”எல்லாம் சரியாப்போச்சுன்னா…

.. (அப்பறமா) உங்கள இங்க சந்திக்கிறேன்!” (Sab theek raha tho.. miljaunga yahi pe..) -ஒரு பிரபலப் புள்ளி சொன்னதாகப் படித்தேன் காலைவேளையில். யாரிது குழப்பம்? என்ன சொல்லுது?

Bhuvan Bam

பெண்ணாகத்தான் இருக்கவேண்டும் என மனதில் கற்பனை ஓவியம் தேவையில்லை. சொன்னது ஒரு ஆண்.  Influlencer ! (இன்னும் என்ன என்ன வார்த்தைகள் வருமோ ஆண்டவா..). புவன் பாம் (Bhuvan Bam) – இந்தியாவின் டாப்  யூ-ட்யூபர் (Youtuber). காமெடியன், பாடகன், இசையமைப்பாளன் என சிலவருடங்களாக யூ-ட்யூபில் பன்முக ஆர்ப்பாட்டம்.  ரொம்பப் பாப்புலர்! நெட்டிஸன்கள் புவனை பாலிவுட் நடிகை ஆலியா பட் (Alia Bhatt)-இன் ‘ஆண்-வர்ஷன்’ எனக் கலாய்க்கிறார்கள். இது புவனை அசைத்து, அவர் ஆலியாவுக்கான மெஸேஜில் ‘ஆலியா! நீங்கள்தான் என் ‘க்ரஷ்’! ஒரு காஃபி சாப்பிடலாம். வரமுடியுமா!’ என்று ட்வீட்டியிருந்திருக்கிறார். புவனின் மொத்த வருமானம் 2020-கணக்குப்படி உத்தேசமாக 2.9 மில்லியன். ரூபாயல்ல, அமெரிக்க டாலர்! பாம் டெல்லியில் கல்லூரி முடித்த ஒரு மஹாராஷ்ட்ர இளைஞன்.

பேசவந்தது பாமின் புகழ், வருமானம்பற்றியல்ல. அவர் சொன்ன விஷயம். விதம். அப்படி ஆகிவிட்டிருக்கிறது, நாட்டில், உலகில் நிலமை. ’கொஞ்ச நாட்களாகவே உடம்பு சரியில்லை. சோதித்ததில் ‘பாஸிட்டிவ்’! என வந்திருக்கிறது’ என்கிறார் மெஸேஜில். இந்த ‘பாஸிட்டிவ்’-தான் இந்த வருடத்தின் மோசமான, ’நெகட்டிவ்’. ஆண்டு 2020 பிறந்த நேரம் அப்படி! ஆஸ்பத்திரிக்குப் பயந்துகொண்டே போய் அங்கு ‘பாஸிட்டிவ்’ என வந்துவிட்டால் பலருக்கு முகம் சுண்டிவிடுகிறது, குடல் சுருங்கிவிடுகிறது. உயிர்ப்பயத்தின் தாக்கம். ஏகப்பட்டோரை பலிவாங்கி வெற்றிநடை போடுகிறதே இன்னும் இந்த வைரஸ். எந்த அரசாலும், விஞ்ஞான, மருத்துவ ஆராய்ச்சியாளர்களாலும் ஒரு பதில் சொல்லமுடியவில்லையே இதற்கு. ‘பொது’ ஜனம் (வைரஸுக்கு முன்னே பிரபலங்களும் சமம்) – என்ன  செய்யும்? பீதியிலேயே பாதி மேலே போய்விடுகிறது . கொஞ்சம்பேர் தப்பித்தும் வந்துவிடுகிறார்கள்தான் – badly thrashed, perennially injured. இப்படி ஒரு காலன், காலத்திற்கேற்ற கோலன்.

ஜெர்மனி, ஃப்ரான்ஸ், இங்கிலாந்து போன்ற சில மேலைநாடுகளில் ‘லாக்டவுன்’ இரண்டாவது சுற்று அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. வேறு சில தேசங்கள் அறிவிப்போமா வேண்டாமா எனக் குழம்பிக் கிடக்கின்றன. எத்தனை ஊர்களில் எத்தனை சாவு விழுந்தாலும், எனக்கு ஒன்றும் ஆகாது.. அது மற்றவர்களுக்குத்தான் என்பதாக பலர் அலட்சியமாக, சுயபாதுகாப்பின்றி சுற்றி, சுற்றிவருகிறார்கள். இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, ஏனைய மெத்தப்படித்த, ‘முன்னேறிய’ சமூகங்களின் கதியும் இதுதான். நாம் மார்க்கெட்டுகளில் உரசிக்கொள்வோம். அவர்கள் Bar-களில் உரசிக்கொள்வார்கள், பீச்சுகளில் படுத்து உருளுவார்கள். சின்னச் சின்ன வித்தியாசங்கள்.

தத்துவார்த்தமாகப் பார்த்தால்… எதுவும் சொல்லி, எதுவும் ஆகப்போவதில்லை. அழிவோ, ஆக்கமோ, நடக்கவேண்டியதே உலகில் நடக்கும் எப்போதும். இதில் நல்லது, கெட்டது என வகைப்படுத்த முயற்சிப்பதால், தலையைப் பிய்த்துக்கொள்வதால் என்ன ஆகிவிடப்போகிறது – ஒரு பெரும்நிகழ்வின் முழுப் பரிமாணமும் தெரியாதபோது ? அப்படியே தெரிந்துவிட்டாலும்..

**

 

மெய்ஞானக் கவி இபன் அல்-ஃபாரித் (Ibn al-Farid)

அந்த உன்னதமான புனிதத்தின் ரசத்தைக் குடித்துவிட்டது அவருடைய ஆன்மா. அதன் காரணத்தால் மெய்ஞானிகள், கவிஞர்கள், அரும்காதலர்கள் நிலவும் அபூர்வ உலகில் அது உலவியது. பின்னர் ஒரு நிலைக்குவந்து, பூமிக்குத் திரும்பியது – தான் கண்ட, அனுபவித்த அபூர்வத்தை அழகான வார்த்தைகளில் சொல்வதற்காக.

அவருடைய படைப்புகளை நாம் ஆராய்கையில், சுதந்திரமாக, கட்டுக்கடங்காமல அலையும் மனம் எனும் பெருவெளியின் புனித மனிதனாகத் தெரிகிறார். கற்பனை உலகின் இளவரசனாக, மெய்ஞான உலகின் மாபெரும் தளபதியாக அவரது வாழ்வுத்தோற்றம். மனிதவாழ்வின் மட்டித்தனங்களையும் ஆசாபாசங்களையும் வென்று, உன்னதத்தையும், புனிதத்தையும் நோக்கிய பயணத்திலேயே, கடவுளின் ராஜாங்கத்தை அடைவதிலேயே அவர் முன்னேறியதாக நமக்குத் தெரியவருகிறது.

அல்-ஃபாரித் ஒரு மேதை. மேதமை என்பது எப்போதாவதே நிகழும் ஒரு அதிசயம். தன்னைச் சூழ்ந்திருந்த சமூகத்தை, தான் வாழ்ந்த காலத்தின் வாழ்வியல்களை விட்டு விலகிப் பயணித்த மாபெரும் கவி. வெளிஉலகிலிருந்து தன்னை முற்றிலுமாக தனிமைப்படுத்திக்கொண்டு அவர் வரைந்த கவிதைகள், காணமுடியாத ஒன்றின் உன்னதத்தோடு, மேன்மையோடு, கண்டறிந்த பூலோக வாழ்வனுபவத்தை ஒருவாறு இணைக்க முயன்றன.

அல்-முத்தனபியைப்போலே (Al-Mutanabi, a great 10th century poet from Iraq), வாழ்வின் தினசரி செயல்பாடுகளிலிலிருந்து தன் கருத்தை எடுத்துக்கொண்டவர் அல்ல அல் ஃபாரித். அல்-மாரியைப்போல(Al-Maary, classical Arab poet, 11th century)  வாழ்வின் புதிர்களில் அவர் லயித்துவிடவும் இல்லை. இந்த உலகத்திலிருந்து தன்னை வெளியே கொணர, அல்-ஃபாரித் தன் புறக்கண்களை மூடிக்கொண்டார். சாதாரண உலகின் இறைச்சல்களிலிருந்து விடுபட, காதுகளைப் பொத்திக்கொண்டார்.  ஏன்? இந்த உலகைத் தாண்டிய உன்னதங்களைப் பார்ப்பதற்காக, என்றும் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் நீங்காத தேவகானத்தைக் கேட்பதற்காக.

Ibn al-Farid, Sufi Poet

இதுதான், இவர்தான் அல்-ஃபாரித். சூரியனின் கதிர்களைப்போலே ஒரு தூய ஆன்மா. மலைகளுக்கிடையே அமைதியாகக் காணப்படும் ஏரியைப்போன்ற மனதிருந்தது அவருக்கு. அவர் வார்த்த கவிதைகள், அவருக்கு முன்னாலிருந்த, பின்னால் வாழ்ந்த கவிஞர்களின் கனவுகளையும் தாண்டிச் சென்றவை. மேற்கண்டவாறெல்லாம் அவதானித்து, அல்-ஃபாரிதின் மேதமையை வர்ணிக்கிறார் கலீல் ஜிப்ரான்.

அரபி மொழியின் மாபெரும் மெய்ஞானக்கவியெனக் கொண்டாடப்படுபவர், இபன் அல்-ஃபாரித் (Ibn al-Farid). தன் வாழ்நாளில் ஒரு சுஃபி துறவி என அறியப்பட்டுப் போற்றப்பட்டவர். 12-ஆம் நூற்றாண்டு எகிப்தில் வாழ்ந்தவர். எகிப்தை வாழ்விடமாகக் கொண்டுவிட்ட சிரிய நாட்டவர்களான பெற்றோர்கள். அப்பாவைப்போல் சட்டநிபுணராக வரப் படித்தார் ஆரம்பத்தில். பின் என்ன தோன்றியதோ தனிமையை நாட ஆரம்பித்தார். எகிப்தின் தலைநகர் கெய்ரோவுக்கு அருகிலுள்ள முகட்டம் குன்றுகளுக்கடியில் (Muqattam Hills) சென்று உட்கார்ந்தார். அங்கேயே வாழ்ந்தார். சில வருடங்கள் மெக்கா சென்றிருக்கிறார் அல்-ஃபாரித். அங்கே, புகழ்பெற்ற இராக்கிய சுஃபி ஞானியான அல்-சுஹ்ராவார்தியை (Al-Suhrawardi)  சந்தித்திருக்கிறார்.

**

நடிக்கவிடமாட்டீங்க ? சரி..

சுதந்திரத்துக்கு முன்னான காலகட்டத்தில், நாட்டில் இருந்த பல திறன்வாய்ந்த நாடக நடிகர்களில் ஒருவர். அந்தக்காலத்தின் புகழ்பெற்ற Boys நாடகக் கம்பெனியில் சேர்ந்து, இளம் வயதிலேயே ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட நாடகங்களில் நடித்து நாடக உலகையே, தோசையைத் திருப்பிப்போடுவதுபோல் திருப்பிப் போட்டவர்! அருமையான கலைஞர். இப்படிப்பட்ட திறமையை வைத்துக்கொண்டு சினிமா உலகிற்குள் நுழையாதிருக்கமுடியுமா? நுழைந்தார், அந்தக் காலத்தில் அப்போதுதான் ஆரம்பமாகியிருந்த ‘பேசும்படங்களிலும்’ (அதற்கு முன் ’வாய்பேசாத’ படங்கள்தான் ஒடிக்கொண்டிருந்தன எனத் தனியாகச் சொல்லவேண்டுமா!) பிரவேசித்து, திறமை காட்டிய தமிழ் சினிமாவின் கவனிக்கத்தக்க பங்களிப்பாளர்.

’அலிபாபாவும் 40 திருடர்களும்’ (1941) படத்தில் கொள்ளைக்கூட்டத்தின் தலைவனாக நடித்திருக்கிறார். 1952-ல் வெளியான புகழ்பெற்ற ‘பராசக்தி’ படத்தில் இளம் சிவாஜிகணேசன், கருணாநிதியின் வீரதீர, காரசார வசனத்தில் வெடித்துக்கொண்டிருக்க, நிமிர்ந்த நெஞ்சோடு  பொறுமையாக அதைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் பாக்யம் அவருக்குத்தான் கொடுக்கப்பட்டது! பலபடங்களில் வில்லன் வேலை. அதில் மெச்சப்பெற்ற சில பங்களிப்புகள் உண்டு.

அட, யாரப்பா அது? கே.பி.காமாட்சி ! முழுப்பெயர் கே.பி.காமாட்சி சுந்தரம். ஒரு கட்டத்தில் ’நீ நாளையிலிருந்து வேலைக்கு வரவேண்டாம்..’ எனச் சொல்லிவிட்டதோ தில்லுமுல்லுத் திரையுலகம்…  நடிக்க வாய்ப்புகள் மேலும் வரவில்லை. மூடிக்கொண்டு அழுபவரா காமாட்சி? வாடி விழுந்துவிடுவாரா? நடிக்கத்தானே வாய்ப்பில்லை? பாட்டு எழுதலாம்ல.. முன்னாடியே சில பாடல்களைத் சினிமாத்திரைக்காக எழுதியிருக்கிறோமே – எனத் தெளிந்து ஸ்டூடியோவைச் சுற்றிவந்திருக்கிறார் மனுஷன். மெட்டுக்குப் பாட்டெழுதுவதில் சிறந்தவர் காமாட்சி. அவ்வப்போது வாய்ப்பு கிடைக்க, மனதை மயக்கும் பாடல்கள் சிலவற்றைத் தமிழ் சினிமாவுக்குத் தந்த கவிஞராக உருமாற்றம் பெற்றார். அப்போது எழுத ஆரம்பித்த கவிஞர் கு.மா.பாலசுப்ரமணியம், கே.பி.காமாட்சி சுந்தரத்தை ஆசானாகக் கொண்டவர் என்பது கூடுதல் தகவல்.

அந்தக்காலத்திலேயே ‘பழையபாட்டு’ எனக் கருதப்பட்ட சில ரம்யமான பாடல்களை ஆல் இந்தியா ரேடியோ, ரேடியோ சிலோனின் கைங்கர்யத்தில் அனுபவித்திருக்கிறோம் – இசைக்காக மட்டுமல்லாது அவற்றின் எழில்கொஞ்சும் வார்த்தைவடிவத்திற்காகவும். ஆனால் எழுதியவர் காமாட்சி சுந்தரம் எனத் தெரிந்திருக்கவில்லையே! கீழே கொஞ்சம் பாருங்கள்..

’வாழ்க்கை’ (1941) படத்தில் இந்தப் பாடல் : “உன் கண் உன்னை ஏமாற்றினால்.. என்மேல் கோபம் கொள்ளுவதேன்!”

‘பராசக்தி’(1952)-யில் வரும் :

“ஓ! ரசிக்கும் சீமானே !
வா, ஜொலிக்கும் உடையணிந்து
களிக்கும் நடனம் புரிவோம்..!
அதை நினைக்கும்பொழுது
மனம் இனிக்கும் விதத்தில்
சுகம் அளிக்கும் கலைகள் அறிவோம் !”

‘எதிர்பாராதது’ (1954) படத்தில் வரும் ”சிற்பி செதுக்காத பொற்சிலையே..!”

’அமரதீபம்’(1956) படத்தில் ஏ.எம்.ராஜா, பி.சுசீலாவுடன் சேர்ந்து, புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளரான T. சலபதி ராவின் இசையில் உருகும் ”தேன் உண்ணும் வண்டு.. மாமலரைக் கண்டு..”
எனக் கொஞ்சிச் செல்லும் பாடல். கவிஞர் காமாட்சியின் மொழிவண்ணத்தை ரசிப்பதற்காக இந்தப் பாடலை முழுமையாக அனுபவிப்போம்:

தேன் உண்ணும் வண்டு
மாமலரைக் கண்டு
திரிந்தலைந்து பாடுவதேன்
ரீங்காரம் கொண்டு
பூங்கொடியே நீ சொல்லுவாய்.. ஓ.. ஓ..
பூங்கொடியே நீ சொல்லுவாய்

வீணை இன்ப நாதம்
எழுதிடும் விநோதம்
விரலாடும் விதம் போலவே ..
காற்றினிலே .. தென்றல் காற்றினிலே
சலசலக்கும் பூங்கொடியே கேளாய்
புதுமை இதில்தான் என்னவோ .. ஓ.. ஓ..
புதுமை இதில்தான் என்னவோ

மீன் உலவும் வானில்
வெண்மதியைக் கண்டு
ஏன் அலைகள் ஆடுவதும்
ஆனந்தம் கொண்டு
மென்காற்றே நீ சொல்லுவாய்.. ஓ.. ஓ..
மென்காற்றே நீ சொல்லுவாய்

கான மயில் நின்று
வான் முகிலைக் கண்டு
களித்தாடும் விதம் போலவே
கலையிதுவே, வாழ்வின் கலையிதுவே
கலகலெனும் மெல்லிய பூங்காற்றே
காணாததும் ஏன் வாழ்விலே .. ஓ.. ஓ..
காணாததும் ஏன் வாழ்விலே ..

கண்ணோடு கண்கள்
பேசிய பின்னாலே
காதலின்பம் அறியாமல்
வாழ்வதும் ஏனோ?
கலைமதியே நீ சொல்லுவாய் .. ஓ.. ஓ..
கலைமதியே நீ சொல்லுவாய்  !

**

வென்றது விண்டீஸ் !

சௌத்தாம்ப்ட்டனில் நடைபெற்ற இங்கிலாந்துக்கெதிரான முதல் டெஸ்ட் போட்டியை வெஸ்ட் இண்டீஸ் நேற்று (12/7/20) வென்றது. 200 என்கிற இலகுவான இலக்காகத் தோன்றினாலும், கடைசி நாளில் வெஸ்ட் இன்டீஸ் இங்கிலாந்தின் வேகப்பந்துவீச்சாளர்கோடு,  ஸ்பின்னருக்கெதிராகவும் (Dom Bess) தாளம் போடலாம் என்று தோன்றியது. சில சமயம் இந்த மாதிரி சிறிய இலக்குகள், ‘சேஸ்’ செய்கிற அணியைக் காலைவாரி விட்டுவிடும். ஆனால் அப்படி ஏதும் நடக்காமல் நிதானமாக ஆடி, வென்றது வெஸ்ட் இண்டீஸ்.

Shane Dowrich (WI) tackling a bouncer from England- 1st Test (Pic courtesy: ESPN)

ஒரு கட்டத்தில் 27 ரன்களில் 3 விக்கெட்டை இழந்திருந்த வெஸ்ட் இண்டீஸ், இங்கிலாந்திற்கு நம்பிக்கையைக் கொடுப்பதாக இருந்தது. குறிப்பாக ஜோஃப்ரா ஆர்ச்சர் (Jofra Archer) அருமையாக பந்துவீசிக்கொண்டிருந்தார். மிடில் ஆர்டர் பேட்ஸ்மன்களான ரோஸ்டன் சேஸும், ஜெர்மேன் ப்ளாக்வுட்டும் (Roston Chase and Jermaine Blackwood) வெஸ்ட் இண்டீஸின் கொடியை உயரப் பிடித்தவாறு நிதானமாக ஆடியது, இங்கிலாந்தைத் திணற அடித்தது. 37-ல் சேஸ் விழுந்தாலும், அடக்கி வாசித்த ப்ளாக்வுட்டின்  திறனான ஆட்டம் வெஸ்ட் இண்டீஸுக்குப் பெரிய உத்வேகத்தைக் கொடுத்தது. 95 ரன்களில் அவர் வெளியேறியபோது வெஸ்ட் இண்டீஸ் அணி அவரது பங்களிப்பிற்காகக் கைதட்டியது. சாதாரணமாக ஸ்டேடியத்தின் கூட்டம் ஆர்ப்பரித்திருக்கவேண்டும். கூட்டமாவது மண்ணாவது,  கொரோனா காலத்தில்! இறுதியில் 6 விக்கெட் மட்டுமே இழந்து,  வென்றுவிட்டார்கள்.

முதன்முதலாக இங்கிலாந்து கேப்டனான பென் ஸ்டோக்ஸ் (Ben Stokes) தோல்வியைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. ஆனால் அவர் சிறப்பாக பௌலிங் செய்ததோடு, இரண்டாவது இன்னிங்ஸில் பொறுப்பாக ஆடினார். இங்கிலாந்தின் இரண்டாவது இன்னிங்ஸின் குறிப்பிடத்தக்க பேட்டிங் டாம் சிப்ளே (Dom Sibley)(50) மற்றும் ஜாக் க்ராலே (Zak Crawley) (76) ஆகியோரிடமிருந்து வந்தது. வெஸ்ட் இண்டீஸ் தரப்பில் வேகப்பந்துவீச்சாளர் ஷனன் கேப்ரியல் (Shanon Gabriel)  அபாரமாக வீசினார் (9 விக்கெட்டுகள் மேட்ச்சில்). வெஸ்ட் இண்டீஸ் கேப்டன் ஜேஸன் ஹோல்டர் இங்கிலாந்துக்கெதிரான 5 டெஸ்ட் போட்டிகளில், நான்கை வென்றிருக்கிறார்! அடுத்த போட்டிகள் தூள்பறக்கலாம்.

ஸ்கோர்: இங்கிலாந்து 204 & 313. வெஸ்ட் இண்டீஸ் : 318 & 200/6.

**

கொரோனா கால கிரிக்கெட் !

கொரோனா காலத்தில் எதையும் நினைத்துக்கொண்டு வீட்டுக்குள் உட்கார்ந்திருக்கலாம். ஆனால் எதையும் ‘செய்துவிட’ முடியாது இஷ்டத்துக்கு! லாக்டவுன் கொல்கிறது ஒவ்வொரு சமூகத்தையும், ஒவ்வொரு பிரிவினிரையும். ஆனால் இதைவிட்டால் உயிர்தப்பிக்க வேறு உபாயம் தெரியவில்லை என்கிற விசித்திர நிலையில் உலகம்.

தீநுண்மியின் தீவிர விளையாட்டைப் பார்த்து, அனுபவித்து வரும் பதற்ற நிலையில், மனிதர்களின் விளையாட்டை எப்படி ஆரம்பிப்பது? லாக்டவுன் தளர்த்தியாச்சு என்கிற தைரியத்தில் டென்னிஸ் ஆடுகிறேன் என்று ஆரம்பித்து  நோவாக் யொகோவிச் (Novak Jokovich) சமீபத்தில் வைரஸில் சிக்கி அவஸ்தைப்பட்டது ஞாபகமிருக்கிறதா? கூடவே அவரது மனைவியும்! இருவரும் ‘கோவிட்-பாஸிட்டிவ்’ ஆக இருந்து வெளியே வந்துவிட்டார்கள் என்பது அவர்கள் முன்னோர்கள் செய்த புண்ணியம்!

இத்தகு சூழலில் கிரிக்கெட் ஆட ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள் இங்கிலாந்தில். பாராட்டுவதா, பயப்படுவதா – தெரியவில்லை. சுமார் 100 நாள் இடைவெளிக்குப்பின் உலகம் ’லைவ்’ கிரிக்கெட்டை டிவி-மூலமாகவாவது ‘பார்க்க’ ஒரு வாய்ப்பு. இங்கிலாந்து கிரிக்கெட் போர்டின் அழைப்பின் பேரில், வெஸ்ட் இண்டீஸ் டீம் இங்கிலாந்து சென்றிருக்கிறது. முதலில் 14 நாள் ‘ஹோம் க்வாரண்டைனில்’ இருந்துவிட்டு,  இப்போது முதல் டெஸ்ட் மேட்ச்சை ஆடிவருகிறது. மூன்று டெஸ்ட் மேட்ச்சுகள், பின்னர் ஒரு-நாள் போட்டிகள் என ஜூலை-ஆகஸ்டுக்கான ஏற்பாடு.

’சோனி-சிக்ஸ்’ சேனலில் கண்டு ‘களித்து’வருகிறேன். ஆளில்லா மைதானத்தில் ஒரு பாப்புலர் ஸ்போர்ட்! ரசிகர்களின் மாபெரும் வரவேற்பு சமூக வலைதளங்களில். அவர்களும் என்னதான் செய்வார்கள் ? டிவி-யில் மட்டுமாவது கிரிக்கெட் பார்க்க வாய்ப்பு கிடைத்ததே என்கிற பரிதாப நிலை!

Players taking a knee before the start of play
(Pic courtesy : ESPN)

இங்கிலாந்துக்கு புது கேப்டன் – பென் ஸ்டோக்ஸ் (Ben Stokes). வெஸ்ட் இண்டீஸுக்கு ஜேஸன் ஹோல்டர் (Jason Holder) கேப்டன். முதல் போட்டி இங்கிலாந்தின் சௌதாம்ப்டன் – ‘ரோஸ் பௌல்’ (Rose Bowl) மைதானத்தில் இரண்டு நாளாகப் போய்க்கொண்டிருக்கிறது. போட்டி ஆரம்பமாகுமுன் இருதரப்பு வீரர்களும், அம்பயர்களும் மைதானத்தில் ’ஒருகால் முட்டி போட்டு’, உலகின் ‘கறுப்பின’ மக்களுக்கு மரியாதை செலுத்தினார்கள். குறிப்பாக சில வெஸ்ட் இண்டீஸ் வீரர்களின் ஆவேச முஷ்டி உயர்த்தல் காணக்கிடைத்தது.  துவக்க நாளன்று, கையில் கறுப்பு பேண்ட் அணிந்து ஆடினார்கள் வீரர்கள்.  அமெரிக்காவில் கறுப்பினத்தவருக்கு எதிரான போலீஸ் அராஜகத்தைக் கண்டித்து (குறிப்பாக ஜார்ஜ் ஃப்லாய்ட் (George Floyd) என்பவரின் போலீஸ் ‘கொலை’) சமீபகாலத்தில் நிறைய போராட்டங்கள் நடந்தன. வெளிநாடுகளிலும் எதிரொலித்தன. BLM (‘Black Lives Matter’) எனும் இயக்கம் இந்தப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்து நடத்திவருகிறது.

இப்போது கிரிக்கெட்டுக்கு வருவோம். கொரோனா வைரஸ் காரணமாக கிரிக்கெட் ஆட்டத்தின்போது கடைப்பிடிக்கவேண்டிய சில நடைமுறைகளை, ஐசிசி-யின் அனில் கும்ப்ளே தலைமையிலான டெக்னிகல் கமிட்டி அறிவித்தது. அதன்படி, வீரர்கள் விக்கெட் எடுக்கையில், கேட்ச் பிடிக்கையில் என குதூகலமாக ஒருவரையொருவர் கட்டிக்கொள்ளக்கூடாது! பந்துவீச்சாளர்கள் ‘வழக்கம்போல்’ கையில் எச்சில்துப்பி பந்தை பாலிஷ்  போடுகிற வேலையே கூடாது போன்ற சில கட்டுப்பாடுகள். டாஸ் வென்ற இங்கிலாந்து, முதல் இன்னிங்ஸில் 204 ரன்னில் சுருண்டது. குறிப்பாக, வெஸ்ட் இண்டீஸின் ஷனன் கேப்ரியல் (Shanon Gabriel), ஜேஸன் ஹோல்டர் (Jason Holder)ஆகியோரின் துல்லிய ‘வேக’த் தாக்குதலற்கு இங்கிலாந்து ஈடுகொடுக்கமுடியாமல் ஒடுங்கியது. வெஸ்ட் இண்டீஸ் வழக்கத்துக்கு மாறாக நேற்று மிகவும் பொறுப்புடன் விளையாடி முதல் இன்னிங்ஸில் 318 எடுத்தது. துவக்க ஆட்டக்காரர் க்ரெய்க் ப்ராத்வெய்ட் (Kraig Brathwaite) 65 ரன், ரோஸ்டன் சேஸ் (Roston Chase) 47, ஷேன் டௌரிச் (Shane Dowrich) 61 என முக்கிய பங்களிப்பு. போட்டி தொடர்கிறது.

கிரிக்கெட் வீரர்கள் ‘வைரஸில்’ சிக்கிவிடாமல் அமைதியாக ஆட்டமாட,  ஆண்டவன் அருள்புரிவானாக.

படம். நன்றி: இந்தியா டிவி நியூஸ்.

**

இந்திரா பார்த்தசாரதி

தமிழ் மொழியின் சமகால இலக்கிய ஆளுமைகளுள் ஒருவர்.  தரமான படைப்புகள் பல தந்தவர். இ.பா. எனச் சுருக்கமாக அழைக்கப்படும் சென்னையில் பிறந்த கும்பகோணத்துக்காரர். முனைவர் பட்டம் பெற்ற படைப்பாளி. தன் உயர் கல்விப்பின்னணியினால், டெல்லி பல்கலைக்கழகம், பாண்டிச்சேரி பல்கலைக்கழகம், போலந்தின் வார்ஸா பல்கலைக் கழகம் என்றெல்லாம் விஸ்தாரமாகப் பணிபுரிந்த அனுபவமுண்டு. இந்தியக் கலாச்சாரம், தத்துவம் என போலந்தில் அயல்நாட்டு மாணவர்களுக்கு ஐந்தாண்டு காலம் பேராசிரியராகக் கற்பித்திருக்கிறார்.

டெல்லியில் சுமார் 40 வருட வாசம் என்பதால் இவரது கதைகளின் கரு டெல்லி மாநகரத்தில் நிலைகொண்டிருப்பது வழக்கம். இவரது முதல் சிறுகதை ஆனந்த விகடனில் வெளிவந்தது. விகடனில் இலக்கிய எழுத்தாளர்களின் பங்களிப்பை ஆரம்பித்துவைத்தவர்கள் ஜெயகாந்தனும், இவரும்தான் எனலாம். நடுத்தரவர்க்கத்து மனிதர்களே இவரது கதைமாந்தர்கள். மனிதனின் தனிமை, ஏக்கம், உள்மன உறுத்தல்கள், பொதுவாக வாழ்வின் நிறைவின்மை போன்றவை இவரது படைப்புகளில் மேலெழுந்து காணப்படுகின்றன.  ’தொலைவு’, ‘ஒரு கப் காப்பி’, ‘குதுப்மினாரும் குழந்தையின் புன்னகையும்’ போன்றவை வெகுவாக ஸ்லாகிக்கப்பட்ட இவரது சிறுகதைகளில் சில. மனித தெய்வங்கள், நாசகாரக்கும்பல் என்கிற தலைப்புகளில் சிறுகதைத் தொகுதிகள், வேதபுரத்து வியாபாரிகள், யேசுவின் தோழர்கள், வெந்து தணிந்த காடுகள், ஹெலிகாப்டர்கள் கீழே இறங்கிவிட்டன போன்ற நாவல்கள், நந்தன் கதை, ஔரங்கசீப், ராமானுஜர், கால எந்திரம், கொங்கைத்தீ போன்ற நாடகங்கள், சில  கட்டுரைத்தொகுதிகள், Ashes and Wisdom, Wings in the Void, Into this Heaven of Freedom ஆகிய மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் என, தமிழ் இலக்கியத்தில்  விரிவாக, தீர்க்கமாக அரைநூற்றாண்டு காலமாக இயங்கிவரும் படைப்பாளி.

இ.பா.வின் புதினமான ‘குருதிப்புனல்’ 1977-ல் ’சாஹித்ய அகாடமி’ விருதைத் தமிழுக்குப் பெற்றுத்தந்தது. இந்திய மொழிகளில் தரமான இலக்கியப் படைப்புகளுக்காக K.K. Birla Foundation- நிறுவிய ‘சரஸ்வதி சம்மான்’ (Saraswati Samman) விருதை, இவரது ‘ராமானுஜர்’ நாடகம் தமிழ் மொழிக்காக வென்றது. ’பாஷா பரிஷத்’ விருதும்  கிடைத்துள்ளது. சிறப்புமிகு இலக்கியப் பங்களிப்புக்காக இந்திய அரசு 2010-ல் ’பத்ம ஸ்ரீ’ விருதை இவருக்கு வழங்கி கௌரவித்தது. ‘தி ஹிந்து லிட் ஃபார் லைஃப்’ விருது (The Hindu Lit for Life Award) வாழ்நாள் இலக்கிய சாதனைக்காக இந்திரா பார்த்தசாரதிக்கு 2018-ல் வழங்கப்பட்டது. சாகித்ய அகாடமி, சங்கீத நாடக அகாடமி, சரஸ்வதி சம்மான் ஆகிய மூன்று பெரும் தேசியநிலை விருதுகளையும் வென்ற ஒரே எழுத்தாளர் இந்திரா பார்த்தசாரதிதான் என்கிறது ‘இந்து தமிழ் இதழ்’!

தமிழ் உலகில், சமகால அரசியல்தாக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் இலக்கியப் படைப்புகளைத் தந்த வெகுசில எழுத்தாளர்களில் இந்திரா பார்த்தசாரதியும் ஒருவராக அறியப்படுகிறார். இ.பா.வின் ‘குருதிப்புனல்’ கீழவெண்மணிப் படுகொலை/அரசியல் பின்னணி  கொண்ட நாவல். இவரது ’உச்சிவெயில்’ எனும் குறுநாவல் ‘மறுபக்கம்’ (இயக்கம்: சேதுமாதவன்) என்கிற திரைப்படமாக 1990-ல் வெளியிடப்பட்டது. இந்திய ஜனாதிபதியின் ‘தங்கத்தாமரை’ விருதை (Golden Lotus Award) தட்டிச்சென்ற முதல் தமிழ்ப்படம் இது.

ஒரு கட்டுரையில் இந்திரா பார்த்தசாரதி சொல்கிறார்: “பிரபஞ்சத்தில் ‘ சூழ்ந்து அகன்று தாழ்ந்து உயர்ந்த முடிவில் வெறும் பாழ் ‘ என்று எதுவுமில்லை. அனைத்தும், ‘சூழ்ந்து அகன்று தாழ்ந்த உயர்ந்த முடிவில் பெரும் ஜோதி’ என்று நம்மாழ்வார் வாக்கில் கூற முடியும்.  இதற்கு ‘உள்பார்வை’ வேண்டும். ‘உள்பார்வையின்’ இன்னொரு பெயர் கற்பனை. இது சிந்திப்பதால் வராது. இதயத்தின் வெளிச்சம். பிரபஞ்சத்தில் எதுவுமே எதேச்சையாக உருவாவதில்லை. அனைத்தும் சத்தியத்தின் வெளிப்பாடுகள்.”

’சிறுகதை’ பற்றி இந்திரா பார்த்தசாரதி  சொல்வதென்ன : “ஒரு நல்ல சிறுகதை, எழுத்தாளனுக்கும் வாசகனுக்கும் இடையே நிகழ்கிற உரையாடலாக இருக்க வேண்டும். வாசகன் அந்தக் கதையைப் படித்து முடித்த பிறகு அவன் சிந்தனையைத் தூண்டும் முறையில், அதன் கருத்து எல்லை அதிகரித்துக்கொண்டு போதல் அவசியம். ஒரு பிரச்னையை மையமாக வைத்துக்கொண்டு எழுதப்படும் கதைகளுக்குத்தான் இந்த ஆற்றல் உண்டு. பிரச்னையை நேரடியாகச் சுட்டிக்காட்டுவது தினசரிகளின் வேலை. இலக்கியத்தின் பரிபாஷையின் அழகுணர்ச்சியோடு பிரச்னையைச் சொல்வதுதான், ஒரு சிறந்த படைப்பாளியின் திறமை …. வெறும் ஏமாற்றத்தையும், விரக்தியையும், தோல்வி மனப்பான்மையையும் இலக்கியமாக்கிவிடக் கூடாது” என்கிற கருத்தை முன்வைக்கிறார் இ.பா.

அடுத்த பதிவில் இவரது சிறுகதை ஒன்றை வாசிப்போம்.

**

அரட்டைக் குறிப்பு! : இந்திரா பார்த்தசாரதியும், நா.பார்த்தசாரதியும் எங்கள் குடும்பத்துக்குப் பழக்கமானவர்கள் எனலாம் . உ.பி.யின் அலிகரில் எனது மனைவின் குடும்பம் வசித்த காலகட்டம். அலிகர் முஸ்லிம் பல்கலையில் (AMU) ‘நவீன இந்திய மொழிகள்’ பிரிவிற்குத் தலைமை தாங்கியிருந்த அடியேனின் மாமனாரைப் பார்க்க என, வீட்டுக்கு சிலமுறை இ.பா. வந்திருக்கிறார் – நட்பு, பல்கலைப்பணி தொடர்பாக இருந்திருக்கும்.

 

**

 

 

புதுமைப்பித்தனின் ‘இரண்டு உலகங்கள்’

தமிழ் உரைநடையில், குறிப்பாக சிறுகதைகளில் புதுமை புகுத்தியதாக அந்தக் காலத்தில் அறியப்பட்டவர். அதாவது கட்டுப்பெட்டி தமிழ்ச்சமூகத்தால், சக எழுத்தாளர்கள், பண்டிதர்களால் கேலி, கிண்டலுக்கு ஆளானதோடு, கடும் விமரிசனத்துக்குள்ளும் வந்தவர் நமது அப்பாவி ’பித்தன்’. லாக்டவுன் 3.0-வின் மிச்சமிருக்கும் சொற்பப் பொழுதில், 1934-ல் அவர் எழுதிய சிறுகதை ஒன்றையும் வாசித்துவைப்போம்!

இத்தகைய சர்ச்சை எழுத்தாளர் எழுதிய சிறுகதையை, தமிழ் வாசகர்களிடையே அப்பவே பிரபலமாயிருந்த ஆனந்த விகடன், கல்கி போன்ற பத்திரிக்கைகளா பதிப்பிக்கும்? சான்ஸே இல்லை. பெயர் தெரியாத, சர்க்குலேஷனே இருக்க வாய்ப்பில்லாத ‘ஊழியன்’ என்ற பெயரில் சத்தமில்லாமல் வந்துகொண்டிருந்த ஒரு பத்திரிக்கையில்தான் இந்தக் கதை வெளிவந்தது:

இரண்டு உலகங்கள்

ராமசாமி பிள்ளை வெறும் அறிவியல்வாதி. உலகம் தர்க்கத்தின் கட்டுக்கோப்பிற்கு ஒத்தபடிதான் வளருகிறது என்ற நம்பிக்கையில் வளருகிறவர். தர்க்கத்திற்குக் கட்டுப்படாத விஷயமோ பொருளோ உலகத்தில் இருக்க முடியாது, அது இருந்தால், தர்க்கத்தின் மயக்கம்போல சமூகப்பிரமையாகத்தான் இருக்க முடியும், இருக்க வேண்டும் என்பது அவருடைய மதம். அதை அசைக்க யத்தனித்தவர்கள் பாடு திண்டாட்டம். குறைந்தது இரண்டு மணி சாவகாசமாவது கையில் வைத்துக் கொண்ட பிறகுதான் அவரை நெருங்கலாம். அவர் காலேஜில் ஒரு ஸயன்ஸ் பண்டிதர். வாழ்க்கையின் வசதிகள், முக்கியமாக புஸ்தகங்கள், எல்லாம் கிடைக்கக்கூடிய நிலைமை. கவலையற்ற வாழ்க்கை.

புதுமைப்பித்தன்
அவர் மனைவி ராஜத்திற்கு ஏகதேசக் கல்வி. அதாவது, ஒரு முழத் தாளில் தனது பெயரை, குறைந்தது இரண்டு தவறுகளுடன் ஒரு வரி பூராவாக எழுதக்கூடிய கல்வி. ராமசாமி பிள்ளைக்கு எப்பொழுதுமே அவருடைய மனைவியின் கடிதத்தைப் படிப்பதென்றால் குறுக்கெழுத்து, நேரெழுத்து என்று வந்துகொண்டிருக்கும் வார்த்தைப் போட்டிகளுக்குச் சரியான விடை கண்டுபிடிப்பது மாதிரி. அவளுக்குத் தன் புருஷன் என்றால் அடங்காத பெருமை, ஆசை. இன்னும் என்னென்னவோ அவள் மனதில் எழுந்து, அவள் உடல் முழுவதும் பரவசப்படுத்தும். அவர்களுடைய குழந்தை, ஒன்றரை வயதுக் குழந்தை, அதுதான் தனது கணவன் கொடுத்த செல்வங்களைக் காட்டிலும் மகத்தான பொக்கிஷம் என்று நினைத்துக்கொண்டிருப்பவள்.

அன்று ஒருநாள் அவருக்கு ரஸல் எழுதிய புஸ்தகம் கிடைத்தது. அது அவருடைய மனதில் இருந்துகொண்டிருந்த பெரிய குழப்பமான சிக்கல்களுக்கு எல்லாம் ஒரு தீர்ப்பு, அறிவுக்கு ஒத்த தீர்ப்புக் கொடுத்து விட்டது. அன்று சாயங்காலம்வரை அதை உட்கார்ந்து படித்துக்கொண்டிருந்தார். நேரம் சென்றதுகூடத் தெரியவில்லை.

அப்பொழுது ராஜம் குழந்தை மீனுவை இடையில் எடுத்துக்கொண்டு, கையில் காப்பி பலகாரங்களுடன் ராமசாமி பிள்ளையின் அறையில் நுழைந்தாள். ராமசாமி பிள்ளையின் கவனம் முழுவதும் அந்தப் புஸ்தகத்தில் அழுந்திக் கிடந்தது.

அவரைத் தொந்திரவு செய்யக்கூடாது என்று பக்ஷணங்களை மெதுவாக மேஜைமீது வைத்துவிட்டு, குழந்தையுடன் சற்றுத் தள்ளி தரையில் உட்கார்ந்தாள்.

குழந்தை என்ன தர்க்கத்தைக் கண்டதா அல்லது அறிவைக் கண்டதா? “அப்பா!” என்று சிரித்தது. ராஜம் மெதுவாகக் குழந்தையின் வாயைப் பொத்தினாள். அது என்ன கேட்கிறதா? அதற்குப் போக்குக் காட்டுவதற்காகக் குழந்தையை மடியில் எடுத்து, பால் கொடுக்க ஆரம்பித்தாள். கொஞ்ச நேரம் குழந்தை அதில் ஈடுபட்டது.

ராஜம் கவனியாத சமயத்தில் குழந்தை திடீரென்று எழுந்து ‘அப்பா’ என்று கத்திக்கொண்டு, தள்ளாடி ஒடி, அவர் காலை கட்டிக் கொண்டது.

அப்பொழுதுதான் பிள்ளையவர்கள் தம்முடைய அறிவியல் போதையிலிருந்து விழித்தார். ராஜம் எழுந்துசென்று மெதுவாக அவர் கழுத்தைச் சுற்றித் தன் கரங்களை வளைத்து அவரது உதடுகளில் முத்தமிட்டவண்ணம் “காப்பி கொண்டுவந்திருக்கிறேன்” என்றாள்.

ராமசாமி பிள்ளை தமது உதடுகளைப் புறங்கையால் துடைத்துவிட்டு, “என்ன ராஜம், உனக்கு எத்தனை நாள் சொல்வது? உதட்டில் முத்தமிட்டால் கிருமிகள் பரவிவிடும் என்று. அதிலிருந்து தானே பல வியாதிகள் வருகிறது என்று முந்தாநாள்கூடச் சொன்னேனே. காப்பி எங்கே? இந்தப் புஸ்தகத்திலே என்ன மாதிரி உண்மையைச் சொல்லியிருக்கிறான் தெரியுமா?” என்றார்.

ராஜம் ஒரு அசட்டுச் சிரிப்புச் சிரித்தாள். மெதுவாக ஒரு பெருமூச்சு வந்தது. அவள் கடைக்கண்ணில் சற்று ஒளிவிட்டுப் பிரகாசித்ததே, அவள் முந்தானையால் துடைக்குமுன்..

“ராஜம், மனிதனுக்கு மூன்று குணங்கள்தான் இயற்கை. முதலில் பசி. இரண்டாவது தன் குடும்பத்தை விருத்தி செய்வது. பிறகு மூன்றாவது, பக்கத்திலிருப்பதை அழிப்பது. இது மூன்றிற்கும் அடிப்படையான குணம், எல்லாவற்றையும் தனக்கென்று ஆக்கிக்கொள்ளும் ஆசை. மற்றதெல்லாம் வீண் பித்தலாட்டங்கள்.. ”

ராஜம் அவரை வெறித்துப் பார்த்தபடியே இருந்தாள்.

“இந்தக் கற்பு, காதல் என்று பேத்திக்கொண்டு இருக்கிறார்களே, அதெல்லாம் சுத்த ஹம்பக்.. ”

“அப்படீன்னா.. ”

“சுத்தப் பொய். மனிதனுக்கு எல்லாவற்றையும் தனது என்று ஆக்கிக்கொள்ளவேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறானே, அதில் பிறந்தவை. தன் சொத்து, தான் சம்பாதித்தது, கஷ்டப்பட்டுச் சம்பாதித்தது தனக்கே இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசை. மனிதன்தான் செத்துப் போகிறானே. தனக்கில்லாவிட்டால் தனது என்று தெரிந்த, தனது ரத்தத்தில் உதித்த குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்க ஆசைப்படுகிறான். பெண்கள் தங்கள் இஷ்டப்படி இருந்தால் அது எப்படி முடியும்? அதற்குத்தான் கலியாணம் என்று ஒன்றை வைத்தான். பிறகு தனக்குத் தெரியாமல் ஒன்றும் நடந்துவிடக்கூடாது என்பதற்குக் கற்பு என்பது பெருமை என்ற பொய் சொல்லி வேலி கட்டினான். பிறகும் பார்த்தான். காதல் என்ற தந்திரம் பண்ணினான். ஒருவருக்கொருவர் இந்த மாதிரி இஷ்டப்பட்டால், வாழ்க்கை பூராவாகவும் இஷ்டப்படுவார்களாம். இதெல்லாம் சுத்த ஹம்பக் ..”

“எனக்கு ஒண்ணும் தெரியலியே!”

தமது உற்சாகமான பிரசங்கம் சுவரில்தான் பிரதிபலித்தது என்பதில் பிள்ளையவர்களுக்கு ஏமாற்றம். ராஜம் ஒன்றும் பேசாமல் குழந்தையை எடுத்துத் தனது மார்பில் இறுக அணைத்துக்கொண்டாள்.

“என்ன தெரியவில்லை? இது வெகு சுலபமாச்சே… சொல்லுகிறேன் கேள்.. ” என்று ஆரம்பித்தார்.

“எனக்குத் தெரிய வேண்டாம். வாருங்களேன், பீச்சுக்குப் போகலாம்” என்றாள். தன்னையறியாமல் அவள் கைகள் குழந்தையை இறுக அணைத்துக்கொண்டன.

ராமசாமி பிள்ளைக்கு இதைக் கவனிக்க நேரமில்லை. தமது சுகாதாரத்திற்கு, தமது குடும்ப சுகாதாரத்திற்கு அவசியமான கடற்காற்று வாங்க அவசரமாக உடைகளை மாட்டிக்கொண்டார்.

“என்ன ராஜம், புறப்படலியா?” என்பதற்கு முன் “இதோ வந்தேன்” என்று குழந்தைக்கு ஒரு மாற்றுச் சட்டையணிவித்து, அதை இடையில் எடுத்துக்கொண்டு தயாரானாள்.

குழந்தை, “அப்பா!” என்று அவரைநோக்கித் தாவியது.

புன்சிரிப்புடன் குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டார். அப்பொழுது இருவர் கரங்களும் சந்தித்தன. ராஜத்திற்கு உள்ளத்தில் குதூஹலம் கலந்த ஒரு ஏமாற்றம் தோன்றியது.

கடற்கரையில் இருவரும் உட்கார்ந்திருந்தனர். குழந்தை மீனுவிற்கு மணலை வாரியிறைக்கும் தொழிலில் வெகு உற்சாகம். தலை எல்லாம் மணல், ராஜத்தின் மடி எல்லாம் மணல். குழந்தையுடன் விளையாடுவதில் ராஜத்திற்கு எல்லாம் மறந்து விட்டது. மீனுவின் அட்டகாசத்தில் தன்னை மறந்துவிட்டாள்.

கடலை பட்டாணி விற்பவன் ஒருவன் அவர்களை நெருங்கினான்.
“அம்மா! கடலை.. பட்டாணி” என்றான்.

“வேண்டாம் போ!”

குழந்தை அவனைப் பார்த்துவிட்டது. அது வேண்டும் என்று அவனை நோக்கிக் கைகளைக் காண்பித்தது. பிறகு அழுகை. கடலையையாவது தின்னத் தெரியுமா? வேண்டுமென்றால் மறுபேச்சேது?

“கடலைக்காரனா அது. உடம்பிற்காகாதே” என்று அழுகையைக் கேட்டுப் புஸ்தகத்தை மூடிக்கொண்டு திரும்பிய பிள்ளையவர்கள் கேட்டார்.

“காலணாவிற்குக் கடலை, உப்புக் கடலை, கொடு. என்னாப்பா உனக்கு எந்த ஊர்?” என்றார் பிள்ளை.

“தஞ்சாவூர் ஜில்லா சாமி!”

“என்ன! மன்னார்குடியா?”

“ஆமாஞ்சாமி!” என்று சிரித்தான்.

“உனக்கு அங்கே, பெரிய கடைத்தெரு சாமி நாயக்கர் தெரியுமா?”

“போன வருசம் அவுக கிட்டத்தான் வேலை பார்த்தேன் சாமி. கால தோசம்… என்னை இங்கே கொண்டாந்து தள்ளிட்டுது” என்று பிள்ளையவர்களின் கைக்குட்டையில் கடலையை அளந்து போட்டு விட்டு ஒரு கூழைக் கும்பிடு போட்டவண்ணம், “கடலை.. பட்டாணி!” என்று கத்திக் கொண்டு சென்று விட்டான்.

“ராஜம்! இதைப் பார்த்தியா? சமுத்திரக் கரையிலே எந்தக் கடலை பட்டாணி விக்கிறவன் கிட்டக் கேட்டாலும் இந்தப் பதில்தான். இது எது மாதிரி என்றால், அன்றைக்கு ஒரு ஜோரான ரஷ்யக் கதை படித்தேன். அதிலே விபசாரி வீட்டுக்குப் போகிறவனைப் பற்றி எழுதுகிறான். அங்கே போகும்பொழுது ஒவ்வொருவனும் முதல்லெ ‘உன் பேரென்ன?’ என்று கேட்பானாம். ‘இதில் வந்து, அதாவது, நீ ’தவறி’ எவ்வளவு காலமாச்சு?’ என்று கேப்பானாம். அவளும் ஏதாவது ஒரு பொய், சமீபத்தில்தான் சமூகக் கொடுமையால் வந்துவிட்டதாகக் கூறுவாளாம். அதை அவள் ஆயிரத்தெட்டாவது தடவை பாடம் ஒப்பிக்கிற மாதிரி சொல்லியிருப்பாள். இவனும் வாத்தியார் மாதிரிக் கேட்டுக் கொள்ளுவான். பிறகு இருவருக்கும் அதைப்பற்றிக் கவலையில்லை – இதில் என்னவென்றால், மனிதனுக்கு விபசாரியானாலும் தனக்குக் கிடைப்பது நல்ல பொருளாக இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசையில்தான் இருக்கிறான். சாயங்காலம் சொன்னேனே ஒன்று, அதுதான், அந்தத் தனக்கு வேண்டுமென்ற ஆசை, அதிலிருந்துதான் ..”

“அதற்கென்ன இப்பொழுது?”

“இல்லை! உனக்குத் தெரியவில்லை என்றாயே அதற்குச் சொன்னேன்.”

“எனக்குத் தெரிய வேண்டாம்.”

அப்பொழுது நன்றாக இருட்டிவிட்டது. எங்கிருந்தோ, பக்கத்தில் தான், யாரோ பாரதி பாட்டு ஒன்றைப் பாடினார்கள். ‘பிள்ளைக் கனியமுதே’ என்ற இன்பக் கனவில் ராஜத்தின் மனம் லயித்துவிட்டது. பாட்டு முடிந்தது.

மௌனம்.

“பாட்டு எவ்வளவு நல்லா இருக்கு! மீனுவிற்குப் பாடினாப்பிலே இருக்கே!” என்றாள் ராஜம்.

“அதில் என்ன இருக்கிறது. விஷயம் தெரியாமல் பாடுகிறான். வெறும் அசட்டுப் பாட்டு!” என்றார்.

மீனு அதற்குள் கடலை பூராவும் வாரி இறைத்துவிட்டு, வேறு ‘ஸப்ளை’ வேண்டுமென்று அழ ஆரம்பித்தாள்.
இருட்டில் மீனுவை எடுத்து இறுக அணைத்துக் கொண்டாள்.

ராமசாமி பிள்ளை, “நேரமாகிவிட்டது!” என்று எழுந்தார்.

ராஜத்தின் மனத்தில் ஒரு ஏமாற்றம் இருந்தது.

**
நன்றி: புதுமைப்பித்தன்/அழியாச்சுடர்கள்/ராம்பிரசாத்

சோகமும் நட்பும்

இந்த கொரோனா சனியன் யார் யாரை எல்லாம் எப்படியெல்லாம் படுத்துகிறது? உயிரை எடுத்துக்கொண்டுபோவது கிடக்கட்டும். சிலரைப் படுத்தவும் செய்கிறதே!

ஆஸ்திரேலியாவின் ஒரு எட்டு வயது பொடியனை கொஞ்ச நாட்களாக ரொம்பத்தான் வம்புக்கிழுத்துவிட்டது. அவனுக்குப் பள்ளிக்கூடம் போகவே, பிடிக்கவில்லை. வகுப்புத்தோழர்களைப் பார்க்காமல் இருப்பதே நல்லது என்கிற நிலையில் வந்திருந்தான். என்ன ஆச்சு? அவனது தோழர்கள் அவனை ‘கொரோனாவைரஸ்’ எனக் கொடுமையாக அழைக்க ஆரம்பித்ததுதான் பையனின் எரிச்சலுக்குக் காரணம். என்ன திமிர்? ஏன் இப்படி ஒரு ‘பேர்வைத்து’ அவனைக் கூப்பிட்டதுகள் அதுகள் ? நம்ப பயலின் பெயர் அப்படி: கொரோனா டி வ்ரைஸ் (Corona de Vries)! போச்சே.. அவனது நார்மல் வாழ்க்கையை பாதித்துவிட்டதே இந்த கொரோனா!

சிறுவன் ‘கொரோனா’ !
நொந்துபோய் வீட்டில் சுருண்டு கிடந்த பையன் ஒரு நாள் டிவியை உருட்டிக்கொண்டிருந்தான். அந்தச் சேதியைக் கவனித்தான். அவனது ஃபேவரைட் ஆக்டரான டாம் ஹாங்க்ஸ் (Tom Hanks) கொரோனா நோயினால் பாதிக்கப்பட்டு தனிமைப்பட்டுக் கிடந்ததுபற்றிய நியூஸ் அது. ஆஸ்திரேலியாவின் கோல்ட் கோஸ்ட் (Gold Coast)-ல் உல்லாசப்பயணமாக அவரும் அவரது மனைவியும் வந்து தங்கியிருந்தபோது ஏற்பட்ட கதி. உடனே டாம் ஹாங்க்ஸுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினான். ‘உங்களுக்கும் உங்கள் மனைவிக்கும் கொரோனா என்று கேள்விப்பட்டேன். நீங்கள் நலமா இப்போது?’ மேலும் தன் பெயர் கொரோனா டி வ்ரைஸ் என்றும், பள்ளியில் நண்பர்கள் தன்னை ’கொரோனாவைரஸ்!’ எனச் சீண்டி பரிகாசம் செய்வதை சகித்துக்கொள்ளமுடியவில்லை என்றும் தன் வேதனையை ஆத்திரத்தோடு வெளிப்படுத்தியிருந்தான் பையன். டாம், ஆஸ்திரேலிய சிறுவனின் கடிதத்தைப் பார்த்தார். கூடவே சிறுவனின் கதையை வெளியிட்ட ஆஸ்திரேலிய ’சேனல் 9’ நிகழ்ச்சிகளை கவனித்தார். அட! ஒரு பொடிப்பயலின் ’கொரோனா’ கதை. நம்மைப்பற்றிவேறு கேட்டு எழுதியிருக்கிறான்.. பதில் சொல்லவேண்டுமே.

டாம் ஹாங்க்ஸ் அனுப்பிய டைப்ரைட்டர் !
ஒரு கடிதம், கொரோனா டி வ்ரைஸுக்குத் தன் டைப்ரைட்டரில் எழுதி அனுப்பினார் ஹாங்க்ஸ். ‘அன்பு நண்பனே! உனது கடிதம் என்னையும் என் மனைவியையும் நெகிழவைத்துவிட்டது. எனக்குத் தெரிந்து கொரோனா என்கிற பெயருடைய பையன் நீதான். சூரியனைச் சுற்றியிருக்கும் வாயுக்களால் ஆன வளையத்துக்கும் ’கொரோனா’ என்றுதான் பெயர்!’ எனத் தேற்றியிருந்தார். கடிதத்தில் மேலும் குறிப்பிட்டார்: ’எனக்குப் பிடித்தமான ‘கொரோனா’ டைப்ரைட்டரை உனக்கு அனுப்பியுள்ளேன். அதை எப்படி உபயோகிப்பது என பெரியவர்களிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டு அதில் எனக்கு ஒரு பதில் ‘டைப்’ செய்து அனுப்பு’ என்றவர் மேலும் சொன்னார்: ’என்னில் ஒரு நண்பனை நீ பெற்றுவிட்டாய்!” ‘You Got A Friend In Me’ – என்பது அவரது புகழ்பெற்ற படமான ’Toy Story’-ன் theme tune.கூடவே தான் ஆசையாக உபயோகப்படுத்திய அமெரிக்காவின் புகழ்பெற்ற ‘கொரோனா’ ப்ராண்ட் டைப்ரைட்டரை சிறுவனுக்குப் பரிசாக டிவி சேனல் மூலமாக அனுப்பிவிட்டார்.

பார்சல் வந்தது. பார்சலில் ஒரு கருப்பு டைப்ரைட்டர் பளபளவென மின்னியது. தன் பெயர் ‘கொரோனா’ என நெஞ்சை நிமிர்த்தியது. அதிலிருந்த கடிதத்தைப் படித்து அசந்துபோய்விட்டான் சிறுவன் கொரோனா. டாம் ஹாங்க்ஸ் எனக்கு எழுதியிருக்கிறாரா! எல்லோருக்கும் பெருமையுடன் காண்பித்தான். நடந்த கதை சொன்னான். இனி வருமா தைரியம் அவனது வகுப்பு நண்பர்களுக்கு, அவனை சீண்ட!

டாம் ஹாங்க்ஸ் ’Forrest Gump’, ‘Sleepless in Seattle’, ’Saving Private Ryan’, ‘The da Vinci Code’, ‘Toy Story’ (1,2,3,4) – போன்ற சிறந்த படங்களில் நடித்த பிரபல ஹாலிவுட் நட்சத்திரம்.
**

ஊரடங்கு காலத்தில் மார்க் ட்வெய்ன் !

மார்க் ட்வெய்ன் (Mark Twain, 1835-1910) ஒரு அமெரிக்க எழுத்தாளர், நகைச்சுவையாளர் – இன்னும் சொல்லப்போனால், ஒரு சீரியஸான தமாஷ் பேர்வழி, அல்லது ஒரு தமாஷான சீரியஸ் ஆசாமி! அவர் எழுதியதில் புகழ்பெற்ற படைப்புகள்: அவரது இளமைக்கால அனுபவங்களின் அடிப்படையிலான The Adventures of Tom Sawyer, சமூகக் காட்சிகளை புழங்குமொழியில் அங்கதச் சுவையோடு வெளிப்படுத்திய, விமரிசகர்களால் ‘the first Great American Novel’ எனப் புகழப்பட்ட The Adventures of Huckleberry Finn மற்றும் Jumping Frog of Calaveras County ஆகியவை. 60 வயதைத் தாண்டிய முதுமையில், அவரின் வாழ்வில் ஒரே துக்கம். முதலில் அவரது பெண், பின்னர் அவர் மனைவி, நான்கு வருடங்கள் கழித்து இன்னொரு மகள் என்று ஒவ்வொருவராக இறக்க, சோகத்தில் ஆழ்ந்திருந்தார் மார்க் ட்வெய்ன். ஒரு கட்டத்தில் அவரது இலக்கிய நண்பர்கள் சிலரின் வாழ்வும் அப்போது நொடித்து துன்பமயமாக மாறியிருப்பதை அறிந்து மேலும் நொந்துபோனார்.

மார்க் ட்வெய்ன்
1909-ஆம் ஆண்டு தன் 74-ஆவது வயதில், இப்படிச் சொன்னார் மார்க் ட்வெய்ன்: ”ஹாலியின் வால்நட்சத்திரம் (Halley’s Comet) பூமிக்கு வெகுஅருகில் வந்தபோது (1835) நான் பிறந்தேன். அடுத்த வருடம் (1910) அது பூமியின் அருகில் திரும்பவும் வரும் எனச் சொல்கிறார்கள். கடவுள் நினைத்திருப்பார்: ’என் கணக்கில் சரியாக வராத இரண்டு விசித்திரங்கள் இவை. ஒன்றாக பூமிக்கு வந்தன, ஒன்றாகத் திரும்பும்!’ அப்படி அந்த வால்நட்சத்திரத்துடன் நானும் போகாவிட்டால் என் வாழ்வின் ஏமாற்றமாக அது இருக்கும்.” வானவியலாளர்கள் கணித்தபடியே, 1910-ல் அந்த வால்நட்சத்திரம் பூமியை நெருங்கித் தலைகாட்டியது அல்லது வால்காட்டியது. மறைந்தது – கூடவே மார்க் ட்வெய்னையும் கூட்டிக்கொண்டு! அப்போதைய அமெரிக்க ஜனாதிபதி வில்லியம் ஹோவர்ட் டாஃப்ட் (William Howard Taft) எழுத்தாளரின் மறைவு குறித்துச் சொன்னது: ’மார்க் ட்வெய்ன் வெளிப்படுத்திய நகைச்சுவை அறிவுஜீவித்தனமானது. அவரைத் தெரிந்த, வாசித்த பலர் களித்து மகிழ்ந்தனர். அத்தகைய உயர்ந்த நகைச்சுவையை இனி வருவோரும் சந்தோஷமாக அனுபவிப்பார்கள்”.

மார்க் ட்வெய்ன் பேச்சுவாக்கில் அவ்வப்போது அவிழ்த்துவிட்ட அல்லது போகிறபோக்கில் சொல்லிச்சென்ற வார்த்தைகள் பல இன்றும் நினைவுகூரப்பட்டு ரசிக்கப்படுகின்றன. Pure humour laced with wisdom. இந்தக் கொரொனா காலத்தில் கொஞ்சம் மார்க் ட்வெய்னைக் கிளறி, மனசை லேசுபடுத்திக்கொள்வோம் :

வாரத்தின் இறுதியில், கடவுள் களைத்துப்போயிருந்த வேளையில், மனிதன் படைக்கப்பட்டிருக்கவேண்டும் ..
*
உலகம் உங்களுக்குக் கடமைப்பட்டிருக்கிறது எனச் சொல்லித் திரியாதீர்கள். அது உங்களுக்கு கடமைப்பட்டிருக்கவில்லை. அதுதான் இங்கே முதலில் வந்தது!
*
அடிப்படையில், இரண்டு வகையான மனிதர்களே உண்டு. ஒன்று சாதித்தவர்கள். இன்னொரு வகை சாதித்ததாகச் சொல்லித் திரிபவர்கள். முதல் வகையில் கூட்டம் குறைவு.
*
எந்த ஒரு விஷயத்திலும் உண்மை என்ன என்பதை முதலில் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். அப்புறம் இஷ்டப்படித் திரித்துக்கொள்ளலாம்.
*
ஒரு காரியத்தை நாளைக்கு ஒத்திப்போடவேண்டாம். அதை நாளை மறுநாள் செய்யலாம் எனில்.
*
கல்வி என்பதென்ன? பள்ளியில் படித்ததெல்லாம் மறந்துபோனபின், மிச்சமிருப்பது.
*
எத்தனை சொல்லி என்னதான் நிரூபித்தாலும், ஒரு முட்டாளை நம்பவைக்கமுடியாது.
*
அவனுடைய இறுதிச் சடங்கிற்கு நான் போகவில்லை. ஆனால் ஒரு கார்டு அனுப்பினேன் – இறுதிச்சடங்கை அப்ரூவ் செய்வதாக!
*
பலவருடங்களாகப் புவியியல் படித்தபிறகு இப்போது மனதில் வந்துவிட்டது: ஆஸ்திரேலியா பக்கம் 23-ல் இருக்கிறது !
*
எவ்வளவு தூரம் மனிதர்களைப் புரிந்துகொள்கிறேனோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு எனது நாயை எனக்குப் பிடிக்கிறது.
*
புகைபிடிப்பதை விட்டுவிடுவது சுலபம். எனக்குத் தெரியும். நானே ஆயிரம் தடவை விட்டிருக்கிறேனே..
*
கோபம் வருகையில் நாலுவரை எண்ணுங்கள். ரொம்பக் கோபம் வந்தால் திட்டித் தீர்த்துவிடுங்கள்.
*
எந்தத் தப்பையும் செய்துவிடாதீர்கள் – மற்றவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில்.
*
முட்டாள்களுக்கு நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறோம். அவர்கள் இல்லாவிடில் நாம் வெற்றிபெற்றிருப்போமா?
*
இரும்புக்குப் பாடம் சொல்லிக்கொடுத்ததால், அது தங்கமாக மாறிவிடாது. எதற்கும் ஒரு எல்லை உண்டு!
*
எந்த ஒரு வாய்ப்பையும் நான் கவனித்ததில்லை – அது கை நழுவிப்போகும் வரை.
*
ஒரு நல்ல வக்கீல் சட்டம் தெரிந்தவனாக இருப்பான். சாமர்த்தியக்கார வக்கீல், நீதிபதியை லஞ்சுக்குக் கூட்டிச் செல்வான் !
*
வாயை மூடிக்கொண்டிருங்கள். நீங்கள் ஒரு முட்டாள் என அவர்கள் நினைத்துக்கொள்ளட்டும். வாயைத் திறந்து அதை நிரூபிப்பதைவிட அது மேலல்லவா?
*
ஒரு புகழ்ச்சொல்லில் என்னால் இரண்டு மாதம் (உணவின்றி) வாழ்ந்துவிட முடியும்.
**
எவ்வளவுக்கெவ்வளவு நீங்கள் விளக்குகிறீர்களோ, அவ்வளவுக்கவ்வளவு அது எனக்குப் புரியவில்லை!
*
நீங்கள் எவ்வளவு இளமையோடு இருக்கிறீர்கள் என உங்களது நண்பர்கள் உங்களைப் புகழ ஆரம்பித்தால், உங்களுக்கு வயதாகிக்கொண்டிருக்கிறது என அர்த்தம்.
*
கேட்கத் தகுதியில்லாதவர்களிடம், ஒருபோதும் உண்மையைச் சொல்லவேண்டாம்.
*
நல்ல காரியத்தையே செய்யுங்கள். சிலருக்கு அது திருப்தி தரும். பலரை அது ஆச்சரியப்படுத்தும்.
*
இந்தியாவில் 2 மில்லியன் தெய்வங்கள். அவற்றையெல்லாம் அவர்கள் வணங்குகிறார்கள். மதம் என்று பார்த்தோமேயானால், மற்ற நாடுகள் பரமஏழைகள். இந்தியாதான் மில்லியனர் !
*
என் மரணம்பற்றிய செய்தி மிகைப்படுத்தப்பட்டுவிட்டது..

***

சுஜாதா காட்டிய கவிதைகள்

சின்னச் சின்னக் கவிதைகளில் ஒரு தனிக்கவர்ச்சி. சின்னதாக இருப்பதால்தான் என்று இதற்குப் பொருளல்ல. எளிய வார்த்தைகளில் சில வலிய கருத்துகள். ஆனால் அது அவ்வளவு எளிதல்ல!

தன் ’கற்றதும் பெற்றதும்’ நூலின் (விகடன் பிரசுரம்) கட்டுரைகளுக்கிடையில் பெட்டிச் செய்திபோல் ‘எபிக’ எனக் குறிப்பிட்டு கவிஞர்கள் சிலரின் கவிதைகளை அவ்வப்போது சுஜாதா போடுவது வழக்கம். சிலசமயங்களில் சில பெரிசுகளின் கவிதைகளும் தென்படுவதுண்டு. சில சீரியஸ்.. சிலது simply funny! :

வீடுகள் எரிய
வீதிகள் வழியே
விழுந்தோடிய
ஊர்களை மறப்போமா

நல்லதம்பி சிவநாதன்
**
திண்ணையில் வசித்த
அப்பா வீட்டுக்குள் வந்தார்
புகைப்படமாய்

-பா.சேதுமாதவன்
**
கோடரியுடன்
வெட்ட வந்தவன்
வியர்வை காய
இளைப்பாறினான்
விரிந்த மரத்தின்
பரந்த நிழலில்

-ராஜகுமாரன்
**
உயிர் பிரிந்து ஊர்ந்தோடி
நீர் தேடிக்
கொணர்ந்தது வேர்
பாராட்டும் கண்களில்
பூ மட்டும்

-ஆதவன்
**
எழுதவோ படிக்கவோ
ஏலாத தாயப்பத்தி
எழுதி என்ன லாபமின்னு
எழுதாமப் போனேனே

-வைரமுத்து
**
ராமச்சந்திரனா
என்று கேட்டேன்
ராமச்சந்திரன்தான்
என்றார்
எந்த ராமச்சந்திரன்
என்று நான் கேட்கவில்லை
அவர் சொல்லவில்லை

-நகுலன்
**
உணவைத் தாண்டி
உயிரும்
உடையைத் தாண்டி
உடலும்
பெரிதல்லவா?
சிறகை விரித்துச்
சிலிர்த்தே செல்லும்
பறவைகள் கூட்டம்
பார்ப்பீர் தினமும்

-வின்செண்ட் சின்னதுரை
**
நான் இல்லாதுபோன பிறகும்
ஒழுங்காகத் தேடிப் பாருங்கள்
இங்குதான் எங்காவது இருப்பேன்
எவ்வளவு பெரியது
பூமி
வானம்
அண்டம்
பேரண்டம்?

-அழகுநிலா
**
குற்ற நெஞ்சு குறுகுறுக்கும்-அதில்
குறைகள் பல உண்டு- எனைப்
பெற்றவள் செய்த சமையல்தான்- அதில்
பிழைகள் கண்டதுண்டு-ருசி
அற்றுப்போன அமெரிக்க வாழ்வில்
பற்றே இல்லையடி- ஒரு
வற்றக்குழம்பு அதுபோதும்- அன்னைக்
கைமணம் அதில் வேணும்

-ரவி அன்பில்
**
செல்வார் வருவாரின் சிந்தைகளைச் சீண்டுகிற
சல்வார் கமீஸனிந்த சந்திரன்கள்- மெல்லமெல்ல
ஃபில்டர் பிளைனாகும் பீடியாகும் – ஆண்வர்க்கம்
மெல்ட்டாகிச் சாகுமே மெய்!

-தஞ்சை இனியன்
**
கொட்டாவி விட்டபடி ஜன்னலோரம் பாத்தாக்க
குட்டை குளமெல்லாம் கொட்டாவி – கிட்டக் கிட்ட
மீனெல்லாம் வாய்பிளந்து பாத்திருக்க- மொக்கு மொக்குத்
தாமரை கொட்டாவி விடும்

-சேஷாசலம்
**
ஒருத்தியை மணந்தான்
மற்றொருத்தியைக் காதலித்தான்
ஒருத்தியின் கணவனான்
மற்றவளின் பாஸ்வேர்டு ஆனான்!

-அம்மணி
**
கடவுளிடம்
மனு ஒன்றை அளித்தேன்
பரிசீலிக்கப்படவில்லை.
இன்றுவரை
மரங்கள்
இலைகளை
உதிர்த்தவண்ணம்தான்
இருக்கின்றன

-அய்யப்ப மாதவன்
**
காலை
கதவைத் திறந்தால்
காலடியில் செய்தித்தாள்
இலவச இணைப்பாக
மென்காற்று

-மார்கன்

**
நெஞ்சில் துயரம் நெருப்பாகச் சுட்டுவிட்டால்
தஞ்சம் அடைவேன் கவிதையில் – பஞ்சம்
கவிதைக்கும் வந்துவிட்டால் நானென்ன செய்வேன்
புவியைப் படைத்தவனே சொல்

-ந. கந்தசாமி

***