உனக்காக .. எல்லாம் உனக்காக ..

ஐயா! மாட்டேன். என்னால் இது முடியாது.

கோபம், ஆசிரியர் நிக்கோலஸ் தில்லனுக்கு (Nicholas Dhillon).

ஏன் முடியாது?

என் அப்பாவை எனக்குத் தெரியாது. நான் பார்த்ததில்லை…

ஒவ்வொரு மாணவனையும் தன் தந்தையைப்பற்றி கொஞ்சம் எழுதிக் காட்டச் சொல்லியிருந்தார் அன்று. அதற்குக் கிடைத்த ஒரு சிறுவனின் பதில் இது. திடுக்கிட்ட ஆசிரியர், மற்ற சிறுவர்கள் பதற்றத்தோடு திரும்பிப் பார்க்க,  அவனை நெருங்கினார். மெல்ல அவன் தலையை வருடிக்கொடுத்தார். மிருதுவாக, அழுத்தமாகச் சொன்னார்: ‘இதைப்பற்றி அதிகம் மனதை வருத்திக்கொள்ளாதே. இது ஒரு தடையாக இருக்கக்கூடாது உன் வாழ்வில்..” என்றார் எச்சரிக்கும் தொனியில்.

தன் பள்ளி ஆசிரியரை பிற்காலத்தில் நினைவில் கொள்கிறான், இப்போது வளர்ந்துவிட்டிருக்கும் அந்த இளைஞன். ஆசிரியரை மட்டுமா? அவன் அம்மா? சாதாரண மனுஷியா அவள்? அவளன்றி இன்று, நின்று பேசுவானா அவன்?

அமெரிக்க வெளிக்குக் கீழே, கரீபியத் தீவுகளின் (Carribean Islands) சிறுநாடுகளில் ஒன்றான ஜமைக்கா. எங்கோ ஒரு கிராமத்தில் வர்ணத்தையே பார்த்திராத தகரம். அதை வளைத்தும், நிமிர்த்தும் ஓருவாறு ‘கட்டப்பட்ட’ வீடு. எத்தனை மழை  இரவுகள். நாலாபுறமும் தண்ணீர் வழிய, அம்மாவின் படுக்கை நனைந்துவிடாது, அதை ’வீட்டின்’ நடுவில் இழுத்துப்போட்டுத் தூங்கவைத்திருக்கிறான். அவளும் எத்தனை மறுத்திருக்கிறாள். ’நாளைக்கு பள்ளி செல்லவேண்டும். நீ தூங்கு கொஞ்சமாவது’ என்று. அவளுக்கும் ஓய்வு வேண்டுமே. அடுத்த நாளும் வேலைக்குச் செல்லவேண்டாமா அவள்? பாத்திரம் தேய்க்கணும், துணி தோய்க்கணும், இன்னும் ஏகப்பட்ட எடுபிடி வேலைகளை மற்றவர்களுக்கு செய்தால்தானே இந்த வீட்டில் அடுப்பு  சூடாகும்? தட்டில் ஏதாவது விழும்.. பசி கொஞ்சமாவது தணியும்? என் அம்மா முழித்துக்கொண்டிருக்க, நான் தூங்குவதா? எப்படியெல்லாமோ வாதாடி அவளைக் கண்ணயர வைத்துவிட்டு, நீண்ட இரவுகளில் கூரையின் சொட்டும் மழைநீரைப் பார்த்தவாறு உட்கார்ந்திருக்கிறான். மற்ற அம்மாக்களைப் போலல்லாது, இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறாளே இவள்.. என்று தீரும், விலகும் இந்தத் துன்பம். அம்மா.. நான் ஏதாவது செய்வேன் உனக்கு ஒரு நாள். நீ மேலும், மேலும் கஷ்டப்படாது பார்த்துக்கொள்வேன்…

அங்கே ஒரு தொலைக்காட்சி சேனல் தன்னை அணுகியபோது, அந்த அம்மா வேதனை நினைவுகளை வலியுடன் மீட்கிறாள். காதலியாக ஒருவனுக்கு இருந்தவள், ஒருநாள் கர்ப்பமானாள். அறிந்த அவன் அதிர்ந்தான். சொன்னான். ’நிறுத்து இதை உடனே. போய் அபார்ஷன் செய்துகொள்!’ திடுக்கிட்டது அவளது மென்மையான பெண்மை. ’முடியாது!’ என்றது தீர்க்கமாக. கோபத்தில் எரிந்து விழுந்தான். போனான். போயே விட்டான். ஏழை. தான் விரும்பியவனைத் தவிர வேறு உலகறியாத பெண். துணையேதுமின்றி அபலையானாள். வீடுகளில் வேலை செய்வது, வயிற்றைக் கழுவுவது இப்படிச் சென்றது கொடுங்காலம். இந்த ஒரு மாதம் போய் விடட்டும் எப்படியாவது.. இன்னும் ஒரு மாதம். இதோ இந்த மாதந்தான்… அப்பாடா, பெத்துட்டேன் என்று தனக்கென வந்து பிறந்த உயிரை ஆசையோடு பார்த்தாள். ஏதோ கொடுத்தாள், ஊட்டிவிட்டாள், வளர்த்தாள், அவளுக்குத் தெரிந்தபடி, வாய்த்தபடி..

அம்மா.. அம்மா என்றவாறு வளர்ந்து உருகும் தன் பையன் ஒரு நாள் கையில் ஏதோ பிடித்தபடி பள்ளியிலிருந்து வருவதைப் பார்த்தாள். கிரிக்கெட் பேட்! அம்மாவைப் பார்த்து மட்டையைத் தூக்கியவாறு சிறுவன் சொன்னான்: ”அம்மா உனக்கு நான் கிரிக்கெட் ஆடி சம்பாதித்துப் போடுவேன். ஒரு இடத்தில் அமைதியாக உன்னை உட்காரவைத்து சாப்பிட வைப்பேன்..” அந்தத் தாய் கண்கலங்க நினைவு கூர்கிறாள். ”எனக்குக் கோபம் வரவில்லை. நம்பிக்கை வந்தது. இவன் செய்வான்.. செய்யக்கூடியவன்தான் இந்தப் பிள்ளை! என் மகன்….”

ஜமைக்கா, ட்ரினிடாட், பார்படோஸ் போன்ற கரீபிய உலகின் பொருளாதார வளர்ச்சியில்லாத சிறுசிறு நாடுகளில், நம்நாட்டிலும், பிற வளர்ந்த நாடுகளிலும் காணப்படும் பெருவணிகம் என்று ஏதுமில்லை. சிறுதொழில்கள் உருப்படியாக நடத்தப்பட்டாலே பெரும் விஷயம் அங்கெல்லாம்.  மக்கள் நலம் சார்ந்த, ஏழைகளுக்கு உதவும் திட்டங்களெல்லாம் அரசாங்கங்களிடம் இல்லை அங்கே.  சினிமா என்கிற தொழிலோ அதுசார்ந்த கொழுத்த பணக்காரர்களான ஸ்டார்களோ இல்லை. கொஞ்சம் வசதியானவர்கள், பணக்காரர்கள், புகழ்பெற்றவர்கள் என்றால், அவர்கள் அங்கே கிரிக்கெட் ஆட்டக்காரர்களாகத்தான் இருக்க முடியும் என்கிற விசித்திர நிலை, கிட்டத்தட்ட. அத்தகைய பின்புலத்தில், கரீபியச் சிறுவர்கள் ’நான் ஒருநாள் பெரிய கிரிக்கெட்டராக வருவேன், பெரும் பணம் சம்பாதிப்பேன், என்னைப்பற்றி மற்றவர்கள் பெருமையாகப் பேசுவார்கள்..’ என்றெல்லாம் கற்பனை செய்வது சகஜம்.

அன்று அந்தத் தாயின் முன் அப்படிக் கிரிக்கெட் மட்டையை உயர்த்திய அந்தச் சிறுவனின் வாழ்க்கை எளிதாக அமைந்துவிடவில்லை. பல சங்கடங்கள், போட்டிகள், தடைகள். சோதனைகள். ஒவ்வொரு முறை மனம் வெதும்பியபோதும் தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறான். ’நான் இதை எனக்காகப் பிரதானமாகச் செய்யவில்லை. அந்தப் பெண்ணிற்காக, என் தாய்க்காக செய்துகொண்டிருக்கிறேன். என் தங்கைக்குமாகவும்..’ சிபிஎல் என்கிற கரீபியன் ப்ரிமியர் லீக்  டி-20 கிரிக்கெட்டில் விளையாடி கொஞ்சம் பெயரும் வாங்கிவிட்டான். வெஸ்ட் இண்டீஸுக்காகத் தேர்வாகி ஆடியுமிருக்கிறான் சில ஆட்டங்கள். ஐபிஎல்-இல் டெல்லி அணிக்காக நேற்று மட்டையைப் பிடித்தவன், தன் அம்மாவை நினைத்தானோ.. அப்பாவை நினைத்தானோ.. என்ன நடந்ததோ அவன் மனதில். கிரிக்கெட் மைதானத்தில் பொறி பறந்தது. எதிரணியை துவம்சம் செய்து சிக்ஸர்களாகப் பறக்கவிட்டான். அவுட் ஆகாது மும்பை மைதானத்தில் கம்பீரமாக நின்றான். கைதட்டல்களுக்கிடையே பெவிலியன் திரும்பினான் ரோவ்மன் பவல் (Rovman Powell).

எது எப்படி இருப்பினும், தாய்க்குக் கொடுத்த வாக்கை நிறைவேற்றிவிட்டான் பிள்ளை. தன் மகன் கட்டிய வசதியான வீட்டில் அம்மா உட்கார்ந்து, சற்றே நிம்மதியாகத் தன் கடைசிகாலத்தை அனுபவிக்குமாறு செய்துகொடுத்திருக்கிறான். அப்பாவைப்பற்றி அவன் எப்படி நினைக்கிறான் என்பது தனிமனிதனாக அவன் யாரென்று கொஞ்சம் சொல்கிறது: ” தேடுதலை நிறுத்திவிட்டேன். விந்தை விதைத்தவனுக்கும் நன்றி. அவனன்றி நான் இங்கே வந்திருக்கமுடியாதல்லவா…”

**

விடாத அது …

இடதுபக்கம் மஸாலா நூடுல்ஸ். வலதுபக்கம் சிக்கன் நூடுல்ஸ். இடையிலே உப்புமா, கறுப்புக் காப்பி. இண்டிகோவில் சீட் 1-இ, நல்ல லெக்-ரூமுடன் வசதியாக இருந்தது. மஸாலாவை முடித்தபின் லேப்டாப்பை முடுக்கி, ஹாலிவுட் சினிமாவில் உறைய ஆரம்பித்திருந்தான், ஃபிட்னெஸ் பற்றி அதிகம் கவலைப்படாதவன் போன்ற அமைப்பிலிருந்த அந்த இளைஞன். வெந்நீர் விட்டுக் கொடுத்த விமானப்பணிப்பெண், அஞ்சு நிமிஷம் கழித்து சாப்பிடனும்னு சொல்லியும், ஓரிரு நிமிஷம்கூட பொறுக்கமாட்டாமல் பயங்கரப் பசியில் சிக்கன் நூடுல்ஸை உள்ளே தள்ளி, தீர்த்துக்கட்டிவிட்டு, லேப்டாப்பில் கேம் ஒன்றில் களிக்க ஆரம்பித்திருந்தான் இந்தப்பக்கத்து ஒல்லி. நடுவிலே, உப்புமா முடித்து, காப்பியை ரசித்தவாறு விரித்த புத்தகத்தோடு நான். காட்சி.. கொஞ்சம் விசித்திரமாகத்தான் எனக்கே இருந்தது. புத்தகத்தின் தலைப்பை யாரும் கவனித்திருந்தால், என்னை ஒரு மாதிரி ஏற இறங்கப் பார்த்திருக்கக்கூடும். படிக்கிறதுக்கு இந்த ஆளுக்கு கெடச்சுது பாரு ஒரு புஸ்தகம்.. என்றோ, என்ன இது.. அபசகுனம் மாதிரி பக்கத்தில் ஒக்காந்து இதைப் படிக்கிறான் இந்த மனுஷன்.. நம் கண்ணில்வேற பட்டுத் தொலச்சிருச்சே.. ஒருவேளை நமக்கு ஏதாவது ஆபத்து.. சே.. சே.. அப்படியெல்லாம் நடக்காது.. என்றெல்லாம் அவர்களுக்குள் சிந்தனை ஒரு இடத்தில் நில்லாது ஓடியிருக்கக்கூடும்.

டெல்லி போனபின், வீட்டில் ஆர, அமர  மெல்ல வாசிக்கவேண்டும் என்று கொண்டுவந்திருந்த புத்தகம்.  ஆவலில் ஃப்ளைட்டிலேயே திறந்து படிக்க ஆரம்பித்திருந்தேன். பலரும் சற்றே தூரத்தில் இருந்தாவது பார்க்க நேருகின்ற, அவ்வப்போது பேச வாய்க்கின்ற, அல்லது நினைத்து பயப்படுகின்ற, பொதுவாக உள்ளே செல்ல விரும்பாத கருத்தாழம் காட்டும் ஒரு  நூல். சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ் எழுதிய Death – An inside story (Penguin India). பிறப்பெடுத்துவிட்ட ஒவ்வொரு ஜீவனாலும் தவிர்க்கமுடியாத ஒரு இறுதி நிகழ்வு.. மரணம்.

வந்தே தீர்க்கும் வயோதிகம், உடலை விட்டுவிட்டு உயிர் நீங்கிடும் உன்னதம் போன்ற, பயங்கர அல்லது மர்மம் நிறைந்த (ஆளாளுக்கு ஏற்றபடியான) தருணங்களை சந்திப்பதற்கான ஆயத்தங்கள் பற்றியெல்லாம் ஆதிகாலத்து இந்து மரபின் ஆழமான அவதானிப்புகள், அது சார்ந்த தார்மீக வழிநடத்துதல்கள் எனவும், தொடர்பான சடங்குகள்பற்றியும், இந்தக்கால அவசரக்குடுக்கைப் பிரகிருதிகளுக்குக் கொஞ்சம் சொல்லப் பார்க்கும் புத்தகம். மனிதவாழ்க்கை எனும் பெருவெளியை சீரியஸாக கவனித்துவரும் எல்லோராலும் வாசிக்கப்படவேண்டிய முக்கியமான நூல் எனத் தோன்றுகிறது. எங்கே பக்கம் திறந்ததோ அங்கே நிறுத்தி, திட்டுத்திட்டாக மனம் போனபடிக் கொஞ்சம் வாசித்திருக்கிறேன் பயணத்தின்போது. நிதானமாகத் தொடர்வேன் சில நாட்களில் என்று நினைக்கிறேன்

33 -ல் புறப்பட்டிருந்து, சுமார் இரண்டரை மணிநேரத்தில் 38-ல் இறக்கிவிடப்பட்டேன். பாய்லருக்குள் தலையை விட்டது போல் ஒரு அதிர்ச்சி. டெல்லி ஏர்ப்போர்ட்டின் டர்மினல் 1 வித்தியாசமாக இருந்தது. பேக்பேக்குடன் மட்டுமே பெங்களூரிலிருந்து வந்ததால் வேகமாக வெளியேறி, வாசல் கவுண்ட்டரில் மேஹ்ரூவை புக் செய்தேன். டாக்ஸியில் அமர்ந்ததும் ஓட்டுநரை சற்று எரிச்சலோடு கேட்டேன். ஏசி சல் ரஹா ஹை ?.. யா நஹி(ன்)!  சற்றே அதிர்ந்தவனாய், ஹா(ன்) ஜி.. சல் ரஹா ஹை! என்றான் உஷாராக அந்த இளைஞன். உள்ளே மெதுவாக நோட்டம் விட்டேன். மஹிந்திரா எலெக்ட்ரிக்.. புது வண்டி! இருந்தும் எனக்கு சந்தேகம் ஏசிபற்றி, அதன் திறன்பற்றி. நான் ஏசி வென்ண்ட்டையே பார்ப்பதைக் கண்டதும் கொஞ்சம் கூட்டிவைத்து அவன்பாட்டுக்கு ஓட்டிக்கொண்டு வந்தான், டெல்லியின் கோடையில் ஊறி விளைந்திருந்த அந்த தென்னகத்து இளைஞன்.

**

கொட்டவா.. இன்னும் கொட்டவா ?

வருஷத்தில் பாதிநாள் தண்ணீர் தண்ணீர் என்று தவிக்கிறோம். மீதி நாட்களில், தண்ணீரில் மூழ்கியே செத்துவிடுகிறோம் !

இது என்ன, ஏதாவது புதுப்பட வசனமா? இல்லை சஞ்ஜிப் பானர்ஜியும், ஆதிகேசவலுவும் சேர்ந்து அலறிவைத்தது. எந்தத் தேள் கொட்டியது? யார் இந்த மஹானுபாவர்கள்? மதராஸ் ஹைகோர்ட் ஜட்ஜுகள்தான். பொறுக்கமுடியவில்லை போலிருக்கிறது. வாயிலிருந்து கொட்டிவிட்டது வார்த்தை. ஹைகோர்ட்டு வளாகத்திலும் தண்ணி புகுந்துவிட்டதோ என்னவோ? ஆக்‌ஷன் எடுக்காவிட்டால்.. நீதி அரசர்கள் சென்னை கார்ப்பரேஷனுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்திருக்கிறார்கள். கார்ப்பரேஷன் என்பதென்ன, பொட்டிக்கடைதானே.. பெருவணிகமான அரசுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்துப்பார்ப்பதுதானே?

In Chennai, rains stop, but problems continue to persist - Rediff.com India  News

சமூகநீதிக்குப் பேர்போன அரசு என்ன சொல்கிறது? ’சமரசம் உலாவும் இடம்.. நம் வாழ்வில் காணா.. சமரசம் உலாவும் இடமே..!’ – என வெள்ளக்காடாய் மாறிவிட்ட சென்னையின் கோலாகலத்தைப் பார்த்து, கோவிந்தராஜன் மாதிரிப் பாட்டுப் பாடிக்கொண்டிருக்கிறதா? அது சொன்னது இது: மழையோ, வெள்ளமோ எங்களுக்கு அதெல்லாம் தெரியாது; முன்னாடி ஆண்டவங்கதான் எல்லாத்துக்கும் காரணம்..

கொட்டிக்கொட்டிப் பேசி.. கதிகலங்கவைக்கும் வானம்.

கார் மிதக்குது, கட்டடம் மிதக்குது,  ஊரே மிதந்து ஓடமா ஆடுது.

இப்படியே போனா..

விடிஞ்சிரும் !

**

பழைய வெஸ்ட் இண்டீஸ் !

மூன்று நாட்களாக இந்தியா-இங்கிலாந்து சென்னை டெஸ்ட்டைப் பார்த்துக்கொண்டு, இன்னொரு பக்கம் தென்னாப்பிரிக்கா-பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ்-வெஸ்ட் இண்டீஸ் டெஸ்ட்டுகளையும் கவனித்துக்கொண்டே வருகிறேன். நேற்று புஜாராவுடன் ஜோடி சேர்ந்து, அவருக்கு நேர்மாறான ஸ்டைலில் ரிஷப் பந்தின் விளாசல் என சென்னையில் அதிக நேரம் இழந்ததால், வெஸ்ட் இண்டீஸ் மேட்ச் ஸ்கோரை  பின் மதியத்தில் கவனிக்க அவகாசமில்லை. 200+ ல் 5 விக்கெட் இழந்த நிலையில் கைல் மேயர்ஸ் (Kyle Mayers) எனும் மிடில்-ஆர்டர் பேட்ஸ்மன் 81-ல் ஆடிக்கொண்டிருந்த நினைவு. மாலையில் நிதானமாக ஸ்கோர் போர்டைப் பார்த்தால்… என்ன, வெஸ்ட் இண்டீஸ் ஜெயித்துவிட்டதா! பங்களாதேஷின் 430-க்கு எதிராக, முதல் இன்னிங்ஸில் 259 அடிக்கவே முக்கி, முனகிய வெஸ்ட் இண்டீஸ், 395 என்கிற இமாலய இலக்கை, impossible target-ஐத் தட்டித் தூக்கிவிட்டார்களா? கடைசி நாள் பங்களாதேஷ் பிட்ச்சிலா? என்ன நடந்தது என்று complete score card-க்குள் நுழைந்தேன்.

Kyle Mayers
New star on the horizon!

ஆ! உலக அரங்கில் வெஸ்ட் இன்டீஸின் புது நட்சத்திரம்! தன் முதல் டெஸ்ட்டை அட்டகாசமாக ஆடிய கைல் மேயர்ஸ். 210 நாட் அவுட். 20 பௌண்டரி, 7 சிக்ஸர்-chasing an imposing  target. கூடவே ஜோடி சேர்ந்த இங்க்ருமா பான்னர் (Nkrumah Bonner) -இவருக்கும் அது முதல் டெஸ்ட்தான்) அடித்த 86. பங்களாதேஷ் வெலவெலத்து, விழிபிதுங்கி வெளியே ஓடிவிட்டது. 3 விக்கெட் வித்தியாசத்தில் வெஸ்ட் இண்டீஸ் வரலாற்று டெஸ்ட் வெற்றி. விவ் ரிச்சர்ட்ஸ், வீரேந்திர சேஹ்வாக், ஆந்த்ரே ரஸ்ஸல், மைக்கேல் வான் என்று ஒரே பாராட்டு மழை.. மைக்கேல் வான் ட்வீட்டுகிறார் : Kyle Mayers..Remember the name !

வாப்பா, கைல் மேயர்ஸ்! சுத்து bat-அ.. பழைய வெஸ்ட் இண்டீஸை மீண்டும் பார்க்க ஒரே ஆசை.

டெஸ்ட் கிரிக்கெட் விஸ்வரூபம் எடுத்து தான் யாரெனக் காண்பிக்கும் காலமோ..

**        

கிரிக்கெட்: சென்னை டெஸ்ட்டின் நடுவே..

இந்தியாவின் கடந்த மாத ஆஸ்திரேலிய சாதனைகளைக் கொஞ்சம் மறந்துவிட்டு எதிர் நின்று ஆடும் எதிரியைக் கவனிப்போம். ஜோ ரூட். இங்கிலாந்து கேப்டன். தன் கேரியரின் அபாரமான ஃபார்மில் இருக்கிறார். சில வாரங்கள் முன் ஸ்ரீலங்காவிற்கு எதிராக 228, 186  என ஸ்கோர்கள். இந்தியத் தொடரில் முதல் மேட்ச்சிலேயே 218 ! அதகளம். இருந்தும் கோஹ்லியைப்போல் அட்டகாச ஆர்ப்பரிப்புகளையோ, முக விசேஷங்களையோ காண்பிக்காமல் அமெரிக்கையான இரட்டை சதம். இவர் பேட்ஸ்மன்!

எதிர்பார்த்ததைப்போலவே கோஹ்லி டாஸைத் தோற்றாயிற்று. முதலில் ஆடுகின்ற இங்கிலாந்து ரூட்டின் அபார இன்னின்ஸின் துணையோடு 555/8. இஷாந்த், பும்ரா, அஷ்வின் dead pitch-லும் நன்றாக வீசினார்கள். நதீமுக்கும், சுந்தருக்கும் சோதனைக்காலம். ரூட் சொன்னபடி இங்கிலாந்து 600+ வரலாம். அதற்குப்பின் இந்தியா ஆடுகையில், இதுவரை பேட்டிங் பிட்ச் ஆக இருந்த சேப்பாக், நிச்சயமாக பௌலிங் பிட்ச்சாக மாறிவிடும்! இந்தியர்கள் ஆர்ச்சர், ஆண்டர்சனிடம் அடி வாங்கி, இங்கிலாந்தின் கத்துக்குட்டி ஸ்பின்னர்களுக்கெதிராகக் கட்டைபோட முயற்சித்து, திணறித் திக்கி, விக்கெட்டுகளைப் பறிகொடுத்து…  கதைபோகும் போக்கு புரிய ஆரம்பித்துவிட்டது. இங்கிலாந்தின் வெற்றி அல்லது, சேப்பாக்கின் 3,4,5 நாள் பிட்ச்சில் இந்தியா சிரத்தையாகத் திறமையாக பேட்செய்ய முடிந்தால், ’டிரா’வுக்கு சான்ஸ்.  

ஒரேயடியாக gloomy picture அல்ல.. இந்திய பேட்டிங்கில் யாராவது ஓரிருவர் ஒழுங்காக ஆடிக் காண்பிப்பார்கள் என நம்புவோம்!

In terms of individual milestone,  Ishant Sharma is approaching 300 test wickets, which is remarkable.

**

இந்தியா-இங்கிலாந்து டெஸ்ட் .. மோதலே வாழ்க்கை!

ஆஸ்திரேலியாவை அதன் மண்ணிலேயே சிதறடித்துத் திரும்பியிருக்கும் இந்திய கிரிக்கெட் அணி வெற்றிபோதையில் இன்னும் இருக்கக்கூடும். நிறைய குளிர்நீர் பருகி, தலையிலும் கொஞ்சம் ஊற்றிக் குளிர்வித்துக்கொண்டு அவர்கள் சேப்பாக் ஸ்டேடியத்திற்குள் நுழைவது உசிதம். அங்கே வேறொரு எதிரி, பலமானவனே,  முஷ்டியை உயர்த்திக் காத்திருக்கிறான். இந்தியாவில் நடைபெற உள்ள 4 டெஸ்ட்டுகள். உலகக்கோப்பைக்கான போட்டிகள் என்கிற அழுத்தமும் இரு அணிகளின் மீது. அதீத கவனத்துடன் இந்தியா சென்னையில் துவங்கினால்தான்,  முன்னேறலாம்.  தென்னாப்பிரிக்க டெஸ்ட் தொடரில் இருந்து கடைசி நிமிடத்தில் ஆஸ்திரேலியா விலகிவிட்டபடியால் (கொரோனா பயம்), டெஸ்ட் சேம்பியன்ஷிப் ஃபைனலில் நுழைவதற்கான வாய்ப்பு அதற்கு அரிதாகிவிட்டது. ஜுன் மாதம் இங்கிலாந்தில் நடைபெறவிருக்கும் ’முதல் உலக டெஸ்ட் சேம்பியன்ஷிப்’ இறுதிப்போட்டிக்கு நியூஸிலாந்து தகுதி பெற்றுவிட்டது. அதைச் சந்திக்கப்போகும் அணி இந்தியாவா, இங்கிலாந்தா என்பதே இப்போது கேள்வி.

இங்கிலாந்து அணியில்  ஜோ ரூட், ஜோஸ் பட்லர் (Jos Butler), டான் லாரன்ஸ் (Dan Lawrence), பென் ஸ்டோக்ஸ் (Ben Stokes) என சுழல்பந்துவீச்சைச் சரியாக ஆடும் வலிமையான பேட்ஸ்மன்கள். ஜோஃப்ரா ஆர்ச்சர், க்றிஸ் வோக்ஸ் (ஐபிஎல் அனுபவமும்), ஸ்டூவர்ட் ப்ராட் (Stuart Broad) ஆகிய பௌலர்கள் கடைசிவரிசையில் நின்று ரன் சேர்க்கும் திறனும் உடையவர்கள். England’s tail could be long. Going to be quite a headache for Indian bowlers.  இங்கிலாந்து டாஸ் வென்று முதலில் பேட்டிங் எடுத்தால், முதல் இன்னிங்ஸ் ஸ்கோரை 400+ க்கு கொண்டு செல்ல முயற்சிக்கும். நமது வேகப்பந்துவீச்சாளர்கள், ஸ்பின்னர்களின் கையில் (கூடவே இந்திய ஃபீல்டர்கள் கையிலும்) இருக்கிறது, இங்கிலாந்து எவ்வளவு தூரம்  சென்னையில் ஆட்டம்போடமுடியும் என்பது.  

Washington Sundar

4 மேட்ச் டெஸ்ட் தொடரில் இந்திய அணி – குறிப்பாக சென்னை சேப்பாக்கத்தில் முதல் டெஸ்ட்டில் (5-9/2/21) இறங்கி ஆடப்போகும் 11-  எப்படி இருக்கும்? காயம் போன்ற ப்ரச்னை ஏதும் குறுக்கிடவில்லையெனில், முதல் 6 பேட்ஸ்மன்கள் ரெடி: ரோஹித் ஷர்மா, ஷுப்மன் கில் (Shubman Gill), புஜாரா, கோஹ்லி, ரஹானே, ரிஷப் பந்த் ஆகியோர். (ஹர்தீக் பாண்ட்யா ஆடுவாரா, இடமிருக்குமா என்பது சந்தேகம். ஏனெனில், காயத்திலிருந்து விடுபட்டிருக்கும் அவர் இப்போது பௌலிங் போடுவதில்லை).  7-ல் Allrounder/Offspinner அஷ்வின்,  9-ல் இடதுகை ஸ்பின்னர்/chinaman bowler குல்தீப் யாதவ். 10, 11-ல் வேகப்பந்துவீச்சாளர்கள் இஷாந்த் ஷர்மா, ஜஸ்ப்ரித் பும்ரா(Jasprit Bumrah). கிட்டத்தட்ட இப்படித்தான் இருக்கும்.

Allrounder Axar Patel

இந்தியாவின் டாப் ஆல்ரவுண்டரான ரவீந்திர ஜடேஜாதான் காயம் காரணமாக வெளியே உட்கார்ந்திருக்கிறாரே. என்ன ஒரு கஷ்டம்! அதனால், 8-வதாக இறங்கப்போகும் ஆல்-ரவுண்டர் யார் என்பதே கோஹ்லியின் தலையைப்போட்டு அரிக்கும் கேள்வி.  ’நான் பாரத்தை இறக்கிவைத்துவிட்டேன். துணைக் கேப்டனாக பின்னால் நின்றுகொள்வேன்’ என்கிறார் ரஹானே. கோஹ்லி, சாஸ்திரி ஜோடியின் முடிவு என்னவாக இருக்கும்?  ஆஸ்திரேலியாவுக்கெதிராக பேட்டிங்கிலும் நொறுக்கித் தள்ளிய ஆல்ரவுண்டர்கள் ஷர்துல் டாக்குர் (Shardul Thakur), வாஷிங்டன் சுந்தர் -இருவரில் ஒருவர்? அல்லது முதன்முதலாக டெஸ்ட் ஆடவிருக்கும் குஜராத்தின் 27-வயது ஆல்ரவுண்டர் அக்‌ஷர் பட்டேல்?

இங்கிலாந்து அணியில் 3 இடதுகை பேட்ஸ்மன்கள் இருப்பதால், இடதுகை ஸ்பின் பௌலர்களை களத்தில் இறக்கி நெருக்க, இந்தியா எத்தனிக்கும். (சமீபத்தில் ஸ்ரீலங்காவின் இடதுகை ஸ்பின்னர் எம்புல்தேனியாவை (Lasith Embuldenia) சமாளிக்க முடியாமல் இங்கிலாந்து திணறியது கவனத்திற்கு வந்திருக்கிறது). முதல் சாய்ஸ் இடதுகை சுழல்- குல்தீப் யாதவ். இன்னொரு இடதுகை ஸ்பின்னரை கோஹ்லி விரும்பினால்,  அக்‌ஷர் பட்டேல் உள்ளே வருவார்.  அஷ்வின், குல்தீப் என இரு ஸ்பின்னர்கள் போதும். ஐந்தாவது பௌலராக ஒரு மீடியம்-பேஸரே சரி என முடிவெடுத்தால், ஷர்துல் டாக்குர் அணிக்குள் வருவார். ஆஸ்திரேலியாவில் தூள்கிளப்பிய முகமது சிராஜை பெஞ்சில் உட்காரவைப்பதும் சரியில்லைதான். டாக்குர் பௌலிங்கோடு, தன் பேட்டிங் திறனையும் ப்ரிஸ்பேன் டெஸ்ட்டில்  வெளிச்சம்போட்டுக் காண்பித்தவர். அந்த அளவுக்கு  சிராஜால் முடியாது என்பதால், டாக்குரை கோஹ்லி தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

நாளை (5 th Feb)காலை 9 மணிக்கு டாஸிற்குப் பிறகுதான் இறுதி 11 தெரியவரும். யார் யார் இந்திய அணிக்குள்ளே வந்தாலும், ஒரு தேர்ந்த அணியாக சேர்ந்து ஒழுங்காக ஆடி இங்கிலாந்தைக் காலிசெய்யவேண்டும். அதற்கு, கோஹ்லியின் கேப்டன்சி ரஹானேயின் பக்கத்திலாவது வரணும். ரசிகர்களில் பலர், அடடா.. ரஹானே கேப்டனாகத் தொடரக்கூடாதா.. என்றும் நினைக்க ஆரம்பித்திருப்பார்கள்!

**

எல்லோரும்தான் கவனிக்கிறார்கள் …

சமீபத்தில் வீடு மாற நேர்ந்தது. அதே கட்டிட வளாகத்தில்தான் எனினும், பேக்கர்களைக் கூப்பிடவேண்டியதாயிற்று. அவர்கள்  எல்லாவற்றையும் இறக்கி, இழுத்து, ஈவு இரக்கமின்றி கார்ட்டன்களுக்குள் வேகவேகமாகத் திணிக்கும் வைபவம் அரங்கேறியது. அவசர அவசரமாக, ஏகப்பட்ட சாமான்கள் கண்முன் மீண்டும் ப்ரத்யட்சம் ஆகி விலகின. அவற்றில் சில புத்தகங்களும் – பாப்லோ நெரூதா, ஆண்டன் செகாவ், சுஜாதா, கருட புராணம், ஜாதக அலங்காரம்.. இப்படி சில. முன்னரே வாங்கியிருந்தும்  சரியாகப் படிக்கப்படாமல், அல்லது முடிக்கப்படாமல் அல்லது இன்னும் தொடவேபடாமல் மூலையில் கிடந்திருக்கவேண்டும் – அடிக்கடி என் கவனத்தில் வராத வீட்டின் மூலை. புது வீட்டின் பரபரப்பு அடங்கியதும், நேரம் கிடைத்தது. உட்கார்ந்து படிக்க ஒரு மூலையும். படிப்போம் என சாயந்திர வேலையில் காஃபியோடு உட்கார்ந்தேன்..

“எழுதுகிறவனுக்கு கவனம் முக்கியம். எல்லோரும் கவனிக்கிறோம். ஆனால் எல்லாவற்றையும் கவனிப்பதில்லை. யோசித்துப் பார்த்தால், கவனிக்க விரும்புவதைத்தான் கவனிக்கிறோம். – நம் விருப்பு, வெறுப்புக்கு ஏற்ப . எப்படி? சொல்கிறேன்.

சின்ன வயதில் எங்கள் மாமா வீட்டுக் கல்யாணத்தில் அரியக்குடி ராமானுஜ அய்யங்கார் சங்கீதக் கச்சேரி. அய்யங்கார் ரொம்ப ரசித்து ‘தோடி’ பாடிக்கொண்டிருந்தார். மாமா என்னை ரகசியமாகக் கூப்பிட்டுட்டு ”டேய்..  அவர் என்னத்தயோ அப்பப்ப வாயில் போட்டுக்கிறாரே, அது என்னன்னு போய்ப்  பார்த்துட்டு வா!” என்றார். மாமா கவனித்தது தோடியை அல்ல.

இரண்டாவது உதாரணம்: ‘இலக்கியச் சிந்தனை’யில், ’கதையின் கதை’ என்கிற தலைப்பில் தொல்காப்பியத்திலிருந்து துவங்கி, மேற்கோள்கள் காட்டி தீவிரமான ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை போல, எனக்கே திருப்தி தரும்படியாகப் பேசினேன். பேச்சு முடிந்ததும் ஒரு எழுத்தாள அன்பர்  என்னை அணுகி, ‘உங்க பேச்சைக் கேட்டேன். ஏன் அப்பப்ப மூச்சிரைக்கிறது? உங்களுக்கு ஏதாவது ஹெல்த் ப்ராப்ளமா?’ என்றார். அவர் கவனித்தது பேச்சை அல்ல. மூச்சிரைப்பை மட்டுமே.

மூன்றாவது: அமெரிக்காவில் ஒரு பரிசோதனை. ஒரு ஆளைக் கொலைபட்டினிபோட்டு, ஒரு அழகான சித்திரத்தை அவனிடம் காட்டினார்கள். அவனுக்கு சித்திரத்தில் ஒரு ஓரத்தில் வரையப்பட்டிருந்த திராட்சைப் பழம் மட்டும்தான் கண்ணுக்குத் தெரிந்ததாம்.

எனவே, கவனிப்பது என்பது உடல் நிலையையும், மனநிலையையும் பொறுத்தது. காண்கின்ற எல்லாவற்றையும் கவனிக்க எனக்கு சில வருஷங்கள் ஆகின. கவனித்தது அத்தனையையும் எழுதவேண்டும் என்பதில்லை; எழுதத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் விஷயத்தில் சில பொது அம்சங்கள் – முக்கியமாக மானுடம் வேண்டும்.

என் கண்ணெதிரில் நடந்த சாலை விபத்தில், முதலில் எனக்கு எழுத விஷயம் ஏதும் கிடைக்கவில்லை. எல்லா ஊர்களிலும்தான் போக்குவரத்து, எல்லா ஊர்களிலும்தான் கிழவர்கள், கிழட்டு சைக்கிள்களில் அடிபட்டுச் சாகிறார்கள்.. ஆனால், இறுதியில் விபத்து நடந்த இடத்தில் இறைந்திருந்த கால் கிலோ அரிசியை ஒரு சிறுவன், ரத்தம் படியாததாகப் பொறுக்கி டிராயர் பைக்குள் திணித்துக்கொண்டபோது, எனக்கு அங்கே கதை கிடைத்துவிட்டது.

அதேபோல், ஒரு பெண் கணவனைத் திட்டிக்கொண்டே நடந்து கூலிக்குச் செல்கிறாள் – கதையில்லை. எல்லா ஊர்களிலும், எல்லாக் கணவர்களும் திட்டப்படுகிறார்கள். சட்டென்று கூடவே ஓட்டமும் நடையுமாக வந்து, தன் ஆறு வயது பிள்ளையைப் பார்த்து “நீயாவது என்னைச் சரியா வெச்சுப்பியாடா?” என்று கேட்டபோது, அதை (கதையில்) சொல்லவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுவிட்டது..”

-’ரயில் புன்னகை’ சிறுகதைத் தொகுப்பில் சுஜாதா.

அன்றாட காரியங்களினூடே, சிறு சிறு சுற்றல்கள், பயணங்களினூடே எங்காவது ஏதாவது கவனத்தை ஈர்க்கத்தான் செய்கிறது. பல சங்கதிகள், விஷயங்கள் நாம் கவனிக்கமாட்டோம் என்கிற தைரியத்தில் எதிரே ஒரு கணம் வந்து, இடது, வலதாகப் பாய்ந்து ஓடி மறைந்துவிடுகின்றன. இனி  இப்படி விடக்கூடாது. சரியாக கவனித்து  மேலே பயணிக்கவேண்டும். அதாவது, மேற்கொண்டு பயணிக்க அனுமதிக்கப்பட்டால்…   

**

”எல்லாம் சரியாப்போச்சுன்னா…

.. (அப்பறமா) உங்கள இங்க சந்திக்கிறேன்!” (Sab theek raha tho.. miljaunga yahi pe..) -ஒரு பிரபலப் புள்ளி சொன்னதாகப் படித்தேன் காலைவேளையில். யாரிது குழப்பம்? என்ன சொல்லுது?

Bhuvan Bam

பெண்ணாகத்தான் இருக்கவேண்டும் என மனதில் கற்பனை ஓவியம் தேவையில்லை. சொன்னது ஒரு ஆண்.  Influlencer ! (இன்னும் என்ன என்ன வார்த்தைகள் வருமோ ஆண்டவா..). புவன் பாம் (Bhuvan Bam) – இந்தியாவின் டாப்  யூ-ட்யூபர் (Youtuber). காமெடியன், பாடகன், இசையமைப்பாளன் என சிலவருடங்களாக யூ-ட்யூபில் பன்முக ஆர்ப்பாட்டம்.  ரொம்பப் பாப்புலர்! நெட்டிஸன்கள் புவனை பாலிவுட் நடிகை ஆலியா பட் (Alia Bhatt)-இன் ‘ஆண்-வர்ஷன்’ எனக் கலாய்க்கிறார்கள். இது புவனை அசைத்து, அவர் ஆலியாவுக்கான மெஸேஜில் ‘ஆலியா! நீங்கள்தான் என் ‘க்ரஷ்’! ஒரு காஃபி சாப்பிடலாம். வரமுடியுமா!’ என்று ட்வீட்டியிருந்திருக்கிறார். புவனின் மொத்த வருமானம் 2020-கணக்குப்படி உத்தேசமாக 2.9 மில்லியன். ரூபாயல்ல, அமெரிக்க டாலர்! பாம் டெல்லியில் கல்லூரி முடித்த ஒரு மஹாராஷ்ட்ர இளைஞன்.

பேசவந்தது பாமின் புகழ், வருமானம்பற்றியல்ல. அவர் சொன்ன விஷயம். விதம். அப்படி ஆகிவிட்டிருக்கிறது, நாட்டில், உலகில் நிலமை. ’கொஞ்ச நாட்களாகவே உடம்பு சரியில்லை. சோதித்ததில் ‘பாஸிட்டிவ்’! என வந்திருக்கிறது’ என்கிறார் மெஸேஜில். இந்த ‘பாஸிட்டிவ்’-தான் இந்த வருடத்தின் மோசமான, ’நெகட்டிவ்’. ஆண்டு 2020 பிறந்த நேரம் அப்படி! ஆஸ்பத்திரிக்குப் பயந்துகொண்டே போய் அங்கு ‘பாஸிட்டிவ்’ என வந்துவிட்டால் பலருக்கு முகம் சுண்டிவிடுகிறது, குடல் சுருங்கிவிடுகிறது. உயிர்ப்பயத்தின் தாக்கம். ஏகப்பட்டோரை பலிவாங்கி வெற்றிநடை போடுகிறதே இன்னும் இந்த வைரஸ். எந்த அரசாலும், விஞ்ஞான, மருத்துவ ஆராய்ச்சியாளர்களாலும் ஒரு பதில் சொல்லமுடியவில்லையே இதற்கு. ‘பொது’ ஜனம் (வைரஸுக்கு முன்னே பிரபலங்களும் சமம்) – என்ன  செய்யும்? பீதியிலேயே பாதி மேலே போய்விடுகிறது . கொஞ்சம்பேர் தப்பித்தும் வந்துவிடுகிறார்கள்தான் – badly thrashed, perennially injured. இப்படி ஒரு காலன், காலத்திற்கேற்ற கோலன்.

ஜெர்மனி, ஃப்ரான்ஸ், இங்கிலாந்து போன்ற சில மேலைநாடுகளில் ‘லாக்டவுன்’ இரண்டாவது சுற்று அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. வேறு சில தேசங்கள் அறிவிப்போமா வேண்டாமா எனக் குழம்பிக் கிடக்கின்றன. எத்தனை ஊர்களில் எத்தனை சாவு விழுந்தாலும், எனக்கு ஒன்றும் ஆகாது.. அது மற்றவர்களுக்குத்தான் என்பதாக பலர் அலட்சியமாக, சுயபாதுகாப்பின்றி சுற்றி, சுற்றிவருகிறார்கள். இந்தியாவில் மட்டுமல்ல, ஏனைய மெத்தப்படித்த, ‘முன்னேறிய’ சமூகங்களின் கதியும் இதுதான். நாம் மார்க்கெட்டுகளில் உரசிக்கொள்வோம். அவர்கள் Bar-களில் உரசிக்கொள்வார்கள், பீச்சுகளில் படுத்து உருளுவார்கள். சின்னச் சின்ன வித்தியாசங்கள்.

தத்துவார்த்தமாகப் பார்த்தால்… எதுவும் சொல்லி, எதுவும் ஆகப்போவதில்லை. அழிவோ, ஆக்கமோ, நடக்கவேண்டியதே உலகில் நடக்கும் எப்போதும். இதில் நல்லது, கெட்டது என வகைப்படுத்த முயற்சிப்பதால், தலையைப் பிய்த்துக்கொள்வதால் என்ன ஆகிவிடப்போகிறது – ஒரு பெரும்நிகழ்வின் முழுப் பரிமாணமும் தெரியாதபோது ? அப்படியே தெரிந்துவிட்டாலும்..

**

 

மெய்ஞானக் கவி இபன் அல்-ஃபாரித் (Ibn al-Farid)

அந்த உன்னதமான புனிதத்தின் ரசத்தைக் குடித்துவிட்டது அவருடைய ஆன்மா. அதன் காரணத்தால் மெய்ஞானிகள், கவிஞர்கள், அரும்காதலர்கள் நிலவும் அபூர்வ உலகில் அது உலவியது. பின்னர் ஒரு நிலைக்குவந்து, பூமிக்குத் திரும்பியது – தான் கண்ட, அனுபவித்த அபூர்வத்தை அழகான வார்த்தைகளில் சொல்வதற்காக.

அவருடைய படைப்புகளை நாம் ஆராய்கையில், சுதந்திரமாக, கட்டுக்கடங்காமல அலையும் மனம் எனும் பெருவெளியின் புனித மனிதனாகத் தெரிகிறார். கற்பனை உலகின் இளவரசனாக, மெய்ஞான உலகின் மாபெரும் தளபதியாக அவரது வாழ்வுத்தோற்றம். மனிதவாழ்வின் மட்டித்தனங்களையும் ஆசாபாசங்களையும் வென்று, உன்னதத்தையும், புனிதத்தையும் நோக்கிய பயணத்திலேயே, கடவுளின் ராஜாங்கத்தை அடைவதிலேயே அவர் முன்னேறியதாக நமக்குத் தெரியவருகிறது.

அல்-ஃபாரித் ஒரு மேதை. மேதமை என்பது எப்போதாவதே நிகழும் ஒரு அதிசயம். தன்னைச் சூழ்ந்திருந்த சமூகத்தை, தான் வாழ்ந்த காலத்தின் வாழ்வியல்களை விட்டு விலகிப் பயணித்த மாபெரும் கவி. வெளிஉலகிலிருந்து தன்னை முற்றிலுமாக தனிமைப்படுத்திக்கொண்டு அவர் வரைந்த கவிதைகள், காணமுடியாத ஒன்றின் உன்னதத்தோடு, மேன்மையோடு, கண்டறிந்த பூலோக வாழ்வனுபவத்தை ஒருவாறு இணைக்க முயன்றன.

அல்-முத்தனபியைப்போலே (Al-Mutanabi, a great 10th century poet from Iraq), வாழ்வின் தினசரி செயல்பாடுகளிலிலிருந்து தன் கருத்தை எடுத்துக்கொண்டவர் அல்ல அல் ஃபாரித். அல்-மாரியைப்போல(Al-Maary, classical Arab poet, 11th century)  வாழ்வின் புதிர்களில் அவர் லயித்துவிடவும் இல்லை. இந்த உலகத்திலிருந்து தன்னை வெளியே கொணர, அல்-ஃபாரித் தன் புறக்கண்களை மூடிக்கொண்டார். சாதாரண உலகின் இறைச்சல்களிலிருந்து விடுபட, காதுகளைப் பொத்திக்கொண்டார்.  ஏன்? இந்த உலகைத் தாண்டிய உன்னதங்களைப் பார்ப்பதற்காக, என்றும் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் நீங்காத தேவகானத்தைக் கேட்பதற்காக.

Ibn al-Farid, Sufi Poet

இதுதான், இவர்தான் அல்-ஃபாரித். சூரியனின் கதிர்களைப்போலே ஒரு தூய ஆன்மா. மலைகளுக்கிடையே அமைதியாகக் காணப்படும் ஏரியைப்போன்ற மனதிருந்தது அவருக்கு. அவர் வார்த்த கவிதைகள், அவருக்கு முன்னாலிருந்த, பின்னால் வாழ்ந்த கவிஞர்களின் கனவுகளையும் தாண்டிச் சென்றவை. மேற்கண்டவாறெல்லாம் அவதானித்து, அல்-ஃபாரிதின் மேதமையை வர்ணிக்கிறார் கலீல் ஜிப்ரான்.

அரபி மொழியின் மாபெரும் மெய்ஞானக்கவியெனக் கொண்டாடப்படுபவர், இபன் அல்-ஃபாரித் (Ibn al-Farid). தன் வாழ்நாளில் ஒரு சுஃபி துறவி என அறியப்பட்டுப் போற்றப்பட்டவர். 12-ஆம் நூற்றாண்டு எகிப்தில் வாழ்ந்தவர். எகிப்தை வாழ்விடமாகக் கொண்டுவிட்ட சிரிய நாட்டவர்களான பெற்றோர்கள். அப்பாவைப்போல் சட்டநிபுணராக வரப் படித்தார் ஆரம்பத்தில். பின் என்ன தோன்றியதோ தனிமையை நாட ஆரம்பித்தார். எகிப்தின் தலைநகர் கெய்ரோவுக்கு அருகிலுள்ள முகட்டம் குன்றுகளுக்கடியில் (Muqattam Hills) சென்று உட்கார்ந்தார். அங்கேயே வாழ்ந்தார். சில வருடங்கள் மெக்கா சென்றிருக்கிறார் அல்-ஃபாரித். அங்கே, புகழ்பெற்ற இராக்கிய சுஃபி ஞானியான அல்-சுஹ்ராவார்தியை (Al-Suhrawardi)  சந்தித்திருக்கிறார்.

**

நடிக்கவிடமாட்டீங்க ? சரி..

சுதந்திரத்துக்கு முன்னான காலகட்டத்தில், நாட்டில் இருந்த பல திறன்வாய்ந்த நாடக நடிகர்களில் ஒருவர். அந்தக்காலத்தின் புகழ்பெற்ற Boys நாடகக் கம்பெனியில் சேர்ந்து, இளம் வயதிலேயே ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட நாடகங்களில் நடித்து நாடக உலகையே, தோசையைத் திருப்பிப்போடுவதுபோல் திருப்பிப் போட்டவர்! அருமையான கலைஞர். இப்படிப்பட்ட திறமையை வைத்துக்கொண்டு சினிமா உலகிற்குள் நுழையாதிருக்கமுடியுமா? நுழைந்தார், அந்தக் காலத்தில் அப்போதுதான் ஆரம்பமாகியிருந்த ‘பேசும்படங்களிலும்’ (அதற்கு முன் ’வாய்பேசாத’ படங்கள்தான் ஒடிக்கொண்டிருந்தன எனத் தனியாகச் சொல்லவேண்டுமா!) பிரவேசித்து, திறமை காட்டிய தமிழ் சினிமாவின் கவனிக்கத்தக்க பங்களிப்பாளர்.

’அலிபாபாவும் 40 திருடர்களும்’ (1941) படத்தில் கொள்ளைக்கூட்டத்தின் தலைவனாக நடித்திருக்கிறார். 1952-ல் வெளியான புகழ்பெற்ற ‘பராசக்தி’ படத்தில் இளம் சிவாஜிகணேசன், கருணாநிதியின் வீரதீர, காரசார வசனத்தில் வெடித்துக்கொண்டிருக்க, நிமிர்ந்த நெஞ்சோடு  பொறுமையாக அதைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் பாக்யம் அவருக்குத்தான் கொடுக்கப்பட்டது! பலபடங்களில் வில்லன் வேலை. அதில் மெச்சப்பெற்ற சில பங்களிப்புகள் உண்டு.

அட, யாரப்பா அது? கே.பி.காமாட்சி ! முழுப்பெயர் கே.பி.காமாட்சி சுந்தரம். ஒரு கட்டத்தில் ’நீ நாளையிலிருந்து வேலைக்கு வரவேண்டாம்..’ எனச் சொல்லிவிட்டதோ தில்லுமுல்லுத் திரையுலகம்…  நடிக்க வாய்ப்புகள் மேலும் வரவில்லை. மூடிக்கொண்டு அழுபவரா காமாட்சி? வாடி விழுந்துவிடுவாரா? நடிக்கத்தானே வாய்ப்பில்லை? பாட்டு எழுதலாம்ல.. முன்னாடியே சில பாடல்களைத் சினிமாத்திரைக்காக எழுதியிருக்கிறோமே – எனத் தெளிந்து ஸ்டூடியோவைச் சுற்றிவந்திருக்கிறார் மனுஷன். மெட்டுக்குப் பாட்டெழுதுவதில் சிறந்தவர் காமாட்சி. அவ்வப்போது வாய்ப்பு கிடைக்க, மனதை மயக்கும் பாடல்கள் சிலவற்றைத் தமிழ் சினிமாவுக்குத் தந்த கவிஞராக உருமாற்றம் பெற்றார். அப்போது எழுத ஆரம்பித்த கவிஞர் கு.மா.பாலசுப்ரமணியம், கே.பி.காமாட்சி சுந்தரத்தை ஆசானாகக் கொண்டவர் என்பது கூடுதல் தகவல்.

அந்தக்காலத்திலேயே ‘பழையபாட்டு’ எனக் கருதப்பட்ட சில ரம்யமான பாடல்களை ஆல் இந்தியா ரேடியோ, ரேடியோ சிலோனின் கைங்கர்யத்தில் அனுபவித்திருக்கிறோம் – இசைக்காக மட்டுமல்லாது அவற்றின் எழில்கொஞ்சும் வார்த்தைவடிவத்திற்காகவும். ஆனால் எழுதியவர் காமாட்சி சுந்தரம் எனத் தெரிந்திருக்கவில்லையே! கீழே கொஞ்சம் பாருங்கள்..

’வாழ்க்கை’ (1941) படத்தில் இந்தப் பாடல் : “உன் கண் உன்னை ஏமாற்றினால்.. என்மேல் கோபம் கொள்ளுவதேன்!”

‘பராசக்தி’(1952)-யில் வரும் :

“ஓ! ரசிக்கும் சீமானே !
வா, ஜொலிக்கும் உடையணிந்து
களிக்கும் நடனம் புரிவோம்..!
அதை நினைக்கும்பொழுது
மனம் இனிக்கும் விதத்தில்
சுகம் அளிக்கும் கலைகள் அறிவோம் !”

‘எதிர்பாராதது’ (1954) படத்தில் வரும் ”சிற்பி செதுக்காத பொற்சிலையே..!”

’அமரதீபம்’(1956) படத்தில் ஏ.எம்.ராஜா, பி.சுசீலாவுடன் சேர்ந்து, புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளரான T. சலபதி ராவின் இசையில் உருகும் ”தேன் உண்ணும் வண்டு.. மாமலரைக் கண்டு..”
எனக் கொஞ்சிச் செல்லும் பாடல். கவிஞர் காமாட்சியின் மொழிவண்ணத்தை ரசிப்பதற்காக இந்தப் பாடலை முழுமையாக அனுபவிப்போம்:

தேன் உண்ணும் வண்டு
மாமலரைக் கண்டு
திரிந்தலைந்து பாடுவதேன்
ரீங்காரம் கொண்டு
பூங்கொடியே நீ சொல்லுவாய்.. ஓ.. ஓ..
பூங்கொடியே நீ சொல்லுவாய்

வீணை இன்ப நாதம்
எழுதிடும் விநோதம்
விரலாடும் விதம் போலவே ..
காற்றினிலே .. தென்றல் காற்றினிலே
சலசலக்கும் பூங்கொடியே கேளாய்
புதுமை இதில்தான் என்னவோ .. ஓ.. ஓ..
புதுமை இதில்தான் என்னவோ

மீன் உலவும் வானில்
வெண்மதியைக் கண்டு
ஏன் அலைகள் ஆடுவதும்
ஆனந்தம் கொண்டு
மென்காற்றே நீ சொல்லுவாய்.. ஓ.. ஓ..
மென்காற்றே நீ சொல்லுவாய்

கான மயில் நின்று
வான் முகிலைக் கண்டு
களித்தாடும் விதம் போலவே
கலையிதுவே, வாழ்வின் கலையிதுவே
கலகலெனும் மெல்லிய பூங்காற்றே
காணாததும் ஏன் வாழ்விலே .. ஓ.. ஓ..
காணாததும் ஏன் வாழ்விலே ..

கண்ணோடு கண்கள்
பேசிய பின்னாலே
காதலின்பம் அறியாமல்
வாழ்வதும் ஏனோ?
கலைமதியே நீ சொல்லுவாய் .. ஓ.. ஓ..
கலைமதியே நீ சொல்லுவாய்  !

**