சி. கொண்டய ராஜு – மனங்கவர்ந்த ஓவியன் – 2 (தொடர்ச்சி)

ஸ்ரீலஸ்ரீ சங்கரதாச ஸ்வாமிகளின் நாடகக் கம்பெனி அப்போது மிகவும் பிரசித்தி பெற்றிருந்தது. புகழ்பெற்ற காவிய நாடகங்களை ஊர் ஊராகச் சென்று நடத்தி வந்தது. நாடகத்திற்கான காட்சிகளை ஓவியமாக வரையும் வாய்ப்பு கொண்டய ராஜுவுக்குக் கிடைத்தது. நாடகக் கம்பெனியில் சேர்ந்த கொண்டய ராஜு, கேரளா, சிலோன் போன்ற இடங்களுக்கும் நாடகக் கம்பெனியுடன் சென்றார். நாடகம் நடந்தேறிய இடங்களில் எல்லாம், நாடகக் காட்சிகளை வெளிப்படுத்தும் அவரது அழகிய திரைச்சீலை ஓவியங்களை மக்கள் மிகவும் ரசித்துப் பாராட்டினர்.

அப்போது கேரளா மாவேலிக்கரையில் ஞானசௌந்தரி நாடகம் நடத்தப்பட்டது. காட்சிகளை தத்ரூபமாக திரைச்சீலையில் வரைந்திருந்தார் கொண்டய ராஜு. அதனைப் பார்வையிட்ட இந்தியாவின் தலைசிறந்த ஓவியரான ராஜா ரவிவர்மாவின் பேரன், கொண்டய ராஜுவை மிகவும் பாராட்டி, அவருக்கு 3 பவுன் தங்கச்சங்கிலி ஒன்றைப் பரிசாகக் கொடுத்தார். திருவனந்தபுரத்தில் நடத்தப்பட்ட ஸ்ரீகிருஷ்ணலீலா நாடகத்திற்கான காவியக் காட்சிகளை சிறப்பாக வரைந்த கொண்டய ராஜு, திவான் ஸ்ரீ சி.பி. ராமசாமி அய்யரால் மேடைக்கு அழைக்கப்பட்டு சபையின் முன்னே கௌரவிக்கப்பட்டார்.

கொண்டய ராஜுவின் புகழ் வேகமாகப் பரவ ஆரம்பித்தது. ஒரு சமயம் சிருங்கேரி சங்கராச்சாரியாரையும் அது எட்டியது. இவரது ஓவியத்திறமை குறித்துக் கேள்விப்பட்ட சங்கராச்சாரியார், கொண்டய ராஜுவை அழைத்து, ஆதிசங்கரர், ஸ்ரீசாரதாதேவியின் படங்களை சங்கரமடத்திற்காக வரைந்து தரும்படிப் பணித்தார்.

கொண்டய ராஜுவுக்கு, டி.சுப்பையா, ராமலிங்கம் போன்று 10-12 சிஷ்யர்கள் இருந்தனர். அவர்களுக்குப் பயிற்சி தருவதற்காக கோவில்பட்டியில் 1942-ல் ஸ்ரீதேவி ஆர்ட் ஸ்டூடியோவை நிறுவினார் கொண்டய ராஜு.

1956-ல் சிவகாசியில் ப்ரிண்டிங் பிரஸ்கள் தொடங்கப்பட்டன. காலண்டர் உற்பத்தி ஆரம்பமாகியது. கொண்டய ராஜு போன்ற கைதேர்ந்த ஓவியர்களால் காலண்டர் ஆர்ட் மக்களிடையே பிரபலமாக ஆரம்பித்தது. அப்போது பிரபலமாய் இருந்த அம்பாள் காஃபி கம்பெனியின் மீனாக்ஷி கல்யாணம் படக்காலண்டர்தான் கொண்டய ராஜுவுக்குக் கிடைத்த முதல் காலண்டர்பட ஆர்டர். அதற்குப்பின் காலண்டர் ஆர்ட்டில் அவர் ராஜ்யம்தான்! காலண்டர் ஆர்ட்டிற்குப் பெருமையையும், அந்தஸ்தையும் ஒருங்கே கொண்டுவந்து சேர்த்தன அவரது அபூர்வப் படைப்புகள்.

1964-ல் கோவில்பட்டி வந்திருந்த நடிகர் சிவாஜி கணேசன் ஒரு விழாவில் கொண்டய ராஜுவுக்குப் பொன்னாடை போர்த்திக் கௌரவித்தார். ’கலைமாசெல்வன்’, ’ஓவியமணி’ ஆகிய பட்டங்களைத் தன் வாழ்நாளில் பெற்றார் இந்த ஓவியர். கனடாவின் பல்கலைக்கழகமொன்றில், ’காலண்டர் ஆர்ட்டில் இந்திய தெய்வங்கள்’ என்கிற வகையில் இவரது ஓவியங்கள் ஆவணமாகச் சேகரித்து வைக்கப்பட்டுள்ளன.

கொண்டய ராஜு மிகவும் மென்மையான மனிதர். தன்னிடம் யார் கற்க வந்தாலும் அவருக்கு உதவி வந்தார். அவருக்கு நாய்கள் என்றால் பிரியம். ஒருசமயத்தில் பத்துப்பன்னிரெண்டு வளர்ப்பு நாய்கள் அவரிடம் இருந்தனவாம். அந்தக்காலகட்டத்தில் புகழ்பெற்றிருந்த சொக்கலால் ராம்சேட் பீடியை விரும்பிப் புகைப்பவராக இருந்தார் இவர்.கோவில்பட்டியை வாசஸ்தலமாகக்கொண்டு கடைசிவரை பிரும்மச்சாரியாக, தன் சிஷ்யர்களுடன் வாழ்ந்த கொண்டய ராஜு, தனது 78-ஆவது வயதில் 1976-ல் காலமானார்.

இந்த வருடம் காலண்டர்படம் வாங்கினால் அல்லது நல்ல சாமிபடக் காலண்டர் உங்கள் கையில் சிக்கினால் அந்தப்படம் சி.கொண்டய ராஜு வரைந்ததா என்று கவனியுங்கள். யாருக்குத்தெரியும் – ஒருவேளை ரீப்ரிண்ட் ஆகி கொண்டய ராஜுவின் காலண்டர் ஓவியங்கள் உங்களுக்கு அதிர்ஷ்டவசமாகக் கிடைக்கலாம். அல்லது சாமிபடக் கடைகளில் கொண்டய ராஜுவின் ஓவியங்கள் ஃப்ரேம் போட்ட படங்களாகவும் கிடைக்கக்கூடும். உங்கள் வீட்டுப் பூஜை அறையையோ, ஹாலையோ அலங்கரிக்கலாம். காலங்காலமாகக் கலைப்பொக்கிஷமாக அவை உங்கள் வீட்டில் உங்களோடு தங்கிவிடவும் கூடும்.

**
படம் இணையத்திலிருந்து. நன்றி.

சி. கொண்டய ராஜு – மனங்கவர்ந்த ஓவியன் – 1


அந்தக்காலக் காலண்டர் படங்கள் நம் இளம்பிராயம், வீடு, வாசல் எனப் பலவகை நினைவுகளாய்ப் பின்னிப் பிணைந்திருப்பவை. ஒரு ரம்யமான கனவுபோல் மனதைவிட்டு அகலாதவை. அப்போதெல்லாம் ஆன்மிக மணம் கமழும் சாமிபடங்கள்போட்டு வரும் காலண்டர்கள் மக்களிடையே வெகுபிரபலமாக இருந்தன. ஒவ்வொரு வருடமும் நவம்பர் மாதம் வரும்போதே எந்தக் கம்பெனியில் எந்தமாதிரி தெய்வப்படங்கள் காலண்டரில் போடுவார்கள் என்கிற நினைப்பும் அதைத் தவறாது வாங்கிவிட வேண்டும் என்கிற பரபரப்பும் குடும்பங்களில் காணப்படும். புதுவருடம் என்றால் கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியான, வண்ண வண்ணப் படங்கள் தாங்கிய காலண்டரை வீட்டில் தொங்கவிடுவதில் ஒரு மகிழ்ச்சி. நாலுபேர் நம் வீட்டுக்கு வந்துபார்த்து ’ஆஹா, இந்தக் காலண்டர் உங்களுக்கு எங்கிருந்து கிடைத்தது!’ என்று கேட்டுவிட்டால், அப்போது ஏற்படுமே ஒரு அலாதிப் பெருமிதம், ஒரு கிளுகிளுப்பு!

பொதுவாக அவ்வளவு எளிதில், நல்ல கலைஅழகுடன்கூடிய தெய்வப்படங்கள் டெல்லியில் கிடைப்பதில்லை. இங்கே தமிழ்நாடு, தென்னிந்தியாவில் உள்ளது போன்ற காலண்டர்பட கலாச்சாரம் அவ்வளவு பரவலாக இல்லை எனலாம். இரண்டு நாள் முன்பு, அபூர்வமாகக் கிடைத்ததால் வீட்டுக்கு என வாங்கியிருந்த தெய்வப்பட.ங்கள் சிலவற்றைப் பார்த்தேன். ஃப்ரேம் போட்டு மாட்டுவதற்கேற்ற தெய்வீக சாந்தம், அழகு, ஒரு நேர்த்தி அவற்றில் இல்லை என்பது முதல் பார்வையிலேயே எனக்குத் தெளிவானது. அதை மனைவியிடம் சொன்னபோது அவருக்கு ஆச்சரியம்; என்ன இது, எல்லாவற்றையும் நிராகரித்துவிட்டாரே என்கிற அதிர்ச்சி. சிறுவயதிலேயே காலண்டர்படங்களை வாங்கும்போது அதிலுள்ள தெய்வ உருவங்களை அதன் கலைஅழகு, ஓவிய நுணுக்கங்கள் போன்றவற்றிற்காக உன்னிப்பாகப் பார்த்துத் தேர்வு செய்வது என் பழக்கம் என்பது அம்மணிக்குத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை!

இந்த நிகழ்வு அந்தப் பொற்காலத்திற்கு என்னை இழுத்துச்சென்றது. உடனே நினைவுக்கு வந்தார் காலண்டர்படக்கலை நிபுணரான கொண்டய ராஜு. அப்போதெல்லாம் நவம்பர்-டிசம்பரில் புதிய காலண்டர்கள் வினாயகர், முருகன், லக்ஷ்மி, விஷ்ணு, சிவன், அம்பாள், ராமர் என்று விதம் விதமான தெய்வ உருவங்களைத் தாங்கி வரும். அவை கையில் கிடைத்தவுடன் நான் என் அப்பாவுடன் உட்கார்ந்து படங்களை ஆராய்வேன். தெய்வ உருவம் எப்படி வரையப்பட்டிருக்கிறது, முகம் சாந்தமாக, சிரித்தமுகமாக இருக்கிறதா, கண்கள், மூக்கு, உதடுகள் பாந்தமாக அமைந்திருக்கின்றனவா, ஆடை ஆபரணங்கள், சித்திரவேலைப்பாடுகள் எவ்வாறு அமைந்துள்ளன, கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் வண்ணம் பொருத்தமானதா என்றெல்லாம் தீவிர ஆராய்ச்சி எங்கள் வீட்டில் நடக்கும். அதன்பின் ஒரு சில படங்களை மட்டுமே சிறந்தவை எனத் தேர்ந்து வீட்டில் பூஜை அறையில், கூடத்தில் மாட்ட என, ஃப்ரேம் போட அனுப்புவோம். இப்படியாக ’பிரமாதமான படம், பூஜைக்கு மிகவும் உகந்தது’ எனத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதெல்லாம் வரைந்தது யார் எனப் பார்த்தால், சி.கொண்டய ராஜுவின் கையெழுத்து படத்தின் கீழ்மூலையில், மங்கலான வண்ணத்தில் அமைதியாக அமர்ந்திருக்கும். ஒரு சில வருடங்களிலேயே புரிந்துவிட்டது காலண்டர்பட ஓவியம் என்றால் கொண்டய ராஜுதான். அவர்தான் இந்த ஃபீல்டில் கில்லாடி. Simply masterclass ! மற்றவர்களெல்லாம் அவருக்கு அப்புறம்தான். கொண்டய ராஜு வரைந்த, எங்கள் வீட்டிலிருந்த சத்யநாராயணர் படம் ஒன்று.. ஆஹா, முகத்தில் என்ன ஒரு தேஜஸ், பேசும்கண்கள். . நேரில் வந்ததுபோல் இன்றும் மனக்கண்முன்னே நிற்கிறது. அந்தக்காலகட்டத்தில் ராஜா, முருகக்கனி போன்ற தென்னிந்திய ஓவியர்களும், எல்.என்.ஷர்மா, எஸ்.எம்.பண்டிட், பி.சர்தார் போன்ற வட இந்திய ஓவியர்களும் காலண்டர் படங்களில் பேரெடுக்கப் போட்டி போட்டுக்கொண்டிருந்தனர்.

கொண்டய ராஜு என்கிற, ’சிவகாசி காலண்டர் உலக’த்தையேக் கலக்கிய இந்த தலைசிறந்த ஓவியர் உண்மையில் யார், எந்த ஊர்? அவரைப்பற்றிய விபரம் ஒன்றும் அந்த பதின்மவயதில் எனக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. அவருக்கு வயதாகிவிட்டது என்றும் அவருடைய சிஷ்யர்களான டி.சுப்பையா, ராமலிங்கம் போன்றோர் அவருக்கு உதவியாளர்களாகப் பணிசெய்கிறார்கள் என்று மட்டுமே செவிவழிவந்த தகவல். மேலதிகத் தகவல்கள் பிறகுதான் மெல்ல வந்துசேர்ந்தன.

சென்னையில் 1898-ல் பிறந்த கொண்டய ராஜு சிறுவயதிலேயே தன் தந்தையை இழந்தார். புகைப்படக்கலைஞரும், ஓவியருமான தன் சித்தப்பா கெங்கயா ராஜுவின் பராமரிப்பில் வளர்ந்தார். சென்னை ஓவியக்கல்லூரியில் மாநிலத்திலேயே முதல் மாணவனாகத் தேர்வு பெற்றார். ஓவியக்கலையில் நல்ல தேர்ச்சி இருந்தும், அந்த இளம் வயதிலேயே அவரது மனம் தனிமையை நாடியது. பிரம்மச்சர்ய வாழ்வை மேற்கொண்டார். திருவண்ணாமலையில் ஸ்ரீரமண மகரிஷியின் சிஷ்யர்களோடு சேர்ந்து பிச்சை எடுத்து உண்டார். அங்கேயே தங்கி வாழ்ந்து வந்தார்.

ஆனால் அதிர்ஷ்ட தேவதையோ அவரை நோட்டம் விட்டது. எங்கேபோய் ஒளிந்திருக்கிறாய் என்றது ! அவரை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவரக் காட்சி அமைத்தது. ஒரு நாள் ஒரு பக்தர் தான் வரைந்திருந்த ரமணர் படம் ஒன்றை ரமண மகரிஷியிடம் காட்டினார். அதைப் பார்த்த ரமணர் அதில் ஏதோ குறையிருப்பதாகக் கூறினார். எதிரே சிஷ்யர்களோடு சிஷ்யராக அமர்ந்திருந்த கொண்டய ராஜு அதனைத் தான் பார்க்கலாகுமா என்றார். ரமணர் ஆச்சரியத்துடன் ’உனக்கு ஓவியம்பற்றி எல்லாம் தெரியுமா?’ என வினவினார். ‘ஏதோ கொஞ்சம் அடியேனுக்குத் தெரியும்’ என்று பணிவுடன் பதில் சொன்னார். ஓவியத்தைப் பார்த்த கொண்டய ராஜு, ரமண மகரிஷியின் அனுமதிபெற்று அதில் உள்ள குறைகளைத் திருத்திக் கொடுத்தார். திருத்தப்பட்ட ஓவியத்தைப் பார்த்த ரமணர் அசந்துபோனார். ‘ஓவியம் பற்றி இவ்வளவு தெரிந்திருக்கும் நீ இங்கு உட்கார்ந்து என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறாய்! கிளம்பு.. உன் கலையை உலகம் பார்க்கும் வேளை வந்துவிட்டது!’ என்று ஆசீர்வதித்து வெளிஉலகுக்குக் கொண்டய ராஜுவை அனுப்பிவைத்தார். . .

(தொடரும்)
படம் இணையத்திலிருந்து: நன்றி.

ஆளப்போகிறவர்கள்

பள்ளிக்கூடம் விட்டாயிற்று
திடீரென வெடித்த சந்தோஷத்தில்
புதுவெள்ளம்போல் வெளியே பாயும்
சிறுவர் சிறுமியர் கூட்டம்
முதுகில் அசையும் சுமையும்
வாயில் அரட்டைமணமுமாய்
வீடு நோக்கிச் சீராக
விரையும் பெண்பிள்ளைகள்
கொத்துக்கொத்தாக நின்றுகொண்டு
சைக்கிளின் முதுகில் ஒட்டிக்கொண்டு
வண்டுகளாய் அங்கங்கே வட்டமடித்துக்
கதைத்துக்கொண்டிருக்கும் பசங்களின்
வீடு திரும்பும் படலம்
இரவு வந்து விரட்டுமுன்
ஒருவழியாக ஆரம்பமாகிவிடுமா?

**

அவனும் இவனும் – 2

இவர்கள் இருவரும் வெளியே கடை கண்ணி என்று எங்காவது சுற்றிக்கொண்டுவரும்போது இப்படி ஏதாவது சிலசமயங்களில் நடக்கிறது.

ஒரே ஜனத்திரளான டெல்லியின் ஞாயிற்றுக்கிழமை கடைத்தெருவில் நடந்துகொண்டிருந்தார்கள். எதிரே கசங்கிய ஆடையும் கலைந்த தலையுமாய் சோர்வாக ஒருத்தன் நடந்து வந்துகொண்டிருந்தான். சரியாக இவனுக்கு நேரே வந்ததும் கைநீட்டினான். வாயிலிருந்து ஒரு வார்த்தையும் வரவில்லை. இவனும் அதை வெகுவாக எதிர்பார்த்ததுபோல் கணநேரமும் தயங்காமல் யோசிக்காமல் ஒரு பத்து ரூபாய் நோட்டைக் கந்தலாடையின் கையில் வைத்தனுப்பினான்; நடையைத் தொடர்ந்தான்.

நடந்ததைக் கவனித்துக்கொண்டே அருகில் வந்துகொண்டிருந்த அவனுக்கு-இவனுடைய நண்பனுக்கு எரிச்சல். அவன் கண்முன் இது இன்றைக்கு இரண்டாவது தடவை.

‘இத்தனைபேர் போய்க்கொண்டும் வந்துகொண்டும் இருந்தும் அவ்வளவுபேரையும் விட்டுவிட்டு அவன் எப்படிடா நேரா உன்னிடம் வந்து கைநீட்டினான்!’ என்றான்

‘ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு!’ –இவன்.

‘மண்ணாங்கட்டி! உன்னைப் பார்த்ததும் இவ்வளவுபேரில் இளிச்சவாய இமயம் இவன்தான் எனக் கண்டுகொண்டான் அந்த பிச்சைக்காரன்..மெச்சணுண்டா அவன் மூளையை !’ வள்ளென்று விழுந்தான் அவன்.

‘மெச்சிவிட்டுப்போயேன்! இப்ப என்ன அதுக்கு?’-அலட்சியமாக இவன்.

‘புரியாமத்தான் கேக்கறேன். பத்தையோ இருபதையோ கை நீட்டுறவனுக்கெல்லாம் தூக்கிக் கொடுக்கும்போது உன் மனசுல அப்படி என்னதாண்டா நெனச்சுக்கறே! பெரிய தர்மகர்த்தா என்றா?’-கோபமாகக் கேட்கிறான் அவன்.

’அப்படியெல்லாம் இல்லை.. அவன் வெறுங்கையை நீட்டுகிறான் நான் கொஞ்சம் வைத்து நீட்டுகிறேன். இருவரிலும் பெரிய வித்தியாசமில்லை என்றுதான் நினைக்கிறேன்!”

இப்பொது இவனைக் கொஞ்சம் உற்றுப்பார்த்தான் அவன். ”டேய்! சந்தேகமில்லை.. ஒங்கம்மா சொன்னது சரிதாண்டா!”- மெல்லச் சொன்னான்.

’என் அம்மாவா? அவங்க என்ன சொன்னாங்க!’ –இவன் சற்றே ஆச்சரியமாகக் கேட்கிறான்.

’என் மகன் பொழக்கத் தெரியாதவன். ஒரு பித்துக்குளி! -அப்படீன்னாங்க ஒரு சமயம்!’ –இவனுடைய தோளில் கையைப் போட்டுக்கொண்டே சோகமாகச் சொல்கிறான் அவன்.

**