இந்தியா : தொடர்கிறது மோதி சர்க்கார் !

நடந்துமுடிந்த இந்தியப் பொதுத் தேர்தலில்,  நரேந்திர மோதியே பிரதமராகத் தொடர்வதற்கு, மக்கள்  வாக்களித்துவிட்டார்கள். Clear and  solid mandate for the PM, no doubt. தெளிவான, அழுத்தமானவகையில், வலிமையான நிலையில்,  பாரதீய ஜனதா கட்சியை மீண்டும் ஆட்சி செய்ய அனுப்பியிருக்கிறார்கள். ஆளும் கட்சி அறுதிப் பெரும்பான்மை பெற்றதோடு,  இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு பார்லிமெண்ட்டில் 303 சீட்டுகளைப் பெற்று (மொத்தம் 542), தன் பலத்தை சந்தேகமற நிரூபித்திருக்கிறது.

Women celebrating BJP’s splendid victory

எந்த ஒரு துக்கடாக் கட்சியின் ஆதரவை நம்பியும் ஆட்சியமைத்து, பின் ஒவ்வொரு சிக்கலின்போதும்  ஆட்டம்போடும் நிலை இல்லாமல், தடையின்றி நிலையான ஆட்சி செய்யும் வகையில் பாரதீய ஜனதாவுக்கு மக்கள் வாக்களித்தது இந்த தேர்தலின் நிறைவான ஒரு விஷயம். வலிமையான, ஸ்திரமான மத்திய அரசிற்குத்தான் உள்நாட்டில் மட்டுமல்ல, சர்வதேச வெளியிலும் மதிப்பும், மரியாதையும் தொடர்ந்து கிடைக்கும். அதுதான், இந்தியா போன்ற ஒரு மாபெரும் ஜனநாயக தேசத்தின்  பொதுவான நன்மைக்கும், வளர்ச்சிக்கும், கௌரவத்துக்கும் வழிவகுக்கும்.

மாறாக, எந்த ஒரு தேசிய கட்சிக்கும்  தனிப்பெரும் மெஜாரிட்டி கிடைக்காமல், தேர்தல் முடிவுகள் கட்சிகளிடையே சிதறிப்போய், அதன் விளைவாக, மத்தியில் எதிர்க்கட்சிகளின் கூட்டணி ஆட்சி அமையுமாறு ஒரு நிலை ஏற்பட்டிருந்தால்? அரசியல் கூட்டணி என்கிற பெயரில் கோமாளிகள், கொள்ளைக்காரர்களின் குழுவொன்று டெல்லியில் அமர்ந்து அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு, பாரதத்தை ‘ஆள’ ஆரம்பித்தால், நாட்டின் நிலை என்னவாகும்? ஆணவமும், அடாவடித்தனமும் கொண்ட, நிர்வாகத் திறமையற்ற  – ஒரு மம்தா பானர்ஜி, மாயாவதி, கேஜ்ரிவால், அகிலேஷ் யாதவ், ஏன் அரசியல்வாதிகளில் அதிமேதாவி என நிரூபிக்கப்பட்டுவிட்ட காங்கிரஸின் ராகுல் காந்தி –  இப்படி ஒரு நமூனாவை, சாம்பிளை டெல்லியின் சிம்மாசனத்தில் அமரவைத்து கற்பனை செய்து பாருங்கள். இத்தகைய ஒரு பலவீனமான தலைமையின்கீழ், நாட்டில் எத்தகைய காரியங்கள் நடைபெறும்? பொதுநலத் திட்டங்கள் என்கிற பெயரில், விவசாயிகளுக்கான, ஏழைகளுக்கான இலவசங்கள் என்கிற பெயரில் என்னென்ன கூத்தெல்லாம் நடக்கும்? பொதுமக்களின் வரிப்பணம் எப்படியெல்லாம் நாலாபுறமும் விசிறி அடிக்கப்படும், அது எங்கெங்கெல்லாம் போய்ச்சேரும்? திட்டங்களை அமுல்படுத்துகிறோம் என்கிற சாக்கில், இன்னும் எத்தனை எத்தனை ஊழல் கதைகள், ஒவ்வொரு துறையிலிருந்தும் வெடிக்கும்? நாட்டின் கஜானா எவ்வளவு சீக்கிரம் காலியாகும்? அவற்றைப்பற்றி வாய்திறப்பவர்கள், வெளிக்கொணர்பவர்கள் எப்படியெல்லாம் தாக்கப்பட்டு, அழிக்கப்படுவார்கள்? பொது நிறுவனங்கள், அரசு இயந்திரங்கள் எப்படியெல்லாம் ஊழல் மயமாகி, செயலிழந்துபோகும்? இத்தகைய கெட்டகாலத்தில் இந்தியா என்கிற மகாதேசத்தின் பொருளாதாரம், பாதுகாப்பு என்ன ஆகும்? நாட்டின் கோடிக்கணக்கான மக்களின் தீராத துன்பங்கள் ஒரு பக்கம்; இன்னொரு பக்கத்திலிருந்து, சர்வதேச வெளியில் இந்தியா என்கிற தேசத்தின் இமேஜ், கௌரவம், ஆளுமை எப்படியெல்லாம் கேலிக்குரியதாகியிருக்கும்? கொஞ்சம் கற்பனை செய்து பாருங்கள். பயங்கரக் காட்சிகள் விரியும். மேலும் புரியும்.

இப்படியெல்லாம் அபத்தங்கள் நிகழ வாய்ப்பில்லாதவாறு, பெரும்பாலான இந்திய மக்கள் சரியான முடிவெடுத்து, இந்தத் தேர்தலில் வாக்களித்தார்கள் என்பது மனதிற்கு நிம்மதி தரும் விஷயம். எந்த ஒரு பிரதமர் கடந்த ஐந்தாண்டுகளாக, தேச மக்கள் நலம், நாட்டின் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சி என  சிந்தித்து செயல்பட்டாரோ, எவருடைய தலைமையின் கீழ் இந்தியா வலிமையான உலகப் பொருளாதாரங்களில் ஒன்றாக உருவெடுத்ததோ, எவருடைய திறன்மிகு தலைமையினால் இந்திய நாட்டின் பாதுகாப்பு ஸ்திரப்பட்டதோ, அவரையே மீண்டும் ஆட்சி செய்ய அழைத்திருக்கிறார்கள்.

நரேந்திர மோதியே, நல்ல தலைவனே, நடத்திச்செல் நாட்டை.. March on !

**

பிற்சேர்க்கை :

” Mr. Narendra Modi is an exceptional politician; in 2014, he came to power riding the hopes of millions. He has introduced more people-friendly schemes than all PMs since Independence. If even 60 per cent of these are implemented in full, India will be transformed beyond recognition. Voters have given him a second chance; he must finish the unfinished business of nation-building.”   – Political comment in ‘Deccan Chronicle’ dt. 24/5/2019.
2.  The US President Mr. Donald Trump:  “Just spoke to Prime Minister Narendra Modi . I congratulated him on his big political victory. He is a great man and leader for the people of India . They are lucky to have him!”.
**
Advertisements

இந்தியத் தேர்தல் : PM, CM, EVM … !

இந்திய மகா தேசத்தில் 1952-ஆம் ஆண்டுதான் நாட்டின் பார்லிமெண்ட்டிற்கான (லோக் சபா) முதல் பொதுத்தேர்தல் நடந்தது. அப்போது 489 பார்லிமெண்ட் தொகுதிகளே இருந்தன.(அதில் இரண்டு ஆங்கிலோ-இந்தியர்களுக்கானவை). மொத்தம் சுமார் 17 கோடி வாக்காளர்கள் இருந்தனர். சுதந்திரத்திற்குப்பின் வந்த முதல் பொதுத்தேர்தல் ஆனதால் காங்கிரஸ் கட்சியை அடித்துக்கொள்ள ஆளில்லை! காங்கிரஸும், நேருவும் ஏதோ தேவலோகத்தில் இருந்து இந்தியாவுக்குள் குதித்துவிட்ட சங்கதிகளாகப் பார்க்கப்பட்ட அப்பாவிகளின் பொற்காலம்!

முதல் தேர்தலில் மொத்தம் 487 தொகுதிகளில், இந்திய தேசீய  காங்கிரஸ் (INC) 364-ஐ வென்று தனிப்பெரும் கட்சியாய் ஜொலித்தது. காங்கிரஸுக்கு அடுத்தபடியாக அதிக தொகுதிகள் சுயேச்சை வேட்பாளர்களுக்குத்தான் கிடைத்தது. இப்போதிருப்பது போல் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் (மார்க்ஸிஸ்ட்) கட்சி என்றில்லை; இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி என ஒன்றே இருந்தது. உலகில் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கம் பிளவுபடாத (அதாவது சீனா வந்து குழப்பாத) காலம். அந்த இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு 16 இடங்கள் கிடைத்தன. கட்சி ரீதியாக அதுவே காங்கிரஸுக்குப்பின் அடுத்த பெருங்கட்சி! சோஷலிஸ்ட் கட்சி 12 எடுத்து மூன்றாவது இடத்தில்  மார்தட்டிக்கொண்டது. பின்னாளில் அது சம்யுக்த சோஷலிஸ்ட், ப்ரஜா சோஷலிஸ்ட் என்று பரிணாம வளர்ச்சியடைந்து, பின்னொரு நாளில் காணாமலேயே போய்விட்டது. கயா காம் ஸே..! அடல் பிஹாரி வாஜ்பாயீ, பல்ராஜ் மதோக் ஆகிய புகழ்பெற்ற இளம் பார்லிமெண்ட்டேரியன்களை பிற்காலத்தில் கொண்டிருந்த பாரதீய ஜனசங்கம் (தற்போதைய பாரதீய ஜனதா கட்சி(BJP)யின் ஆரம்பப் புள்ளி), முதல் தேர்தலில் 3 தொகுதிகளைப் பெற்றது. இந்தத் தேர்தலில் பிராந்தியக் கட்சிகள் என அழைக்கப்பட்ட மாநிலக்கட்சிகள் இல்லையா? இருந்தன. ஷிரோமணி அகாலி தளம் (பஞ்சாப்), ஜார்க்கண்ட் கட்சி, உத்திரப் பிரதேச பிரஜா கட்சி, ஜமீந்தார்கள் கட்சி, தமிழ்நாடு உழைப்பாளர்கள் கட்சி, மதராஸ் ஸ்டேட் முஸ்லிம் லீக் போன்றவைகளோடு ‘திருவாங்கூர் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கட்சி’ என்று ஒன்றும் காணப்பட்டது! சரி விடுங்கள், பழைய கதை..

நடந்துமுடிந்த, நாளைக்கு (23-5-19) முடிவுகள் வரப்போகும் பொதுத்தேர்தல் இந்தியாவின் பிரதமர் நரேந்திர மோதி தொடர்வாரா என்பதைப் பிரதானமாகக் கொண்டது. கூடவே நடத்தப்பட்ட ஆந்திரா, அருணாச்சலப் பிரதேசம், ஒடிஷா, சிக்கிம் மற்றும் தமிழ்நாடு  ஆகிய அசெம்பிளி தேர்தல்களும், உட்கார்ந்திருக்கும் முதல் மந்திரிகள் இருப்பார்களா அல்லது ஓடிவிடுவார்களா என மக்களுக்குச் சொல்வதற்காகத்தான். நாளை மாலைவாக்கில்,  பூனைக்குட்டி வெளியே வந்துவிடும்!

EVM Units

இந்தியாவில் வாக்களித்தல் (voting) என்பது கட்சிகளின் சின்னங்கள் அடங்கிய வாக்குச்சீட்டு (ballot paper) மூலமாகவே வெகுகாலம் நடைபெற்றுவந்தது. ஒவ்வொரு கட்சிக்கும் ஒரு சின்னமென இருக்க, அவற்றை அச்சடித்திருக்கும் எலெக்‌ஷன் கமிஷனின் வாக்குச்சீட்டு, அனுமார் வால் மாதிரி நீண்டு தொங்கி அப்பாவி வாக்காளர்களை மிரட்டிவந்தது! தங்களுக்குப் பிடித்தமான கட்சியின் சின்னத்தைத் தேடி அதில் முத்திரை குத்தி பெட்டியில் போட்டுவிட்டு வெளியே வரும்வரை, அவர்களுக்கு மூச்சுபோய் மூச்சு வந்தது. இந்தியா முழுதுமான லட்சக்கணக்கான ஓட்டுச்சாவடிகளிலிருந்து வாக்குச்சீட்டுகளை பாதுகாப்பாக சேகரித்து, வாக்கெண்ணும் நாளில் அவற்றை கட்சிவாரியாக வகைப்படுத்தி கணக்கிடுவதில், சரிபார்ப்பதில் காலதாமதமும், தவறுகள் ஏற்பட வாய்ப்புகளும் மலிந்திருந்தன.

வாக்களிப்பு முறையை தொழில்நுட்ப ரீதியாக  நவீனப்படுத்துவதற்காக இந்தியத் தேர்தல் ஆணையம் (Election Commission of India) தன்னுடைய தொழில்நுட்ப குழுவினால் (Technical Experts Committee (TEC)) பிரத்தியேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட மின்னணு இயந்திரத்தை, சர்வதேசத் தர அரசு நிறுவனங்களான பாரத் எலெக்ட்ரானிக்ஸ் லிமிடெட் (BEL, Bangalore) மற்றும் Electronics Corporation of India (ECIL, Hyderabad) ஆகியவற்றின் ஒத்துழைப்பில்  தயாரிக்க ஆரம்பித்தது. இதுதான் இந்திய எலெக்‌ஷன் கமிஷனின் EVM (Electronic Voting Machine) எனப்படும் மின்னணு வாக்குப் பதிவு எந்திரம். EVM-இன் முதல் எடிஷன், இந்தியத் தேர்தல் ஆணையத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு,  கேரளாவில் நடந்த ஒரு இடைத்தேர்தலில் 1982-லேயே  புழக்கத்துக்கு வந்தது. படிப்படியாக இதன் பயன்பாடு வளர்ந்தது. 2001-லிருந்து இதன் பயன்பாடு தேர்தலுக்குத் தேர்தல் என சீரானது. தொடர்ந்த காலகட்டத்தில் இவிஎம்,  BEL, ECIL-ஆகியவற்றினால், பலவிதமான தொழில்நுட்ப மேம்பாட்டுக்கு உட்பட்டு வளர்ச்சியடைந்துள்ளது.

இந்தப் பொதுத்தேர்தலில் இந்தியா பயன்படுத்தியிருப்பது, பலவிதமான சோதனைகளில் தேர்வாகி வந்திருக்கும் அதிநவீன இயந்திரம். வாக்களர் நீலநிற பட்டனை அழுத்தி வாக்களிக்கும்  பகுதி (Balloting Unit), வாக்கு அளிக்கப்பட்டுவிட்டதா என தேர்தல் அதிகாரி சரிபார்க்கும் பகுதி (Control unit) என இரு பகுதிகளைக்கொண்டு, உள்ளமைக்கப்பட்ட பேட்டரி பேக்-உடன் வருகிறது, tamper proof, weather proof-ஆன இந்த மின்னணு இயந்திரம். கூடவே, VVPAT (Voter Verifiable Paper Audit Trail) unit ஒன்றும் இத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு வாக்காளர் வாக்களித்தபின், தான் சரியாக வாக்களித்திருக்கிறோமா என்பதை ஒரு சிறிய திரையில் பார்க்கமுடியும். அதில் கட்சியின் சின்னம், சீரியல் நம்பர் ஆகியவை 7 வினாடிகளுக்குத் தெரியும். பின்னர் இந்த தகவல் பேப்பர் ரோலில் பாதுகாப்பு drop box-ல் சென்று மறைந்துவிடும். (இவிஎம்-ல் ஓட்டுக்களை எண்ணுகையில், VVPAT மூலமாகவும் எண்ணிக்கையை சரிபார்க்க முடியும்)

இந்திய தேர்தல் ஆணைய வழிமுறைகளின்படி, வாக்கெடுப்புக்கு முன்பு, தேர்தல் அதிகாரிகள் ஒவ்வொரு கட்சியின் ஏஜண்ட்டிற்கும், இவிஎம் ’எப்படி வேலை செய்கிறது’ என நிரூபித்துக் காட்டுகிறார்கள். குறைந்தபட்சம் 20 ‘மாதிரி ஓட்டுக்கள்’ கட்சி பிரதிநிதிகளால் போடப்பட்டு, இவிஎம் அதனை எப்படி கணக்கில் எடுத்துக்கொள்கிறது என்பது காட்டப்படுகிறது. ஒவ்வொரு சமயத்திலும் ஒரு மெஷின்மூலம் அதிகபட்சம் 2000 ஓட்டுகள் வரைப் போடமுடியும். ‘NOTA’ உட்பட, 64 கட்சி சின்னங்கள் வரை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளுமாறு புதிய சீரீஸ் இவிஎம்-கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. கட்சி ஏஜண்ட்டுகள்/ பிரதிநிதிகளுக்கு முன்கூட்டியே இத்தகைய விபரங்கள் தேர்தல் அதிகாரிகளால் அளிக்கப்படுகிறது. அதன் பின்னரே, பொதுமக்களின் நிஜமான வாக்களிப்பு வாக்குச் சாவடியில் ஆரம்பிக்கிறது.

இதைப்போலவே, வாக்கெடுப்பு  முடிந்தபின், கட்சிகளின் பிரதிநிதிகளின் முன்பு இந்த இவிஎம் இயந்திரங்கள் ’மூட’ப்படுகின்றன. (விழுந்திருக்கும் ஓட்டுக்கள் கணக்கில் வந்தபின், சரிபார்த்தபின்,  தேர்தல் அதிகாரி ‘Close’பட்டனை அழுத்திவிட்டால், அந்த இயந்திரம் பூட்டப்பட்டுவிடும். அதில் மேற்கொண்டு ஓட்டுக்கள் போடமுடியாது. இப்படி ஒரு safety feature-உடன் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது அந்த இயந்திரம்). இவிஎம்-கள், வாக்கெடுக்குப்பின் கட்சிகளின் பிரதிநிதிகள் முன்பாக ‘மூட’ப்பட்டு, அதற்குரிய பெட்டிகளில் வைக்கப்பட்டு இரண்டுமுறை ‘சீல்’ செய்யப்படுகின்றன. ‘சீல்’ செய்யப்பட்ட இவிஎம்-கள், சீரியல் நம்பர்கள் சரிபார்க்கப்பட்டு, கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டு ‘பாதுகாப்பு அறை’ (strong rooms)களில் வரிசைக்கிரமமாக  (தேர்தல் அதிகாரிகள், கட்சிப் பிரதிநிதிகள் முன்பு) வைக்கப்பட்டு, அறையின் கதவு மூடப்பட்டு சீல் வைக்கப்படுகின்றது. அனைத்து செயல்பாடுகளும் முறையாக வீடியோ பதிவு செய்யப்படுகின்றன. அறைகளில் கண்காணிப்பு கேமராக்கள் பொறுத்தப்பட்டுள்ளன. மத்திய ஆயுதப்போலீஸ் படையின் காவலில் அத்தனையும் இருத்தப்பட்டுள்ளது.

சமீபத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட ஆய்வறிக்கை ஒன்று (‘India’s Electronic Voting Machines (EVMs): Social construction of a “frugal innovation’ authored by Maximilian Herstatt and Cornelius Herstat),  இந்திய ‘மின்னணு வாக்களிப்பு இயந்திரம்’ பற்றி இவ்வாறு சொல்கிறது: “EVMs in India are unique and quite different from EVMs employed in other nations like the US. Rather than large, expensive, complex and computer like systems, the Indian machine is praised for its simplicity, inexpensiveness, and efficiency…’’

**

இந்தியத் தேர்தல்கள் 2019 : EXIT POLL EXCITEMENTS !

’இந்தியப் பொதுத்தேர்தல்கள்-2019’-இன் இறுதிக்கட்ட வாக்களிப்பு ஒருவழியாக நேற்று (19/5/19) நிறைவுபெற்றது. இந்திய தேர்தல் ஆணைய (Election Commission of India) வழிமுறைகளின்படி கடைசி நாள் வாக்கெடுப்பு முடிந்து அரைமணி நேரம் கழிந்தபின்னரே தேர்தலுக்குப் பின்னான ’எக்ஸிட் போல்’களை (வெற்றிக் கணிப்புகள்) எந்த நிறுவனமும் வெளியிடமுடியும். அதன்படி நேற்று மாலை எக்ஸிட் போல்கள் இந்திய டிவி சேனல்களால் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

வடகிழக்கு மாநிலமொன்றில் வாக்களிக்க வரிசைகாட்டும் பெண்கள்

அரசியல் போதையில் கிறுகிறுக்கும் சராசரி இந்திய வாக்காளன், அரசியல்-ரசிகன்,  தீராத தேர்தல் கணக்குகளில் நேற்றைய தூக்கத்தை இழந்திருப்பான்! என்ன செய்வது, அவனது தேசமாயிற்றே, ஆளப்போவது யாரென்று கணிக்காமல், கவலைப்படாமல் இருக்கமுடியுமா?

பெரும்பாலான கணிப்புகள் பிரதமர் நரேந்திர மோதியின் பாரதீய ஜனதா கட்சி  (BJP)  தலைமை தாங்கும் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி (NDA)-ஐ இந்திய மக்கள் மீண்டும் ஆட்சிக்கு அழைத்திருக்கிறார்கள் எனவே காட்டுகின்றன. எனினும் இன்னும் மூன்று நாட்கள் மூச்சைப் பிடித்துக்கொண்டுதான் அரசியல் கட்சிகள் உட்கார்ந்திருக்கும். நாயுடுகாரு, டெல்லிக்கும் கொல்கத்தாவுக்கும் அடிக்கடி பறந்து ’மோதி-இல்லா’ சர்க்கார் ஒன்று அமைக்க மஹாவியூகம் அமைத்தது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். (இப்படி குறுக்கும் நெடுக்குமாக அலைகிறாரே இந்த நாயுடு..ஏன்? எல்லாம் மே 23 அன்று சரியாகிவிடும்! – என்கிறது பாரதீய ஜனதா கட்சியின் கூட்டுக்கட்சியான சிவசேனா!) டெல்லியின் 41 டிகிரி வெயிலைத் தவிர்க்க, அங்குள்ள ஆந்திரபவன் ஏசி -ரூமில் இப்போது நாயுடு கொஞ்சம் அமர்ந்து, யோசிக்கட்டும்; ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ளட்டும். யாராவது ஒரு கிளாஸ் கேரட்-புதினா ஜூஸ் போட்டு,  ஐஸ் க்யூப்ஸ் மேலே மிதக்கவிட்டு அவருக்குக் கொடுங்கப்பா.. பாவம், ரொம்பத்தான் தூக்கமின்றித் தவித்திருக்கிறார் மனுஷன். மம்தா பானர்ஜியும் ஒரு இடத்தில் அமைதியாக உட்கார்ந்து ரஸகுல்லா சாப்பிட்டு எத்தனை நாளாயிற்று? பளபளவென்று குஷனோடு ஒரு நாற்காலி மாயாவதியின் கனவில் வந்ததாகக் கேள்விப்பட்டோமே?  யாரோ காக்கிசட்டை, துப்பாக்கி சகிதம் துரத்துவதாக டெல்லியின் கேஜ்ரிவாலுக்கு தினமும் வருகிறதாமே, துர்சொப்பனம்? என்னப்பா, யாராவது கவலைப்படுகிறீர்களா! தேசத்துக்காக இதுகள் எத்தனைதான் கஷ்டப்படுவது, தியாகம் செய்வது,  ஒரு கணக்கு வேண்டாம்..

சிஎன்என்-நியூஸ் 18, இந்தியா டுடே ( India Today),  ரிபப்ளிக் (Republic TV), டைம்ஸ் நௌ,  நியூஸ் 24 போன்ற முக்கிய தேசிய டிவி சேனல்கள் இந்தக் களேபரத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்தன. கீழே ஒரு வேகநோட்டம் !

2019 India  Parliament (Lok Sabha) Elections (Total 542 seats)  – Exit Polls:

Channel Predictions BJP/NDA Congress/UPA  Others
CNN News 18 336 82 24
India Today 339-365 77-108 69-95
Republic 305 124 113
Times Now 306 132 104
News X

News 24

 

 

242

350

 

 

 

 

164

95

 

 

 

136

97

 

மேலே உள்ள அட்டவணையில், News X, News 24 சேனல்களின் கணிப்புகளில் பெரும் வித்தியாசம் இருப்பதைக் கவனித்தீர்களா? இந்த நிறுவனங்கள் எத்தகைய வழிமுறைகளை, வாக்காளர் பகுதிகளைக் (நகர்ப்புற, கிராமப்புற என) கையாண்டு, இப்படி முடிவுக்கு வந்தன? சொல்ல மாட்டார்கள். ட்ரேட் ஸீக்ரெட்.

பொதுவாக, இவ்வகை எக்ஸிட் போல்-கள், வரப்போகும் உண்மையான முடிவுகளை  நெருங்குவதில்லை என்கிற விமரிசனங்கள் உண்டு. சமீபத்தில் இதுபற்றி இரு கருத்துக்கள் பத்திரிக்கைகளில் காணப்பட்டன. இந்திய துணை ஜனாதிபதி ஆந்திராவில் நேற்று பேசுகையில், தேர்தலுக்குப் பிந்தைய கருத்துக்கணிப்புகள், சரியான முடிவுகளாக அமையவேண்டியதில்லை என்றார். காங்கிரஸின்  ஷஷி தரூர் சொன்னது: துல்லியமாக சர்வே, கணக்கீடுகள் செய்ய வாய்ப்புள்ள, வளர்ந்துவிட்ட ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளில்கூட, பெரும்பாலான எக்ஸிட் போல்கள், கணிக்கும் முயற்சியில் தோல்வியுற்றிருக்கின்றன.

இருக்கலாம். நமது நாட்டின் தேர்தல் முறைகள், நகர வாக்காளர்களைத் தாண்டி, கிராமப்புற வாக்காளர் மனநிலையைக் கணிப்பதில், உண்மையான வாக்களிப்பு விகிதங்களை அளவிடுவதில் காணும் நடைமுறை சிரமங்கள் மிக அதிகம். தங்களிடம் கேள்விகேட்கும் தேர்தல் சர்வே/டிவி நிறுவன ஊழியர்களிடம் வாக்காளர்களில் பலர் மனம் திறந்து உண்மையைச் சொல்லமாட்டார்கள்தான்.

இருந்தும், கடந்த 2014 பொதுத் தேர்தலில் பங்கேற்ற பல டிவி சேனல்கள்/நிறுவனங்களின் எக்ஸிட் போல்-களில், நேஷனல் சேனல்களில் ஒன்றான  ’நியூஸ் 24’ சேனலின் கணிப்புகள் கிட்டத்தட்ட சரியாக வந்து ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தின. கீழே அட்டவணையைக் கொஞ்சம் பாருங்கள்:

2014 Elections

 

News24 (2014 Predicted)

Actual Results 2014

BJP (NDA)

 

340

336

 

Cong.(UPA)

 

70

60

 

Others

133

147

இந்தமுறை அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் கணிப்புகளில் ஏதாவது, உண்மையை, இறுதி முடிவுகளை நெருங்கக்கூடுமா? மே 23-தான் பதில் சொல்லவேண்டும்!

தமிழ்நாட்டு லோக்சபா தொகுதிகளின் தேர்தலுக்கான எக்ஸிட் போல்(கணிப்புகள்)-களை சில முக்கிய சேனல்கள் வழங்கியிருக்கின்றன. தமிழ்நாட்டில், ஜெயலலிதா இல்லாத அதிமுக சந்திக்கும் முதல் பொதுத் தேர்தல்.  என்ன சொல்ல இருக்கிறது? போறாக்குறைக்கு ‘பரிசுப்பெட்டி’ சின்னம்வேறு (டிடிவி தினகரன் அணி), அதிமுக வாக்குகளை நிச்சயம் உடைத்துவிட்டிருப்பதால், டிவி சேனல்களின் கணிப்புப்படி திமுக-வின் காட்டில்தான் மழை பெய்வதாகத் தெரிகிறது. எத்தனை வருடந்தான் ஸ்டாலினும் காத்திருப்பது!

தமிழ்நாடு(லோக்சபா தொகுதிகள் 39) எக்ஸிட் போல் கணிப்புகள் சில:

டைம்ஸ் நௌ:   திமுக+காங்கிரஸ்  29 , அதிமுக+பிஜேபி  9.

நியூஸ் 24 :   திமுக+காங்கிரஸ் 17, அதிமுக+பிஜேபி 12, மற்றவை 9.

இந்தியா டுடே:    திமுக+காங்கிரஸ் 34, அதிமுக+பிஜேபி  4.

இதில், தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை, ’இந்தியா டுடே’ கணிப்பு சரியாக இருக்கலாம்போலிருக்கிறதே!

**

சுஜாதா காட்டிய ஆக்டன் நாஷ்

சுஜாதா ஒரு கவிதை  ப்ரியர். தமிழ் மட்டுமல்ல. ஆங்கிலக் கவிஞர்களையும் ஆசையாகப் படித்திருக்கிறார். அவர் யாரைத்தான், எதைத்தான் படிக்காமல் இருந்திருக்கிறார்? அல்லது  படித்ததில் தனக்குப் பிடித்ததுபற்றி எழுதாமல் இருந்திருக்கிறார்? சங்கக் கவிதையாக இருக்கட்டும்; சற்றுமுன் பிறந்து எழுத ஆரம்பித்துவிட்ட  கவிஞனாக இருக்கட்டும். தன்னிடம் வந்துசேர்ந்தால், அவர் அதை அக்கறையோடு படித்திருக்கிறார். தன் வாசகர்களுக்காக அதை எழுதி வைத்திருக்கிறார்.

அமெரிக்க சமகாலக் கவிஞரான ஆக்டன் நாஷ்-ஐ (Ogden Nash), ஐயா ரசித்திருக்கிறார் என அவரது கட்டுரை ஒன்றிலிருந்து தெரிகிறது. யாரிந்த நாஷ் எனத் தேடியபோது அவரைப்பற்றி இப்படி ஒரு கமெண்ட் கிடைத்தது: An Ogden Nash poem a day, keeps the sadness away ! அட, அமெரிக்க ஆப்பிளே! மரபிலிருந்து மாறுபட்டு, சுயமாக  வார்த்தைகளை சிருஷ்டித்தும்கூட எழுத்தில் சாகஸம் காட்டியவர் நாஷ். மென் கவிதைகள். எளிதாகத் தோன்றும் வரிகளில், ஹாஸ்யத்தோடு, தன்னை சுற்றி இருக்கும் சூழலின் ஆழ்ந்த அவதானிப்பையும் வெளிப்படுத்தியிருப்பார் .

அவரது சிறு கவிதைகள் சிலவற்றை எடுத்து, இங்கே மொழியாக்கம் செய்திருக்கிறேன்:

 

நடுவில்

காலையை எப்படியெல்லாம் தொடர்ந்தது மாலை

கடந்துபோன அந்த நாட்களை நினைத்துப் பார்க்கிறேன்

எனக்குப் பிடித்தமான எவ்வளவோ விஷயங்கள்

இன்னும் இருக்கின்றன மறைந்துவிடவில்லை

இன்னமும் எனக்குப் பிடிக்கும் பல சங்கதிகள்

இன்னும்.. பிறக்கவே இல்லை

**

இந்தக் குயில்கள்

குயில்கள் மரபெதிர் வாழ்க்கையையே வாழ்கின்றன

கணவனாக மனைவியாக அவை தோற்றுப்போகின்றன

அதனால் மற்றவைகளின் மணவாழ்க்கையை

மறவாது தூற்றிப் போகின்றன..

**

அணில்

நான் கூச்ச சுபாவமுடையவன்

என் நண்பர்களனைவருக்கும் தெரியும்

என்னைவிட இரட்டிப்புக் கூச்சம்

அந்த அணிலுக்கு உண்டு

சின்னத்திரையின் ஒளிர்வரிகளைப்போல்

தீர்மானிக்கமுடியா மனதோடு

திகைப்போடு தாவும் இங்குமங்கும்

மேகத்தின் நிழலைப்போன்றது அல்லது

எமிலி டிக்கின்சனின்* சத்தமாக

வாசிக்கப்பட்ட கவிதை.

* Emily Dickinson: ‘The poet of paradox’ என அழைக்கப்பட்ட, 19-ஆம் நூற்றாண்டு அமெரிக்கப் பெண் கவிஞர்.

மோசமான தாத்தா

 

அப்பறமா வாங்கித்தரேண்டா கண்ணு!

என்று தாத்தா சொன்னாரானால்

எப்போதுமே அது கிடைக்கப்போவதில்லை

எனப் புரிந்துகொள்ள ஒரு குழந்தைக்கு

பெரிய புத்திசாலித்தனம் தேவையில்லை

*

விளம்பரப் பலகைகள்

 

மதர்ப்பாய் உயர்ந்து எங்கும் நிற்கின்றன

இந்த விளம்பரப் பலகைகள்

இதுகள் ஒழிந்தாலன்றி

மரங்களைப் பார்க்கும்

வாய்ப்பு வரப்போவதில்லை

**

அவன்

 

இந்தக் கல்லுக்குக் கீழேதான்

அவன் தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறான்

விளம்பரத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே வந்தவன்

வீதியைப் பார்க்க மறந்துவிட்டான் !

**

வள்ளுவர் பாணியில், கபீரின் சாயலில், க்ரிஸ்ப்பான   ஈரடிக் கவிதைகள் சில எழுதியிருக்கிறார் நாஷ். அதில் ஒன்றை அப்படியே ஆங்கிலத்தில் தந்திருக்கிறேன்.  மொழியாக்கம் செய்தால், முக அழகு  போய்விடும்!

God, in his wisdom,  made the fly

And then,  forgot to tell us why

**

கவிஞன் என்பவன் ஒரு கடவுள். அவனது எழுத்து அவனது சிருஷ்டி. அது எப்படியோ அது அப்படித்தான். இலக்கண சட்டகங்களை மற்றும் அற்பமான அளவுகோல்களைத் தாண்டியது அவனது கலை, என இங்கே புரிதல் வேண்டும். கீழ்வரும் கவிதையில், இலக்கணக்குற்றம் ’கண்டு’ முகம் சுழிக்கும் ’பண்டிதர்கள்’, இந்த இடத்தில் விலகிக் கொள்ளுங்கள். ஆசுவாசமடையுங்கள். ஆண்டவன் ஆசீர்வதிப்பாராக!

நாஷின் ஒரிஜினல், அப்படியே கீழே: ( மொழியை மாற்றுகிறேன் எனக் கையை வைத்தால் கழண்டுகொண்டுவிடும் எல்லாம் !)

Octopus

Tell me, O Octopus, I begs
Is those things arms, or is they legs ?
 
I marvel at thee, Octopus
 
If I were thou, I’d call me Us
 

(ரசித்த சுஜாதா, தன் வாசகர்களோடு பகிர்ந்துகொண்ட நாஷ் கவிதைகளில் இதுவும் ஒன்று!)

**

என் கனவு

 

இது என் கனவு

என் சொந்தக் கனவு

நான்தான் அதைக் கண்டேன்

என் தலைமயிர் ஒழுங்காக

வாரப்பட்டிருப்பதாக கனவு கண்டேன்

அப்புறம் இன்னொரு கனவும் கண்டேன்

என் உயிர்க்காதலி வந்து

அதைக் கலைத்துவிட்டதாக!

**

இன்று நான் சர்ச்சிற்குப் போகவில்லை

 

இன்று நான் சர்ச்சிற்குப் போகவில்லை

இறைவன் புரிந்துகொள்வார் நம்புகிறேன்

நீலமும் வெள்ளையுமாய் பொங்கும் கடல்

மணலில் சுற்றிச்சுற்றி மழலைகள் குழந்தைகள்

கோடைநாட்கள்* எவ்வளவு குறுகியவை

எனது காலமும்தான் எவ்வளவு குறைவானது

அவருக்குத் தெரியும் எல்லாம்

களித்து முடித்து அங்கு நான் வரும்போது

கடவுளுக்கும் எனக்கும் நேரத்துக்கென்ன பஞ்சம்

**

* இது அமெரிக்கக் கோடை எனப் புரிந்துகொள்க !

 

 

 

 

எனக்காகப் பரிந்துகொண்டுவந்த அம்மா ..

 

ஒன்பது வயதுதானிருக்கும் எனக்கு அப்போது. அன்று அந்த பெரிய லைப்ரரியில் முன்பு எடுத்த புத்தகத்தைத் திருப்பிக்கொடுத்தபின், வரிசை வரிசையாக நின்றிருந்திருந்த விதவிதமான புத்தகங்களை, ஆசை ஆசையாய்ப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். அம்மா திரும்பி வந்து என்னை பிக்-அப் செய்யுமுன், ஒரு புத்தகத்தை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பவேண்டும்.

அப்போதுதான் என் கண்ணில் பட்டது அந்தப் புத்தகம் . பார்த்தவுடனேயே பிடித்துவிட்டது. குறிப்பாக  அட்டையில் வரையப்பட்டிருந்த அந்தப் படங்கள்..ஆஹா! என்ன அழகு.. உள்ளே கடலுக்கடியில் ஏதோ இருப்பதாக…ஒரு புது உலகத்தை அல்லவா அது காண்பித்தது. கடலுக்கடியில் வாழ்வது என்கிற ஐடியாவே எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. அது ஒரு பெரிய புத்தகம் என்பதோ, அதன் எழுத்துக்கள் சிறியதாக, நெருக்கமாக அச்சடிக்கப்பட்டிருந்ததோ எனக்கு ஒரு பொருட்டாக இல்லை. நான் அதையெல்லாம் பார்க்கவேயில்லை. அதைத் தூக்கிக் கொண்டு லைப்ரரியன்  முன் வந்து நின்றேன்.

லைப்ரரியன் அந்தப் புத்தகத்தைப் பார்த்தார். ‘Twenty Thousand Leagues Under the Sea’  by Jules Verne. பிறகு குனிந்து என்னை ஆழமாகப் பார்த்தார். என்ன பார்க்கிறார்? நானும் குனிந்து என்னை ஒருமுறை பார்த்துக்கொண்டேன். சட்டையை நான் சரியாகப் போட்டுக்கொண்டிருக்கவில்லை.. என் ஒரு காலின் ஷூ லேஸ் அவிழ்ந்துவிட்டிருந்தது. அவர் என்னைப் பார்த்துச் சொன்னார். ’இந்தப் புத்தகம் உனக்குக் கடினமானது!’ அதைத் தூக்கித் தன் பின்னாலிருந்த ஒரு ஷெல்ஃபின் வரிசையில் போட்டார். அதற்கு ஒரு லாக்கரிலேயே அதை வைத்துப் பூட்டியிருக்கலாம் எனத் தோன்றியது எனக்கு. ஏமாற்றத்துடன், தலை குனிந்தவாறு திரும்பினேன். மேற்கொண்டு குழந்தைகளுக்கான புத்தகப் பகுதிக்கு வந்தேன். குரங்குப் படம் போட்ட ஒரு படக்கதைப் புத்தகம். எடுத்துக்கொண்டு லைப்ரரியனிடம் வந்தேன். அவர் அதை உடனே ஸ்டாம்ப் அடித்துக் கொடுத்துவிட்டார்.

சிறிது நேரத்தில் என் அம்மா. லைப்ரரி முன் எங்கள் கார் மெல்ல வந்து நின்றது. நான் லைப்ரரி வாசல் கதவைத் திறந்துகொண்டு இறங்கினேன். காரில் ஏறி அம்மாவுடன், முன் சீட்டில் உட்கார்ந்துகொண்டேன். மடியில் அந்த குரங்குப் புத்தகம்.  அம்மா இக்னிஷனை ஸ்டார்ட் செய்தாள். கார் நகர்ந்தது. மெல்ல என் புத்தகத்தை நோட்டம் விட்டாள்.

‘நீ இந்தப் புத்தகத்தை முன்பே படித்திருக்கவில்லை?’  கேட்டாள் அம்மா.

’ம்..!’ என்றேன் எங்கோ பார்த்துக்கொண்டு.

’பின் ஏன் வேறொரு புத்தகம் எடுக்கவில்லை?’ மீண்டும் விடாது அம்மா.

”அது எனக்குக் கடினமானதாம். அவர் சொன்னார்..’ என்றேன்.

’யார் அந்த அவர்? என்ன கடினமானது உனக்கு?’

’அந்த லைப்ரரியன் லேடிதான் அப்படிச் சொன்னது!’.

அம்மா வண்டியை உடனே திருப்பினாள். மீண்டும் லைப்ரரி முன்வந்து நின்றாள். என்னை அழைத்துக்கொண்டு வேகமாக நடந்தாள். கதவைத் திறந்துகொண்டு லைப்ரரிக்குள் சென்றோம். லைப்ரரியன் முன் நாங்கள் இருவரும் இப்போது.  என்ன? – என்பதுபோல் எங்கள் இருவரையும் பார்த்தார் அந்த லைப்ரரியன்.

’ஏதோ கடினமானது இவனுக்கு என்று சொன்னீர்களாமே!’ – அம்மா ஆரம்பித்தாள். குரலில் சற்றுக் கோபம்.

லைப்ரரியனின் முகம் இறுகியதைப் பார்த்தேன். பின் பக்கம் திரும்பி ஷெல்ஃபிலிருந்து அந்தப் புத்தகத்தை எடுத்தார். மேஜையின் மேல் வைத்தார்:

‘ஜூல்ஸ் வர்ன்’-இன்,  ’ட்வெண்ட்டி தௌஸண்ட் லீக்ஸ் அண்டர் த ஸீ ! ’ என்றார் புத்தகத்தைக் காண்பித்து. இப்போ புரியுதா இது இவனுக்கு சரியா வராதுன்னு என்பதுபோலிருந்தது லைப்ரரியனின் பார்வை.

என் அம்மா புத்தகத்தை சரியாகப் பார்க்கக்கூட இல்லை. ’இதை இஷ்யூ பண்ணுங்கள் முதலில்!’ என்றார் குரலை உயர்த்தி, அழுத்தமாக. வயது முதிர்ந்தவர்களிடம் இப்படியெல்லாம் பேசுபவளில்லை,  என் அம்மா . நான் பயந்துபோனேன்.

லைப்ரரியன் வேறு வழியின்றி அதனை ஸ்டாம்ப் செய்ததுதான் தாமதம்.

’இனிமேல் இவனுக்கு எதுவும் கடினமானது என்று சொல்லாதீர்கள்!’ அம்மா அதனை உடனே எடுத்து என் கையில் திணித்தாள்.

‘வா!’ என்று என்னிடம் சொல்லிவிட்டு வேகமாகக் கதவை நோக்கி நடந்தாள். அம்மாவின் பின்னே புத்தகத்துடன் ஓடினேன். கதவைத் திறந்து காரில் ஏறினாள். நான் அம்மாவுக்கருகில் உடனே தவ்வி உட்கார்ந்துகொள்ள, காரை ஸ்டார்ட் செய்து வேகமெடுத்தாள். நாங்கள் இருவரும் ஏதோ ஒரு வங்கியைக் கொள்ளையடித்துவிட்டுத் தப்பி ஓடுவதுபோன்ற குற்ற உணர்ச்சி பரவியிருந்தது என் மனதில். கூடவே, போலீஸ் நம்மைத் துரத்திக்கொண்டுவருவார்கள்.. நாம் மாட்டிக்கொள்ளப்போகிறோம் என்பதுபோன்ற கடும் அச்சம். பதற்றத்துடன் அம்மாவின் முகத்தைப் பார்த்தேன். சலனமில்லை. நிதானமாகக் காரை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தாள்..

*

நாம் மிகவும்  நேசிக்கும் ஒரு நபருடன் கழிக்க, மீண்டும் ஒரு நாள் கிடைத்தால், அந்தப் பொழுதை எப்படி செலவழிப்போம்  என்கிற ஏக்கமான சிந்தனை எழுப்பும் நெருக்கமான உணர்வினைப்பற்றிச் சொல்கிறது, அமெரிக்க எழுத்தாளரான மிட்ச் ஆல்பம் எழுதிய ’இன்னுமொரு நாளுக்காக’ (‘For one more day’ by Mitch Albom) என்கிற தத்துவார்த்தமான நாவல்.

மேலே நான் எழுதியிருப்பது, ‘For One More Day’-ல், தன் அம்மா சம்பந்தப்பட்ட சிறுவயது நிகழ்வொன்றை, பிற்காலத்தில் ஹீரோ அசைபோடும் அத்தியாயம் ஒன்றிலிருந்து.

மேலும் –

Mitch Albom, American Writer

எழுத்தாளர்களின் பாடு பெரும்பாடுதான்போலிருக்கிறது எங்கும். இந்திய, குறிப்பாக தமிழ்நாட்டு படைப்பு/பதிப்புச் சூழல் மிகவும் அபத்தமானது. வெளிநாடுகளில் இவ்வளவு மோசமில்லை. பிரசுரித்து வெளியிட்டுவிடலாம், ஓரளவு முயற்சியும், வசதியும், சரியான தொடர்பும் இருந்தால். ஆனாலும்  எழுத்தாளன் என்றாலே, ஒரு எகத்தாளம்தான், கிண்டல்தான், கேலிதான் அங்கும்.  ஒரு பிரபல அமெரிக்க பிரசுரிப்பாளர், எழுத்தாளர் மிட்ச் ஆல்பமிடம் சொன்னது: ‘உங்களால், கடந்தகால நினைவுகளின் தொகுதி (Memoirs) ஒன்றை எழுதவேமுடியாது !’ பப்ளிஷிங் ஹவுஸ் நடத்துபவர்கள், பணம்படைத்தவர்கள் இப்படித்தான் இருக்கிறார்கள் உலகெங்கும். இதையெல்லாம் தாண்டித்தான், எழுத்தாளர்கள் முளைவிட்டு வளரவேண்டியிருக்கிறது..

**

அம்பை சிறப்பிதழாக ‘சொல்வனம்’

 

இணையத்தில் பத்தாண்டுகளாக சிறப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் கலை, இலக்கிய இதழான ’சொல்வனம்’, தனது 200-ஆவது இதழை எழுத்தாளர் அம்பை சிறப்பிதழாக வெளியிட்டுள்ளது.

     தமிழ்ப் பெண் எழுத்தாளர்களின் பொதுப் பிம்பத்திலிருந்து வெகுவாக விலகி, வேறுபட்டு, கூர்மையான சமூக, பெண்ணிய வெளிப்பாட்டுடன் நாற்பது ஆண்டுகளாக எழுதிவரும் அம்பை, ஒரு சமூக செயல்பாட்டாளரும் கூட.  அவருடைய சில கட்டுரைகள், நேர்காணல் ஆகியவற்றுடன், இந்திரா பார்த்தசாரதி, வெங்கட் சாமிநாதன், வண்ணநிலவன், கலாப்ரியா, எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் போன்ற படைப்பாளிகள் அம்பையின் எழுத்துபற்றி தீட்டியிருக்கும் கட்டுரைகளும் சிறப்பிதழை செழுமைப்படுத்துகின்றன. 

இதழ் முகவரி : solvanam.com.  அன்பர்கள் வாசித்து மகிழலாம்.

இதழின் கடைசிப் பகுதியில், ’ஜே.கிருஷ்ணமூர்த்தியுடன் ஒரு மாலைப்பொழுது’ என்கிற என் கட்டுரை ஒன்றும் வெளியாகியுள்ளது.

**

ஒன்று கேட்டால் .. நான்கா ?

 

புத்திரனால், விடாது விரட்டியது வேதனை, தசரத சக்ரவர்த்தியை. அப்படியா.. எப்படி? அழகான, குணவதிகளான மனைவிகள் இருந்தும், புத்திரன் ஒருவனும் இல்லையே என்று ஆரம்பத்தில் ஏங்கியிருந்தான். பெரும் துன்பத்துக்குள்ளானான். மகன் என்று ஒருவன் வருவதற்கு முன்பே மனக்கஷ்டம். இன்னும் வராத பிள்ளைக்காக அனுபவித்த வேதனை. ஒரு பிள்ளைக்காக உருகி, தவமிருந்து யாசித்தான், அந்த பகவானிடம். இந்தா பிடியென அவன் கொடுத்தது ஒன்றுக்கு நான்காக பிள்ளைகள். நான்கு பேரும் எப்படி? ரத்தினங்கள். அவனுக்கு மனதிற்கு மிகவும் இதமான சத்புத்திரர்கள். ஆஹா, என்னே அவன் கருணை என லயித்திருந்தான் தசரதன்.  ஆனால், அந்த சந்தோஷமும் வெகுநாள் நீடிக்கவில்லை. வினைப்பயனால் தன் கண்ணின் மணியான மூத்தவனை, பேரழகனான ராமனை, அவனது இளம்பிராயத்திலேயே கொடிய விலங்குகள் உலாவும் வனத்துக்கு அனுப்பும்படியாயிற்று. ஒன்றல்ல, இரண்டல்ல, பதினான்கு வருடங்கள். ’அண்ணன் தனியாகவா போவான் வனத்துக்கு, தன் மனைவியோடு, நானும் போவேன் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பாக..’ என்று இளையவனும் தந்தையைப் பிரிந்து, தமையனோடு சென்றான். இப்படி, இருந்தும் அருகில் இல்லாத பிள்ளைகளினால், வயசான காலத்திலும் தசரதனை விடாது விரட்டியது துக்கம்.

அது ஒரு பக்கம். ஒன்றுதானே கேட்டான் தசரதன்.  இறைவன் ஏன் நான்கு கொடுத்தான்? பக்தன் கேட்டது ஒரு புறமிருக்க, அவனுக்கு எப்பொழுது, என்ன கொடுக்கவேண்டும் என்று அந்த பகவான் நினைக்கிறான்; முடிவெடுக்கிறான். நான்கு உத்தம மனிதர்கள் மூலம் முக்கியமாக சில விஷயங்களை உலகிற்குச் சொல்ல என, தசரதனுக்குப் பிள்ளைகளாக அவர்களை அனுப்பிவைத்தான். அப்படியென்ன சீரிய விஷயங்கள் அவை?

அன்பாகப் பெற்று, ஆசை ஆசையாய் வளர்த்த பெற்றோரிடம், பிள்ளைகள் எப்படி நடந்துகொள்ளவேண்டும்? ஞானவழிகாட்டும் குருவுக்கு, சிஷ்யர்கள் ஆற்றவேண்டிய கடமைகள், காண்பிக்கவேண்டிய மரியாதைகள் என்னென்ன? தன்மீது ஆழ்ந்த அன்புகாட்டி, தன்னைக் கண்போல் பாதுகாக்கும் கணவனிடம், மனைவியானவள் எப்படியிருக்கவேண்டும்? சாமான்யர்களுக்கான இப்படிப்பட்ட வாழ்வியல் நெறிமுறைகள் ‘சாமான்ய தர்மம்’ எனப்பட்டது. இந்த அறநெறிகளை, எத்தனையோ இன்னல்கள், சோதனைகளின் ஊடேயும்  வாழ்வு நெடுக நிலைநாட்டி, மனிதகுலத்திற்கே வழிகாட்டியாக நின்றான் தசரதனின் பிள்ளைகளில் மூத்தவனான ராமன்.

சாதாரணமாக செய்யவேண்டிய இத்தகு தர்மங்களை சீராக, சிறப்பாக செய்துவரும் நிலையில், ஒருவனது வாழ்வில் ஒரு கட்டத்தில், எல்லோருக்கும் விதவிதமாய்க் கடமை பல செய்துவிட்டேன்;  இனி பகவானின் திருவடிகளில் விழுந்து கிடப்பதைத் தவிர வேறு ஒன்றும் வேண்டாம் எனத் தோன்ற ஆரம்பிக்கும். இவ்வாறு தெய்வமே எல்லாம் என்று ஒருவன் இறுதியாக வந்துவிட, அவன் அந்நிலையில் மனமொன்றி வாழ்வது ’சேஷ தர்மம்’. இந்த தர்மத்திற்கு சிறந்த வாழ்வியல் உதாரணமாக விளங்கியவன் ராமனின் இளவலான லக்ஷ்மணன். ’எத்தனையோ கடமைகளை சிறுவயதிலிருந்தே ஆற்றியாகிவிட்டது. இனி  அண்ணன் ராமனே எனக்கு எல்லாம்’ என்று அவன் பின்னேயே போய்விட்டவன் லக்ஷ்மணன்.

எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்து ரட்சித்து, நிர்வகித்து, வரும் அந்த பகவான், கண்ணிலேயே தட்டுப்படுவதில்லை; கண் எட்டா, மனம்கூட நெருங்கா தூரத்தில் இருந்தபோதும், அதனால் மனம் சோர்ந்துவிடாது,  எப்போதும் அவன் நினைவாகவே  வாழ்க்கையை வாழ்வது ’விசேஷ தர்மம்’ எனப்படும். லௌகீக வாழ்விலிருந்து விலகி, எங்கோ தூரத்து வனத்தில் வசிக்கும்  அண்ணனையே நினைந்துருகி, அரண்மணையில் வாழ்ந்தும் அவனைத் தவிர வாழ்வில் வேறொரு சிந்தனையில்லை என தவம்போல் வாழ்ந்து, கண்டோரை, கேட்டோரை பிரமிக்கவைத்தவன் பரதன். விசேஷ தர்மத்திற்கு உன்னத உதாரணம் இவனே.

நான்காவது தர்மம் இருக்கிறதே அது  மற்ற மூன்றிலிருந்து வித்தியாசமானது. பகவானின் புகழ் சொல்வது, வணங்கிவருவது ஒருபுறமிருக்கட்டும். அவனிலேயே ஆழ்ந்து, பித்தர்களாய் அலைந்து திரியும் அடியவர்களுக்கு மனமார்ந்த சேவை செய்து வாழ்வதே உயர்ந்தது என ஒருவன் நினைத்து,  தன் வாழ்வை அதற்கேற்றவாறு பரிபூரணமாக அமைத்துக்கொண்டால், அவன் கடைப்பிடிக்கும் தர்மம் ’விசேஷத தர்மம்’ ஆகும். ராமனில்லா அரண்மனையில் சோகம் கண்டு, அவன் நினைவாகவே நல்லாட்சி செய்துவரும் பரதனைப் பார்த்து உருகுகிறான் அவன் தம்பி ஷத்ருக்னன். இத்தகைய மென்மையும், மேன்மையும் உடைய பரதனுக்கு நான் என்ன செய்வது என சிந்தித்தான். அவனுக்கு இடையறாது பணிசெய்து கிடப்பதே எனக்கு உகந்தது; உத்தமமானது எனப் புரிந்தவனாய்,  அப்படியே தன் வாழ்வை அமைத்துக்கொண்டான்  ஷத்ருக்னன். விசேஷத தர்மத்தை இவனைத் தவிர வேறு எவனும் விளக்கிவிடமுடியாது.

இத்தகைய நான்குவகையான வாழ்வியல் அறங்களை, சாதாரண மனிதரும் சரிவரப் புரிந்துகொள்ளுமாறு செய்யவேண்டும் ; அதவும் சக்ரவர்த்தி தசரதனின் பிள்ளைகள் மூலமாகவே தெரிவிக்கவேண்டும் என மனங்கொண்டான்  பரந்தாமன்.  ’எனக்கும் ஒன்று கொடேன்!’ என்று ஒரு குழந்தைக்காக மன்றாடிய மன்னனுக்கு, ஒன்றுக்கு பதில் நான்கு புத்திரர்களை இப்படித்தான் அருளினான் அந்தக் கருணாமூர்த்தி.

**