வாலி போற்றிய  வைணவம் 

ஸ்ரீரங்கம் நவீன தமிழுக்களித்த, மூன்று ரங்கராஜன்களில் ஒருவர் கவிஞர் வாலி. மற்ற இருவர் யார், யாரோ எனக் கேட்டால் – அவர்கள் சுஜாதா மற்றும் ரா.கி.ரங்கராஜன். திரைப்பாடல்களைத் தாண்டியும் நிறைய, மனம் நிறைய, எழுதியிருக்கிறார் வாலி. அவதார புருஷன், பாண்டவர் பூமி, ராமானுஜ காவியம், நிஜகோவிந்தம், தமிழ்க் கடவுள், ஆறுமுக அந்தாதி, கம்பன் எண்பது, பொய்க்கால் குதிரைகள், இவர்கள் இன்னமும் இருக்கின்றார்கள்,  மண், மொழி, மக்கள் போன்ற சில நூல்களும் அவற்றுள் இடம்பெறுகின்றன. ராமானுஜ காவியம் விகடனில்  தொடராக வந்தபோது, அதற்காக ஒவ்வொரு வாரமும் காத்திருந்து படித்ததாகக் கூறியிருக்கிறார் நல்லகண்ணு, கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தமிழ்த் தலைவர், பண்பாளர், இலக்கிய ஆர்வலர்.
திரைப்பாடல் எழுதுவதிலேயே பெரும்பாலும் காலத்தைக் கழித்திருந்தாலும், சில சமயங்களில்,  வைணவத்தை ஆய்ந்து, அதில் மிக, மிகத் தோய்ந்து கொஞ்சம் வார்த்தைகளை வடித்திருக்கிறார் வாலி. வைணவ ஆச்சாரியர்கள் சிலர் அவர் மனதைத் தொட்டு வருடியிருப்பதாய்த் தெரிகிறது. மாறன், சடகோபன், திருக்குருகூர்பிரான் என்றெல்லாம் அழைக்கப்படும் நம்மாழ்வார் வாலியின் இதயத்திற்கு மிக நெருக்கமானவரோ?
சொன்னால் விரோதம் இது, ஆகிலும் சொல்லுவன்; கேண்மினோ
என் நாவில் இன் கவி யான் ஒருவர்க்கும் கொடுக்கிலேன்
தென்னா தெனா என்று வண்டு முரல் திருவேங்கடத்து
என் ஆனை, என் அப்பன், எம்பெருமான் உளனாகவே
(வாய்திறந்து சொன்னால் விரோதம் வரும்; ஆனாலும் சொல்லுவேன், கேளுங்கள். தென்னா..தெனா.. என வண்டினங்கள் ரீங்கரிக்கும் வனம்சூழ் திருவேங்கடத்தில்,  என் அன்னை, என் தந்தை, எம்பெருமான் -என்றிருப்பவனையன்றி, வேறெவர்மீதும் நான் பாடமாட்டேன்)
என்று அறிவித்த நம்மாழ்வாரைப்பற்றி இப்படி எழுதுகிறார் வாலி:
எம்மாழ்வார் எம்மாழ்வார் என்றே எவருமேத்தும்
நம்மாழ்வார் எஞ்ஞான்றும் நீயன்றோ -அம்மாவோ!
ஆர்செய்தார் தென்மொழியில் ஆரணம்? இன் தமிழ்க்கோர்
ஏர்செய்தார் உன்போல் எவர்?
**
திருவாய்மொழி தந்த தீங்கவியே! நின்சீர்
ஒருவாய் மொழியுரைக்க ஒண்ணா! – தருவாய்
நிறையத் தமிழெனக்கு – நின்சீர் நான் பாட
மறையத் தொடங்கும் வினை ..
**
வைணவ ஆச்சார்யர்களில் பிரதானமானவரான, விசிஷ்டாத்வைத தத்துவத்தை அருளிய எதிராஜர், உடையவர் என்றெல்லாம் வழங்கப்படும் ராமானுஜர்பற்றி வரைகிறார் வாலி:
பெரும்புதூர் எங்கள் பெருமான் விளைந்த
அரும்புதூர்; ஏரார்ந்த அவ்வூர்த் தெருமண்
வெறுமண் என நான் விடாது தரிப்பேன்
திருமண் எனவே தினம் !
**
இராமாநுசனே! இரவியாய் வந்தெம்
இராவை வெளுத்தாய் – இவண் நீ
வராமல் இருந்திருந்தால் வைணவம் இங்கே
எமக்கோர் அருந்தனமாய் வாய்த்தல் அரிது !
**
தனது ஆச்சாரியரான அழகியசிங்கர் ஸ்வாமிகளின் சரிதத்தை எழுதுமுன்னே. ராமானுஜரை இப்படி வணங்குகிறார் வாலி:
விசிட்டாத் துவைதத்தின் வித்தே ! தென்னாட்டு
வசிட்டா ! எமக்கான வாழ்வே !
வசிப்பாய் எனக்குள் எதிராசா
என்பொருட்டு நீயே எனதாசான் சீரை எழுது !
**
ஸ்ரீதுதி, கோதா ஸ்துதி என்றெல்லாம் அழகுமிகு ஸ்தோத்ரங்களைப் படைத்ததோடு, ஓரிரவுப் பொழுதினில், உலகளந்தவனின் திருவடிப் பாதுகைமேல் ஓராயிரம் எழுதிக் குவித்த பனிரெண்டாம் நூற்றாண்டு மகானான ஸ்வாமி வேதாந்த தேசிகனின் ஆசீர்வாதத்துக்காக  ஏங்கும் வாலி  –
தூப்புல் தனிலுதித்த தூமணியே – தண்டமிழ்த்
தோப்புல் தினந்திரிந்த தென்றலே ! மாப்புலவா !
கோதாஸ்துதியைக் கொடுத்த கவிச் சீயமே
வேதாந்த  தேசிகனே, வாழ்த்து !
**
பாதுகைமேல் ஆயிரம் பாட்டிசைத்தாய் – அஃதைப்போல்
ஏதுகை, சொல் இங்கே எழுதிட !
ஓதுகையில், உய்வழியில் சேர்க்கும் உன் பாக்கள்
அத்தகுபா செய்வழியில் என்னைச் செலுத்து !
 -என்று மகாதேசிகனை வேண்டிக்கொள்கிறார் வாலி.

வாலி எனும் ஸ்ரீரங்கம் டி.எஸ்.ரங்கராஜனின் பெற்றோரும், அவர்தம் முன்னோரும் வழிவழியாக வைணவ ஆச்சார்யரான அழகிய சிங்கர் ஸ்வாமிகளை குருவாக வணங்கி வந்திருக்கிறார்கள். ’என் அப்பாவின் விருப்பப்படி நான் ஏதும் செய்ததில்லை. இப்போதாவது எனது ஆச்சாரியனின் வாழ்க்கை வரலாறை வார்த்தைகளில் வடிப்பேனா?’ -எனும் ஏக்கம் கடைசிகாலத்தில் அவரில் எழுந்திருக்கிறது. அது அவனருளால், புத்தகமாக உருப்பெற்றும்விட்டது. ’எங்கள் குலகுருவான 45-ஆம் பட்டம் ஸ்ரீமத் அழகிய சிங்கர் – நாராயண யதிகளின் வரலாற்றுச் சுருக்கத்தை வையம் அறியுமாறு, எளிய தமிழில் எழுதப் பணித்தான் என்னை – என்னுள் இருக்கும் எட்டெழுத்து ஏந்தல்!’ என்கிறார் புத்தகத்தின் ’என்னுரை’யில் வாலி. ’ஸ்ரீமத் அழகியசிங்கர் (45-ஆம் பட்டம்)’ எனும் தலைப்பிலேயே, வசனகவிதையாக அவர் எழுதியது, குமுதம் பிரசுரமாக வெளிவந்துள்ளது. வாலியின் கடைசி நூல். வெளியீட்டு விழாவில் பேசிய கவிஞர் வாலி இப்படிச் சொன்னார்: ‘எத்தனையோ பாடல்களை, நிதிக்காக எழுதியிருக்கிறேன். இந்நூலை என் கதிக்காக எழுதியிருக்கிறேன்!’ சில வாரங்களில் மறைந்துவிட்டார் வாலி.
சமீபத்திய டெல்லி பயணத்தில், என் வீட்டிலிருந்த சில முக்கியமான புத்தகங்களைப் புரட்டிப்பார்க்க நினைத்துக் குடைந்தபோது, வாலியின் அபூர்வமான இந்த நூல் கிடைத்தது. கொஞ்சம் பகிர்வோமே என்றுதான் இதனை எழுதினேன்.
Advertisements

முன்னமே எழுந்துவிட்டதனால்..

காலையில் முன்னமே எழுந்துவிட்டால், முந்திக்கொண்டு வந்து விழுகிறதே வார்த்தைகள்.. ம்.. சரி.. மூன்றுதான் :

 

இடமாறுகேட்டல் பிழை ?

 

நல்லவற்றின் மீது ஆசைப்படவேண்டும்

கெட்டதைக் கண்டால் கோபம் வரவேண்டும்

சொல்லிச் சென்றாரே மகாபெரியவர்

காதில் சரியாக விழலியோ ஜனங்களுக்கு

நல்லவற்றைக் கண்டாலே கடுப்பும்

கெட்டவைகளின் மேல் தீரா மோகமும்

தட்டாது உண்டாகிறதே இதுகளுக்கு?

 

**

டேய்.. ஏண்டா இப்படி ?

 

கிட்டாதாயின் வெட்டென மற !

பட்டெனப் போட்டாளே ஒரு பாட்டி

படிக்கவில்லையோ ஒருவேளை – இப்படி

அரிவாளைத் தூக்கிக்கொண்டு

அலையறதுகளே அறிவில்லாமல் ?

 

**

கரைந்து கரைந்து நெஞ்சம் ..

 

பறந்துவந்து உட்காரும் காகம்

பரபரக்கிறது கரைகிறது சத்தமாய்

ஏதேதோ சொல்கிறது அவசர அவசரமாய்

பாவிக்குப் புரியவில்லையே

பறவையின் பாஷை ?

 

**

மாறும் காட்சிகள்

 

காலையில் ஒரு  உலர் சூழல்
எப்போதும் தலை உயர்த்திக் காட்சிதரும்
ஆதவனுக்கு என்ன வந்ததோ இன்று
மேகமூட்டம் கவிந்திருக்கையில்
மேலோட்டமாக பொதுவாக உலவிச் செல்லும்
தென்றலையும் காணோம் இந்தப்பக்கம்
சிறு சிறு சிவப்புப் பூக்களின் மீது
அமர்ந்து அழுந்தித் தேன் குடிக்க
வண்ணத்துப் பூச்சிகளாவது
வரவேண்டாம்?
மரங்களின் அடர்த்திகளில் என்ன அசைவு
வேண்டப்படாத பழுப்புகள், மஞ்சள்கள்
வேகமாகக் கழட்டிவிடப்படுகின்றன
நிலத்தில் மோதி சரசரக்கின்றன
காலைநடை  நடப்பவர்களின்
காலடிபட்டு நொறுங்கித் தூளாகுமாறு
கடுமையாக எழுதப்பட்ட ரகசிய விதி..
நடப்பதாக எண்ணிக்கொண்டு எதிரே
மெல்ல மெல்ல அசைந்து செல்பவர்கள்
காலப்போக்கில் கசங்கிப்போன கனவான்கள்
எந்த திருப்பத்திலும் சாயக்கூடும்
எப்படியும் சரிந்துவிடலாம் ..
பூங்காவினுள் சாவகாசமாக நுழையும்
பூத்ததலைத் தாத்தாவின் கைபிடித்து
மென்நடைபோட்டுவரும்  குழந்தை
எதைப் பார்த்து இப்படிச்
சிலிர்த்துச் சிரிக்கிறது
என்ன புரிந்தது அதற்கு ?
**

இந்நாளில் அன்று ! 

’’ஆழ்நிலை தியானத்தை

அந்நிய நாடுகளில்

அரங்கேற்றிக் காண்பித்த

இந்திய ஆன்மிக குரு

இறந்த நாள் பிப்ரவரி 5, 1917.

அவர் 1939-ல் .. ஸ்வாமியின் சீடராகி

1941-லிருந்து 1953 வரை

இமயமலைச் சாரலில் செய்தது தவம்

மேற்கொண்டு ஸ்தாபித்தது ஒரு ஆசிரமம்

உலகப்பயணத்தை 1958-ல் தொடங்கி..’’

ஐயோ.. நிறுத்துங்கடா.. டேய் !

முடில..

புரிந்துகொண்டேன்

புரிந்துகொண்டேன்

இறந்தவர் மறுபடி பிறந்துவந்து

இணக்கமாய் வாழ்வதெல்லாம்

இந்தியாவில் மட்டும்தான்

தெளிவாகச் சித்தரித்த

தெள்ளுமணி தமிழ் மீடியாவே

தலைவணங்குகிறேன்

காலைக்காப்பி ஆறிக்கொண்டிருக்கிறது..

கொஞ்சம் குடிச்சுக்கட்டுமா?

**ஏகாந்தன்
அடிக்குறிப்பு:  நேற்றைய ப் பத்திரிக்கை செய்தி ஒன்று, ஒரு யோகியின் பிறந்த  வருடத்தை (1917)  ‘இறந்த வருடமாக்கி’, தேதிகளையும்  குளறுபடி செய்து வெளியிட்டிருந்தது. அதன் விளைவாகப் பொங்கிய அங்கதக் கவிதையே இது! 

இப்படியா ?

 

ஏய்,  ஊர்சுற்றி !

கோயில்பக்கம் போனியாடா

நாளைக்காலை அர்ச்சனைக்கு

பட்டரிடம் சொல்லிட்டியா

ட்விட்டர் பையன் காதில்

ஷட்டர் போட்டா மூடியிருக்கிறான்

பட்டர் கிடைக்கும்மா..

பக்கத்துக் கடையிலேயே

பதறாதே வாங்கிட்டு வர்றேன் என்றான்

தொடுதிரையிலிருந்து தலையைத் தூக்காமல்

பல்லைக்கடித்த மாமியின் முன்

கிட்டு மாமா வந்து நிற்க இதுவா நேரம்

வாட்டர்வாலா இன்னுமா வரல..

கூட்டிப்பெருக்கற கோகிலாவையும் காணோம்

திட்டக்கூடாதுன்னு பாக்குறேன் காலைல..

கிட்டக்கவந்து  மனுஷன் இப்படியா அடுக்குவார்

விட்டிருப்பாள் பட்டுன்னு கன்னத்தில் ஒன்னு

கட்டிய புருஷனாச்சேன்னுதான் ..

வெட்டுவதுபோல் ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு

சட்டென  நகர்ந்துவிட்டாள் மாமி

**

ஒன்றுமில்லை . .

சொந்தபந்தங்களில் யாரும்

என்னைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டவரில்லை

வெகுகாலமாய் அங்கலாய்த்துக்கொண்டிருந்த மனது

திடீரென ஒருநாள் தயங்கி நிறுத்தியது

மௌனவெளியில் கொஞ்சம் நடந்தபின்

இப்படி ஆரம்பித்தது :

உண்மையில் யார் அவர்கள்

எனக்குப் புரிகிறார்களா

தெரியவில்லை

என்னைச் சுற்றி அவர்களும்

அவர்களைச் சுற்றி  நானும்

அவ்வப்போது உலவி வருகிறோம்

அவ்வளவே ..

**

 

வேகத்தைத் தாண்டியும் ..

நண்பனொருவன்
எப்போதாவது வாய் திறப்பவன்
அன்று ஏதோ ஒரு சுபகணத்தில்
திருவாய் மலர்ந்தான் :
அவ்வப்போது
பின்னோக்கி
திரும்பிப்பார்ப்பது நல்லது
இரண்டு விஷயங்கள் இதில்
ஒன்று –
எத்தனை தூரம் வந்திருக்கிறோம்
எனப் புரிந்துகொள்ள
இன்னொன்று –
ஆரம்பிக்குமுன்
எத்தனைப் புழுதியும் வியர்வையும்
நம்மைப் பூசியிருந்தது
என்பதை மறந்துவிடாதிருக்க..
எங்கோ பார்த்துக்கொண்டிருந்தவன்
மேலும் சொல்லலானான்
வேகமாகத்தான் பலரும்
சென்றுகொண்டிருக்கிறார்கள்
எதனை நோக்கி என்கிற
தெளிவில்லாமல்

**