கவிஞர் அப்துல் ரகுமான் – 2

சிறுவயதில் மதுரையில், ரமலான் மாத நோன்புக்கென எழுப்புவதற்காக சிறுவர் கூட்டம் பாடிச்சென்ற ’சஹர்’ பாடல்கள் தன்னுள் கவிதைப் பிரவாகத்தைக் கிளறிவிட்டதாய் ‘கவிதை என் பிதுரார்ஜிதம்’ எனும் கட்டுரையில் சொல்லியிருக்கிறார் கவிக்கோ. உருது, ஹிந்தி, மொழிகளில் காணப்படும் ’நஸம்’ (Nazm) வகைக் கவிதைகள் (நீண்ட உரைநடைக் கவிதைகள்), ரத்தினச்சுருக்கமான ஜப்பானிய ’ஹைக்கூ’ வகைக் கவிதைகள் எனத் தமிழில் தன்பாணியில் தெளித்துவிட்ட கவிஞர் ரகுமான், சினிமாவுக்குப் பாடலெழுத மறுத்தவர். ‘அம்மி குத்த சிற்பி எதற்கு?’ என்றாராம் ! சமீபத்தில் வேலூரில் நடந்த இலக்கிய விழா ஒன்றில் இளையராஜாவின் ஆல்பத்திற்குக் கவிதை எழுதத் தயார் என்று கூறியிருந்தார். ஆனால், காலத்தின் கணக்கோ வேறுவிதமாக இருந்துவிட்டது.

தமிழுக்கு அயலான சிந்தனைகளையும் நெருங்கி உள்வாங்கிக்கொண்ட கவிஞர் அப்துல் ரகுமான். நிறையப் படித்துச் செழித்தவர். ஆன்மிக, தத்துவத் தாக்கம் அவரது கவிதைகளில் பரவலாகக் காணக்கிடைக்கின்றது. அவரது வரிகளை மேலும் பார்ப்போம்:

பித்தன்

பித்தன் மழைக்காகப் பள்ளிகூடத்தில் ஒதுங்கினான்
குழந்தைகளின் கையிலிருந்த புத்தகங்களைப் பார்த்து
புத்தகங்களே சமர்த்தாயிருங்கள்
குழந்தைகளைக் கிழித்துவிடாதீர்கள் என்றான்
அவன் மேலும் சொன்னான்…
குழந்தைகளே பாடப்புத்தகங்களாக இருக்கிறார்கள்
அவர்கள் கையில் ஏன் காகிதக்குப்பைகளைத் தருகிறீர்கள்?
உங்கள் புத்தகங்கள் கண்களைத் திறப்பதில்லை
ஊற்றுக்கண்களைத் தூர்த்துவிடுகின்றன
காகித ஓடங்களை நம்பி இருப்பவர்களே!
நீங்கள் எப்படி அக்கரை போய்ச்சேர்வீர்கள்?
இதோ! இரவு பகல் என்ற ஏடுகள்
உங்களுக்காகவே புரளுகின்றன
நீங்களோ அவற்றைப் படிப்பதில்லை
இதோ! உண்மையான உயிர் மெய் எழுத்துக்கள்
உங்கள் முன் நடமாடுகின்றன
நீங்களோ அவற்றைக் கற்றுக்கொள்வதில்லை
ஒவ்வொரு பூவும் பாடப்புத்தகமாக இருப்பதை
நீங்கள் அறிவதில்லை.
நீங்கள் நட்சத்திரங்களைப் படிக்கக்கற்றிருந்தால்
உச்சரிக்கமுடியாத எழுத்துக்களில்
அதிகமான அர்த்தம் இருப்பதை அறிந்திருப்பீர்கள்
நீங்கள் மின்னலின் வாக்கியங்களை
வாசிக்கமுடிந்திருந்தால்
ஒளியின் ரகசியத்தை அறிந்திருப்பீர்கள்,
உங்களுக்குக் கண்ணீர்த்துளிகளைப்
படிக்கத் தெரிந்திருந்தால்
நீங்கள் மனிதனின் சாரத்தை அறிந்திருப்பீர்கள்.
எழுத்துக்களால் அல்ல
காயங்களால் கற்பதே கல்வி
என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
உங்கள் புத்தகங்கள் விளக்குகளாக இருக்கின்றன.
சூரியனைக் காண
விளக்குகள் தேவைப்படுவதில்லை.

**
கதவு

பித்தன்
கதவை
மூடிக்கொண்டும்
திறந்துகொண்டும்
இருந்தான்
ஏன் இப்படிச்
செய்கிறாய்?
என்று கேட்டேன்
கதவு
திறப்பதற்கா?
மூடுவதற்கா? என்று
அவன் கேட்டான்
அவன் மேலும் சொன்னான்
கதவுகள்
சில நேரம்
இமைகளாகத்
தெரிகின்றன
சில நேரம்
பூவிதழ்களாக
மலர்கின்றன
சில நேரம்
உதடுகளாகின்றன
பயணம் முடிந்து
வீடு திரும்புகிறவனுக்கும்
சிறையில் கிடப்பவனுக்கும்
கதவு திறப்பது என்பது
ஒரே அர்த்தம் உடையதல்ல
கதவுகளுக்கும்
சிறகுகளுக்கும்
ஏதோ இனம் புரியாத
சம்பந்தம் இருக்கிறது
கதவின்
திறப்பிலும்
மூடலிலும்
கேள்வியும் பதிலும் இருக்கிறது
கதவுகளில்
சந்திப்பும் இருக்கிறது
பிரிவும் இருக்கிறது
நாம்
உள்ளே இருக்கிறோமா?
வெளியே இருக்கிறோமா?
என்பதைக்
கதவுகளே தீர்மானிக்கின்றன
நாம்
கதவு எண்களில்
வசிக்கிறோம்
மூடிய கதவு
உள்ளே இருப்பவற்றின்
மதிப்பைக் கூட்டுகிறது
நம் வீட்டுக்குமட்டுமல்ல
நமக்கும் கதவுகள் உண்டு
நாம் நமக்குள்ளேயே செல்லவும்
நம்மைவிட்டு வெளியேறவும்
ஜனனத்தில்
ஒருகதவு திறக்கிறது
மரணத்தில்
ஒரு கதவு திறக்கிறது
இரண்டிலும் நாம்
பிரவேசிக்கிறோமா?
வெளியேறுகிறோமா?
கதவு தட்டும்
ஓசை கேட்டால்
யார் என்று கேட்காதே
ஒரு வேளை அது
நீயாக இருக்கலாம்
**

அந்தப்புரங்களில் ..

நினைவுகளில் சூலாகி
நினைவுகளில் புதைந்து
கணந்தோறும் எனக்குப்
புதுப்புது அவதாரங்கள்
எண்ணங்களை சுவாசித்து
எண்ணங்களில் நின்றுகொண்டு
பொழுதுக்கும் வாழ்வோடு கண்ணாமூச்சி
குப்பையைக் கிளராமல்
துயிலை அடைகாக்கவே
அமரும் இமைகள்
நரம்புகளின் காம அழைப்பை
அலட்சியம் செய்து
நெருப்புக் காய்களால்
சதுரங்கமாடும் விரல்கள்
ஒட்டடைக் கோலிலேயே
வலைபின்னும் சிலந்தி நான்
சிக்குகின்ற ஈயும் நான்
**

கபீர்தாஸின் தாக்கம் தெரிவதுபோல் ‘நேயர்விருப்பம்’ என்கிற கட்டுரைத்தொகுதியில் ஒரு கவிதை அவரது ஆன்மிக சிந்தனையைக் கோடிட்டுச் செல்கிறது:

ஆயிரம் திருநாமம் பாடி . .

அரன் என்றழைப்பினும்
வரன் கொடுப்பவன் நீ
அரியென்று இசைப்பினும்
சரியென்று இசைப்பாய்
கர்த்தன் என்று உரைப்பினும்
அர்த்தம் நீதான்
அல்லா எனினும் நீ
அல்லாது வேறு யார் ?
**

காதலெனும் உணர்வு கவிஞரைப்போட்டுத் தாக்கி கவிதைத் துளிகளாக ஆங்காங்கே சிந்தவைத்திருக்கிறதோ?. சில:

நீ பலவீனமானவள்
ஆனால்
உன் ஆயுதங்கள்
பயங்கரமானவை
**

உன் இதயத்திற்குள் நுழைய
வழி பார்க்கிறேன்
ஊசியில் காதைத் தேடும்
பார்வை மங்கிய
கிழட்டுத் தையல்காரனைப்போல
**

நீ நதி
நான் உன்னில் விழுந்த சருகு
நீ எங்கே கொண்டுபோகிறாயோ
அங்கேதான் நான் போகமுடியும்
**

பல் பிடுங்கிய பாம்பாய் என்னை
உன் பெட்டிக்குள் வைத்திருக்கிறாய்
நீ விரும்பும்போது மகுடி ஊதி
ஆட வைக்கிறாய்
**

என் உடைந்த கனவுகளால்
உன் வீட்டைக் கட்டிக்கொள்
என் இதயத்தில் எரியும் நெருப்பால்
உன் விளக்கை ஏற்றிக்கொள்
**

நான் எங்கே சென்றாலும் அது
உன் சபையாகவே இருக்கிறது
**

ஆயுள் முழுவதும்
உனக்காகக் காத்திருக்கத் தயார்
மரணம்போல் நீ
நிச்சயமாக வருவதாயிருந்தால்
**

இப்படியெல்லாம் காதலில் கரைந்த நம் கவிஞன், கொஞ்சம் மேலேபோய் –

என் உயிரைக்
காதலில்
ஒளித்துவைத்துவிட்டேன்
மரணமே !
இனி என் செய்வாய் ?

என்று காலனையும் சீண்டிவிட்டான். காலன் விட்டுவைப்பானா? அதிகாலையிலேயே வந்து கூட்டிப்போய்விட்டான்.

**

3 thoughts on “கவிஞர் அப்துல் ரகுமான் – 2

  1. மிக சிறந்த கவிஞன்….

    தக்கர் தகவிலார் என்பது அவரவர்
    எச்சத்தாற் காணப்படும்.

    Liked by 1 person

  2. அருமையான குறளை சரியான மனிதருக்காக மேற்கோள்காட்டியிருக்கிறீர்கள்

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s