சங்கமம்

காலமெனும் கடும்சூரியனின்
உரித்தெடுக்கும் உஷ்ணத்தில்
உலர்ந்த இலைக் குவியலாய்
உயர்ந்து நின்றேன் மலைபோலே
ஸ்பரிசத்திற்காக ஏங்கி நிற்கையில்
நெருங்கினாய் தொட்டாய் நெருப்பாய்
எரிந்தேன் பெரும் ஜ்வாலையாய் உயர்ந்தேன்
அனலாய்க் கனன்றேன் விரிந்தேன் பரந்தேன்
நான் நீயானேன்
நீயே நானாக ஆனாய்

**

Advertisements

About Aekaanthan

writer, poet , freelancer
This entry was posted in கவிதை. Bookmark the permalink.

One Response to சங்கமம்

  1. Chiding says:

    👌👌👌👌👍👍👍😂

    Sent from my iPhone

    >

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s