பாக். ரசிகர்களே.. கூல் !

 

யாரிடம் தங்களது கிரிக்கெட் அணி தோற்றாலும் பாக். ரசிகர்களுக்கு அதெல்லாம் ஒரு பிரச்னையே இல்லை. உலகக்கோப்பையின் ஆரம்ப போட்டி ஒன்றில் வெஸ்ட் இண்டீஸ், பாகிஸ்தானை செமயா நகட்டிவிட்டது.  ம்..ஹூம்.. அலட்டிக்கொள்ளவில்லை, பச்சைச் சட்டைகள்.

ஆனால்… இந்தியாவிடம் மட்டும் தோற்றுவிடக்கூடாது! (இந்தியர்களில் பலரும் கிட்டத்தட்ட இப்படித்தான்!) இந்தியாவிடம் தோல்வியென்றாலே பாகிஸ்தான் அலற ஆரம்பித்துவிடுகிறது. வருகிற கடுப்பில், பாக். ரசிகர்கள் அவர்களது கேப்டனில் ஆரம்பித்து யாரையும் விடுவதில்லை. கிழித்துவிடுகிறார்கள் கிழித்து. போதாக்குறைக்கு, பாகிஸ்தானின் ஷோயப் அக்தர் போன்ற சில முன்னாள் வீரர்கள்வேறு, எரியும் நெருப்பில் நெய் வார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்! கடந்த இரண்டு தினங்களாக டிவி-சேனல்களிலும், ட்விட்டர்களிலும் பச்சைகளின் அலம்பல், அக்கப்போர் தாங்கமுடியவில்லை! சில மனோரஞ்சகம். சில டமால்!  சில உருக்கம்.. பார்ப்போம்:

Shabbir – ஒரு பாக் ரசிகர் ட்விட்டுகிறார்:

இந்தியாவுடனான ஆட்டத்திற்கு முதல் நாள் பாக். ரசிகர்கள்: Rain, rain go away.. We want Pak to play..

ஆட்டத்தின்போது: Rain..rain.. where are you ? Come back !

*

ஷப்பீர் – இன்னுமொரு ட்வீட்: பாகிஸ்தான் எந்த மாதிரி டீம்னா, இவனுங்க பௌலிங் போட்டா, பிட்ச் பேட்டிங் பிட்ச்சாத் தெரியுது.. பேட்டிங் செஞ்சானுங்கன்னா, பிட்ச் பௌலிங் பிட்ச்சா மாறிடுது!

*

அலீனா என்கிற பாக். ரசிகை:  ‘இந்தியா, பாகிஸ்தான் என நாட்டைப் பிரிக்காது இருந்திருந்தால், இந்த அவமானம் ஏற்பட்டிருக்குமா!’

*

Hassan என்றொருவர்: டாலரோட ரேட்டு, இந்தியாவோட ரன்ரேட்டு.. கண்ட்ரோல் நம்ம கையில இல்லப்பா!

*

ட்விட்டரில் இன்னொருவர்: ’ஒரு-நாள் போட்டிகளில் இந்தியாவின் விராட் கோலி மட்டும் அடித்த சதம்: 41. பாகிஸ்தானின் ஒட்டுமொத்த அணியும் சேர்ந்து அடித்த சதம்: 41. எந்த அணி சிறந்தது என்பதற்கு இதைவிட வேறு நிரூபணம் தேவையில்லை!’

*

வைரலான பாக். கேப்டனின் கொட்டாவி !

இந்தியா-பாக் ஆட்டத்தின் முதல் மழை-இடைவெளிக்குப் பின் ஆடவந்த பாக் கேப்டன் சர்ஃப்ராஸ் அகமது விக்கெட்டிற்குப் பின் நிற்கிறார். பாவம். மனுஷனுக்கு அசதி.. கொட்டாவி விடுகிறார்.. இந்தப் படத்தைச் செமயா பிடித்துக்கொண்டார்கள் பாக் ரசிகர்கள். வைரல்தான்!

கேப்டன் சர்ஃப்ராஸ் அகமதின் கொட்டாவிப்படம் போட்டு, பாக். ரசிகரின் மீம்ஸ் : ’இத.. இதச்செய் முதல்ல..! கிரிக்கெட்லாம் அப்பறம் பாத்துக்கலாம்!’

*

பாகிஸ்தானின் மனிதவள மேம்பாட்டுத்துறைக்கான பெண் அமைச்சர் ஷிரீன் மஸாரி சேர்ந்துகொண்டார்: ’இதை ஒத்துக்கொள்வது வெறுப்பாக இருக்கிறது. ஆனால் ஒத்துக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்: ஒருபக்கம் ஒருவரோடொருவர் நன்றாக இணைந்து செயல்படும் ஒரு ப்ரொஃபஷனல் டீம்.. இன்னொரு பக்கம் ஒருத்தருக்கொருவர் சம்பந்தமே இல்லாத ஒரு அணி.. அதற்கு கொட்டாவி விடும் ஒரு கேப்டன்! கஷ்டம்..!’

*

பாக். ரசிகரைத் தேற்றும் பாலிவுட் ஸ்டார் ரன்வீர் சிங்

ஒரு பாகிஸ்தானி, இந்தியாவிடம் தோற்ற துக்கத்தின் உச்சியில் ட்விட்டுகிறார்: ’நான் இறந்தால், என்னை இந்த சர்ஃப்ராஸ் அகமது சவக்குழியில் தள்ளட்டும். அதுவே என்னை அவன் கடைசிமுறையாகக் கீழே தள்ளுவதாக இருந்துவிடட்டும்!’

*

ஒரு ரசிகர் கொஞ்சம் மென்மையாக ட்விட்டரில்: ’இது ஒரு விளையாட்டுத்தாம்பா.. விடுங்க..!’

அடுத்தவரின் பதிலில் அரசியல் நெடி! ‘இந்த அரசாங்கம் (இம்ரான் கானின் அரசைச் சொல்கிறார்) பதவியேற்றதிலிருந்து, நல்ல நியூஸே வரமாட்டேங்குதே!’

*

பாக் டிவி சேனலில் வருகிறது, இந்தியா-பாக். ஆட்டம்பற்றிய  ரசிகர்களின் நேர்காணல் நிகழ்ச்சி. அதில் ஒரு பாக். ரசிகர் ஹைப்பர்.. சூப்பர் ஹைப்பர்! இந்தியாவிடம் தோற்ற அவமானம் தாங்கமுடியவில்லை.. பாகிஸ்தான்  கேப்டன் சர்ஃப்ராஸைப் போட்டுக்கிழிக்கிறார். மற்றவர்கள் அவரை சமாதானப்படுத்த முதுகில் மெல்லத் தட்டுகிறார்கள். அவரால் அடக்கமுடியவில்லை:

’மழை இடைவேளையில சிக்கன் பிரியானியும், க்ரீம் ஷேக்கும் அடித்துவிட்டுவந்தா, கொட்டாவி வருமா..வராதா!  சொல்லுங்க.. இவன்லாம் ஒரு கேப்டனா..’ என்கிற ரீதியில் எகிற, தட்டிக்கொடுத்த நண்பர்கள் அவரை அடக்குவதாக எண்ணி, அடிப்பதுபோல் முதுகில் ரெண்டு போடுகிறார்கள். ரசிகர் மேலும் ஆத்திரமாகி கத்துகிறார்: ‘அடிங்கப்பா! அடிங்க! என்னய மொதல்ல அடிங்க.. அவன (பாக். கேப்டனை) ஒன்னும் கேட்டுராதீங்க.. என்னயப்போட்டு சாத்துங்க.. அதான் சரி!’

இந்த இடத்தில் நமக்கே பாவமாயிருக்கிறது. அவர் பாகிஸ்தானியாக இருந்தாலென்ன? தன் நாட்டு அணி, எதிரியிடம் இப்படி அவமானத்தோல்வி அடைந்துவிட்டதே என ஓவர்-உணர்ச்சியில் படபடக்கிறார் மனுஷன்.. அவரால் முடியவில்லை.

*

பாக். ரசிகர்களின் ஆத்திரத்தில் நம் நாட்டு டென்னிஸ் ஸ்டார் சானியா மிர்ஸாவும் மாட்டிக்கொண்டார். சானியாவின் கணவர் பாகிஸ்தான் அணியின் பேட்ஸ்மன் ஷோயப் மாலிக் ஆயிற்றே.. மேன்செஸ்டரில், பாக். அணியில் சிலருக்கு டின்னர் தந்திருக்கிறார்கள் சானியாவும், அவர் கணவர் ஷோயப்பும். பாட்டிலும், புகையுமாக பாக். வீரர்கள் ‘ஷீஸா’ எனப்படும் அந்த ரெஸ்ட்டாரண்டில் அமர்ந்திருக்கும் அந்தப்படம் பாக். ரசிகர்களிடம் சிக்கிவிட்டது. படத்தில் சானியா, ஷோயப், ஹாசன் அலி, இமாத் வாசிம், வஹாப் ஆகியோர் தெரிகிறார்கள். இன்னுமொரு பெண்ணும்.. பாகிஸ்தான் ரசிகர்கள் விடுவார்களா! ட்விட்டரில் ஒரே ரகளை..

’முக்கியமான ஆட்டத்திற்கு முதலான ராத்திரியில் இப்படி 2 மணிவரை ‘ஹூக்கா’   பிடித்துக்கொண்டு, தின்னு, கூத்தடிச்சா, அடுத்த நாள் ஆட்டம் நாசமாத்தானே போகும்? பாக். டீம்ல ஒருத்தனுக்காவது டிஸிப்ளின் இருக்கா? கோச், கேப்டன்லாம் என்னடா செய்றான்க !

*

கூடவே இன்னுமொரு ட்வீட், சானியாவை நோக்கி: ஏம்மா! பாகிஸ்தான் டீமுக்கு டின்னர் கொடுக்க ஒனக்கு இப்பதான் நேரம் கெடச்சுதா!

இந்தியாவின் சண்டைக்கோழியான சானியா மிர்ஸா விடுவாரா? ட்விட்டிவிட்டார்:

’முதல்ல இந்த படத்த எங்க அனுமதியில்லாமப் போட்டதே தப்பு.. தோக்கற டீம் டின்னர் சாப்பிடக்கூடாதுன்னு யாரு சொன்னது! மந்தங்களா.. போய் வேற காரணத்தத் தேடுங்க!

**

 

Advertisements

இந்நாளில் அன்று ! 

’’ஆழ்நிலை தியானத்தை

அந்நிய நாடுகளில்

அரங்கேற்றிக் காண்பித்த

இந்திய ஆன்மிக குரு

இறந்த நாள் பிப்ரவரி 5, 1917.

அவர் 1939-ல் .. ஸ்வாமியின் சீடராகி

1941-லிருந்து 1953 வரை

இமயமலைச் சாரலில் செய்தது தவம்

மேற்கொண்டு ஸ்தாபித்தது ஒரு ஆசிரமம்

உலகப்பயணத்தை 1958-ல் தொடங்கி..’’

ஐயோ.. நிறுத்துங்கடா.. டேய் !

முடில..

புரிந்துகொண்டேன்

புரிந்துகொண்டேன்

இறந்தவர் மறுபடி பிறந்துவந்து

இணக்கமாய் வாழ்வதெல்லாம்

இந்தியாவில் மட்டும்தான்

தெளிவாகச் சித்தரித்த

தெள்ளுமணி தமிழ் மீடியாவே

தலைவணங்குகிறேன்

காலைக்காப்பி ஆறிக்கொண்டிருக்கிறது..

கொஞ்சம் குடிச்சுக்கட்டுமா?

**ஏகாந்தன்
அடிக்குறிப்பு:  நேற்றைய ப் பத்திரிக்கை செய்தி ஒன்று, ஒரு யோகியின் பிறந்த  வருடத்தை (1917)  ‘இறந்த வருடமாக்கி’, தேதிகளையும்  குளறுபடி செய்து வெளியிட்டிருந்தது. அதன் விளைவாகப் பொங்கிய அங்கதக் கவிதையே இது! 

இப்படியா ?

 

ஏய்,  ஊர்சுற்றி !

கோயில்பக்கம் போனியாடா

நாளைக்காலை அர்ச்சனைக்கு

பட்டரிடம் சொல்லிட்டியா

ட்விட்டர் பையன் காதில்

ஷட்டர் போட்டா மூடியிருக்கிறான்

பட்டர் கிடைக்கும்மா..

பக்கத்துக் கடையிலேயே

பதறாதே வாங்கிட்டு வர்றேன் என்றான்

தொடுதிரையிலிருந்து தலையைத் தூக்காமல்

பல்லைக்கடித்த மாமியின் முன்

கிட்டு மாமா வந்து நிற்க இதுவா நேரம்

வாட்டர்வாலா இன்னுமா வரல..

கூட்டிப்பெருக்கற கோகிலாவையும் காணோம்

திட்டக்கூடாதுன்னு பாக்குறேன் காலைல..

கிட்டக்கவந்து  மனுஷன் இப்படியா அடுக்குவார்

விட்டிருப்பாள் பட்டுன்னு கன்னத்தில் ஒன்னு

கட்டிய புருஷனாச்சேன்னுதான் ..

வெட்டுவதுபோல் ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு

சட்டென  நகர்ந்துவிட்டாள் மாமி

**

ஓ! அப்பவே இப்பிடித்தானா?

’அன்றும் இன்றும் என்றும்’ என்கிற முந்தைய பதிவின் கமெண்ட்டிற்கு ஏதோ சொல்லப்போய், ‘உலகம்போறப் போக்கப் பாரு’ என்கிற வரி மனதில் தங்கி, குறுகுறுவென ஊர ஆரம்பித்தது. கொஞ்ச நேரத்தில் ஆழத்தில் ஊடுருவி தங்கமே தில்லாலே.. டிங்கிரி டிங்காலே என்று முணுமுணுத்துக்கொண்டது. சின்ன வயதிலேயே கேட்டிருக்கிறோமே ஆல் இந்தியா ரேடியோவில், ரேடியோ சிலோனில். இது எந்தப் படத்தில்தான் வருகிறது, யார் எழுதியது என்கிற சங்கீத ஆராய்ச்சி ’அன்பு எங்கே?’ என்று கேட்டு ஸ்தம்பித்தது.

டி.ஆர்.ராமச்சந்திரன், பாலாஜி, எஸ்.எஸ்.ராஜேந்திரன், தேவிகா நடித்த 1958-ல் வெளியிடப்பட்ட தமிழ்ப்படம் இது. தஞ்சை ராமையா தாஸ் புகழ்பெற்ற பாடலாசிரியர் அப்போது. அந்தக்காலப்படம் என்றால் முதல் சீனிலேயே பாட்டு வந்துவிடும். பாட்டுக்காகத்தானே ஜனங்கள் உயிரைவிட்டார்கள். கொட்டகைக்கு –சினிமாக் கொட்டகைக்குப் போனதே அதுக்குத்தானே! படத்திற்கு இசை வேதா. மொத்தம் ஒன்பது பாடல்களில் ஐந்தை ராமையாதாஸ் எழுதியிருக்கிறார். பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம், விந்தன், கண்ணதாசன், வி.சீத்தாராமன் ஆகிய கவிஞர்களுக்குப் போனால் போகிறதென்று ஆளுக்கு ஒரு பாட்டெழுத சான்ஸ் கொடுத்திருக்கிறார்கள். யாரிந்த வி. சீத்தாராமன் எனத் தேடித் தேடி மண்டை காய்ந்ததுதான் மிச்சம். மனுஷனைப்பற்றி தகவல் ஏதும் அகப்படவில்லை. சரி விடுங்கள். அந்தப் படத்தில் சீத்தாராமன் எழுதி டி.எம்.சௌந்திரராஜன் (அப்போது புகழ்பெற்றிருக்கவில்லை) பாடிய பாடல்: டிங்கிரி டிங்காலே.. மீனாட்சி டிங்கிரி டிங்காலே..! போர்ச்சுகீசிய இசையில் கொஞ்சம் தோய்த்து, தமிழ் சினிமாப் பாட்டுக்கு மெட்டமைத்திருக்கிறார் வேதா. 60 வருஷங்கள் ஆகிவிட்டன இந்தப்பாடல் திரையைத் தொட்டு. நம்மை விடமாட்டேன் என்கிறது இன்னும்..

அந்தக்கால உலகத்தைப்பற்றி, சமூகச்சூழல்பற்றி ரொம்பத்தான் கவலைப்படுகிறது இந்தப் பாடல். மனிதனின் அடாவடித் தயாரிப்பான அணுகுண்டு ஜப்பானிய மண்ணில் விழுந்து வெடித்து சர்வநாசம் விளைவித்து 13 வருடங்களே ஆகியிருந்த கால கட்டம். நமக்குத்தான் மூளையிருக்குன்னு விஞ்ஞானிகள் எதையாவது செஞ்சிகிட்டே போகப்படாது. அதன் விளைவு எப்படிப்போகும்கிற சமூகப்பொறுப்பு வேண்டாமா எனக் கேட்காமல் கேட்கிறார் கவிஞர். சீத்தாராமனின் ஃபௌண்டெய்ன் பேனா அந்தப்பாட்டில் ஒரு இடத்தில் இப்படி விளையாடுகிறது:

அதிகமாகப் படிச்சிப் படிச்சி மூளை கலங்கி போச்சு
அணுகுண்டைத்தான் போட்டுகிட்டு அழிஞ்சுபோகலாச்சு
அறிவில்லாம படைச்சிப்புட்டா மிருகமுன்னு சொன்னோம்
அந்த மிருகமெல்லாம் நம்மைப் பாத்து சிரிக்குதென்ன செய்வோம் !

அட, அப்படியா சங்கதி! சரி, அந்தக்கால சமூகச்சூழல்.. அதாவது குடும்பப்பொறுப்பில்லாம கையில் காசு இருக்குன்னு இஷ்டத்துக்கு அலையும் ஆம்பிளைகள், அல்டாப்பு அடாவடிகள், மைனர்கள் எப்படிப் பொழுது போக்கினார்களாம்? சொல்கிறார் இப்படி:

கறியும் கூட்டும் சோறும் தின்ன மாட்டார் இந்த மைனர்
காஞ்சிபோன ரொட்டித் துண்டு தோக்கும் இவர் டின்னர்ர்..
குறுக்கு வழியில் பணத்தை சேர்க்க இந்த மனுஷன் ஆசை
குதிரை வாலில் கொண்டுபோயி கட்டிடுவார் காசை !

ஓ! கிண்டி ரேஸுக்குப்போய் குதிரை குதிச்சுக் குதிச்சு ஓடுவதைப் பாத்து போதை தலைக்கேறி, பணத்தை ஊதித்தள்ளுவதே வேலயாப்போச்சாமா? ம்.. அப்பறம்?

ஐயா வரவைப் பாத்து வீட்டில் ஏங்குறாங்க அம்மா
அந்த ஐயா இங்கே கும்மாளம்தான் போடுறாரு சும்மா
அப்பன் பாட்டன் ஆஸ்தியெல்லாம் சிகரெட்டாக மாறி
அய்யா வாயில் புகையுது பார்.. ஐயாம் வெரி ஸாரி !

ஓஹோ, கவிஞரே ஸாரி சொல்லவேண்டிய நிலைமையா! சரி, அப்போதெல்லாம் இளசுகளாவது இடம், ஏவல் பாத்து இங்கிதமா, ஒழுங்கு மரியாதையா நடந்துகிச்சுங்களாமா, இல்லையா? சீத்தாராமன்கிட்டேயே கேட்டுருவோம். இந்தா சொல்லிட்டாரு :

கண்ணும் கண்ணும் பேசிக்குது.. மூக்கும் மூக்கும் முட்டுது
பொண்ணும் ஆணும் ஜோடிபோட்டு கையைக் காலை ஆட்டுது
கண்டவங்க மண்டை எல்லாம் தாளத்தோட ஆடுது
காலு கையி உடம்பை எல்லாம் தூக்கித் தூக்கிப் போடுது !

உலகம்போறப் போக்கப் பாரு தங்கமே தில்லாலே
டிங்கிரி டிங்காலே மீனாட்சி டிங்கிரி டிங்காலே !

அடக்கஷ்டமே! நேரு காலத்திலேயே இப்பிடியெல்லாம் கெட்டுக் குட்டிச்சுவராயிருச்சா நாடு? என்னமோ நரேந்திர மோதி வந்தபின்னாலேதான் நாசமாப்போச்சு எல்லாம்னு இவனுங்க சொல்றதக் கேட்டுகிட்டு நானும் நம்பிக்கிட்டு இருந்தேனே ..

**

அன்றும் இன்றும் என்றும்

இந்த உலகில் பலர் மனமில்லாதவர். மனமில்லாதவர் என்றால் ஏதோ மனம் எனும் ஒன்றை, ஒரு entity-ஐ, அது எதுவாயினும், அதை, கடந்து சென்றுவிட்ட ஞானி என இங்கே அர்த்தமில்லை. மெய்யியல்பற்றியல்ல பேச்சு. மனமில்லாதவர் என இங்கே குறிப்பிடுவது யாருக்காகவும் எதையும் செய்ய விரும்பாதவர்களை. ஒரு துரும்பையும்கூடத் தூக்கிப்போட மனமில்லாதவர்கள். உலகம் என்பதும் வாழ்க்கை என்பதும் இவர்களைப் பொறுத்தவரை இவர்களேதான். வேறொன்றுமில்லை. இந்த லட்சணத்தில் அடுத்தவனாவது, கஷ்டமாவது, உதவியாவது, மாற்றமாவது, மண்ணாங்கட்டியாவது.. போங்கப்பா அந்தப்பக்கம்.. என்றிருப்பவர்கள். தங்களைத் தாண்டி வேறெதிலும் இஷ்டமில்லாதவர்கள். இப்படிப்பட்டவர்களால்தான் இந்த உலகம் எப்போதும் நிரம்பி வழிகிறது. மத்லபி என்பார்கள் வடநாட்டில். அதாவது அதிசுயநலவாதிகள்.

இத்தகையோர் விரவிக் கிடக்கும் உலகில், ஆங்காங்கே கொஞ்சம்பேர் வித்தியாசமாகத்தான் தெரிவார்கள். அவர்களிலும் பலர் அமைதியாகவே இருப்பார்கள். சிலர் தலை உயர்த்தி, மாற்றம், புரட்சி, புது உலகம் என்றெல்லாம் சத்தம்போட்டிருக்கிறார்கள். இது அப்போதும் நடந்திருக்கிறது. இப்போதும் சிலர் தலையை சிலுப்பிக்கொண்டு, புதிதாக எதையோ கண்டுபிடித்துவிட்டவர்களைப்போல் கூவித் திரிகிறார்கள். இனிவரும் காலத்திலும் இத்தகைய ப்ரக்ருதிகள் தோன்றத்தான் செய்வார்கள். ஒரேயடியாக முஷ்டியை உயர்த்தி, தொண்டை கிழிய கோஷம் போடுவார்கள். ஏதேதோ செய்ய முனைவார்கள். அல்லது அதற்காக ஆள் சேர்ப்பார்கள். அவர்களால் எல்லாம் ஒன்றும் நிகழாதா என்று கேட்கலாம். நிகழலாம் ஏதோ கொஞ்சம் இங்கேயும் அங்கேயுமாக. அல்லது நிகழ்வதாக, ஏதோ நடந்துவிட்டதாகக் கூடத் தோன்றலாம். பிறகு மீண்டும் எல்லாம் பழைய குருடி.. கதவத் திறடி.. என்றாகிவிடும். எப்போதும்போலவே, எருமைமாட்டுக்கணக்காய், எல்லாவற்றையும் உள்ளேதள்ளி மெல்ல அசைபோட்டு நடந்துபோய்க்கொண்டிருக்கும் உலகம்..

**

குயில், கோவில், நதி .. !

தவழும் நிலவாம் தங்கரதம்
தாரகை பதித்த மணிமகுடம்
குயில்கள் வாழும் கலைக்கோவில்
கொண்டது எனது அரசாங்கம்
குயில்கள் வாழும் கலைக்கோவில்..
கொண்டது எனது அரசாங்கம்

உலகம் பிறந்தது எனக்காக
ஓடும் நதிகளும் எனக்காக..

கவிஞன் ஒருவன் ஆனந்தமாய் எழுதியிருக்கிறானே என்று, காலைநேரத்தில் மனதில்வந்த ஒரு அதிசயம்போல் வார்த்தைகளை ரசித்துப் பாடியவாறே வெளியே வந்து பார்த்தேன். தப்புசெய்துவிட்டேன். ஒரு பக்கம் எடப்பாடி. இன்னொரு பக்கம் குமாரசாமி. குயில்கள் வாழும் கலைக்கோவிலா? கோட்டான்கள் கொக்கரிக்கும் கொலைக்கூடங்களாக அல்லவா ஆகிவிட்டது என் நாடு? பாடும் பறவைகளும் பறந்தோடிவிட்டனவே? ஓடும் நதிகள் எனக்கெப்படி சொந்தமாகும் – தலைவிரித்து ஆடும் கொடூரங்கள் விடாது துரத்த ஆரம்பித்துவிட்ட நிலையில் ?

**

சின்னப்பசங்க !

என்ன ஒரு திமிரு பாத்தீங்களா சார்?

திமிரா? நாம்பாக்கலையே.. எங்கே?

ரோட்டுல நடந்துவரும்போது அப்படி என்னத்தத்தான் பாத்துகிட்டு வர்றீங்க? இப்ப ஒரு பய, விருட்டுன்னு நமக்குள்ள ஸ்கூட்டரத் திருப்பி சீறிகிட்டுப் போறானே..ஒரு அடி வேகமா வந்திருந்தேன்னா, நா இடிபட்டு சாஞ்சிருப்பேன்!

சேச்சே.. சின்னப்பசங்க! கொஞ்சம் வேகமானவனுங்க. அவ்வளவுதான். ஆனா, அப்படில்லாம் இடிச்சுரமாட்டான்.

இடிச்சுரமாட்டானா? இடிச்சுட்டான்னா? சரி, நம்மள இடிச்சுத் தள்ளலன்னே வச்சிக்குவோம். போற வேகத்துல எங்கயாவது பள்ளத்துல இவன் விழுந்து கால கைய ஒடச்சிகிட்டான்னா என்ன செய்யறது? அறிவு வேணாம்.. ?

ஒன்னும் ஆகாது. அப்படியே ஆனாலும், 500 மீட்டருக்கு ஒரு ஆஸ்பத்திரி, கிளினிக்கு இருக்கு பெங்களூரிலே. போயி பேண்டேஜ் போட்டுகிட்டுப் போயிருவான்.

நிறுத்துங்க! பேண்டேஜ் டேப்புக்கும் எலெக்ட்ரிக் டேப்புக்கும் வித்தியாசம் தெரியுமா இவனுக்கு ?

ஓ..! அப்படியா சொல்றீங்க நீங்க..

பின்னே என்ன நா அப்பலேர்ந்து சொல்லிகிட்டு வர்றேன். நீங்க என்னத்த பாக்குறீங்க..என்னத்தப் புரிஞ்சிக்கிறீங்க..

அதுவா? .. பால்வண்ணம் பருவம் கண்டு.. வேல்வண்ணம் விழிகள் கண்டு.. மால்வண்ணம் நான் கண்டு .. வாடுகிறேன் ..

வாடிக் கெட்டுப்போங்க, இல்ல பாடிக் கெட்டுப்போங்க! ஒங்ககிட்டேல்லாம் பேசறதே வேஸ்ட்டு ..

**