சங்கமம்

காலமெனும் கடும்சூரியனின்
உரித்தெடுக்கும் உஷ்ணத்தில்
உலர்ந்த இலைக் குவியலாய்
உயர்ந்து நின்றேன் மலைபோலே
ஸ்பரிசத்திற்காக ஏங்கி நிற்கையில்
நெருங்கினாய் தொட்டாய் நெருப்பாய்
எரிந்தேன் பெரும் ஜ்வாலையாய் உயர்ந்தேன்
அனலாய்க் கனன்றேன் விரிந்தேன் பரந்தேன்
நான் நீயானேன்
நீயே நானாக ஆனாய்

**

One thought on “சங்கமம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s