்போல் அந்த அப்பாவித்தனத்தைத் திரையில் கொண்டுவந்திருக்கத்தான் முடியுமா? இந்தப்படத்தின் ஹிந்தி ரீ-மேக்கான ’சோல்வா(ன்) சாவன்’ படத்தில் 1979-ல் நடித்து பாலிவுட்டில் கால்பதித்தார் ஸ்ரீதேவி. (இதற்கு முன் ஹிந்தியில் நடிகை லக்ஷ்மி நடித்த ஜூலி படத்திலும் ஸ்ரீதேவி குழந்தை நட்சத்திரமாக நடித்துள்ளார்). வடநாட்டு ரசிகர்கள் கவனிக்கத் தொடங்கிவிட்டனர். 1983-ல் வெளியான, ரஜினிகாந்த் டபுள்ரோலில் நடித்த ஜானி படத்தில், பாடகி அர்ச்சனாவாக வந்து ’என் வானிலே ஒரு வெண்ணிலா’, ’காற்றில் எந்தன் கீதம்..’ ஆகிய பாடல்களுக்கான காட்சிகளுக்குத் தன் உணர்வினால் உயிரளித்த நடிகை.

தமிழ், தெலுங்கு, ஹிந்திப்படங்கள் என கமல் ஹாசனுடன் 27 படங்களில் ஜோடி சேர்ந்து நடித்துள்ளார் ஸ்ரீதேவி. அந்தக் காலகட்டத்தில், பெரிய திரையில் மிகவும் விரும்பப்பட்ட ஜோடியாக இருந்தது இது. தமிழில் பாரதிராஜாவின் 16 வயதினிலே( கமல், ரஜினி, ஸ்ரீதேவி), சிகப்பு ரோஜாக்கள், கே.பாலச்சந்தரின் மூன்று முடிச்சு (கமல், ரஜினி, ஸ்ரீதேவி), வறுமையின் நிறம் சிகப்பு (தெலுங்கில் ஆகலி ராஜ்யம்),பாலுமகேந்திராவின் மூன்றாம் பிறை {ஹிந்தியில் சத்மா (Sadma)} ஆகிய புகழ்பெற்ற படங்களோடு, கல்யாணராமன், மீண்டும் கோகிலா, வாழ்வே மாயம் போன்ற படங்களில் சிறப்பாக பங்களித்துள்ளார் ஸ்ரீதேவி. ரஜினிகாந்துடன் மேலும் படங்கள்: காயத்ரி, வணக்கத்துக்குரிய காதலியே, அடுத்த வாரிசு, போக்கிரி ராஜா, தனிக்காட்டு ராஜா, நான் அடிமை இல்லை போன்றவை. எம்ஜிஆர்-உடன் குழந்தை நட்சத்திரமாக ’நம் நாடு’ என்கிற படத்தில் வருகிறார். சிவாஜி கணேசனின் மகளாக பைலட் ப்ரேம்நாத், கவரிமான் போன்ற படங்களில் பாத்திரமேற்று செய்திருக்கிறார். 2015-ல் வெளிவந்த ’புலி ’ என்கிற படந்தான் தமிழில் ஸ்ரீதேவியின் கடைசிப்படம்.

தெலுங்குப்பட உலகில் கிருஷ்ணாவுடன் அவரது ஜோடி பிரசித்தம். பங்காரு பூமி, பங்காரு கொடுக்கு, கைதி ருத்ரய்யா, ப்ரேம நக்ஷத்திரம், கிருஷ்ணாவதாரம் போன்று 29 படங்களில் இருவரும் இணைந்துள்ளனர். 1992-ல் வெளியான, இயக்குனர் ராம் கோபால் வர்மாவின் ’க்ஷ்ண க்ஷ்ணம்’ படம் புகழ்பெற்ற தெலுங்குப் படங்களில் ஒன்று. 1993-ல் வெளியிடப்பட்ட ’கோவிந்தா கோவிந்தா’ தெலுங்கு படத்தில் நாகார்ஜுனுடன் ஜோடி சேர்ந்துள்ளார் ஸ்ரீதேவி. இவையன்றி, ஆத்யபாடம், நாலுமணிப்பூக்கள், அங்கீகாரம், ஆ நிமிஷம், ஊஞ்சல் என இருபத்தைந்து மலையாளப் படங்களில் கமல் ஹாசன், மது, சோமன், மம்மூட்டி போன்ற பல்வேறு ஹீரோக்களுடன் ஸ்ரீதேவி பணியாற்றியுள்ளார் . பெரிய இடைவெளிக்குப்பிறகு 1996-ல் நடித்ததுதான், பரதனின் மலையாளப்படமான தேவராகம் (ஹீரோ:அரவிந்த்ஸ்வாமி).

1979-ல் பாலிவுட்டில் நுழைந்திருந்தாலும், ஹிந்திமொழி பிடிபட ஸ்ரீதேவிக்கு சிலவருடங்கள் ஆயின. ஆரம்பத்தில் நடிகை ரேகா உட்பட பலர் அவருக்கு ஹிந்திப்படங்களில் குரல் கொடுத்திருக்கின்றனர். 1989-வாக்கில் அவர் தன் வெற்றிப்படங்களான ச்சால்பாஜ் (Chaalbaaz), சாந்தினி ஆகிய படங்களில் நடிக்கையில் ஹிந்தி மொழி அவரிடம் வசப்பட்டுவிட்டிருந்தது. பாலிவுட்டில் அவரின் ஆரம்பப்படங்களில் ஒன்று ஹிம்மத்வாலா. இந்தப்படத்தின் ஹீரோவான ஜிதேந்திரா அப்போது மங்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு ஸ்டார். ஆனால், படங்களின் பாட்டுக்களும் அதற்கேற்ப ஸ்ரீதேவியின் நாட்டிய, நடிப்புத்திறமையின் காரணம் கொண்டே படம் பிரபலமாகி, பணத்தை அள்ளிக் குவித்தது. வடநாட்டில் ஸ்ரீதேவி ரசிகர் வட்டம் உருக்கொண்டது. ’நாகினா’, புகழ்பெற்ற இயக்குனரான சேகர் கபூர் இயக்கிய சையன்ஸ்ஃபிக்ஷன் படமான ’மிஸ்டர் இண்டியா’ என வெற்றிகள் தொடர, இந்தியாவிலும் இந்தியாவுக்கு வெளியேயும் அறியப்பட்ட பிரபலமான பாலிவுட் ஸ்டாரானார் ஸ்ரீதேவி. இந்த வகையில் பார்த்தால் கமல்ஹாசன், ரஜினிகாந்த் ஆகிய புகழ்பெற்ற நட்சத்திரங்கள் தமிழ் மற்றும் இதர தென்னிந்தியப்படங்களோடு பாலிவுட் படங்களிலும் நடித்திருந்தபோதிலும், ஸ்ரீதேவி அளவுக்கு தெற்கு, வடக்கு என ஒருசேர வென்று கோலோச்ச முடியவில்லை அவர்களால். முன்னர் வைஜயந்திமாலா, பிறகு ஹேமமாலினி, ரேகா ஆகிய தமிழ்நாட்டு நடிகைகள் பாலிவுட்டில் புகழ்பெற்றனர். ஆனால் தென்னிந்திய மொழிப்படங்களில் அவர்களால் காலூன்ற முடிந்ததில்லை. ஸ்ரீதேவி மட்டுமே இத்தகு வியத்தகு சாதனையாளர். அதனால்தான் ’இந்தியாவின் ஒரே பெண் சூப்பர்ஸ்டார்’ என்கிற பட்டம் வெகு இயல்பாகப் பொருந்துகிறது அவருக்கு.

2012-ல் பதினைந்து வருட பெரிய இடைவெளிக்குப்பின், அவரது லைட் காமெடிப் படமான, இளம் பெண்இயக்குனர் கௌரி ஷிண்டே இயக்கிய ‘இங்கிலீஷ்-விங்கிலீஷ்’ வெளியானது. ஸ்ரீதேவியைத் தவிர படத்தில் தெரிந்த முகமென்று யாருமில்லை. ’மீண்டும் ஸ்ரீதேவி’ எனப் பெரும் உற்சாகத்தை ரசிகர்களிடையே அந்தப்படம் கிளப்பியது. கனடாவின் டொரொண்ட்டோ திரைவிழாவில் திரையிடப்பட்டு ரசிகர்கள் மற்றும் திரைவிமரிசகர்களின் கவனத்தைக் கவர்ந்தது. இளம்இயக்குனருக்கான பரிசை வென்றதோடு படம் நன்றாக ஓடி, வணிகரீதியிலும் ஹிட்டானது. அவரது 54-ஆவது வயதில், 2017-ல் அவரது கடைசி ஹிந்திப்படமான ‘மாம்’ (அம்மா) வெளியிடப்பட்டது. ரவி உத்யவர் இயக்க, ஸ்ரீதேவியுடன் நவாசுதீன் சித்திக்கி மற்றும் சிலர் நடித்த குறைந்த பட்ஜெட் படம். படம், போட்ட காசை மீட்டதோடு, கொஞ்ச லாபத்தையும் கொடுத்தது.

படம் வெளிவரவிருந்த நிலையில் தமிழ் நாளேடொன்றில் அவரது சிறிய நேர்காணலொன்று வந்தது. அதில் ஒரு கேள்விக்கு பதிலளிக்கையில் மாம் என்றால் தமிழில் அம்மா. ஆனால் இது அம்மாபற்றியது மட்டுமல்ல, வளர்ந்துவரும் மகள் பற்றியதுமாகும் என்கிறார். இந்தப்படத்தில் நடித்தபோது, தன்னோடு எப்போதும் ஸ்டூடியோவுக்குக் கூடவந்த தன் அம்மாவின் நினைவு தாக்கியதாகக் குறிப்பிடுகிறார். மா என்றால் அம்மாவைக் குறிக்கும். ஆனால் தமிழில் அம்மா என்றால் ஜெயலலிதாதான். ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கைபற்றி படமெடுக்கப்பட்டால் அதில் நடிப்பீர்களா என்று கேட்கப்பட்டதற்கு, ’அவரைப் போன்ற ஒரு ஆளுமை கொண்டவரின் கதாபாத்திரத்தில் நடிப்பது பெரிய பொறுப்புமிக்க பணியாகும். அத்தகைய கதாபாத்திரத்துக்கு நான் இவ்வளவு விரைவில் நியாயம் வழங்க முடியாது என்று உணர்கிறேன். ஆனால் நான் குழந்தை நட்சத்திரமாக இருந்த போது ஜெயலலிதாவை இறைவியாகவே கருதினேன். அவருடன் உரையாடிய கணங்கள் குறித்த இனிய நினைவுகள், இப்போதும் என்னிடம் அழியாமல் இருக்கிறது’ என்கிறார் ஸ்ரீதேவி.

நடிப்புத்தொழிலில் வெற்றிமேல் வெற்றிபெற்றபோதிலும், தன் பிராபல்யம்பற்றிய செருக்கு அவரிடம் காணப்பட்டதில்லை. அவருடைய பதின்மவயதில் காணப்பட்ட குழந்தைமை, ஒரு அப்பாவித்தனம் அவரில் நீடித்திருந்தது. அதுவே அவரது மாபெரும் சக்தியும், பலவீனமும். தனிமனுஷியாக எந்த நேர்காணலிலும் அவர் தன்னை முழுமையாக வெளிப்படுத்தியவரில்லை. மிகவும் குறைவாக, ஜாக்ரதையாகப் பேசுபவர். உள்ளுக்குள்ளே அவர் மிகவும் மென்மையானவராகவும், வாழ்க்கையின் ஏற்ற இறக்கங்களில் மருண்டுபோய், சந்தேகத்துடன் இந்த உலகை நோக்குபவராகவே இருந்திருக்கிறார். வெளியே சந்தோஷமாக இருப்பதாகத் தெரிந்தாலும், உள்ளே தன் அகத்தின் பாதுகாப்பின்மையை, தன்னுடைய துக்கத்தைக் காட்டிக்கொள்ளாது, தன்னைச் சுற்றிலும் ஒரு உளவியல் கட்டமைப்புடனேயே அவர் எப்போதும் இருந்திருக்கிறார் என்கிறார் அவரது படங்களை இயக்கியவரும் அவரை அருகிருந்து அறிந்தவருமான இயக்குனர் ராம் கோபால் வர்மா. ஸ்ரீதேவி தன் சிறுவயதிலேயே பேரும்புகழும் அடைந்ததனால் தன் வாழ்வை ஸ்திரமாகப் பிடித்துக்கொள்ளவே அவருக்கு வாய்ப்பில்லாது போனதெனவும், தந்தை இருந்தபோதுகூட சொத்துபத்து விஷயங்களில் அவரது உறவினர்களாலேயே வஞ்சிக்கப்பட்டதும், அப்பாவின் மறைவுக்குப்பின் அவர் அம்மாவையே சார்ந்திருக்கவேண்டியிருந்ததும் காரணங்களெனக் கூறுகிறார் ராம் கோபால் வர்மா.

அவரது கல்யாணமும்கூட அவரால் விரும்பி அமைத்துக்கொள்ளப்பட்டதல்ல. அவரது ஒரே துணையான அம்மாவும் இறந்துவிட்ட நிலையில், இவ்வுலகில் தனித்து விடப்பட்டு செய்வதறியாது உள்ளுக்குள்ளே தவித்தபோது, யாரோ ஏதோ சொன்னார், வேறுயாரோ சிபாரிசு செய்தார், இதுதான் சரியோ, வேறுவழியில்லையோ என்கிற குழப்பமான நிலையிலேயே இறுதியில் திருமணத்திற்கு சம்மதித்திருக்கிறார் என்கிறார்கள். அவர்போய்ச்சேர்ந்த குடும்பத்திலும் அவரை மதித்தவரோ, உண்மை அன்பு காட்டியவரோ எவரும் இல்லை என்றுதான் தெரியவருகிறது. போதாக்குறைக்கு, ஸ்ரீதேவி சம்பாதித்த பணத்தைவைத்து, கணவரென வந்தவர் தன் பெருங்கடன்களை அடைத்துக்கொண்டார் என்றும் கேள்வி. ஸ்ரீதேவி சண்டைபோடும் குணத்துக்காரர் இல்லையாதலால், எல்லாவற்றையும் அனுசரித்துப்போவதாக எண்ணி, உண்மையில் எல்லாவற்றையும் இழந்தே வாழ்ந்திருந்ததாகத் தெரிகிறது. குழப்பத்தோடு குழப்பமாக, இரண்டு குழந்தைகள் – அதுவும் பெண் குழந்தைகள், பிறந்துவிட்ட நிலையில் அவர்களின் வளர்ப்பிலேயே தன் மனதை முழுதும் ஈடுபடுத்தி இருபது வருடங்களைக் கடத்தியிருக்கிறார்போலும், தனக்கென எந்த சுகமும் இல்லாமலேயே.

’மாலினி ஐயர்’ என இவர் நடித்த ஒரு காமெடி டிவி சீரியல், சஹாரா சேனலில் 2004-ல் வெளிவந்து, ஜனரஞ்சகமாக அமைந்தது. 2012-ல் பெரியதிரைக்கு ‘இங்கிலீஷ்-விங்கிலீஷ் (ஹிந்தி படம்)’ மூலம் திரும்பினார். 2013-ல் ஸ்ரீதேவிக்கு இந்தியாவின் உயர் விருதுகளில் ஒன்றான ‘பத்மஸ்ரீ’ வழங்கப்பட்டது. சிலவருடங்களுக்கு முன், அமிதாப் பச்சனின் ’கோன் பனேகா க்ரோர்பதி?’(Kaun banega crorepati – கோடீஸ்வரர் ஆகப்போவது யார்) டிவி நிகழ்ச்சியில், ஒருமுறை ஸ்பெஷல் கெஸ்ட்டாக ஸ்ரீதேவி வந்தபோது, அமிதாப் மிகவும் வாஞ்சையுடன், மரியாதையுடன் அவரை நடத்தியது நினைவில் இருக்கிறது. உடம்பை அதீதக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து நடித்ததோடு, மாடலிங் வேறு செய்துவந்தார் பிற்காலத்தில். இதையெல்லாம் அவர் விரும்பித்தான் செய்தாரா, செய்யுமாறு, மேலும் சம்பாதித்துக்கொடுக்குமாறு நிர்பந்திக்கப்பட்டாரா – அந்த இறைவனுக்கே வெளிச்சம். கடைசியில் துபாயில் எப்படித்தான் அவர் மறைந்தார் என்பதையும் நாம் அந்தப் படைத்தவனிடமே விட்டுவிடலாம். சதிகார உலகில், நம்மைப்போல் அப்பாவிகள் தெரிந்துகொள்ள வேறேதுமில்லை.

**

சொல்வனத்தில் டாம் ஆல்ட்டர்


(படம்: இணையம். நன்றி)

டாம் ஆல்ட்டர் (Tom Alter) : பிரபல பாலிவுட் நடிகர், ஹிந்தி தியேட்டர் பர்சனாலிட்டி, கிரிக்கெட் பத்தி எழுத்தாளர் என விதவிதமான முகங்கள்.. அவரைப்பற்றிய என் கட்டுரை ஒன்று (டாம் ஆல்ட்டர் என்றொரு கலைஞர்) நடப்பு ‘சொல்வனம்’ இணைய இதழில் வெளியாகியுள்ளது. வாசிக்க அன்பர்களை அழைக்கிறேன்.

லிங்க்: http://solvanam.com/?p=50753

நன்றி : சொல்வனம் இணைய இதழ்

ஓவியா .. ஜூலி .. ரைஸா .. ஐலசா !

காலை எழுந்தவுடன் காஃபி குடித்துக்கொண்டே ரிலிஜியஸாக நெட்டைத்தட்டிவிட்டு தமிழ் மீடியா உலகுக்குள் அலைகிறேன். நாட்ல எல்லாம் நல்லாத்தானே போய்கிட்டுருக்கு? நம்ப தமிழ்நாட்ல ஆட்சி என்று ஒன்று நடந்துவருகிறது. சரி. கட்சி? அதைப்பற்றித் தெரிந்துகொள்ள முயன்றால் காலைக் காஃபியின் மணமும் கதறிக்கொண்டு வெளியேறிவிடும். எக்கேடுகெட்டாலும் ஒழியட்டும். பொதுமக்களுக்கே வரவர கட்சிகள்மேல ஈர்ப்பு விட்டுப்போயிடுச்சு. நமக்கெதற்கு காலைல வயித்துவலி?

வேறென்ன விசேஷம்? உருகியும், அணைத்தும், அழுதும், முத்தமிட்டும் ரசிகர்களின் கனவுலகில் ஏகப்பட்ட அளவுக்கு எகிறிக்கொண்டிருந்த ஓவியா, ’பிக் பாஸி’லிருந்து வெளியேறுவார்..வார்…வெளியேறியேவிட்டார். தன் மென்மையான குணநல வெளிப்பாட்டினால் ரசிகர்களின் மனவெளியில் கோலோச்சிய ஓவியா நிகழ்ச்சியிலேயே இல்லையா? செம கடுப்பில்இ ருக்கிறார்கள் ஓவியா ரசிகர்கள். அவரின் சோகக் கதையைக்கேட்டு கமல் ஹாசனும் கண்கலங்கினார் (பெண் என்றாலே நெகிழ்பவராயிற்றே. ஓவியாவுக்காக உருகாவிட்டால் எப்படி?) ஏன், ப்ரொக்ராமை நடத்தும் ஸ்டார் விஜய் சேனலுக்கேகூட ஓவியா வெளியேறியது பிடிக்கவில்லையாமே. ‘’ஆரவ்வை என்னால் மறக்கமுடியாது. அவர் என்னிடம் வருவார்!’’ உணர்ச்சியின் உச்சத்தில்ஓவியா வார்த்தைகளை விட்டுவிட, ’என் மகள் அப்படிப்பட்டவளல்ல. நிஜத்தில் அவளுக்கு நடிக்கத் தெரியாது !’ என்று சாவகாசமாக அறிவிக்கிறார் அவருடைய அப்பா. (இவரைப்போய் யாருய்யா இண்டர்வியூ எடுத்தது?) மேலும் பிக் பாஸ் அறிவிப்புகள்/யூகங்கள். ஜூலியும் வெளியேறிவிட்டார். ஓவியாவை திருப்பிக்கொண்டுவர முயற்சி? ’ஓவியாவைப்பற்றிப் பேசுவதை நிறுத்துங்கள்!’ – நடிகர் சித்தார்த் (இவரு இப்ப எங்கேர்ந்து வந்தாரு?) பாரதியின் புதுமைப்பெண் போன்றவர் ஓவியா-ஆதலினால் காதல் செய்தார்! –இயக்குனர் சீனு ராமசாமி. அட! அட! இந்த ஓவியா யாரயும் விட்டுவைக்கல போலருக்கே. க்ரிக்கெட்டில் ’பாரத் ஆர்மி’ மாதிரி, தமிழ்நாட்டில் இப்போது ’ஓவியா ஆர்மி’ ஒன்று உருவாகிவிட்டதாமே. ஓவியா இல்லாத பிக் பாஸ், ஜெயலலிதா இல்லாத அதிமுக, சிஎஸ்கே இல்லாத ஐபிஎல் என்றெல்லாம் ஏதேதோ எண்ணித் தூக்கம் வராமல் தவிக்கிறார்கள் ரசிகர்கள். இப்படி ஓவியா, ஓவியா என மீடியா அலை அலையாக மேலெழுப்ப, நான் திக்குமுக்காடி, மனதுக்குள் அவராகவே மாறி அவரது எமோஷன்களை, உளைச்சல்களை அனுபவிக்க ஆரம்பித்துவிட்டதாகத் தோன்றியது. சே! இந்த மீடியாக்கள் நம்மை கொன்றுப்போட்டுவிட்டுத்தான் மறுவேலை செய்வார்கள். இன்னொரு காஃபி கிடைத்தால் பரவாயில்லை. மனமெல்லாம் ஓவியா..மனைவியிடம் போய் காஃபியா? விண்ணப்பிப்பதில் அர்த்தமேதுமில்லை. இதற்குப் பதில் இன்னொரு ஆதார் கார்டிற்கு விண்ணப்பித்துப் பார்க்கலாம். இந்திய அரசு இளகிய அரசு; கொடுத்தாலும் கொடுத்துவிடும்.

மேற்கொண்டு செய்திகளைக் கண் மேய்ந்தது. ஜியோவோடு போட்டிபோடும் ஏர்டெல். ம்ஹும்! ரொம்ப முக்கியம். மோதி-அமித் ஷாவினால் காங்கிரஸுக்கே நெருக்கடி!- பின்ன என்ன செய்யணும்கிறீர் ஜெயராம் ரமேஷ். அரசியல்ல நெருக்கடிகூட இருக்கக்கூடாதா ? நல்லா இருக்குய்யா நீர் சொல்றது! மேல..மேலப் போனதில் தட்டுப்பட்டார் ஒருவர். விஜய்சேதுபதி. ’யாரு?’ என்று என் மனசைக் கேட்டுவைத்தேன். ’’அட நம்ம விஜய் சேதுபதி..சூப்பர் ஆக்டரு! விக்ரம் வேதாவுல கலக்கிருக்கார்ல..தெரியாது? மொதல்ல நீ தமிழ்ப் படங்கள கொஞ்சம் உருப்படியாப் பார்க்கப்பாரு..அப்பறமா சீனா-இந்தியா, வடகொரியா-அமெரிக்கா, சிரியா-ஈராக்னு உலக அமைதியப்பத்தில்லாம் கவலப்படலாம்!’’ – மனசு என்னை வன்மையாகக் கண்டித்தது. காலையிலேயே அர்ச்சனை? கேட்டுக்கொண்டேன்; மனசின் அடக்குமுறை ஆட்சியில்தானே இருக்கிறேன் நான்? இப்ப என்ன விஜய்ரகுபதி..சாரி, விஜய் சேதுபதியா…சரி, அவரப்பத்தி என்ன தெரிஞ்சுக்கணும்? சிந்தனையோடு மேலே கண்களை ஓட்டினேன். ’’புதிதாக பிஎம்டபிள்யூ வாங்கினார் விஜய் சேதுபதி. வாழ்க்கையில் கஷ்டப்பட்டு முன்னேறியவர்…’’ ஓ..! ’’அவர் வாங்கியிருக்கும் காரின் நிறம் வெள்ளை..அவரது மனதைப்போலவே!’’ மேலும் உருகி எனது செண்டர்-டேபிள் மீதெல்லாம் வழிந்தது தமிழ்மீடியா. எனவே, கஷ்டப்பட்டு, கஷ்டப்பட்டு வாழ்வெல்லாம் புலம்பிப் புண்ணாகிக் கதை ஓட்டுவோரே.. விடாதீர்கள்.
முன்னேறுவதற்குக் கடுமையாக முயலுங்கள். அப்படி ஒருவேளை முன்னேறியேவிட்டால், மறக்காமல் வாங்கிவிடுங்கள் ஒரு பிஎம்டபிள்யூ. ஞாபகம் இருக்கட்டும் கலர் வெள்ளை. உங்கள் வெள்ளந்தி மனசோடு மேட்ச் ஆகணும் இல்லையா?

**

ஹிந்தி மீடியம் !

டெல்லியின் சாந்தினி சௌக்கில் வசிக்கிறார் ராஜ் பத்ரா (Raj Batra), ஒரு இளம் பிஸினெஸ்மேன். தொழில்நுணுக்கம் தெரிந்தவர். நன்றாக நடக்கிறது ஜவுளிக்கடை. செல்வச்செழிப்பு. மற்றபடி ஆள் சராசரி. அவருக்கு ஆங்கிலம் பேசிப்பழகும் மீட்டா (Mita) ஒரு நாகரீக மனைவி. அவர்களின் ஒரே குழந்தை பியா (Pia) பள்ளிக்கூடம் போக ஆரம்பித்திருக்கிறாள்..

ஒரு நாள் பள்ளி முடிந்ததும் யுகேஜி-யில் இருக்கும் தன் குழந்தையைக் கூட்டிவரச் செல்கிறாள் மனைவி. மற்ற குழந்தைகளுடன் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் இவளது மகள் அம்மாவிடம் ஓடிவந்து தன்னோடு கூடப் படிப்போரில் ஒரு சிறுவனைக் காண்பித்து முறையிடுகிறாள். ’இவன் என்னோட பேசமாட்டேங்கறான்!’

அம்மாக்காரி அந்தச் சிறுவனிடம் போய் இதமாகச் சொல்கிறாள்(ஹிந்தியில்): ’ஏன் பேசமாட்டேங்கறியாமே..பேசுடா கண்ணு! நீங்கள்லாம் ஒன்னாத்தானே படிக்கிறீங்க!’

வாண்டுப்பயல் இங்கிலீஷில் பதில் சொல்கிறான். ’இவளோட நான் பேசமாட்டேன். இவ ஹிந்தியில பேசறா!’

துணுக்குற்ற இவள் நம் குழந்தைக்கும் இங்கிலீஷ் சொல்லித்தரணுமே..என்கிற சிந்தனையுடன் சிறுவனிடம் நைச்சியமாகக் கெஞ்சுகிறாள்: ‘ ஒனக்கும்தான் ஹிந்தி தெரியுமே! இவளோட பேசேன்!’

‘ஹிந்தியிலலாம் பேசக்கூடாது. இங்கிலீஷில்தான் பேசணும்’னு அம்மா சொல்லியிருக்காங்க! ’ என்கிறான் அந்தப் பொடியன்.

கவலையோடு அவனைப் பார்த்துவிட்டுத் தன் பெண்ணைக்கூட்டிக்கொண்டு வீட்டுக்கு வருகிறாள் அம்மா. அவளது சிந்தனை வலுக்கிறது. மாலை வீடு திரும்பி விளையாட்டாகப் பேசவிரும்பும் கணவனிடம் முகம் கொடுக்காமல் சீரியஸாக நடந்துகொள்கிறாள். அவனுக்குப் புரியவில்லை. ‘என்னாச்சு மீட்டி! வா டார்லிங்!’ என்று குலவப் பார்க்கிறான். கதை ஓடவில்லை. மேற்கொண்டு அவன் விஜாரிக்க, ’அரசாங்கப் பள்ளிக்கூடங்கள்ல படிச்சுட்டு நாமப்பட்ட கஷ்டம், அவமானம்லாம் போறும்! நம்ம குழந்தய தரமான இங்கிலீஷ் ஸ்கூல்ல போட்டாகணும். ஆகவேண்டியதப் பார்!’ என்கிறாள். ’அதுக்கென்ன, போட்டாபோச்சு!’ என்கிறான் சாதாரணமாக அவன்.

இங்கிருந்து ஆரம்பிக்கிறது தங்கள் குழந்தையை, டெல்லியின் ஆகப்புகழ்பெற்ற இங்கிலீஷ் ஸ்கூலில் சேர்க்க ப்ரயத்தனப்படும் இந்தப் பெற்றோரின் கடும் முயற்சிகள். குழந்தைக்கான இண்டர்வியூ, பெற்றோருக்கான கவுன்சலிங், பயிற்சி, தடுமாற்றங்கள், குழப்பங்கள், தோல்விகள் எனத் திரையில் விரிந்து செல்கிறது கதை. நமக்கு இங்கிலீஷ் சரியாகப் பேசவரவில்லை என்பதனால் நம் குழந்தையின் ஸ்கூல் அட்மிஷன் ஆகாதுபோலிருக்கிறதே என்று அப்பன் பரிதவிக்கும் அளவிற்கு நிலைமை சீரியஸ். பெண்டாட்டி வேறு ’ஒன்னாலதான் எல்லாப் ப்ரச்னையுமே! நீ இந்த சாந்தினி சௌக் ஸ்டைல ஒடனே மாத்து. குழந்தைக்காகவாவது நாகரீகமாக இங்கிலீஷ் பேசப் பழக கத்துக்க’ எனப் புருஷனை அவ்வப்போது குத்திவிடுகிறாள். எத்தனையோ முயன்றும் ஜெனரல் கோட்டாவில் முடியாது போக, ஏழைகளின் கோட்டாவில் தன் குழந்தைக்கு அட்மிஷன் வாங்க முடிவெடுக்கிறார்கள்; போலி ஏழைகளாக குடிசையில் போய் வாழ்கிறார்கள் பெற்றோர்கள். எப்படியோ தகிடுதத்தம் செய்து ஏழைக்கோட்டாவில் குழந்தை பியாவிற்கு அந்த புகழ்பெற்ற ஸ்கூலில் அட்மிஷன் ஆகிவிடுகிறது. மனைவி மீட்டா ஒரே குஷி. ராஜ் பத்ராவின் மனமோ மேலும் தடுமாற்றத்தில். தனது புதிய நண்பனும் நேர்மையாளனுமான குடிசைவாசி ஷ்யாம் ப்ரகாஷின் பிள்ளைக்குக் கிடைக்கவேண்டிய ஏழைக்கோட்டா சீட்டை, தன் பெண்ணிற்காகப் போலி ஆவணங்களின் மூலம் அநியாயமாகப் பறித்துவிட்டோமே என மனம் வேகிறான் ராஜ். ஷ்யாமின் மகன் படிக்கும் அரசாங்கப்பள்ளிக்கு நிறையப் பண உதவிகள் செய்து, தரமான ஆங்கில டீச்சரையெல்லாம் நியமிக்கச் செய்து பள்ளியை மேம்படுத்துகிறான். ஒருகட்டத்தில் குற்ற உணர்வு தாங்கமுடியாமல் போய், மனைவி தடுத்தும் கேளாமல், தன் பெண் குழந்தையை அந்த இங்கிலீஷ் பள்ளியிலிருந்து நீக்கிவிடுகிறான்; ஷ்யாம் ப்ரகாஷின் மகன் படிக்கும் அரசாங்கப்பள்ளியிலேயே தன் குழந்தையைச் சேர்க்கிறான் ராஜ் பத்ரா, என்று மனதைப்படுத்தும் கதை பாலிவுட்டின் இந்தவருட ரிலீஸ்களில் ஒன்றான ‘ஹிந்தி மீடியம்’.

இதில் மிகச்சிறப்பான நடிப்பென குடிசைவாசி ஷ்யாம் ப்ரகாஷாக வருபவரின் நடிப்பைச் சொல்வேன். இந்தப் படத்தின் பல இடங்களில் இவரது நடிப்புத்திறன் மின்னுகிறது. ஏழைகளுக்கான கோட்டாவில் குடிசைக் குழந்தைகள் சிலருக்கு அட்மிஷன் தர நினைக்கும் அந்த புகழ்பெற்ற ஸ்கூலிற்கு, சிலர் போலி விலாசம் கொடுத்து அந்தக்கோட்டாவில் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு தவறான முறையில் அட்மிஷன் வாங்க முயல்கின்றனர் என டிவி சேனல் ஒன்றின் மூலமாகக் புகார் வந்திருக்கிறது. அதை சரிபார்ப்பதற்காக ஸ்கூலிலிருந்து ஒரு ஆசிரியர் குடிசைப்பகுதிக்கு வந்து, ஏழைக்கோட்டாவில் விண்ணப்பித்தவர்கள் உண்மையில் அந்த குடிசைப்பகுதியில்தான் வசிக்கிறார்களா என சோதிக்கிறார். அப்போது ஏழையாக வேஷம் போட்டிருக்கும் ராஜ் பத்ராவின் உள்ளங்கையைத் தொட்டுப் பார்த்து ‘உன் கை ஏன் இவ்வளவு மென்மையாக இருக்கிறது, ஏழை உழைப்பாளியின் கைபோல் தெரியவில்லையே !’ என்று சொல்லி அவரது ஏழ்மையை சந்தேகிக்கிறார். பதில் சொல்லத் தடுமாறுகிறார் ராஜ் பத்ரா. அப்போது அவரது நண்பரான குடிசைவாசி ஷ்யாம் ப்ரகாஷ், தன் நண்பனுக்கு உதவி செய்ய நினைத்து ‘ஏற்கனவே கொஞ்சம் நல்லா இருந்தவர்தான் இவரு! நேரம் சரியில்ல..எல்லாத்தயும் இழந்துட்டாரு.. ஏழையாயிட்டாரு !’ என்று பரிசோதகரிடம் சொல்கிறார். ’ஓ’ என்பதுபோல் தலையாட்டிய பரிசோதகர் ஷ்யாம் ப்ரகாஷையும் கூர்மையாகக் கவனிக்கிறார். அப்போது பதற்றத்துடன் ஷ்யாம் ப்ரகாஷ் சொல்கிறார்: ’ஸாஹிப்! மே கரீப்(gharib) ஹூன்! (ஐயா, நான் ஒரு ஏழை!’) என்று ஆரம்பித்து ‘… என் அப்பன் ஒரு ஏழை. என் பாட்டனார் ஏழை.., ஏன் என் முப்பாட்டனாரும்கூடக் கடைசிகாலம்வரை ஏழையாகவேதான் இருந்தார். சிலரைப்போல் கொஞ்சநாள் பணக்காரனாக இருந்துவிட்டு அப்புறம் ஏழையானவனல்ல நான். நம்புங்கள்! ஆரம்பத்திலிருந்தே நான் ஏழைதான்.. ஒரிஜனல் ஏழை!’ என்பார். எங்கே அந்த பரிசோதகர் தன் ஏழ்மையையும் நம்பாது போய்விடுவாரோ-அதனால் தன் பையனுக்கு அட்மிஷன் கிடைக்காமல் போய்விடுமோ என்கிற பயம் கண்களில் தெரிகிறது. இந்த இடத்தில் தியேட்டரில் சிலர் சிரிக்கிறார்கள். ஆனால் மனதை உருக்கும் காட்சியது.

இன்னும் சில இடங்கள்: விண்ணப்ப முகவரிகளை சரிபார்த்த ஸ்கூல் ஆசாமி, குடிசைவாசிகளிடம் ‘சரி. உங்கள் விண்ணப்பங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். சீட் கம்மி. லாட்டரி போடுவோம் அதில் அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் உங்கள் குழந்தைகளில் சிலருக்கு அட்மிஷன் கிடைக்கும். எதற்கும் 24000 ரூபாய் தயார் செய்து வைத்துக்கொள்ளுங்கள்’ என்பார். அப்போது ஷ்யாம் ப்ரகாஷ் குழம்பி ‘ எங்களுக்குத்தான் கட்டணமெல்லாம் கிடையாது. இலவசம்னீங்களே!’ என்பார். அதற்கு ஸ்கூல் ஆசாமி ’அட்மிஷன் கட்டணம் கட்டவேண்டியதில்லை. ஆனால் எக்ஸ்ட்ரா-கர்ரிகுலர்,, அதான் விளையாட்டு, ஆட்டபாட்டம் மாதிரி- இதுக்கெல்லாம்தான் 24000ரூ கட்டச்சொல்றோம்!’ என்பார். குடிசைவாசிகள் திருதிருவென முழிக்க, ஷ்யாம் ப்ரகாஷ் பரிதாப முகத்துடன் ‘இங்க பாருங்க! எங்க எடத்துலேயே பிள்ளைகள் ஆடி, பாடி, விளையாடி எஸ்ட்டா குர்ரிகுலோர் தெனம் தெனம் நெறய நடக்குதுங்களே! அப்புறம் எதுக்கு ஸ்கூல்ல பணம் கட்டணும்?’ என்பார் அப்பாவியாக. என்ன ஒரு நடிப்பு!

ஏழைகளின்கோட்டா அட்மிஷனுக்காக குடிசையில் தங்கி ஏழையாக நடித்துக்கொண்டிருக்கும் ராஜ் பத்ரா, இந்த 24000 ரூபாயை எடுப்பதற்காக இரவில் பதுங்கிப்பதுங்கி ஏடிஎம் மெஷினுக்கு வருவார். அவரிடம் கார்டு இருக்கிறது பணமிருக்கிறது ஆனால் குடிசைவாழ் ஏழைகளுக்குத் தான் உண்மையில் பணக்காரன் என்பது தெரியக்கூடாதல்லவா? அதுக்குத்தான் பதுங்கல்! குடிசைவாசி ஷ்யாம் ப்ரகாஷ் தன் நண்பன் ராஜ் பத்ரா உண்மையிலேயே ஏழை என நம்பிக்கொண்டிருப்பவர். அவருக்கு ஏடிஎம் மெஷின்பற்றி, அதிலிருந்து பணம் வருமென்பதெல்லாம் ஒன்றும் தெரியாது. ஷ்யாம் ப்ரகாஷ் அந்த இரவில் அந்த மெஷினைக் கடக்க நேருகிறது. உள்ளே தன் நண்பன் ராஜ் பத்ரா ஏதோ செய்வதை ஆச்சரியமாகப் பார்ப்பார். மெதுவாகப் பின்னால்போய் அவரிடம் நெருங்கி ’இங்கே என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய் ?’என்று கேட்கிறார். பத்ரா பதற, மெஷின் சத்தத்துடன் பணத்தை வெளியே தள்ளுகிறது. அதைப் பார்த்து ஏதோ தப்பான காரியம் செய்கிறான் தன் நண்பன் என நடுங்கிய ஷ்யாம் ப்ரகாஷ், அங்குமிங்கும் பார்த்துக்கொண்டு ராஜ் பத்ராவைத் தரதரவென வெளியே இழுத்துச் செல்கிறார். ’கொஞ்சம் இரு. அதோ பாரு! பணம் வருது..என் குழந்தைக்காகத்தான். எடுத்துட்டு வந்துர்ரேன்!’ என்று குழறுகிறார் ராஜ் பத்ரா. காதில் வாங்கிக்கொள்ளாத ஷ்யாம் ப்ரகாஷ் முரட்டுத்தனமாக அவரை அமுக்கித் தள்ளிக்கொண்டுபோய் அழுத்தமாகச் சொல்கிறார். ‘இத பார் ராஜ்! நீ செய்யறது தப்புக்காரியம். நாமல்லாம் ஏழைகள். இந்தமாதிரித் திருட்டுக் காரியங்களை செய்யவே கூடாது. பெரிய ஆபத்தில் மாட்டிக்கொள்வோம். உன் குழந்தைக்குப் பணம்தானே வேணும். நான் எப்படியாவது ஏற்பாடு செய்யறேன். அந்தப் பக்கம்போகாதே..என்னுடன் வா!’ என்று ராஜை இழுத்துச் செல்கிறார். வெளியே தள்ளிய பணத்தை உள்ளே இழுத்துக்கொள்கிறது மெஷின். இந்த இடத்தில் இருவரின் நடிப்புமே ப்ரமாதம்.

குடிசைவாசி ஷ்யாம் ப்ரகாஷாக பார்ப்போரின் மனதை உருக்கி, படத்தில் ஜொலிப்பவர் தீபக் தோப்ரியால் (Deepak Dobriyal) எனும் நடிகர். நாடக நடிகராகத் தன் தொழில்வாழ்வைத் துவக்கியவர். ’ஓம்காரா’, ‘டெல்லி-6,’ ’மக்பூல் (Maqbool)’, Tanu weds Manu ஆகிய பாலிவுட் படங்களில் நடித்து ரசிகர்கள்/விமரிசகர்களின் கவனத்தை ஈர்த்திருக்கிறார். இர்ஃபான் கான் (Irrfan Khan) ஏற்கனவே பாலிவுட்டில் ப்ரபலமான நடிகர். ப்ரபலம் என்றால் ஷா ருக் கான், ஆமீர் கான், சல்மான் கான் போன்ற ஜனரஞ்சகப் ப்ராபல்யம் அல்ல. மசாலாப்பட மன்னனல்ல இந்த இர்ஃபான். பாலிவுட்டின் தரமான off-beat படங்களில் சிறப்பாக நடித்து புகழ்பெற்றிருக்கும் நடிகர். இந்தப் படத்திலும் எதிர்பார்த்தபடி, ராஜ் பத்ராவாக தன் ரோலை நன்றாக செய்திருக்கிறார். அவரது மனைவி மீட்டாவாக கவனிக்கத்தக்கப் பங்களிப்பு செய்திருக்கிறார் ஸபா கமர் (Saba Qamar) – பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்த டிவி நடிகை. உருதுப்படங்களில் நடித்துப்புகழ்பெற்றவர். சிறுமி பியாவாக வருபவர் தில்ஷிதா சேகல் (Dilshita Sehgal). இந்தக் குழந்தையை நீங்கள் கோத்ரெஜ் ஹேர்டை விளம்பரத்தில் பார்த்திருக்கலாம். படத்தைத் திறமையாக இயக்கியிருக்கிறார் டைரக்டர் சாகேத் சௌத்ரி.

வில்லனில்லாத, ரத்தம் சொட்டாத, பழிவாங்காத படக்கதை. நல்ல படம் பார்க்கவேண்டும் என்கிற ஆர்வம் உள்ளவர்கள் ‘ஹிந்தி மீடியம்’ எனும் இந்தப் புதிய பாலிவுட் படத்தைப் பாருங்கள். ‘எனக்கு ஹிந்தியெல்லாம் தெரியாதே!’ என்று டபாய்க்கப் பார்க்காதீர்கள். மொழி என்ன பெரிய மொழி! போய்ப்பாருங்கள். புரியும். தரமான படங்கள் என எந்த மொழியில் இருந்தாலும் பார்க்கத் தவறாதீர்கள். வித்தியாசமான நடிப்பு, இயக்கம், இசை, ஒளிப்பதிவு யுக்திகள் என்றெல்லாம் அறிய, நம் சினிமா ரசனை விரிவடைய இது ஒன்றே வழி.

**