திரையெனும் சிறை

அடிக்கடி நாங்கள் சாமான் வாங்கும்
மளிக்கைக்கடைப் பெண்மணி
ஆண்டவனால் ஏதோ ஒரு அவசரத்தில்
படைக்கப்பட்ட தனிப்பிறவி
கடைக்குள் நுழைந்தவுடன்
ஆள் நுழைந்த சந்தடி கேட்டு
வாங்கய்யா வாங்க என்ன வேணும் என்று
வாயென்னவோ தன்னிச்சையாக
சொல்லிவைக்கும் என்றாலும்
கண்ணோ உங்களைக் கவனமாய்த் தவிர்த்து
தலைக்குமேலே பொறுத்தப்பட்டு
ஓய்வு ஒழிச்சலின்றி வன்மம் பேசும்
டிவியில் பாசமாய்ப் பதிந்திருக்கும்
நிலைமையின் தீவிரத்தைப் புரிந்துகொண்டு
நீங்களே கடைக்குள்ளேபோய்
விதவிதமான சாமான்களை
விபரமாய் நோட்டம்விட்டு
விலையெல்லாம் சரிபார்த்து
அம்மணியின் முன்னே நாலைந்தைப் பரப்பி
எத்தனை ஆச்சு என்பீர்கள்
எக்கச்சக்கமான சமயத்தில் வந்து
எதெதெற்கோ விலைகேட்டு
உயிரை வாங்கும் உங்களை
உடனே ஒருவழி செய்யமுடியாமல்
அவசரமாக விலையைச் சரிபார்த்து
நூத்திஎம்பத்திநாலு என்பார் எரிச்சலுடன்
ஐநூறை உங்கள் கையிலிருந்து பிடுங்கி
அவசரமாய் உள்ளே தள்ளியபின்
நோட்டுக்களாகப் பாக்கிக் கொடுத்துவிட்டு
ஆறுரூபாய்ச் சில்லறையை
அப்பறமா வந்து வாங்கிக்குங்க என்று
அடிக்காத குறையாக உங்களை விரட்டியே
பரபரப்பாய் மேலே கண்ணைச் செலுத்தி அந்த
பாழாய்ப்போன டிவியைத்தான் பார்ப்பார்
இந்த இரண்டு நிமிடக் காலவெளியில் அங்கே
யார்யாருக்கு என்னென்ன நடந்ததோ ஐயோ !

**

Advertisements

About Aekaanthan

writer, poet , freelancer
This entry was posted in கவிதை. Bookmark the permalink.

2 Responses to திரையெனும் சிறை

  1. soon she would fail to see her child getting down in the crowded streets….. mr eekanthan

    Like

  2. yaavarum virumbi sirai pattudaan irukkirom

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s