விழித்துக்கொண்டபோது

காலையில் எழுந்ததும்
கடவுளைக் காணவில்லை என்கிறாய்
அருகிலிருக்கும்போது அன்பு செய்யாமல்
வார்த்தைகளால் வடித்தெடுக்காமல்
போனவுடன் புலம்பினால் என் செய்வது
விழித்ததும் முழித்தால் எப்படி
காலையில் எழுந்ததும்
காணவில்லை என்கிறாயே
காலத்திடம்போய் என்னவென்று கேட்பது
இதெல்லாம் ஒன்றும் புரியாதே அதற்கு

**

Advertisements

About Aekaanthan

writer, poet , freelancer
This entry was posted in கவிதை. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s