கர்னாடகத் தலைநகரில் தமிழ்ப் புத்தகத் திருவிழா

ஆங்காங்கே பார்க்க நேர்ந்த செய்தித் துணுக்குகள் தந்த உந்துதலில், சரி போய் பார்த்துவிடுவோம் என வந்தேன் பெங்களூரின் அல்சூரு (ஹலசூரு) ஏரிப்பக்கம் அன்று. அங்கேதான் பல வருடங்களாக இயங்கி வருகிறது, ஒரு புராணா கட்டிடத்தில் பெங்களூர் தமிழ்ச் சங்கம். அதிலே ஒரு வள்ளுவர் அரங்கம். தங்கமுலாம் பூசிய சிலையாக வீற்றிருந்த வள்ளுவர் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக்கொண்டிருந்தார்.  டிசம்பர் 25-ல் ஆரம்பித்து ஜனவரி 1, 2023 வரை இந்த இடத்தில்தான் நடந்தது, அதிசயமாக,  கன்னடவெளியில் ஒரு தமிழ்ப் புத்தகத் திருவிழா.  தமிழ்ச்சங்கம், பெங்களூரிலுள்ள தமிழ் ஆசிரியர் கழகம், தமிழ்ப்பத்திரிக்கையாளர் சங்கம் ஆகியவை முதன்முதலாக இணைந்து ஏற்பாடு செய்திருந்த புத்தகக் கண்காட்சி. தாய்மொழிப் பிரியரான இஸ்ரோ விஞ்ஞானி மயில்சாமி அண்ணாதுரை மெனக்கெட்டு வந்து விழாவைத் துவக்கிவைத்திருக்கிறார் என்பதும் தமிழார்வலர்களுக்கு ஊக்கமளிப்பதே. பெங்களூரின் உயர்நிலைப்பள்ளி/கல்லூரி தமிழ் மாணாக்கர்களுக்கு புத்தகத்திருவிழாவில் நல்ல புத்தகங்கள் வாங்க என,  ரூ.100-க்கு ஒரு கூப்பன் என ரூ.2 லட்சத்துக்கு கூப்பன்கள் கொடுக்கப்பட்டன. மயில்சாமி அண்ணாதுரை, டில்லிபாபு போன்ற இஸ்ரோ, பாதுகாப்பு அமைச்சக விஞ்ஞானிகளும், கர்னாடக அரசில் பணிபுரியும் தமிழ் ஐஏஎஸ் அதிகாரிகள் சிலரும் சேர்ந்து வழங்கிய அன்பளிப்பு இது எனக் கேள்வி.

அல்சூரு ஏரியை வட்டமடித்து, சங்கத்தைக் கண்டுபிடித்ததும் எதிரேயே சங்கத்தின் பிரத்தியேக கார் பார்க்கிங்கும் கிடைத்தது. மகிழ்ந்தேன். உள்ளே நுழையுமுன் சங்கத்தின் இட, வலத்தில் விரியும் ஏனைய கட்டிடங்களை ஒரு க்விக் சர்ச் செய்தேன் ஒரு சின்ன ரெஸ்ட்டாரண்ட் இருந்தால் ஒரு ஃபில்ட்டர் காபிக்குப் பின் உள்ளே செல்லலாமே என்கிற எண்ணத்தில். ம்ஹூம். உள்ளே அதனை எதிர்பார்ப்பதில் தர்மம் இல்லை! சரி, புத்தகம் பார்க்க வந்தோமா, காபி ருசிக்காக வந்தோமா..

25-க்கும் மேற்பட்ட பதிப்பகங்கள் பங்குகொள்கின்றன என்று எங்கோ படித்திருந்தாலும், கண்டது என்னவோ 14-15 –ஐத் தான். விழா ஏற்பாட்டாளர் ஒருவரிடம் இதுபற்றிக் கேட்டேன். ’இந்த வருசந்தான் ஆரம்பிச்சிருக்கோம்.. அடுத்த வருசம் நிறைய பதிப்பகங்கள் வரும் சார்’ என்றார் நம்பிக்கை தெறிக்கும் த்வனியில்.

அரங்கில் நுழைந்தவுடன் எதிரே பிரதானமாக தரிசனம் தந்த வள்ளுவருக்கு ஒரு பௌவ்ய வணக்கம்போட்டுவிட்டு, கண் இடதுபக்கம் நோட்டம்விட ஆரம்பிக்க, முதலில் தென்பட்டது விகடன் பிரசுரம். அவர்களது டாப் செல்லர்ஸ் – பளபள பைண்டிங்கில். பொன்னியின் செல்வன் பிரதானம். மற்றும் பாபாயணம், மஹாபெரியவா, சத்குரு, சுகபோதானந்தா, நம்மாழ்வார், இந்திரா சௌந்திரராஜன், சுஜாதா, எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் … பாப்புலர் டைட்டில்ஸ்/ பிரபல கதாசிரியர்கள் உங்களை வரவேற்பதுபோல் முகப்பு டேபிளில். ஸ்டாலின்  பின் வரிசையில் சில புத்தகங்கள் கவர்ந்தன. நா.முத்துக்குமார், வாலி, சுஜாதாவின் சில கட்டுரைத்தொகுப்புகள். கேட்டிராத புது எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள். மேலும் ஃபிட்னெஸ், பிஸினெஸ், கணினி, மருத்துவம், விவசாயம், சுயமுன்னேற்றம் என வெவ்வேறு வகைமைகளில் நூல்கள்.  ஒரு பக்கத்தில் சிறிய அடுக்கலாகத் தென்பட்டது 2022 விகடன் தீபாவளி மலர். காம்பேக்ட்டாக அழகாக அச்சிடப்பட்டிருந்த மலரை லேசாகப் புரட்டியதில் பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர், சு.வேணுகோபால் சிறுகதைகள், போகன் சங்கர், நந்தலாலா கவிதைகள், வண்ணதாசன் கட்டுரை, ஓவியர் புதுக்கோட்டை ராஜாபற்றிய (சாமி படங்கள் வரைபவர்) கட்டுரை, கிரிக்கெட் வீரர் நடராஜனின் பேட்டி.. இப்படி சில எட்டிப்பார்த்தன, ஆன்மீக, சினிமா சங்கதிகளோடு போட்டிபோட்டுத் தோற்றவாறு. ஒருவர் கவுண்ட்டரை நெருங்கி ‘டிஸ்கவுண்ட் உண்டுல்ல?’ என்று சந்தேக நிவர்த்தி செய்துகொண்டு, ஏதும் வாங்காமல் நகர்ந்தார். சில இளைஞர்கள் வாங்கினர். நானும் இரண்டு புத்தகங்கள் வாங்கிக்கொண்டேன்.

தினமலர் ஸ்டாலும் வைத்திருந்தார்கள். அன்றைய நாளிதழ், தினமலர் கேலண்டர் எனப் புரட்டினேன். ’பேப்பர் இலவசம். ஆனா கேலண்டருக்கு 20ரூ. தரணும்!’ என்றார் அவர். ’நான் எப்ப ஒங்ககிட்டே ஃப்ரீயா கேட்டேன்!’ – என்றவாறு கேலண்டருக்கு பணம் கொடுக்கப்போகையில், தினமலர் பதிப்பக நூல்கள் பின்னே அடுக்கியிருப்பதைக் கண்டு அங்கே போய் பார்த்தேன். ஒரு புத்தகமும் எடுத்துக்கொண்டேன். பணம் கொடுத்துவிட்டு வெளிவந்தேன். கொஞ்சம் மேல்தளத்திலிருந்த சூர்யன் பதிப்பகத்தில் அடுத்ததாக நுழைந்து பார்க்க ஆரம்பித்தபோது, ஒருவர் காதருகில் நெருங்கி ‘நம்ம தினகரன் பதிப்பகம் சார்!’ என்றது ஆச்சர்யம் தந்தது. தெரியும் என்பதாகத் தலையாட்டிவிட்டு மேலும் பார்வையிட்டேன். அசோகமித்திரனின் அந்தக்கால மெட்ராஸ்பற்றிய தொடர் ஒன்று குங்குமத்தில் வெளியாகி, பின்னர் அது சூரியனால் பதிப்பித்து வெளியிடப்பட்டது நினைவுக்கு வர, தேடினேன். தென்படவில்லை. அசோகமித்திரனின் எந்த நூலும் அங்கில்லை என்பது தெரியவர, சோர்வானேன். ஒரு ஸ்டாலில் ஜெயகாந்தன், அகிலன், நா.பா. பார்த்ததாக நினைவு. கு.ப.ரா., தி.ஜா, எம்.வி.வி., தஞ்சை ப்ரகாஷ், ஆத்மாநாம் கிடைத்தால் வாங்கலாம் என நினைத்திருந்தேன். அவர்களுக்கெல்லாம் அல்சூரு வர வழி தெரியவில்லைபோலும்.

’முற்போக்கு’ பதிப்பகம் ஒன்றில் அதற்கான இடதுசாரி கொள்கைசார் புத்தகங்கள். பஷாரத் எனும் பதிப்பகம் இஸ்லாமியக் கருத்துகள், சிந்தனை சார்ந்த நூல்களை வரிசையாக வைத்திருந்தது.

கேள்விப்பட்டிராத சில பதிப்பகங்களின் ஸ்டால்களுக்குள்ளும் போனேன். வெளியே வந்தேன். குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படி ஏதுமில்லை.

ஒவ்வொரு பாப்புலர் பதிப்பகத்திலும் கல்கி பிரதானமாக ஒளிர்ந்தார். மணிரத்னத்தின் PS-1  எஃபெக்ட்டோ? சுஜாதாவையே பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டாரே மனுஷன்! அங்கே என்ன, குண்டுகுண்டாக.. பொன்னியின் செல்வன் ஆங்கில மொழியாக்கம் (மொழியாக்கம் டாக்டர்…… எம்.ஏ) என்றிருந்தது. படித்துப்பார்க்கச் சொன்னாள் கூட வந்திருந்த மகள். ஆங்கில வர்ஷனையாவது வாசிப்போம் என ஆர்வம்போலும். ஒரு பக்கத்தை திறந்து உருட்டினேன் கண்களை. ம்ஹூம்… ஹைஸ்கூல் இங்கிலீஷ். ஒரு சரித்திர நாவலை உணர்வு தாக்காது படிப்பதில் அர்த்தமில்லை. சரிவராது என்றேன் அவளிடம். மேலும் பார்த்ததில், பொன்னியின் செல்வனின் இன்னொரு ஆங்கில புத்தக வரிசை கண்ணில்பட்டது. மொழியாக்கம் வரலொட்டி ரெங்கசாமி. அட.. ஒரு வால்யூமை எடுத்து புரட்டினேன். Pleasant surprise! மொழியாக்கம் நன்றாக வந்திருப்பதாய்த் தோன்றியது. (வரலொட்டி சில ஆங்கிலப் புத்தகங்களும் எழுதியிருப்பது தெரிந்தது). ஒரு வால்யூம் வாங்கிப் படிக்க மகள் ஆசைப்பட, விற்பவரிடம் ’எவ்வளவு தரணும் இந்த வால்யூமுக்கு? என்று வினவினேன். ‘அஞ்சு உள்ள செட் சார்!’ என்றார். ’அதுசரி, ஒன்னு மட்டும் எடுத்துக்கறேன்’ என்றேன். ‘அஞ்சஞ்சா, செட்டாத்தான் விக்கிறோம். எல்லாம் சேத்துப் படிச்சாதான் சார் கதயே புரியும்!’  விளக்குகிற மூடில் அவர். வாங்குகிற மூட் போய்விட்டது. நகர்ந்தோம்.

அடுத்த ஸ்டாலொன்றில் நிற்கையில், ஆ.. யவனராணி என்றார் குதூகலத்தில் ஒருவர். கடல்புறா கவர்ந்தது அவர்கூடச் சென்றவரை. சாண்டில்ய பக்தர்கள்! மன்னன் மகள், மலைவாசல், ராஜபேரிகை, ஜலதீபம் என அவரது நாவல்கள் நல்ல பேப்பர்/பைண்டிங்கில், பளபளப்பாக ஒரு ஸ்டாலில் முன்னே வைக்கப்பட்டிருந்தன. வேறு தலைப்புகள் பல பின் வரிசைகளில் ஒழுங்காக அமர்ந்திருந்தன.

‘டிஸ்கவுண்ட் கொடுப்பீங்கல்ல!’ என்ற சத்தம் கேட்டுத் திரும்பினேன். ஆரம்பத்தில் பார்த்த அதே ஆசாமி கௌண்ட்டரில், வெறுங்கையுடன். சிலருக்கு இப்படியெல்லாம்தான் பொழுது போகிறது போலிருக்கிறது.  இதற்கு மாற்றாக, இரண்டு முதிய பெண்கள், மிகுந்த ஆர்வத்தோடு ஒவ்வொரு ஸ்டாலாக நகர்ந்து புத்தகங்களைப் பார்வையிட்டார்கள். வாங்கினார்கள்.  இளைஞர்கள் சிலரும் தேர்ந்தெடுத்து சில புத்தகங்களை வாங்கிக்கொண்ட மகிழ்ச்சியில் பேசிக்கொண்டே சென்றதைக் கவனித்தேன்.

அங்கே.. கூடவந்திருந்த என் மகள் எதையோ அந்த ஸ்டாலில் ஆர்வமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாளே.. தமிழ் படிக்கத் தெரியாதே அவளுக்கு என்கிற சிந்தனையில் அங்கு சென்று பார்த்தால்.. அட, இந்தியா டுடேயா இங்கே! அகதா க்றிஸ்ட்டீ, ஓ.ஹென்றி, ஜார்ஜ் ஆர்வெல், மரியோ பூஸோ, ஹெர்மன் ஹெஸ், ஜோனதன் ஸ்விஃப்ட், ஜோஸப் ஹெல்லர், பாலோ கொயெல்ஹோ போன்ற அயல்நாட்டு எழுத்தாளர்களோடு நம்ம நாட்டு கமலாதாஸ், ஆர்.கே.நாராயண், வாஸந்தி, அமர்த்யா சென், ஓஷோ, அமிஷ் போன்றோரின் புத்தகங்களும். என்னது,  வாஸந்தி ஆங்கிலத்திலுமா எழுதியிருக்கிறார்? ஆமா! புத்தகத் தலைப்பு: Karunanidhi. தமிழ்நிலம் தாண்டிய ஏனைய இந்தியவெளி மக்களுக்கும் சில விஷயங்களைச் சொல்லவேண்டுமே. வழக்கமான சில பிரபல தலைப்புகளைத் தாண்டி இப்படியும் சில:  Rebel Sultans, The Seven Husbands, A Thousand Splendid Suns, The First Muslim, Nothing More To Tell, Hating Game, The Love Hypothesis, Badass Habits, The Ikigai Journey..

அவ்வளவுதான். முடிந்தது. வந்திருந்தோர் சிலர்தான் நான் போயிருந்த சமயத்தில் –காலை 11:20 – 13:00.  மாலை நேரங்களிலும், விடுமுறை நாட்களிலும் நிறையப்பேர் வருகை தந்திருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டேன். அல்சூர் தமிழ்ப் புத்தகக் கண்காட்சி அளவில் சிறியதுதான். எனினும், பெங்களூர் தமிழர்களின் பாராட்டப்படவேண்டிய நல்ல முயற்சி. இனி வரும் வருடங்களில் விமரிசையாக நடக்கட்டும்.

வெளியே வருகையில் இரண்டு மாமாக்கள், தாங்கள் வாங்கிய சில புத்தகங்கள் அடங்கிய சிறு பைகளுடன் பக்கத்துப் பொட்டிக்கடையில் காபி வாங்கிக்கொண்டு சாலையைக் கடந்தார்கள். ஏரிக்கரையை ஒட்டிய பாதையில் ஏரியைப் பார்த்துக்கொண்டு , ஏகாந்தமாய் உணர்ந்தவாறு காபியை ரசிப்பதாய்த் தோன்றியது. என் காரைக் கூப்பிட்டேன் ப்ரூக்ஃபீல்ட் திரும்ப. காரில் ஏறுகையில் நினைவில் தட்டியது: ஸ்டாலொன்றில் வரிசையின் இடையிலே எட்டிப் பார்த்த ஒரு புத்தகம். தலைப்பில் ’சுதந்திரம் என்பது சுக்கா, மிளகா’ என்று காரமாகக் கேட்டது. தெரியலியே… உப்பா, புளியா என்று சாதாரணமாகக் கேட்டிருந்தால் ஒருவேளை அங்கேயே பதில் சொல்லியிருக்கலாம்…

சரி.. வீடுபோய் சாவகாசமாக வாசிப்போம் வாங்கிய புத்தகங்களை: நினைவு நாடாக்கள் -வாலி, அணிலாடும் முன்றில்-நா.முத்துக்குமார், பரிபூர்ண அருளாளன் -ஆர்.வெங்கடேஷ்.

**

சும்மா..  ஒரு சிந்தனை

போன வருடத்தின் நள்ளிரவில் ஆரம்பித்து இந்த ஆண்டின் அதிகாலையிலும் வேகமெடுத்துக்கொண்டிருந்த வாழ்த்துக்களுக்கு ஒருவழியாக பதிலளித்துவிட்டு, காலைக் காப்பியை அருந்திக்கொண்டே டேபிளில் கிடந்த புதிதாக வாங்கிய புத்தகத்தைப் புரட்டுகையில் பட்டது கண்ணில், பொட்டிலே அடித்ததுபோல் ஒரு கவிதை. பட்டுக்கோட்டையின் அந்தக்கால அங்கலாய்ப்பு:

தேனாறு பாயுது

செங்கதிரும் சாயுது

ஆனாலும் ஏழை வயிறு

காயுது

காலங்காலமாக இது தொடரத்தான் செய்யுமோ என்கிற பதற்றம் பாழும் மனதில் பொங்குகிறது. ஏழையில்லா நாடு எங்கிருக்கிறது இந்த அவனியில்? பிச்சைக்காரன், பஞ்சை, பராரி என்றெல்லாம் வேண்டுமானால் அவன் அழைக்கப்படாது போகலாம்; ஹோம்லெஸ், ஜாப்லெஸ் என்று வேறுவேறாக, சில சமூகங்களில் கொஞ்சம் அட்ராக்ட்டிவாக வர்ணிக்கப்படலாம். ஆனால் இன்னும் அவன் இருக்கிறான்தானே.. வறுமையிலேயே பழசாகிக் கந்தலாகிப்போன அவனுக்கு புத்தாண்டாவது, பழைய ஆண்டாவது? எந்த ஆண்டு வந்தாலென்ன, எப்படித்தான் போனாலென்ன? மாறிவிடுமா அவனுலகம்? தேறிவிடுமா அவனது வாழ்க்கை?

தர்மசிந்தனையை விடுங்கள், சுயசிந்தனையே வற்றிப்போன காலகட்டத்தில் வாழ்கிறோம்போலிருக்கிறதே. எல்லாவற்றையும் எந்த உணர்வுமின்றி ஃபார்வர்டு பண்ணிப்பண்ணிப் பழகிப்போய், நாமும் இப்படியே ஒருநாள் ‘ஃபார்வர்டு’ செய்யப்பட்டுவிடுவோம் என்பது புரியாமல் நடக்கிறானே மனிதன்?  

யோசித்துக்கொண்டே நடந்தவன் சாலையோரச் சிறுகடையில் காப்பி வாங்கிக்கொண்டு, முன்னே இருந்த மரத்தடியில் – சுற்றிக்கட்டியிருந்தார்கள் ஒரு வட்ட மேடை – உட்கார்ந்தேன். சில நிமிடங்களில் அவள் வந்தாள் அங்கே, கையில் பிடிக்கப்பட்டிருந்த காளைமாட்டுடன். பூம்பூம்பூம் மாட்டுக்காரி. பதின்மவயதுப் பெண். கடையில் ஏதேதோ வாங்கிக்கொண்டிருந்தவர்களை வேடிக்கைப்பார்த்தவாறு நின்றிருந்தாள். இவளுக்கு ஒரு டீ வாங்கிக்கொடுப்போமா என எண்ணம் எழுந்தவேளையில், ஒரு யமஹா அங்கே திரும்பி நின்றது. யுவதியுடன் இறங்கிய யுவன். கடைக்குள் சென்றான். யமஹா அழகி – கன்னடத்துக்கிளியென்றோ, தெலுங்குத் தேவதையென்றோ கற்பனையில் வைப்போம் –  அந்த ’மாட்டு’ பெண்ணைப் பார்த்தாள். அவள் கோலத்தை இவள் கண்கள் வேகமாக ஆய்ந்தன.  திரும்பிய வாலிபன் யமஹாவின் கையில் ஒரு பெப்ஸியைத் திணித்துவிட்டு மீண்டும் கௌண்டருக்கு சென்றான். இவள் உடனே அதை பூம்பூம்பின் கையில் கொடுத்துவிட,  சற்றும் இதை எதிர்பார்த்திராத அவள் திகைத்தாள். குடி என்பதாக இவள் சைகை செய்துவிட்டு, ‘ஏய்.. get me one more..!’ என்று அவனுக்கு உத்தரவிட்டுவிட்டு தலையைக் கோதியவாறு நின்றுகொண்டிருந்தாள்.  

ஆச்சர்யமான சந்தோஷத்தில் நான்.  இத்தகைய இளைய தலைமுறையிடம்தானே இந்த உலகம் செல்கிறது? எந்த ஆபத்தும் இல்லை இதற்கு என்றது மனது.

**

இருட்டான விபத்தொன்றில்.. சிறு வெளிச்சம்

அதிகாலையின் டெல்லி – ரூர்கி நெடுஞ்சாலை. இருட்டை விரட்டிக்கொண்டு சீறிய மெர்சிடிஸ் திடீரென தடமிழந்து சாலையின் டிவைடரில் மோதி, இம்பாக்ட்டில் தாறுமாறாகத் திரும்பி உருண்டு உருண்டு 200மீ வரை சென்று நிற்கிறது. பற்றி எரிய ஆரம்பிக்கிறது.  

தீப்பற்றி எரியும் காரில்..

உடம்பெல்லாம் காயம். தீக்காயம். முகத்திலும் ரத்தமாய் விபத்தாளி ஜன்னல்வழி போராடி, பாதி வெளிவந்த நிலை. எதிரில் வந்த பஸ் க்ரீச்சிட்டு  நின்றது. நிறுத்திய டிரைவர் குதிக்கிறார். ஓடி வருகிறார். விபத்தாளியை வெளியே இழுத்து ஆபத்பாந்தவனாகிறார்.

கண்டக்டர், மற்றவர்களோடு சேர்ந்து ஆம்புலன்ஸையும் கூப்பிட்டுவிட்டார்.

வந்தது.

ஏற்றப்பட்டார். முதலுதவிகள்.

ஆம்புலன்ஸின் ஃபார்மஸிஸ்டிடம் விபத்தாளி:

வலி தாங்கமுடியவில்லை. முதலில் ஒரு பெய்ன் கில்லர் இஞ்செக்‌ஷன் கொடுத்துவிடுங்கள்.

கொடுக்கப்பட்டது.

அவசரமாக என்னை ஒரு ப்ரைவேட் ஆஸ்பத்திரியில் தயவுசெய்து சேர்த்துவிடுங்கள்.

ஆம்புலன்ஸில் செல்கையில், விபத்தாளியைக் கேட்கிறார் ஃபார்மஸிஸ்ட்:

யாருக்காவது ஃபோன் செய்யவேண்டுமா? நம்பர் சொல்லமுடியுமா?

மொபைல் நம்பர் ஏதும் ஞாபகம் இல்லை. ம்ஹ்ம்…அ.. அம்மாவின் நம்பர் ஞாபகத்திலிருக்கிறது.

சொன்னார்.

நம்பர் அழைக்கப்பட்டது.

அந்த அதிகாலையில் ஸ்விட்ச் ஆஃபில் மொபைல் இருந்தது தெரியவந்தது.

மேலும் சோர்வு.

இவ்வளவு தூரத்தை (200 கி.மீ.க்கும் மேல்) கடக்க, ஏன் தனியாக காரை ஓட்டி வந்தீர்கள்? கூட யாராவது இருந்திருக்கலாமே – ஃபார்மஸிஸ்ட்.

மெர்சிடிஸை நானே ஓட்ட வெகுநாளாய் ஆசை.. வாய்ப்பே கிடைத்ததில்லை. அதனால்தான்..

விபத்து எப்படி நடந்தது ?

நினைவுக்கு வரவில்லை. அசந்துவிட்டேன்.. தூங்கிவிட்டேன்போல. விழிக்கையில் சுற்றிலும் ஒரே காந்தல்.. நெருப்பு! உடம்பில் தாங்கமுடியா எரிச்சல், வலி…

ஆம்புலன்ஸில் ஏற்றப்படுமுன், காலத்தால் செய்த உதவியோடு நின்ற ஹரியானா அரசு பஸ் டிரைவருக்கு, இந்த பயங்கர விபத்தில் சிக்கிய இந்த ஆள் யாரென்று அடையாளம் தெரியவில்லை. கேட்கிறார்:

ஆப் கௌன் ஹோ? நாம் க்யா ஹை? (யார் நீங்கள்? பெயரென்ன?)

ரிஷப் பந்த். இந்திய கிரிக்கெட் அணியில் ஒருவன்.

பஸ் டிரைவர் கிரிக்கெட்டெல்லாம் பார்ப்பவரல்ல. புரியவில்லை.

அதற்குள் ஓடிவந்து எட்டிப்பார்த்த பஸ் பயணிகளில் சிலர் :

ஆ.. ஏ (த்)தோ ரிஷப் பந்த் ஹை! கிரிக்கெட் ப்ளேயர்!

**

மேலே: உதவிய பஸ் டிரைவர் சுஷில் குமார்

பிகு: எரிந்து சாம்பலான மெர்சிடிஸ் காரின் படத்தை மீடியாவில், வீடியோவில் பார்க்கையில் இதில் பயணித்தவர் பிழைத்துவிட்டாரா ..அதிர்ச்சியில் ஆச்சர்யப்படுகிறது மனது. முகத்தில் கட்.. முதுகில் தீயில் தோலுரிந்த நிலை. தலையிலும், முட்டியிலும் காயம். இருந்தும் பெரிய ஆபத்தில்லை. ஃப்ராக்ச்சர் இல்லை. முதுகெலும்பில் காயமில்லை. ப்ளாஸ்டிக் சர்ஜரி இஸ் ஆன்..- டேரா டூன் மேக்ஸ் ஹாஸ்பிடல் டாக்டர்கள்.

தலைக்கு வந்தது, தலைப்பாகையோடு போச்சு. யாரோ, எப்போதோ செய்த புண்யம்..

ஏதோ..  மனிதன் இருந்துவிட்டான்..

இந்த வருடம் முழுதுமே கிட்டத்தட்ட ஒன்றும் எழுதவில்லை! வீட்டில் பிரச்னைகள், பயணங்கள், பயணம் கொண்டுபோய் சேர்த்த இடங்களில் செய்யவேண்டியிருந்த தொடர் காரியங்கள், நேரமின்மை இப்படி காரணங்கள். எழுதுவதற்கான விஷயங்கள் பல அவ்வப்போது முகம் காட்டிக்கொண்டிருந்தனதான்.  இரவின் நடுவில் எழுந்தாடிய கவிதை வரிகள்.. எழுந்து எழுதி வைக்க சோம்பல். தொடர்ந்த கனவு நிலை. அல்லது கண்விழித்து லைட் போட்டு கம்ப்யூட்டர் ஆன் செய்யும் பொறுமை இல்லாத கையாலாகத்தனம். காலையில் காப்பி குடிக்கையில் இரவில் கரைந்தவற்றை மீட்க முயற்சித்த மனம். வீட்டிலுள்ளவர்கள் அவ்வப்போது கேள்வியானார்கள்: என்ன யோசிச்சுகிட்டிருக்கே..  அங்கே  என்னத்த பார்க்கறே..? சுருக்கமாகச் சொன்னால், எங்களோடு நீ இருப்பதாகத் தெரியவில்லையே. ஏன்?  என்னடா இது. அங்கே இங்கே பார்க்காமல், சிந்தனையில் விழாமல், ஆழாமல் என்று வாழ்க்கை நகர்ந்திருக்கிறது? நம்மோடு இருப்பவர்களை, நம் எதிரே உட்கார்ந்திருப்பவர்களையே பார்த்துக்கொண்டு, உற்சாகமாக இருப்பதாக, அவர்கள் பேச்சுகளில் அலாதி ஆர்வம் இருப்பதாகக் காட்டிக்கொண்டு, பதில் சொல்லிக்கொண்டு அவர்களது உலகத்திலேயே உலவிக்கொண்டிருக்கவா முடியும்?  நமக்கென ஒரு உலகம் நம்முள் இயங்குகிறதே… அதை யார் கவனிப்பது? எல்லாவற்றையும் கவனித்துக்கொண்டும், சுற்றுப்புறத்தை அனுபவித்துக்கொண்டுமிருந்தேன் தான் இந்தக் காலகட்டத்தில். இருந்தும் சில பல காரணங்களால், அல்லது சரியான காரணமின்றியும், எழுதவில்லை. எழுத்து நிகழவில்லை. As simple as that.

இப்ப என்ன அதுக்கு? நீ எழுதாததால் ஒலகம் அஸ்தமிச்சிருச்சா என்ன?- என நீங்கள் கேட்கலாம். சேச்சே.. அப்படில்லாம் ஒன்னும் ஆகல…! இதையெல்லாம் இங்கே சொல்ல, பின் என்னதாம்ப்பா காரணம்? ஏகப்பட்ட பிரச்னைகள், தொல்லைகளுக்கிடையேயும், ஏதோ… மனிதன் இருந்துவிட்டான். இன்னமும் மிச்சமிருக்க, தொடர்கிறான் எனக் காட்டிக்கொள்ளவேண்டாமா. உலகில் என் இருத்தலை, மேலும் நீங்கள் பொறுத்துக்கொண்டு, கொஞ்சம் அனுசரித்துப்போகவேண்டாமா.. அதுக்குத்தான்னு வெச்சுக்குங்க…

**

உனக்காக .. எல்லாம் உனக்காக ..

ஐயா! மாட்டேன். என்னால் இது முடியாது.

கோபம், ஆசிரியர் நிக்கோலஸ் தில்லனுக்கு (Nicholas Dhillon).

ஏன் முடியாது?

என் அப்பாவை எனக்குத் தெரியாது. நான் பார்த்ததில்லை…

ஒவ்வொரு மாணவனையும் தன் தந்தையைப்பற்றி கொஞ்சம் எழுதிக் காட்டச் சொல்லியிருந்தார் அன்று. அதற்குக் கிடைத்த ஒரு சிறுவனின் பதில் இது. திடுக்கிட்ட ஆசிரியர், மற்ற சிறுவர்கள் பதற்றத்தோடு திரும்பிப் பார்க்க,  அவனை நெருங்கினார். மெல்ல அவன் தலையை வருடிக்கொடுத்தார். மிருதுவாக, அழுத்தமாகச் சொன்னார்: ‘இதைப்பற்றி அதிகம் மனதை வருத்திக்கொள்ளாதே. இது ஒரு தடையாக இருக்கக்கூடாது உன் வாழ்வில்..” என்றார் எச்சரிக்கும் தொனியில்.

தன் பள்ளி ஆசிரியரை பிற்காலத்தில் நினைவில் கொள்கிறான், இப்போது வளர்ந்துவிட்டிருக்கும் அந்த இளைஞன். ஆசிரியரை மட்டுமா? அவன் அம்மா? சாதாரண மனுஷியா அவள்? அவளன்றி இன்று, நின்று பேசுவானா அவன்?

அமெரிக்க வெளிக்குக் கீழே, கரீபியத் தீவுகளின் (Carribean Islands) சிறுநாடுகளில் ஒன்றான ஜமைக்கா. எங்கோ ஒரு கிராமத்தில் வர்ணத்தையே பார்த்திராத தகரம். அதை வளைத்தும், நிமிர்த்தும் ஓருவாறு ‘கட்டப்பட்ட’ வீடு. எத்தனை மழை  இரவுகள். நாலாபுறமும் தண்ணீர் வழிய, அம்மாவின் படுக்கை நனைந்துவிடாது, அதை ’வீட்டின்’ நடுவில் இழுத்துப்போட்டுத் தூங்கவைத்திருக்கிறான். அவளும் எத்தனை மறுத்திருக்கிறாள். ’நாளைக்கு பள்ளி செல்லவேண்டும். நீ தூங்கு கொஞ்சமாவது’ என்று. அவளுக்கும் ஓய்வு வேண்டுமே. அடுத்த நாளும் வேலைக்குச் செல்லவேண்டாமா அவள்? பாத்திரம் தேய்க்கணும், துணி தோய்க்கணும், இன்னும் ஏகப்பட்ட எடுபிடி வேலைகளை மற்றவர்களுக்கு செய்தால்தானே இந்த வீட்டில் அடுப்பு  சூடாகும்? தட்டில் ஏதாவது விழும்.. பசி கொஞ்சமாவது தணியும்? என் அம்மா முழித்துக்கொண்டிருக்க, நான் தூங்குவதா? எப்படியெல்லாமோ வாதாடி அவளைக் கண்ணயர வைத்துவிட்டு, நீண்ட இரவுகளில் கூரையின் சொட்டும் மழைநீரைப் பார்த்தவாறு உட்கார்ந்திருக்கிறான். மற்ற அம்மாக்களைப் போலல்லாது, இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறாளே இவள்.. என்று தீரும், விலகும் இந்தத் துன்பம். அம்மா.. நான் ஏதாவது செய்வேன் உனக்கு ஒரு நாள். நீ மேலும், மேலும் கஷ்டப்படாது பார்த்துக்கொள்வேன்…

அங்கே ஒரு தொலைக்காட்சி சேனல் தன்னை அணுகியபோது, அந்த அம்மா வேதனை நினைவுகளை வலியுடன் மீட்கிறாள். காதலியாக ஒருவனுக்கு இருந்தவள், ஒருநாள் கர்ப்பமானாள். அறிந்த அவன் அதிர்ந்தான். சொன்னான். ’நிறுத்து இதை உடனே. போய் அபார்ஷன் செய்துகொள்!’ திடுக்கிட்டது அவளது மென்மையான பெண்மை. ’முடியாது!’ என்றது தீர்க்கமாக. கோபத்தில் எரிந்து விழுந்தான். போனான். போயே விட்டான். ஏழை. தான் விரும்பியவனைத் தவிர வேறு உலகறியாத பெண். துணையேதுமின்றி அபலையானாள். வீடுகளில் வேலை செய்வது, வயிற்றைக் கழுவுவது இப்படிச் சென்றது கொடுங்காலம். இந்த ஒரு மாதம் போய் விடட்டும் எப்படியாவது.. இன்னும் ஒரு மாதம். இதோ இந்த மாதந்தான்… அப்பாடா, பெத்துட்டேன் என்று தனக்கென வந்து பிறந்த உயிரை ஆசையோடு பார்த்தாள். ஏதோ கொடுத்தாள், ஊட்டிவிட்டாள், வளர்த்தாள், அவளுக்குத் தெரிந்தபடி, வாய்த்தபடி..

அம்மா.. அம்மா என்றவாறு வளர்ந்து உருகும் தன் பையன் ஒரு நாள் கையில் ஏதோ பிடித்தபடி பள்ளியிலிருந்து வருவதைப் பார்த்தாள். கிரிக்கெட் பேட்! அம்மாவைப் பார்த்து மட்டையைத் தூக்கியவாறு சிறுவன் சொன்னான்: ”அம்மா உனக்கு நான் கிரிக்கெட் ஆடி சம்பாதித்துப் போடுவேன். ஒரு இடத்தில் அமைதியாக உன்னை உட்காரவைத்து சாப்பிட வைப்பேன்..” அந்தத் தாய் கண்கலங்க நினைவு கூர்கிறாள். ”எனக்குக் கோபம் வரவில்லை. நம்பிக்கை வந்தது. இவன் செய்வான்.. செய்யக்கூடியவன்தான் இந்தப் பிள்ளை! என் மகன்….”

ஜமைக்கா, ட்ரினிடாட், பார்படோஸ் போன்ற கரீபிய உலகின் பொருளாதார வளர்ச்சியில்லாத சிறுசிறு நாடுகளில், நம்நாட்டிலும், பிற வளர்ந்த நாடுகளிலும் காணப்படும் பெருவணிகம் என்று ஏதுமில்லை. சிறுதொழில்கள் உருப்படியாக நடத்தப்பட்டாலே பெரும் விஷயம் அங்கெல்லாம்.  மக்கள் நலம் சார்ந்த, ஏழைகளுக்கு உதவும் திட்டங்களெல்லாம் அரசாங்கங்களிடம் இல்லை அங்கே.  சினிமா என்கிற தொழிலோ அதுசார்ந்த கொழுத்த பணக்காரர்களான ஸ்டார்களோ இல்லை. கொஞ்சம் வசதியானவர்கள், பணக்காரர்கள், புகழ்பெற்றவர்கள் என்றால், அவர்கள் அங்கே கிரிக்கெட் ஆட்டக்காரர்களாகத்தான் இருக்க முடியும் என்கிற விசித்திர நிலை, கிட்டத்தட்ட. அத்தகைய பின்புலத்தில், கரீபியச் சிறுவர்கள் ’நான் ஒருநாள் பெரிய கிரிக்கெட்டராக வருவேன், பெரும் பணம் சம்பாதிப்பேன், என்னைப்பற்றி மற்றவர்கள் பெருமையாகப் பேசுவார்கள்..’ என்றெல்லாம் கற்பனை செய்வது சகஜம்.

அன்று அந்தத் தாயின் முன் அப்படிக் கிரிக்கெட் மட்டையை உயர்த்திய அந்தச் சிறுவனின் வாழ்க்கை எளிதாக அமைந்துவிடவில்லை. பல சங்கடங்கள், போட்டிகள், தடைகள். சோதனைகள். ஒவ்வொரு முறை மனம் வெதும்பியபோதும் தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறான். ’நான் இதை எனக்காகப் பிரதானமாகச் செய்யவில்லை. அந்தப் பெண்ணிற்காக, என் தாய்க்காக செய்துகொண்டிருக்கிறேன். என் தங்கைக்குமாகவும்..’ சிபிஎல் என்கிற கரீபியன் ப்ரிமியர் லீக்  டி-20 கிரிக்கெட்டில் விளையாடி கொஞ்சம் பெயரும் வாங்கிவிட்டான். வெஸ்ட் இண்டீஸுக்காகத் தேர்வாகி ஆடியுமிருக்கிறான் சில ஆட்டங்கள். ஐபிஎல்-இல் டெல்லி அணிக்காக நேற்று மட்டையைப் பிடித்தவன், தன் அம்மாவை நினைத்தானோ.. அப்பாவை நினைத்தானோ.. என்ன நடந்ததோ அவன் மனதில். கிரிக்கெட் மைதானத்தில் பொறி பறந்தது. எதிரணியை துவம்சம் செய்து சிக்ஸர்களாகப் பறக்கவிட்டான். அவுட் ஆகாது மும்பை மைதானத்தில் கம்பீரமாக நின்றான். கைதட்டல்களுக்கிடையே பெவிலியன் திரும்பினான் ரோவ்மன் பவல் (Rovman Powell).

எது எப்படி இருப்பினும், தாய்க்குக் கொடுத்த வாக்கை நிறைவேற்றிவிட்டான் பிள்ளை. தன் மகன் கட்டிய வசதியான வீட்டில் அம்மா உட்கார்ந்து, சற்றே நிம்மதியாகத் தன் கடைசிகாலத்தை அனுபவிக்குமாறு செய்துகொடுத்திருக்கிறான். அப்பாவைப்பற்றி அவன் எப்படி நினைக்கிறான் என்பது தனிமனிதனாக அவன் யாரென்று கொஞ்சம் சொல்கிறது: ” தேடுதலை நிறுத்திவிட்டேன். விந்தை விதைத்தவனுக்கும் நன்றி. அவனன்றி நான் இங்கே வந்திருக்கமுடியாதல்லவா…”

**

விடாத அது …

இடதுபக்கம் மஸாலா நூடுல்ஸ். வலதுபக்கம் சிக்கன் நூடுல்ஸ். இடையிலே உப்புமா, கறுப்புக் காப்பி. இண்டிகோவில் சீட் 1-இ, நல்ல லெக்-ரூமுடன் வசதியாக இருந்தது. மஸாலாவை முடித்தபின் லேப்டாப்பை முடுக்கி, ஹாலிவுட் சினிமாவில் உறைய ஆரம்பித்திருந்தான், ஃபிட்னெஸ் பற்றி அதிகம் கவலைப்படாதவன் போன்ற அமைப்பிலிருந்த அந்த இளைஞன். வெந்நீர் விட்டுக் கொடுத்த விமானப்பணிப்பெண், அஞ்சு நிமிஷம் கழித்து சாப்பிடனும்னு சொல்லியும், ஓரிரு நிமிஷம்கூட பொறுக்கமாட்டாமல் பயங்கரப் பசியில் சிக்கன் நூடுல்ஸை உள்ளே தள்ளி, தீர்த்துக்கட்டிவிட்டு, லேப்டாப்பில் கேம் ஒன்றில் களிக்க ஆரம்பித்திருந்தான் இந்தப்பக்கத்து ஒல்லி. நடுவிலே, உப்புமா முடித்து, காப்பியை ரசித்தவாறு விரித்த புத்தகத்தோடு நான். காட்சி.. கொஞ்சம் விசித்திரமாகத்தான் எனக்கே இருந்தது. புத்தகத்தின் தலைப்பை யாரும் கவனித்திருந்தால், என்னை ஒரு மாதிரி ஏற இறங்கப் பார்த்திருக்கக்கூடும். படிக்கிறதுக்கு இந்த ஆளுக்கு கெடச்சுது பாரு ஒரு புஸ்தகம்.. என்றோ, என்ன இது.. அபசகுனம் மாதிரி பக்கத்தில் ஒக்காந்து இதைப் படிக்கிறான் இந்த மனுஷன்.. நம் கண்ணில்வேற பட்டுத் தொலச்சிருச்சே.. ஒருவேளை நமக்கு ஏதாவது ஆபத்து.. சே.. சே.. அப்படியெல்லாம் நடக்காது.. என்றெல்லாம் அவர்களுக்குள் சிந்தனை ஒரு இடத்தில் நில்லாது ஓடியிருக்கக்கூடும்.

டெல்லி போனபின், வீட்டில் ஆர, அமர  மெல்ல வாசிக்கவேண்டும் என்று கொண்டுவந்திருந்த புத்தகம்.  ஆவலில் ஃப்ளைட்டிலேயே திறந்து படிக்க ஆரம்பித்திருந்தேன். பலரும் சற்றே தூரத்தில் இருந்தாவது பார்க்க நேருகின்ற, அவ்வப்போது பேச வாய்க்கின்ற, அல்லது நினைத்து பயப்படுகின்ற, பொதுவாக உள்ளே செல்ல விரும்பாத கருத்தாழம் காட்டும் ஒரு  நூல். சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ் எழுதிய Death – An inside story (Penguin India). பிறப்பெடுத்துவிட்ட ஒவ்வொரு ஜீவனாலும் தவிர்க்கமுடியாத ஒரு இறுதி நிகழ்வு.. மரணம்.

வந்தே தீர்க்கும் வயோதிகம், உடலை விட்டுவிட்டு உயிர் நீங்கிடும் உன்னதம் போன்ற, பயங்கர அல்லது மர்மம் நிறைந்த (ஆளாளுக்கு ஏற்றபடியான) தருணங்களை சந்திப்பதற்கான ஆயத்தங்கள் பற்றியெல்லாம் ஆதிகாலத்து இந்து மரபின் ஆழமான அவதானிப்புகள், அது சார்ந்த தார்மீக வழிநடத்துதல்கள் எனவும், தொடர்பான சடங்குகள்பற்றியும், இந்தக்கால அவசரக்குடுக்கைப் பிரகிருதிகளுக்குக் கொஞ்சம் சொல்லப் பார்க்கும் புத்தகம். மனிதவாழ்க்கை எனும் பெருவெளியை சீரியஸாக கவனித்துவரும் எல்லோராலும் வாசிக்கப்படவேண்டிய முக்கியமான நூல் எனத் தோன்றுகிறது. எங்கே பக்கம் திறந்ததோ அங்கே நிறுத்தி, திட்டுத்திட்டாக மனம் போனபடிக் கொஞ்சம் வாசித்திருக்கிறேன் பயணத்தின்போது. நிதானமாகத் தொடர்வேன் சில நாட்களில் என்று நினைக்கிறேன்

33 -ல் புறப்பட்டிருந்து, சுமார் இரண்டரை மணிநேரத்தில் 38-ல் இறக்கிவிடப்பட்டேன். பாய்லருக்குள் தலையை விட்டது போல் ஒரு அதிர்ச்சி. டெல்லி ஏர்ப்போர்ட்டின் டர்மினல் 1 வித்தியாசமாக இருந்தது. பேக்பேக்குடன் மட்டுமே பெங்களூரிலிருந்து வந்ததால் வேகமாக வெளியேறி, வாசல் கவுண்ட்டரில் மேஹ்ரூவை புக் செய்தேன். டாக்ஸியில் அமர்ந்ததும் ஓட்டுநரை சற்று எரிச்சலோடு கேட்டேன். ஏசி சல் ரஹா ஹை ?.. யா நஹி(ன்)!  சற்றே அதிர்ந்தவனாய், ஹா(ன்) ஜி.. சல் ரஹா ஹை! என்றான் உஷாராக அந்த இளைஞன். உள்ளே மெதுவாக நோட்டம் விட்டேன். மஹிந்திரா எலெக்ட்ரிக்.. புது வண்டி! இருந்தும் எனக்கு சந்தேகம் ஏசிபற்றி, அதன் திறன்பற்றி. நான் ஏசி வென்ண்ட்டையே பார்ப்பதைக் கண்டதும் கொஞ்சம் கூட்டிவைத்து அவன்பாட்டுக்கு ஓட்டிக்கொண்டு வந்தான், டெல்லியின் கோடையில் ஊறி விளைந்திருந்த அந்த தென்னகத்து இளைஞன்.

**

கொட்டவா.. இன்னும் கொட்டவா ?

வருஷத்தில் பாதிநாள் தண்ணீர் தண்ணீர் என்று தவிக்கிறோம். மீதி நாட்களில், தண்ணீரில் மூழ்கியே செத்துவிடுகிறோம் !

இது என்ன, ஏதாவது புதுப்பட வசனமா? இல்லை சஞ்ஜிப் பானர்ஜியும், ஆதிகேசவலுவும் சேர்ந்து அலறிவைத்தது. எந்தத் தேள் கொட்டியது? யார் இந்த மஹானுபாவர்கள்? மதராஸ் ஹைகோர்ட் ஜட்ஜுகள்தான். பொறுக்கமுடியவில்லை போலிருக்கிறது. வாயிலிருந்து கொட்டிவிட்டது வார்த்தை. ஹைகோர்ட்டு வளாகத்திலும் தண்ணி புகுந்துவிட்டதோ என்னவோ? ஆக்‌ஷன் எடுக்காவிட்டால்.. நீதி அரசர்கள் சென்னை கார்ப்பரேஷனுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்திருக்கிறார்கள். கார்ப்பரேஷன் என்பதென்ன, பொட்டிக்கடைதானே.. பெருவணிகமான அரசுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்துப்பார்ப்பதுதானே?

In Chennai, rains stop, but problems continue to persist - Rediff.com India  News

சமூகநீதிக்குப் பேர்போன அரசு என்ன சொல்கிறது? ’சமரசம் உலாவும் இடம்.. நம் வாழ்வில் காணா.. சமரசம் உலாவும் இடமே..!’ – என வெள்ளக்காடாய் மாறிவிட்ட சென்னையின் கோலாகலத்தைப் பார்த்து, கோவிந்தராஜன் மாதிரிப் பாட்டுப் பாடிக்கொண்டிருக்கிறதா? அது சொன்னது இது: மழையோ, வெள்ளமோ எங்களுக்கு அதெல்லாம் தெரியாது; முன்னாடி ஆண்டவங்கதான் எல்லாத்துக்கும் காரணம்..

கொட்டிக்கொட்டிப் பேசி.. கதிகலங்கவைக்கும் வானம்.

கார் மிதக்குது, கட்டடம் மிதக்குது,  ஊரே மிதந்து ஓடமா ஆடுது.

இப்படியே போனா..

விடிஞ்சிரும் !

**

பழைய வெஸ்ட் இண்டீஸ் !

மூன்று நாட்களாக இந்தியா-இங்கிலாந்து சென்னை டெஸ்ட்டைப் பார்த்துக்கொண்டு, இன்னொரு பக்கம் தென்னாப்பிரிக்கா-பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ்-வெஸ்ட் இண்டீஸ் டெஸ்ட்டுகளையும் கவனித்துக்கொண்டே வருகிறேன். நேற்று புஜாராவுடன் ஜோடி சேர்ந்து, அவருக்கு நேர்மாறான ஸ்டைலில் ரிஷப் பந்தின் விளாசல் என சென்னையில் அதிக நேரம் இழந்ததால், வெஸ்ட் இண்டீஸ் மேட்ச் ஸ்கோரை  பின் மதியத்தில் கவனிக்க அவகாசமில்லை. 200+ ல் 5 விக்கெட் இழந்த நிலையில் கைல் மேயர்ஸ் (Kyle Mayers) எனும் மிடில்-ஆர்டர் பேட்ஸ்மன் 81-ல் ஆடிக்கொண்டிருந்த நினைவு. மாலையில் நிதானமாக ஸ்கோர் போர்டைப் பார்த்தால்… என்ன, வெஸ்ட் இண்டீஸ் ஜெயித்துவிட்டதா! பங்களாதேஷின் 430-க்கு எதிராக, முதல் இன்னிங்ஸில் 259 அடிக்கவே முக்கி, முனகிய வெஸ்ட் இண்டீஸ், 395 என்கிற இமாலய இலக்கை, impossible target-ஐத் தட்டித் தூக்கிவிட்டார்களா? கடைசி நாள் பங்களாதேஷ் பிட்ச்சிலா? என்ன நடந்தது என்று complete score card-க்குள் நுழைந்தேன்.

Kyle Mayers
New star on the horizon!

ஆ! உலக அரங்கில் வெஸ்ட் இன்டீஸின் புது நட்சத்திரம்! தன் முதல் டெஸ்ட்டை அட்டகாசமாக ஆடிய கைல் மேயர்ஸ். 210 நாட் அவுட். 20 பௌண்டரி, 7 சிக்ஸர்-chasing an imposing  target. கூடவே ஜோடி சேர்ந்த இங்க்ருமா பான்னர் (Nkrumah Bonner) -இவருக்கும் அது முதல் டெஸ்ட்தான்) அடித்த 86. பங்களாதேஷ் வெலவெலத்து, விழிபிதுங்கி வெளியே ஓடிவிட்டது. 3 விக்கெட் வித்தியாசத்தில் வெஸ்ட் இண்டீஸ் வரலாற்று டெஸ்ட் வெற்றி. விவ் ரிச்சர்ட்ஸ், வீரேந்திர சேஹ்வாக், ஆந்த்ரே ரஸ்ஸல், மைக்கேல் வான் என்று ஒரே பாராட்டு மழை.. மைக்கேல் வான் ட்வீட்டுகிறார் : Kyle Mayers..Remember the name !

வாப்பா, கைல் மேயர்ஸ்! சுத்து bat-அ.. பழைய வெஸ்ட் இண்டீஸை மீண்டும் பார்க்க ஒரே ஆசை.

டெஸ்ட் கிரிக்கெட் விஸ்வரூபம் எடுத்து தான் யாரெனக் காண்பிக்கும் காலமோ..

**        

கிரிக்கெட்: சென்னை டெஸ்ட்டின் நடுவே..

இந்தியாவின் கடந்த மாத ஆஸ்திரேலிய சாதனைகளைக் கொஞ்சம் மறந்துவிட்டு எதிர் நின்று ஆடும் எதிரியைக் கவனிப்போம். ஜோ ரூட். இங்கிலாந்து கேப்டன். தன் கேரியரின் அபாரமான ஃபார்மில் இருக்கிறார். சில வாரங்கள் முன் ஸ்ரீலங்காவிற்கு எதிராக 228, 186  என ஸ்கோர்கள். இந்தியத் தொடரில் முதல் மேட்ச்சிலேயே 218 ! அதகளம். இருந்தும் கோஹ்லியைப்போல் அட்டகாச ஆர்ப்பரிப்புகளையோ, முக விசேஷங்களையோ காண்பிக்காமல் அமெரிக்கையான இரட்டை சதம். இவர் பேட்ஸ்மன்!

எதிர்பார்த்ததைப்போலவே கோஹ்லி டாஸைத் தோற்றாயிற்று. முதலில் ஆடுகின்ற இங்கிலாந்து ரூட்டின் அபார இன்னின்ஸின் துணையோடு 555/8. இஷாந்த், பும்ரா, அஷ்வின் dead pitch-லும் நன்றாக வீசினார்கள். நதீமுக்கும், சுந்தருக்கும் சோதனைக்காலம். ரூட் சொன்னபடி இங்கிலாந்து 600+ வரலாம். அதற்குப்பின் இந்தியா ஆடுகையில், இதுவரை பேட்டிங் பிட்ச் ஆக இருந்த சேப்பாக், நிச்சயமாக பௌலிங் பிட்ச்சாக மாறிவிடும்! இந்தியர்கள் ஆர்ச்சர், ஆண்டர்சனிடம் அடி வாங்கி, இங்கிலாந்தின் கத்துக்குட்டி ஸ்பின்னர்களுக்கெதிராகக் கட்டைபோட முயற்சித்து, திணறித் திக்கி, விக்கெட்டுகளைப் பறிகொடுத்து…  கதைபோகும் போக்கு புரிய ஆரம்பித்துவிட்டது. இங்கிலாந்தின் வெற்றி அல்லது, சேப்பாக்கின் 3,4,5 நாள் பிட்ச்சில் இந்தியா சிரத்தையாகத் திறமையாக பேட்செய்ய முடிந்தால், ’டிரா’வுக்கு சான்ஸ்.  

ஒரேயடியாக gloomy picture அல்ல.. இந்திய பேட்டிங்கில் யாராவது ஓரிருவர் ஒழுங்காக ஆடிக் காண்பிப்பார்கள் என நம்புவோம்!

In terms of individual milestone,  Ishant Sharma is approaching 300 test wickets, which is remarkable.

**

இந்தியா-இங்கிலாந்து டெஸ்ட் .. மோதலே வாழ்க்கை!

ஆஸ்திரேலியாவை அதன் மண்ணிலேயே சிதறடித்துத் திரும்பியிருக்கும் இந்திய கிரிக்கெட் அணி வெற்றிபோதையில் இன்னும் இருக்கக்கூடும். நிறைய குளிர்நீர் பருகி, தலையிலும் கொஞ்சம் ஊற்றிக் குளிர்வித்துக்கொண்டு அவர்கள் சேப்பாக் ஸ்டேடியத்திற்குள் நுழைவது உசிதம். அங்கே வேறொரு எதிரி, பலமானவனே,  முஷ்டியை உயர்த்திக் காத்திருக்கிறான். இந்தியாவில் நடைபெற உள்ள 4 டெஸ்ட்டுகள். உலகக்கோப்பைக்கான போட்டிகள் என்கிற அழுத்தமும் இரு அணிகளின் மீது. அதீத கவனத்துடன் இந்தியா சென்னையில் துவங்கினால்தான்,  முன்னேறலாம்.  தென்னாப்பிரிக்க டெஸ்ட் தொடரில் இருந்து கடைசி நிமிடத்தில் ஆஸ்திரேலியா விலகிவிட்டபடியால் (கொரோனா பயம்), டெஸ்ட் சேம்பியன்ஷிப் ஃபைனலில் நுழைவதற்கான வாய்ப்பு அதற்கு அரிதாகிவிட்டது. ஜுன் மாதம் இங்கிலாந்தில் நடைபெறவிருக்கும் ’முதல் உலக டெஸ்ட் சேம்பியன்ஷிப்’ இறுதிப்போட்டிக்கு நியூஸிலாந்து தகுதி பெற்றுவிட்டது. அதைச் சந்திக்கப்போகும் அணி இந்தியாவா, இங்கிலாந்தா என்பதே இப்போது கேள்வி.

இங்கிலாந்து அணியில்  ஜோ ரூட், ஜோஸ் பட்லர் (Jos Butler), டான் லாரன்ஸ் (Dan Lawrence), பென் ஸ்டோக்ஸ் (Ben Stokes) என சுழல்பந்துவீச்சைச் சரியாக ஆடும் வலிமையான பேட்ஸ்மன்கள். ஜோஃப்ரா ஆர்ச்சர், க்றிஸ் வோக்ஸ் (ஐபிஎல் அனுபவமும்), ஸ்டூவர்ட் ப்ராட் (Stuart Broad) ஆகிய பௌலர்கள் கடைசிவரிசையில் நின்று ரன் சேர்க்கும் திறனும் உடையவர்கள். England’s tail could be long. Going to be quite a headache for Indian bowlers.  இங்கிலாந்து டாஸ் வென்று முதலில் பேட்டிங் எடுத்தால், முதல் இன்னிங்ஸ் ஸ்கோரை 400+ க்கு கொண்டு செல்ல முயற்சிக்கும். நமது வேகப்பந்துவீச்சாளர்கள், ஸ்பின்னர்களின் கையில் (கூடவே இந்திய ஃபீல்டர்கள் கையிலும்) இருக்கிறது, இங்கிலாந்து எவ்வளவு தூரம்  சென்னையில் ஆட்டம்போடமுடியும் என்பது.  

Washington Sundar

4 மேட்ச் டெஸ்ட் தொடரில் இந்திய அணி – குறிப்பாக சென்னை சேப்பாக்கத்தில் முதல் டெஸ்ட்டில் (5-9/2/21) இறங்கி ஆடப்போகும் 11-  எப்படி இருக்கும்? காயம் போன்ற ப்ரச்னை ஏதும் குறுக்கிடவில்லையெனில், முதல் 6 பேட்ஸ்மன்கள் ரெடி: ரோஹித் ஷர்மா, ஷுப்மன் கில் (Shubman Gill), புஜாரா, கோஹ்லி, ரஹானே, ரிஷப் பந்த் ஆகியோர். (ஹர்தீக் பாண்ட்யா ஆடுவாரா, இடமிருக்குமா என்பது சந்தேகம். ஏனெனில், காயத்திலிருந்து விடுபட்டிருக்கும் அவர் இப்போது பௌலிங் போடுவதில்லை).  7-ல் Allrounder/Offspinner அஷ்வின்,  9-ல் இடதுகை ஸ்பின்னர்/chinaman bowler குல்தீப் யாதவ். 10, 11-ல் வேகப்பந்துவீச்சாளர்கள் இஷாந்த் ஷர்மா, ஜஸ்ப்ரித் பும்ரா(Jasprit Bumrah). கிட்டத்தட்ட இப்படித்தான் இருக்கும்.

Allrounder Axar Patel

இந்தியாவின் டாப் ஆல்ரவுண்டரான ரவீந்திர ஜடேஜாதான் காயம் காரணமாக வெளியே உட்கார்ந்திருக்கிறாரே. என்ன ஒரு கஷ்டம்! அதனால், 8-வதாக இறங்கப்போகும் ஆல்-ரவுண்டர் யார் என்பதே கோஹ்லியின் தலையைப்போட்டு அரிக்கும் கேள்வி.  ’நான் பாரத்தை இறக்கிவைத்துவிட்டேன். துணைக் கேப்டனாக பின்னால் நின்றுகொள்வேன்’ என்கிறார் ரஹானே. கோஹ்லி, சாஸ்திரி ஜோடியின் முடிவு என்னவாக இருக்கும்?  ஆஸ்திரேலியாவுக்கெதிராக பேட்டிங்கிலும் நொறுக்கித் தள்ளிய ஆல்ரவுண்டர்கள் ஷர்துல் டாக்குர் (Shardul Thakur), வாஷிங்டன் சுந்தர் -இருவரில் ஒருவர்? அல்லது முதன்முதலாக டெஸ்ட் ஆடவிருக்கும் குஜராத்தின் 27-வயது ஆல்ரவுண்டர் அக்‌ஷர் பட்டேல்?

இங்கிலாந்து அணியில் 3 இடதுகை பேட்ஸ்மன்கள் இருப்பதால், இடதுகை ஸ்பின் பௌலர்களை களத்தில் இறக்கி நெருக்க, இந்தியா எத்தனிக்கும். (சமீபத்தில் ஸ்ரீலங்காவின் இடதுகை ஸ்பின்னர் எம்புல்தேனியாவை (Lasith Embuldenia) சமாளிக்க முடியாமல் இங்கிலாந்து திணறியது கவனத்திற்கு வந்திருக்கிறது). முதல் சாய்ஸ் இடதுகை சுழல்- குல்தீப் யாதவ். இன்னொரு இடதுகை ஸ்பின்னரை கோஹ்லி விரும்பினால்,  அக்‌ஷர் பட்டேல் உள்ளே வருவார்.  அஷ்வின், குல்தீப் என இரு ஸ்பின்னர்கள் போதும். ஐந்தாவது பௌலராக ஒரு மீடியம்-பேஸரே சரி என முடிவெடுத்தால், ஷர்துல் டாக்குர் அணிக்குள் வருவார். ஆஸ்திரேலியாவில் தூள்கிளப்பிய முகமது சிராஜை பெஞ்சில் உட்காரவைப்பதும் சரியில்லைதான். டாக்குர் பௌலிங்கோடு, தன் பேட்டிங் திறனையும் ப்ரிஸ்பேன் டெஸ்ட்டில்  வெளிச்சம்போட்டுக் காண்பித்தவர். அந்த அளவுக்கு  சிராஜால் முடியாது என்பதால், டாக்குரை கோஹ்லி தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

நாளை (5 th Feb)காலை 9 மணிக்கு டாஸிற்குப் பிறகுதான் இறுதி 11 தெரியவரும். யார் யார் இந்திய அணிக்குள்ளே வந்தாலும், ஒரு தேர்ந்த அணியாக சேர்ந்து ஒழுங்காக ஆடி இங்கிலாந்தைக் காலிசெய்யவேண்டும். அதற்கு, கோஹ்லியின் கேப்டன்சி ரஹானேயின் பக்கத்திலாவது வரணும். ரசிகர்களில் பலர், அடடா.. ரஹானே கேப்டனாகத் தொடரக்கூடாதா.. என்றும் நினைக்க ஆரம்பித்திருப்பார்கள்!

**